Linda Bilmes: Ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να φορτώσει $1 τρισ. στους φορολογούμενους

Ο πόλεμος στο Ιράν ενδέχεται να εξελιχθεί σε μια από τις πιο βαριές δημοσιονομικές επιβαρύνσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες των τελευταίων δεκαετιών, με το συνολικό κόστος να μπορεί να φτάσει ακόμη και το 1 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με την καθηγήτρια δημόσιας πολιτικής του Harvard Kennedy School, Linda Bilmes. Σε ανάλυση που δημοσιεύθηκε στις 7 Απριλίου, η Bilmes υποστηρίζει ότι το πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα της σύγκρουσης θα ξεπεράσει κατά πολύ τις επίσημες εκτιμήσεις, καθώς οι άμεσες πολεμικές δαπάνες αποτελούν μόνο ένα μέρος του συνολικού λογαριασμού.

Η καθηγήτρια του Harvard εκτιμά ότι ο πόλεμος κοστίζει στην Αμερική περίπου 2 δισ. δολάρια ημερησίως, ενώ σημειώνει ότι οι ιστορικές εμπειρίες δείχνουν πως οι πραγματικές δαπάνες ενός πολέμου σχεδόν πάντα ξεπερνούν τις αρχικές προβλέψεις. Η ίδια συνδέει την εκτίμησή της με το γεγονός ότι οι τρέχουσες δημοσιονομικές πιέσεις των ΗΠΑ είναι ήδη ιδιαίτερα αυξημένες, κάτι που καθιστά την επιβάρυνση ακόμη πιο επικίνδυνη σε βάθος χρόνου.

Τα πρώτα δισεκατομμύρια και το χάσμα με το πραγματικό κόστος

Η αφετηρία της ανησυχίας βρίσκεται στα πρώτα επίσημα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Σύμφωνα με το Reuters, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ ενημέρωσαν το Κογκρέσο τον Μάρτιο ότι οι πρώτες έξι ημέρες του πολέμου είχαν κοστίσει στις ΗΠΑ τουλάχιστον 11,3 δισ. δολάρια. Ωστόσο, η ίδια ενημέρωση ξεκαθάριζε ότι το ποσό αυτό δεν κάλυπτε το σύνολο του κόστους της σύγκρουσης.

Αυτό ακριβώς είναι και το βασικό σημείο στο οποίο εστιάζει η Bilmes. Υποστηρίζει ότι τα επίσημα στοιχεία του Πενταγώνου αποτυπώνουν μόνο ένα μέρος των πραγματικών επιβαρύνσεων, καθώς συχνά βασίζονται στην ιστορική αξία του στρατιωτικού εξοπλισμού και όχι στο σημερινό κόστος αντικατάστασής του. Η ίδια εξηγεί ότι τέτοιες λογιστικές αποκλίσεις δημιουργούν μια συστηματική υποεκτίμηση του τελικού πολεμικού κόστους, ειδικά όταν πρόκειται για ακριβό οπλισμό, αναχαιτιστικά συστήματα, απώλειες υλικού και ανάγκες αναπλήρωσης αποθεμάτων.

Ενδεικτικά, το CSIS ανέφερε τον Μάρτιο ότι το ποσό των 11,3 δισ. δολαρίων για τις πρώτες έξι ημέρες ήταν συμβατό με υψηλή χρήση πυρομαχικών, ενώ τόνισε πως το νούμερο αυτό φαινόταν να μην περιλαμβάνει το κόστος επισκευής εγκαταστάσεων ή αντικατάστασης απωλειών. Με βάση τη δική του ανάλυση, το κόστος ως τη δωδέκατη ημέρα μπορούσε να φτάνει τα 16,5 δισ. δολάρια, υπογραμμίζοντας πόσο γρήγορα διογκώνεται το οικονομικό βάρος μιας τέτοιας αναμέτρησης.

Το βάρος δεν τελειώνει με την εκεχειρία

Παρότι έχει ανακοινωθεί προσωρινή εκεχειρία, η Bilmes προειδοποιεί ότι το μεγάλο κόστος ενός πολέμου δεν εξαντλείται με τη λήξη των ενεργών επιχειρήσεων. Στην ανάλυσή της επισημαίνει πως οι πραγματικές δημοσιονομικές συνέπειες προκύπτουν αργότερα, μέσα από την αποκατάσταση στρατιωτικών εγκαταστάσεων, την αναπλήρωση οπλικών συστημάτων, τις μακροχρόνιες υποχρεώσεις προς βετεράνους και τραυματίες, αλλά και το αυξημένο κόστος εξυπηρέτησης του χρέους που δημιουργείται για τη χρηματοδότηση της σύγκρουσης.

