Παναθηναϊκός: Το roller coaster του Μπενίτεθ και η αστάθεια που τον φέρνει στην έξοδο

Ο χρόνος μοιάζει να μετρά αντίστροφα για τον Ράφα Μπενίτεθ στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Όσο περνούν οι ώρες, τόσο ενισχύεται η αίσθηση πως ο Ισπανός τεχνικός δύσκολα θα παραμείνει στην τεχνική ηγεσία του «τριφυλλιού» μετά το τέλος της σεζόν. Και αν κάτι φαίνεται να συνοψίζει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη φετινή παρουσία του, αυτό είναι η αδυναμία της ομάδας να αποκτήσει σταθερό ρυθμό, σταθερή απόδοση και ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο Μπενίτεθ ανέλαβε τον Παναθηναϊκό στις 24 Οκτωβρίου και στο πρόσφατο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό κάθισε για 37η φορά στον πάγκο των «πράσινων» μέσα στη φετινή σεζόν. Η διαδρομή του μέχρι σήμερα δεν ήταν γραμμική. Ήταν μια πορεία γεμάτη από εξάρσεις, απότομες πτώσεις, διαστήματα ενθουσιασμού και περιόδους έντονης απογοήτευσης. Αυτό ακριβώς το συνεχές πήγαινε-έλα στα αποτελέσματα και στις εμφανίσεις είναι που κλόνισε την εμπιστοσύνη γύρω από το πρόσωπό του.

View this post on Instagram

A post shared by Born In 1908 (@bornin1908)

Η καλή εκκίνηση και η αίσθηση ότι κάτι αλλάζει

Το πρώτο διάστημα της παρουσίας του στον Παναθηναϊκό δημιούργησε συνθήκες αισιοδοξίας. Ο Μαδριλένος τεχνικός κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο στις 26 Οκτωβρίου και για περίπου έναν μήνα η ομάδα έδειχνε να ανταποκρίνεται θετικά στις νέες ιδέες. Οι νίκες επί του Αστέρα AKTOR και του Ατρόμητου σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, παρά την πρώτη ήττα στο Βόλο, έδωσαν το στίγμα μιας ομάδας που τουλάχιστον έβγαζε αντίδραση και έδειχνε να αποκτά δομή.

Στη συνέχεια ήρθαν τέσσερις σημαντικές επιτυχίες απέναντι σε Μάλμε, ΠΑΟΚ, Πανσερραϊκό και Στουρμ Γκρατς, με τον Παναθηναϊκό να δείχνει ότι μπορεί να αποκτήσει ένταση, πειθαρχία και σαφέστερο αγωνιστικό πλάνο. Εκείνη η περίοδος δημιούργησε την εντύπωση πως ο Μπενίτεθ έβαζε τις βάσεις για μια ουσιαστική αγωνιστική ανάκαμψη και για μια πιο ξεκάθαρη ποδοσφαιρική ταυτότητα.

Ήταν η φάση όπου ο Παναθηναϊκός έμοιαζε να βρίσκει μια κατεύθυνση. Όμως αυτή η κατεύθυνση δεν κράτησε πολύ.

Ο «μήνας του μέλιτος» τελείωσε απότομα

Μετά το αρχικό θετικό κύμα, ήρθε η πρώτη έντονη καθίζηση. Η ήττα από την ΑΕΚ εντός έδρας, οι δυσκολίες απέναντι στην Κηφισιά, οι ισοπαλίες με ΑΕΛ και Βικτόρια Πλζεν, αλλά και το γεγονός ότι αρκετές νίκες ήρθαν χωρίς πειστική εικόνα, άρχισαν να φθείρουν το momentum. Ο Παναθηναϊκός έβγαζε ολοένα και πιο έντονα σημάδια νευρικότητας, έλλειψης συνέπειας και αδυναμίας να επιβεβαιώσει σε διαδοχικά παιχνίδια την ποιότητά του.

