ΑΕΚ: Η υποχρέωση απέναντι στον εαυτό της – Να κυνηγήσει το αδύνατο μέχρι τέλους, παρά τις διαιτητικές σκιές

Η ΑΕΚ βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε μια από τις πιο δύσκολες και συνάμα πιο απαιτητικές φάσεις της σεζόν. Δεν μιλάμε μόνο για βαθμολογική θέση, αλλά για την ίδια την ψυχοσύνθεση μιας ομάδας που νιώθει –και δικαίως– ότι παλεύει με δεμένα χέρια. Πιστεύω ειλικρινά ότι οι πραγματικές πιθανότητες κατάκτησης του πρωταθλήματος Stoiximan Super League δεν ξεπερνούν το 10-15%. Όχι επειδή λείπει η ποιότητα, όχι επειδή η ομάδα δεν έχει δείξει μέσα στο γήπεδο ότι μπορεί να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο, αλλά επειδή η διαδικασία έχει ήδη αλλοιωθεί από αποφάσεις που την έχουν φέρει πίσω και έχουν ωθήσει μπροστά τους βασικούς ανταγωνιστές της. Και δυστυχώς, όλα δείχνουν ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί.

Αν υπήρχε μια κανονική, στοιχειωδώς δίκαιη βαθμολογία –με ισορροπημένα σφυρίγματα, χωρίς γκρίζες ζώνες που γίνονται πάντα άσπρες για τους αντιπάλους και μαύρες για την ΑΕΚ–, η Ένωση θα είχε σήμερα τέσσερις έως έξι βαθμούς περισσότερους. Και τότε θα μιλούσαμε με εντελώς διαφορετικούς όρους για τη μάχη του τίτλου. Αλλά ακόμα και σε αυτή την υποθετική, πιο ισορροπημένη πραγματικότητα, ο τρόπος που διαχειρίζεται η διαιτησία τα παιχνίδια της δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας. Η πίεση είναι συνεχής, η αμφισβήτηση διαρκής και η αίσθηση αδικίας βαθιά ριζωμένη.

View this post on Instagram

A post shared by ΑΕΚ ATHENS FC (@aekfc_official)

Η υποχρέωση απέναντι στον καθρέφτη

Αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή δεν είναι μόνο το αν θα φωνάζει η ΑΕΚ –και δικαίως το κάνει– αλλά το να μην εγκλωβιστεί στη λογική της αδικίας και να μην χάσει το μυαλό της. Η εικόνα άρνησης στην ήττα στον Βόλο ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ίδιο και η συνολική πορεία μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης»: 15 αγώνες πρωταθλήματος χωρίς ήττα, μια ομάδα που έσφιξε τα δόντια, απάντησε μέσα στο γήπεδο και δεν λύγισε. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι το μεγαλύτερο όπλο της ΑΕΚ αυτή τη στιγμή.

Η Ένωση οφείλει να συνηθίσει σε αυτή την αντιμετώπιση. Να μάθει να ξεπερνά τον εαυτό της μέχρι το τέλος. Αυτή είναι η πραγματική της υποχρέωση: απέναντι στον καθρέφτη της, απέναντι στον κόσμο της, αλλά κυρίως απέναντι στη δική της δυναμική. Λιγότερα νεύρα, καλύτερη διαχείριση των –δικαιολογημένων σε μεγάλο βαθμό– εντάσεων. Είναι ανθρώπινο να ξεχειλίζεις όταν νιώθεις ότι αδικείσαι, αλλά σε αυτό το επίπεδο η ψυχραιμία είναι δύναμη. Και η ΑΕΚ χρειάζεται δύναμη που θα διατηρηθεί μέχρι την τελευταία αγωνιστική.

Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά

Ο Νίκολιτς θα μπορούσε να είχε αποφύγει την αποβολή στο τέλος του πρώτου ημιχρόνιου. Θα ήταν προτιμότερο να μπει στα αποδυτήρια και να πει στους παίκτες του: «Ισοφαρίσαμε στο 37’, δεν μας έδωσαν καθαρό πέναλτι, αλλά έχουμε 20.000 ανθρώπους εκεί έξω, δίπλα μας – πάμε να μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε ενέργεια και να νικήσουμε». Η αποβολή κόστισε, γιατί η ομάδα μπήκε στο δεύτερο μέρος με περισσότερα νεύρα αντί για ηρεμία και χωρίς τον προπονητή στον πάγκο. Είναι άνθρωπος, έχει δει πολλά φέτος και ίσως κάπου να ήταν αναπόφευκτο να χάσει την ψυχραιμία του. Όμως ακριβώς επειδή τα περιθώρια είναι στενά, τέτοιες λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.

Το ίδιο ισχύει και για τα παιδικά λάθη. Παίκτες όπως ο Ρότα, που κάνει εξαιρετική σεζόν και δικαίως ανταμείφθηκε με μεγάλο συμβόλαιο, δεν επιτρέπεται πλέον να υποπίπτουν σε τόσο κομβικά σφάλματα. Όταν είσαι σχεδόν παίκτης του εκατομμυρίου, οι απαιτήσεις ανεβαίνουν αυτόματα. Δεν το λέω με τιμωρητική διάθεση –το επισημαίνω γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα του πρωταθλητισμού. Και δεν αφορά μόνο εκείνον, αλλά όλους.

View this post on Instagram

A post shared by ΑΕΚ ATHENS FC (@aekfc_official)

Πέρα από τη διαιτησία – Η ΑΕΚ πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό της

Αναγκαστικά πρέπει να κοιτάξουμε και πέρα από τη διαιτησία, όσο κι αν θεωρώ πως έχει επηρεάσει καθοριστικά την πορεία της ΑΕΚ. Θα σταθώ όμως και στο πώς η ίδια θα διαχειριστεί αυτή την κατάσταση. Αν καταφέρει να κρατήσει καθαρό μυαλό, να περιορίσει τα λάθη και να μετατρέψει την αδικία σε πείσμα δημιουργικό, τότε θα εξαντλήσει κάθε πιθανότητα που της αναλογεί. Μπορεί να είναι λίγες, μπορεί να είναι 10-15%, αλλά όσο υπάρχουν, οφείλει να τις κυνηγήσει μέχρι τέλους.

Αυτό, για μένα, είναι το πραγματικό στοίχημα της φετινής διαδρομής της ΑΕΚ στην Ελλάδα: να μην λυγίσει, να μην παραδοθεί, να μην αφήσει την αδικία να γίνει δικαιολογία για ήττα. Για την Ευρώπη είναι μια άλλη συζήτηση –εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αλλά στο πρωτάθλημα, η υποχρέωση της Ένωσης απέναντι στον εαυτό της είναι ξεκάθαρη: να παλέψει μέχρι την τελευταία σταγόνα ιδρώτα, ακόμα και όταν ο κόσμος ξέρει ότι το παιχνίδι δεν είναι εντελώς ίσος.

Πηγή: Pagenews.gr