Ορμούζ: Ο Τραμπ απειλεί ΝΑΤΟ και παγώνει τη σύνοδο με Σι – γεωπολιτικός εκβιασμός για πόλεμο στον Κόλπο

Ορμούζ: το γεωπολιτικό παιχνίδι εκβιασμών του Τραμπ σε Ευρώπη και Κίνα

Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ εξελίσσεται σε παγκόσμιο γεωπολιτικό μπρα-ντε-φερ, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να κλιμακώνει την πίεση προς τους συμμάχους της Ουάσιγκτον και προς το Πεκίνο.

Σε συνέντευξή του στους Financial Times, ο Αμερικανός πρόεδρος προειδοποίησε ότι το μέλλον του ΝΑΤΟ μπορεί να γίνει «πολύ κακό» εάν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν συμμετάσχουν στρατιωτικά στην επιχείρηση ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ, μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν.

Παράλληλα, έστειλε σαφές μήνυμα και στο Πεκίνο: η προγραμματισμένη σύνοδος κορυφής με τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ ενδέχεται να αναβληθεί, εάν η Κίνα δεν συμβάλει στην αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στον Περσικό Κόλπο.

Το στρατηγικό στοίχημα των Στενών του Ορμούζ

Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα ενεργειακά choke points του πλανήτη.

• Περίπου 20% του παγκόσμιου πετρελαίου διέρχεται από εκεί καθημερινά.
• Μεταφέρονται σχεδόν 20 εκατ. βαρέλια πετρελαίου την ημέρα.
• Από το πέρασμα εξαρτώνται ενεργειακά κυρίως Κίνα, Ευρώπη, Ιαπωνία και Νότια Κορέα.

Η απειλή του Ιράν να περιορίσει ή να κλείσει τη διέλευση έχει ήδη προκαλέσει εκτίναξη των τιμών πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια, προκαλώντας νέο κύμα πληθωριστικών πιέσεων στη διεθνή οικονομία.

Τι ζητά ο Τραμπ από την Ευρώπη

Ο Αμερικανός πρόεδρος ζητά άμεση στρατιωτική συνδρομή από τους Ευρωπαίους συμμάχους, η οποία θα περιλαμβάνει:

• ναρκαλιευτικά πλοία για την απομάκρυνση θαλάσσιων ναρκών
• ναυτικές δυνάμεις περιπολίας
• πιθανή αποστολή ειδικών δυνάμεων για εξουδετέρωση ιρανικών ομάδων που επιχειρούν με drones και ναρκοθέτηση

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ευρώπη διαθέτει περισσότερα ναρκαλιευτικά από τις ΗΠΑ, άρα θα πρέπει να σηκώσει το βάρος της επιχείρησης.

Παράλληλα, εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στη Βρετανία, η οποία — σύμφωνα με τον ίδιο — καθυστέρησε να προσφέρει στρατιωτική βοήθεια.

Η κρυφή γεωπολιτική πίεση προς την Κίνα

Η δεύτερη γραμμή πίεσης αφορά το Πεκίνο.

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η Κίνα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πετρέλαιο που διέρχεται από το Ορμούζ και επομένως «οφείλει να βοηθήσει» στη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας.

Σε διαφορετική περίπτωση, η πολυαναμενόμενη σύνοδος κορυφής με τον Σι Τζινπίνγκ μπορεί να καθυστερήσει ή να ακυρωθεί, γεγονός που θα επηρεάσει:

• τις εμπορικές διαπραγματεύσεις
• τον τεχνολογικό ανταγωνισμό
• τη γεωπολιτική ισορροπία στον Ινδο-Ειρηνικό

Η στρατιωτική κλιμάκωση με το Ιράν

Η πίεση αυτή έρχεται λίγες ημέρες μετά τις αμερικανικές αεροπορικές επιθέσεις στο νησί Kharg, το βασικό ενεργειακό κόμβο εξαγωγών του Ιράν.

Οι αμερικανικές δυνάμεις κατέστρεψαν πάνω από 90 ιρανικούς στρατιωτικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων αποθηκών πυραύλων και εγκαταστάσεων ναρκοθέτησης που χρησιμοποιούνταν για την παρεμπόδιση της ναυσιπλοΐας.

Παρότι οι πετρελαϊκές εγκαταστάσεις δεν χτυπήθηκαν, η Ουάσιγκτον έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να το κάνει εάν η Τεχεράνη συνεχίσει να απειλεί το πέρασμα.

Το μήνυμα πίσω από τις απειλές

Η στρατηγική του Τραμπ ερμηνεύεται από αρκετούς αναλυτές ως διπλός γεωπολιτικός εκβιασμός:

• προς την Ευρώπη: να αποδείξει την «αξία» του ΝΑΤΟ και να μοιραστεί το στρατιωτικό βάρος.
• προς την Κίνα: να αναγκάσει το Πεκίνο να εμπλακεί ενεργά στην κρίση, προστατεύοντας τις ενεργειακές του γραμμές.

Ωστόσο, η τακτική αυτή εγκυμονεί κινδύνους:

Μια αποσταθεροποίηση του ΝΑΤΟ ή μια ακύρωση της συνόδου με την Κίνα θα μπορούσε να αναδιατάξει συνολικά το παγκόσμιο γεωπολιτικό σκηνικό.

Και σε μια περίοδο όπου ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο συμπίπτει με τον ανταγωνισμό ΗΠΑ-Κίνας και τη σύγκρουση στην Ουκρανία, το Ορμούζ μετατρέπεται στο νέο κέντρο βάρους της παγκόσμιας στρατηγικής.

Πηγή: pagenews.gr