Αυτό το στοιχείο καθιστά την προειδοποίηση της Bilmes ιδιαίτερα ηχηρή. Δεν μιλά μόνο για το άμεσο πολεμικό έξοδο, αλλά για μια πολυετή αλυσίδα επιβαρύνσεων που μπορεί να ακολουθεί τον αμερικανικό προϋπολογισμό για δεκαετίες. Η ίδια υπενθυμίζει ότι κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και με τον πόλεμο στο Ιράκ, όπου οι αρχικές προβλέψεις αποδείχθηκαν δραματικά χαμηλότερες από το τελικό κόστος.

Το αμερικανικό έλλειμμα και η πίεση στον προϋπολογισμό

Η συζήτηση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος επειδή έρχεται σε μια στιγμή όπου τα δημοσιονομικά των ΗΠΑ βρίσκονται ήδη υπό πίεση. Σύμφωνα με στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών που μετέδωσε το Reuters, το ομοσπονδιακό έλλειμμα για τον Μάρτιο διαμορφώθηκε στα 164 δισ. δολάρια, ενώ αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι πολλές από τις πολεμικές δαπάνες για το Ιράν δεν είχαν ακόμη εμφανιστεί πλήρως στους επίσημους προϋπολογισμούς, επειδή μεταφέρονται σε επόμενους μήνες.

Με άλλα λόγια, η δημοσιονομική εικόνα που βλέπει σήμερα η αγορά δεν αντανακλά ακόμη ολόκληρη την επιβάρυνση. Αυτή η χρονική υστέρηση ενισχύει το επιχείρημα ότι ο λογαριασμός του πολέμου θα γίνει ορατός σταδιακά, μέσω πρόσθετων δαπανών για παραγωγή νέων πυρομαχικών, ενίσχυση στρατιωτικών βάσεων, επιχειρησιακή συντήρηση και έκτακτες πιστώσεις από το Κογκρέσο.

View this post on Instagram

A post shared by ABC News (@abcnews_au)

Η μεγάλη ανησυχία: το χρέος των επόμενων γενεών

Το πιο ανησυχητικό σημείο της ανάλυσης Bilmes αφορά τη σύνδεση του πολέμου με το ήδη διογκωμένο αμερικανικό δημόσιο χρέος. Η ακαδημαϊκός του Harvard προειδοποιεί ότι οι ΗΠΑ δανείζονται για να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο σε ένα περιβάλλον υψηλότερων επιτοκίων και πάνω σε μια ήδη επιβαρυμένη βάση χρέους. Αυτό σημαίνει ότι, πέρα από τις άμεσες στρατιωτικές δαπάνες, θα προστεθούν σημαντικά ποσά μόνο και μόνο για την εξυπηρέτηση του νέου δανεισμού.

Αυτή η παράμετρος είναι καθοριστική, διότι το κόστος τόκων δεν είναι μια έκτακτη υποχρέωση που σβήνει με το τέλος της σύγκρουσης. Αντίθετα, μετατρέπεται σε βάρος που διαχέεται στον χρόνο και μετακυλίεται στις επόμενες γενιές φορολογουμένων. Σε αυτό το επίπεδο, η προειδοποίηση της Bilmes δεν αφορά μόνο το πολεμικό μέτωπο, αλλά τη μελλοντική σταθερότητα της αμερικανικής οικονομίας και τη δυνατότητα της Ουάσινγκτον να διαχειριστεί παράλληλα άμυνα, κοινωνικές δαπάνες και εξυπηρέτηση χρέους.

Ένας πόλεμος με κόστος πολύ πέρα από το πεδίο μάχης

Η παρέμβαση της Linda Bilmes έρχεται να υπενθυμίσει ότι οι πόλεμοι δεν κρίνονται μόνο στο επιχειρησιακό επίπεδο, αλλά και στο λογιστικό, δημοσιονομικό και διαγενεακό τους αποτύπωμα. Οι πρώτες επίσημες εκτιμήσεις των 11,3 δισ. δολαρίων για τις έξι πρώτες ημέρες και οι μεταγενέστερες αναλύσεις που ανεβάζουν γρήγορα το ποσό δείχνουν ότι η σύγκρουση με το Ιράν μπορεί να εξελιχθεί σε μια πολύ πιο ακριβή υπόθεση από όσο αρχικά παρουσιάστηκε.

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πόσο κοστίζει ο πόλεμος σήμερα, αλλά πόσο θα συνεχίσει να κοστίζει αύριο, όταν οι άμεσες επιχειρήσεις θα έχουν υποχωρήσει από την επικαιρότητα, αλλά οι υποχρεώσεις θα παραμένουν στον αμερικανικό προϋπολογισμό. Και σύμφωνα με τη Bilmes, αυτός ο τελικός λογαριασμός μπορεί να αγγίξει ένα ιστορικό μέγεθος: 1 τρισ. δολάρια.

Πηγή: Pagenews.gr