Πίσω από τις διπλωματικές χειραψίες, τα χαμόγελα και τις τελετουργικές εικόνες που θα συνοδεύσουν την επερχόμενη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Κίνα, το Πεκίνο φαίνεται να κάνει μια πολύ πιο ψυχρή και σκληρή γεωπολιτική ανάγνωση.
Σύμφωνα με αναλύσεις κινεζικών think tanks και κύκλων που συνδέονται με τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας, η συνάντηση Σι Τζινπίνγκ – Τραμπ δεν αντιμετωπίζεται ως αρχή στρατηγικής επαναπροσέγγισης αλλά ως μια προσωρινή τακτική εκεχειρία μέσα σε μια μακρά περίοδο ανταγωνισμού ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.
Στο εσωτερικό του κινεζικού συστήματος εξουσίας κυριαρχεί μία βασική εκτίμηση:
Ο Τραμπ είναι διαπραγματεύσιμος επειδή λειτουργεί ως πολιτικός των συμφωνιών και όχι της ιδεολογίας.
Και ακριβώς αυτό επιχειρεί να αξιοποιήσει το Πεκίνο.
Το Πεκίνο θέλει χρόνο – όχι φιλία με την Ουάσινγκτον
Οι κινεζικές αναλύσεις φέρονται να αντιμετωπίζουν τη σύνοδο κορυφής περισσότερο ως εργαλείο σταθεροποίησης και αγοράς χρόνου παρά ως πραγματική αλλαγή εποχής στις σινοαμερικανικές σχέσεις.
Η Κίνα θέλει:
- να περιορίσει προσωρινά την οικονομική πίεση,
- να επεκτείνει την «τεχνολογική ανακωχή» με τις ΗΠΑ,
- να επιβραδύνει νέες κυρώσεις,
- και κυρίως να επιταχύνει την αυτάρκεια σε τεχνητή νοημοσύνη, μικροτσίπ και στρατηγικές αλυσίδες παραγωγής.
Κινεζικοί κύκλοι θεωρούν ότι ο Τραμπ ενδιαφέρεται κυρίως για άμεσες πολιτικές νίκες, εμπορικές συμφωνίες και εικόνα ισχύος απέναντι στο αμερικανικό εκλογικό σώμα.
Αυτό, σύμφωνα με την κινεζική ανάγνωση, τον καθιστά πιο ευέλικτο και πιο προβλέψιμο στο πεδίο των οικονομικών ανταλλαγμάτων.
Ο μεγάλος φόβος του Πεκίνου: Η απρόβλεπτη φύση του Τραμπ
Παρά τη σχετική αισιοδοξία περί διαπραγμάτευσης, τα κινεζικά επιτελεία ασφαλείας εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικά απέναντι στην προσωπικότητα του Αμερικανού προέδρου.
Σε εσωτερικές εκτιμήσεις, που επικαλούνται διεθνείς αναλυτές, εκφράζεται ο φόβος ότι ο Τραμπ μπορεί να περάσει ξαφνικά από το κλίμα συνεργασίας σε ακραία σύγκρουση εάν θεωρήσει ότι υπονομεύεται πολιτικά ή προσωπικά.
Για τον λόγο αυτό, κινεζικές υπηρεσίες και δίκτυα επιρροής φέρονται να επενδύουν συστηματικά στην κατανόηση της ψυχολογίας, της διαπραγματευτικής συμπεριφοράς και του τρόπου λήψης αποφάσεων του Τραμπ.
Το Πεκίνο επιχειρεί να αποφύγει αιφνίδιες εκρήξεις στον εμπορικό πόλεμο που θα μπορούσαν να πλήξουν καίρια την κινεζική οικονομία.
Ταϊβάν: Η κόκκινη γραμμή που μπορεί να προκαλέσει έκρηξη
Παρά τις εμπορικές συμφωνίες και τα οικονομικά ανταλλάγματα, η Ταϊβάν παραμένει το πιο επικίνδυνο σημείο αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις.
Η Κίνα θεωρεί το νησί αναπόσπαστο κομμάτι της επικράτειάς της και αντιμετωπίζει κάθε αμερικανική στρατιωτική στήριξη προς την Ταϊπέι ως στρατηγική πρόκληση.
Σύμφωνα με πληροφορίες που διακινούνται σε διπλωματικούς κύκλους, το Πεκίνο επιδιώκει μέσω της συνάντησης:
- προσωρινό «πάγωμα» της έντασης,
- περιορισμό νέων εξοπλιστικών πακέτων προς την Ταϊβάν,
- δημιουργία στρατιωτικών διαύλων αποφυγής κρίσεων,
- και συμβολικές αμερικανικές διαβεβαιώσεις ότι δεν στηρίζεται επίσημη ανεξαρτησία της Ταϊβάν.