Η ήττα με 2-0 από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα πριν τη διακοπή των Χριστουγέννων λειτούργησε σαν καμπανάκι. Το αποτέλεσμα εκείνο δεν κόστισε μόνο βαθμολογικά. Άφησε τον Παναθηναϊκό μακριά από την κορυφή, εκτός ζώνης playoffs, και κυρίως έδειξε ότι η ομάδα μπορούσε πολύ εύκολα να επιστρέψει σε εικόνες αμφισβήτησης ακόμη και μετά από μια σειρά θετικών εμφανίσεων.

Αυτό είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της θητείας Μπενίτεθ: κάθε φορά που φαινόταν πως η ομάδα σταθεροποιείται, ακολουθούσε ένα πισωγύρισμα που την έβαζε ξανά από την αρχή στο ίδιο σημείο.

Η συνέχεια της αστάθειας και το πρώτο σοβαρό ρήγμα

Η επανέναρξη μετά τη διακοπή έφερε νέα μικρή ανάσα, με εύκολη νίκη επί του Πανσερραϊκού και πρόκριση επί του Άρη στο Κύπελλο. Όμως η πολύ βαριά ήττα με 4-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια υπενθύμισε ξανά πόσο εύθραυστη ήταν η ισορροπία αυτής της ομάδας.

Από τα τέλη Ιανουαρίου έως τα μέσα Φεβρουαρίου, το roller coaster συνεχίστηκε με απόλυτη συνέπεια. Στην Ευρώπη ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει την πρόκριση απέναντι σε Φερεντσβάρος και Ρόμα, όμως στις εγχώριες διοργανώσεις η εικόνα ήταν ξανά θολή. Οι χαμένοι βαθμοί στο Περιστέρι, οι κακές εμφανίσεις απέναντι στον ΠΑΟΚ στα ημιτελικά του Κυπέλλου και ο αποκλεισμός ήρθαν να ακυρώσουν μεγάλο μέρος της αισιοδοξίας που είχε δημιουργηθεί.

Ακόμη και η σημαντική νίκη στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» απέναντι στον Ολυμπιακό δεν μπόρεσε να αλλάξει τη συνολική αίσθηση. Γιατί αμέσως μετά, η εντός έδρας ισοπαλία με την ΑΕΛ λειτούργησε και πάλι σαν φρένο. Η ομάδα δεν μπορούσε να χτίσει συνέχεια. Δεν μπορούσε να μετατρέψει μια μεγάλη νίκη σε αφετηρία σταθερής ανόδου. Αυτό ακριβώς ήταν που άρχισε να φθείρει σοβαρά την εμπιστοσύνη της διοίκησης προς τον προπονητή.

Η καλύτερη φάση της σεζόν και η ψευδαίσθηση της ανατροπής

Υπήρξε πάντως ένα διάστημα όπου ο Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ έδειξε πραγματικά ικανός να αλλάξει το αφήγημα της σεζόν. Από τις 19 Φεβρουαρίου έως τις 12 Μαρτίου, οι «πράσινοι» είχαν ίσως το καλύτερο και πιο πειστικό τους αγωνιστικό πρόσωπο. Οι δύο ισοπαλίες και η πρόκριση στα πέναλτι απέναντι στη Βικτόρια Πλζεν, οι νίκες επί του ΟΦΗ, του Άρη και του Λεβαδειακού, αλλά και η γενικότερη αίσθηση μιας ομάδας πιο συμπαγούς και πιο πειθαρχημένης, έδωσαν νέο αέρα στον Μπενίτεθ.

Το αποκορύφωμα αυτής της περιόδου ήταν η νίκη επί της Μπέτις, η οποία αναπτέρωσε τις ελπίδες ότι ο Παναθηναϊκός μπορούσε όχι μόνο να μπει στα playoffs, αλλά και να αποκτήσει ξανά πραγματική αυτοπεποίθηση στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς.

