Παπασταύρου στην Ουάσιγκτον: Η Ελλάδα “κλειδί” στη νέα ενεργειακή σκακιέρα Ευρώπης

Η Ελλάδα επιχειρεί να παγιώσει έναν ρόλο που μέχρι πριν λίγα χρόνια φάνταζε φιλόδοξος: αυτόν του κεντρικού ενεργειακού πυλώνα στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Η πρόσφατη συνάντηση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου στην Ουάσιγκτον με τον Υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ Doug Burgum και τον Υπουργό Ενέργειας Chris Wright επιβεβαίωσε ότι η Αθήνα αντιμετωπίζεται πλέον ως στρατηγικός κρίκος στην αλυσίδα ενεργειακής ασφάλειας Δύσης–Ευρώπης.

Η παρουσία του Πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ και της Πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα προσέδωσε θεσμικό βάρος σε μια επαφή που ξεπερνά τα όρια μιας τυπικής διμερούς συνάντησης.

Ο Κάθετος Διάδρομος και η γεωπολιτική του LNG

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε ο Κάθετος Διάδρομος, η υποδομή που επιτρέπει τη ροή φυσικού αερίου από τον Νότο προς τον Βορρά, διασυνδέοντας την Ελλάδα με τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη.

Η Αθήνα τοποθετείται ως πύλη εισόδου του αμερικανικού LNG, αξιοποιώντας σταθμούς υγροποιημένου φυσικού αερίου και νέα projects που «κουμπώνουν» στη στρατηγική απεξάρτησης της ΕΕ από ρωσικούς υδρογονάνθρακες.

Ο κ. Παπασταύρου υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα άνοιξε τον δρόμο για τον Κάθετο Διάδρομο», συνδέοντας άμεσα την ενεργειακή στρατηγική με τη γεωπολιτική σταθερότητα της περιοχής.

Υδρογονάνθρακες: από διαμετακομιστής σε παραγωγό;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά στη φιλοδοξία ανάπτυξης του εγχώριου τομέα υδρογονανθράκων.«Σήμερα, η Ελλάδα είναι πύλη εισόδου του αμερικανικού φυσικού αερίου. Αύριο, φιλοδοξούμε να παράγουμε φυσικό αέριο προς όφελος της Πατρίδας και της Ευρώπης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η διατύπωση αυτή δεν είναι τυχαία. Αποτυπώνει την επιδίωξη μετάβασης από τον ρόλο του διαμετακομιστή σε εκείνον του παραγωγού με γεωπολιτικό αποτύπωμα.

Η φράση του υπουργού ότι «η ενέργεια είναι δύναμη» συμπυκνώνει την κυβερνητική στρατηγική: η ενεργειακή πολιτική ως εργαλείο εθνικής ισχύος και εξωτερικής πολιτικής.

Στήριξη από το Κογκρέσο

Οι επαφές του υπουργού με τον Γερουσιαστή James Risch και τα μέλη του Κογκρέσου Chuck Fleischmann και Randy Weber λειτουργούν ως πολιτικός πολλαπλασιαστής για τα ελληνικά projects.

Στην Ουάσιγκτον, η ενεργειακή πολιτική περνά μέσα από το Κογκρέσο. Η ελληνική παρουσία εκεί δεν είναι απλώς συμβολική, αλλά αποσκοπεί στη δημιουργία θεσμικής ασπίδας στήριξης για επενδύσεις LNG, υποδομές και πιθανές εξορύξεις.

Παρασκηνιακά, κυβερνητικές πηγές εκτιμούν ότι η συγκυρία είναι ευνοϊκή: οι ΗΠΑ αναζητούν αξιόπιστους εταίρους για τη διοχέτευση LNG στην Ευρώπη και η Ελλάδα προβάλλει ως σταθερός και προβλέψιμος σύμμαχος στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το στοίχημα: επενδύσεις χωρίς απόκλιση από την πράσινη μετάβαση

Το «παράθυρο ευκαιρίας» είναι σαφές. Η πρόκληση όμως διπλή:

• Να μετατραπούν οι πολιτικές δηλώσεις σε ώριμα έργα και πραγματικές ροές φυσικού αερίου.
• Να διατηρηθεί η ισορροπία με τους στόχους της πράσινης μετάβασης και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Η Ουάσιγκτον λειτουργεί ως επιταχυντής της ελληνικής ενεργειακής αναβάθμισης. Το επόμενο βήμα, ωστόσο, ανήκει στην Αθήνα: να αποδείξει ότι μπορεί να κεφαλαιοποιήσει γεωπολιτικά το LNG και τους υδρογονάνθρακες, χωρίς να υπονομεύσει τη μακροπρόθεσμη βιώσιμη στρατηγική της χώρας.

Σε μια εποχή όπου η ενέργεια επαναπροσδιορίζει τις ισορροπίες ισχύος, η Ελλάδα επιχειρεί να περάσει από τον ρόλο του παρατηρητή σε εκείνον του διαμορφωτή εξελίξεων.

Πηγή: pagenews.gr