Ωστόσο, οι κινεζικές αναλύσεις δεν θεωρούν πιθανή καμία ουσιαστική αμερικανική υποχώρηση στο ζήτημα.
Η τεχνητή νοημοσύνη γίνεται το νέο πεδίο ψυχροπολεμικής σύγκρουσης
Πίσω από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις εξελίσσεται μια πολύ βαθύτερη μάχη: η μάχη της τεχνητής νοημοσύνης.
Η Ουάσινγκτον ανησυχεί ολοένα και περισσότερο για τη ραγδαία πρόοδο της Κίνας σε:
- προηγμένα AI μοντέλα,
- κυβερνοπόλεμο,
- υπερυπολογιστές,
- και στρατιωτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης.
Το Πεκίνο, από την πλευρά του, θεωρεί ότι οι αμερικανικοί περιορισμοί στις εξαγωγές chips αποτελούν προσπάθεια στρατηγικού φρεναρίσματος της κινεζικής ανόδου.
Σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, η κούρσα AI ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα αρχίζει πλέον να θυμίζει την πυρηνική κούρσα του Ψυχρού Πολέμου.
Η Μέση Ανατολή αλλάζει τις ισορροπίες υπέρ της Κίνας
Η κρίση με το Ιράν και οι φόβοι γενικευμένης ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή δημιουργούν νέες γεωπολιτικές ευκαιρίες για το Πεκίνο.
Η Κίνα επιχειρεί να εμφανιστεί ως «υπεύθυνη δύναμη σταθερότητας» την ώρα που οι ΗΠΑ κατηγορούνται από πολλούς διεθνείς παίκτες ότι κλιμακώνουν την ένταση μέσω της στήριξης προς το Ισραήλ.
Το Πεκίνο αξιοποιεί τις σχέσεις του με:
- το Ιράν,
- τις χώρες του Κόλπου,
- το Πακιστάν,
- και άλλες περιφερειακές δυνάμεις,
ώστε να παρουσιαστεί ως εναλλακτικός μεσολαβητής απέναντι στην Ουάσινγκτον.
Βασικός κινεζικός στόχος παραμένει η ασφάλεια του Στενού του Ορμούζ, από όπου περνά τεράστιο ποσοστό των κινεζικών ενεργειακών εισαγωγών.
Οι σπάνιες γαίες: Το «σιωπηλό όπλο» της Κίνας απέναντι στη Δύση
Ένα ακόμη κρίσιμο μέτωπο αφορά τις σπάνιες γαίες και τα στρατηγικά μέταλλα.
Η Κίνα διατηρεί σχεδόν κυριαρχικό έλεγχο σε κρίσιμες πρώτες ύλες απαραίτητες για:
- αμυντικά συστήματα,
- ηλεκτρικά οχήματα,
- ημιαγωγούς,
- AI υποδομές,
- και τεχνολογίες υψηλής στρατηγικής σημασίας.
Το Πεκίνο γνωρίζει ότι η Δύση παραμένει εξαρτημένη από αυτές τις αλυσίδες παραγωγής — και σκοπεύει να χρησιμοποιήσει αυτή την εξάρτηση ως διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην Ουάσινγκτον.
Η πραγματική κινεζική στρατηγική: Προσωρινή ηρεμία, μακροχρόνιος ανταγωνισμός
Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τις κινεζικές αναλύσεις είναι σαφές:
Η Κίνα δεν πιστεύει ότι η γεωπολιτική σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να τερματιστεί.
Αντίθετα, θεωρεί ότι ο ανταγωνισμός για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία θα συνεχιστεί για δεκαετίες.
Η επίσκεψη Τραμπ στο Πεκίνο αντιμετωπίζεται λοιπόν ως εργαλείο τακτικής σταθεροποίησης:
- για να αποφευχθεί ανεξέλεγκτη κρίση,
- να μειωθεί προσωρινά η οικονομική πίεση,
- να αγοραστεί στρατηγικός χρόνος,
- και να επιταχυνθεί η προετοιμασία της Κίνας για έναν πολυπολικό κόσμο όπου η αμερικανική κυριαρχία θα αμφισβητείται ολοένα και περισσότερο.
Και πίσω από τα πρωτοσέλιδα περί «συμφιλίωσης», στο Πεκίνο ελάχιστοι φαίνεται να πιστεύουν ότι ο πραγματικός γεωπολιτικός πόλεμος έχει καν αρχίσει να αποκλιμακώνεται.
Πηγή: pagenews.gr