Για λίγο, όλα έμοιαζαν να μπαίνουν στη θέση τους. Για λίγο, φάνηκε ότι ο Μπενίτεθ είχε βρει τελικά τον τρόπο να κουμπώσει το ρόστερ, να σταθεροποιήσει την απόδοση και να βάλει την ομάδα στην τελική ευθεία με ορμή.

Αλλά και πάλι, η συνέχεια τον διέψευσε.

Το νέο κατρακύλισμα και η επιστροφή στο ίδιο πρόβλημα

Αμέσως μετά ήρθε η νέα κάθοδος στο roller coaster. Η ισοπαλία με τον Παναιτωλικό, η βαριά ήττα και ο αποκλεισμός στο «Cartuja», το νικηφόρο πέρασμα από την Τρίπολη που δεν είχε συνέχεια, η ισοπαλία στην Τούμπα στα playoffs και κυρίως η εντός έδρας ήττα από τον Ολυμπιακό επανέφεραν την αμφισβήτηση με ακόμη μεγαλύτερη ένταση.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα. Είναι ότι στα τελευταία παιχνίδια ο Παναθηναϊκός έβγαλε ξανά το ίδιο βασικό πρόβλημα που τον συνοδεύει σχεδόν όλη τη σεζόν: τη δυσκολία στη δημιουργία ευκαιριών και συνολικά στην επιθετική του λειτουργία. Μια ομάδα που δυσκολεύεται να παράγει, να απειλήσει με συνέπεια και να επιβάλει τον ρυθμό της, όσο κι αν έχει επιμέρους καλές στιγμές, δύσκολα μπορεί να χτίσει πραγματική σταθερότητα.

Και εδώ ακριβώς χάνεται ο βασικός φάκελος υπεράσπισης του Μπενίτεθ. Δεν είναι μόνο ότι ο Παναθηναϊκός είχε κακές βραδιές. Είναι ότι δεν κατάφερε ποτέ να δείξει για μεγάλο διάστημα πως εξελίσσεται με συνέπεια προς μια σαφώς καλύτερη κατάσταση.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Η αστάθεια ως καθοριστική καταδίκη

Σε αυτούς τους έξι μήνες, ο Ράφα Μπενίτεθ είχε αναμφίβολα και καλές φάσεις. Είχε αποτελέσματα που έδωσαν ελπίδα, είχε βραδιές όπου η ομάδα έδειξε να αποκτά μέταλλο, είχε και διαστήματα στα οποία το σχέδιό του έδειχνε να λειτουργεί. Όμως στο ποδόσφαιρο των μεγάλων απαιτήσεων δεν φτάνει να έχεις μεμονωμένες κορυφές. Πρέπει να μπορείς να περιορίσεις τις βυθίσεις.

Ο Παναθηναϊκός επί των ημερών του δεν το κατάφερε. Κάθε καλό του σερί συνοδευόταν από απότομη πτώση. Κάθε αγωνιστική ανάταση ακολουθούνταν από πισωγύρισμα. Κάθε ελπίδα για σταθερότητα γκρεμιζόταν από νέα γκέλα, νέο στραβοπάτημα ή νέα προβληματική εμφάνιση.

Αυτό το συνεχές σκαμπανέβασμα δεν άφησε ποτέ τον οργανισμό να νιώσει ασφάλεια. Και όταν σε αυτό προστίθεται πλέον και μια εμφανής διαφοροποίηση φιλοσοφίας ανάμεσα στον προπονητή και το club σε επιμέρους ζητήματα, τότε η εικόνα γίνεται ακόμη πιο καθαρή.

Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν βρίσκεται απλώς υπό πίεση. Βρίσκεται πια σε σημείο όπου η παραμονή του μοιάζει λιγότερο πιθανή από την αποχώρησή του. Και αυτή η προοπτική δεν προκύπτει μόνο από ένα κακό αποτέλεσμα ή από ένα ντέρμπι που χάθηκε. Προκύπτει από το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε ποτέ, με εκείνον στον πάγκο, να ξεφύγει πραγματικά από το μοτίβο της αστάθειας.

Πηγή: Pagenews.gr