Η κυβέρνηση Τραμπ προχωρά στην πώληση κινητήρων General Electric αξίας άνω των 700 εκατ. δολαρίων στην Τουρκία, παρά τις αντιρρήσεις του Κογκρέσου. Η κίνηση σηματοδοτεί νέα φάση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις και αναδιαμορφώνει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Για σχεδόν μία δεκαετία ο Ντόναλντ Τραμπ επένδυσε στην οικοδόμηση ενός άτυπου δικτύου πολιτικών συμμάχων στην Ευρώπη. Σήμερα, ακόμη και οι πιο πιστοί συνοδοιπόροι του επιλέγουν να κρατήσουν αποστάσεις, καθώς το πολιτικό κόστος της ταύτισης με τον Αμερικανό πρόεδρο αυξάνεται δραματικά.
Ενέργεια, γεωπολιτική και ασφάλεια συνδέονται σε μια συμφωνία που μπορεί να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και τις παγκόσμιες αγορές
Η δημοσιοποίηση της συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν επιτρέπει για πρώτη φορά την ουσιαστική αποτίμηση του περιεχομένου της. Και για πολλούς αναλυτές, το συμπέρασμα είναι σκληρό: μετά από χρόνια κυρώσεων, απειλών και στρατιωτικής πίεσης, η Ουάσιγκτον επιστρέφει σε ένα πλαίσιο που θυμίζει έντονα τη συμφωνία Ομπάμα, ενώ η Τεχεράνη εξασφαλίζει πολιτική, οικονομική και στρατηγική ανάσα.
Το αμερικανικό νομοσχέδιο για την Ανατολική Μεσόγειο ενισχύει τον ρόλο της Αθήνας στον διάδρομο Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης και ανοίγει τον δρόμο για νέα έργα, επενδύσεις και στρατηγικές συμμαχίες.
Ο γγ του ΝΑΤΟ αναλαμβάνει ρόλο «πυροσβέστη» στις σχέσεις ΗΠΑ-Ευρώπης, με φόντο το Ιράν, τα Στενά του Ορμούζ και τις αμυντικές δαπάνες
Διεθνής στήριξη για τη συμφωνία με την Τεχεράνη, εσωτερικές αντιδράσεις στο Κογκρέσο και κρίσιμα ερωτήματα για το Ορμούζ, τις κυρώσεις και το πυρηνικό πρόγραμμα
Από τις απειλές για συντριπτικά πλήγματα και κατάληψη πετρελαϊκών εγκαταστάσεων, ο Αμερικανός πρόεδρος πέρασε ξαφνικά στη διπλωματία – αλλά το Ιράν κρατά ακόμη το τελευταίο χαρτί
Οι αμερικανικοί βομβαρδισμοί για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα δεν στοχεύουν μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Στόχος είναι η πολιτική βούληση της Τεχεράνης. Το ερώτημα είναι αν η πίεση θα οδηγήσει σε συμφωνία ή σε έναν πόλεμο που κανείς δεν μπορεί πλέον να ελέγξει.
Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε στρατηγικό ενεργειακό κόμβο για την Ευρώπη, με αιχμή το LNG, τις ηλεκτρικές διασυνδέσεις και τις νέες συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στις απαιτήσεις του πολέμου, την πίεση των εκλογών και έναν Αμερικανό πρόεδρο που θέλει συμφωνία με το Ιράν αντί για νέα κλιμάκωση στον Λίβανο.
Για πρώτη φορά από την έναρξη της σύγκρουσης, η Βουλή των Αντιπροσώπων στρέφεται εναντίον του Αμερικανού προέδρου. Ρεπουμπλικανοί ενώνονται με Δημοκρατικούς, αμφισβητώντας ευθέως την πολεμική στρατηγική απέναντι στην Τεχεράνη.
Η συμφωνία-ορόσημο με την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο του προγράμματος SAFE δεν αφορά μόνο δισεκατομμύρια στην άμυνα. Αποτελεί το πρώτο οργανωμένο βήμα ενός παραδοσιακού συμμάχου των Ηνωμένων Πολιτειών προς ένα παράλληλο σύστημα ασφάλειας και στρατηγικών συνεργασιών. Ένα νέο μοντέλο «διαφοροποιημένων συμμαχιών» που ενδέχεται να ακολουθήσουν η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Αυστραλία και οι χώρες του Κόλπου.
Η επέκταση του ρόλου του Μπάρακ σε Συρία και Ιράκ αποκαλύπτει τη νέα αμερικανική γεωστρατηγική αρχιτεκτονική μετά την υποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ από τη Συρία και την αναδιάταξη του περιφερειακού συσχετισμού ισχύος.
Κλείνει το μεγάλο ενεργειακό στοίχημα της κυπριακής ΑΟΖ – Στο τραπέζι φυσικό αέριο, ηλεκτρική διασύνδεση και αμερικανικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο
Με τη Μέση Ανατολή να φλέγεται, τον Νετανιάχου να πιέζει και την Τεχεράνη να μην υποχωρεί, ο Λευκός Οίκος αναζητά επειγόντως μια πολιτική νίκη. Στο στόχαστρο πλέον η Αβάνα, ενώ Κίνα και Ρωσία σπεύδουν να καλύψουν το κενό.
Κλιμάκωση στο Ορμούζ, drones και πετρέλαιο σε νέα έκρηξη έντασης
Η Αθήνα κρατά ανοιχτό το χαρτί των Patriot, ενισχύει την Κύπρο με F-16 και φρεγάτα και στέλνει σήμα αποτροπής στην Τουρκία μέσα σε ένα θολό γεωπολιτικό τοπίο.
Η ισραηλινή αντιπολίτευση προειδοποιεί ότι η υπό διαμόρφωση συμφωνία ΗΠΑ–Ιράν αποτελεί γεωπολιτική ήττα για το Ισραήλ, ενώ κατηγορεί τον Νετανιάχου ότι έχασε την επιρροή του στον Λευκό Οίκο
Ο Αμερικανός πρόεδρος απαιτεί από Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Κατάρ και Πακιστάν να ενταχθούν στις Συμφωνίες του Αβραάμ ως όρο για πιθανή συμφωνία με την Τεχεράνη – Σενάρια γεωπολιτικού “μεγάλου παζαριού”
Ο Λευκός Οίκος μιλά για συμφωνία “σε λίγες ημέρες”, αλλά η Μέση Ανατολή μυρίζει ακόμα μπαρούτι
