Η νέα αμερικανική στρατηγική απέναντι στη Συρία μοιάζει με πολιτικό παράδοξο. Από τη μία, η Ουάσιγκτον προχωρά σταδιακά στην άρση οικονομικών κυρώσεων που στραγγάλιζαν τη χώρα επί δεκαπέντε χρόνια. Από την άλλη, η Συρία εξακολουθεί να βρίσκεται στη διαβόητη λίστα των ΗΠΑ ως State Sponsor of Terrorism — μια ταμπέλα που λειτουργεί σαν γεωπολιτικός αποκλεισμός υψηλής έντασης.
Το αποτέλεσμα; Η Δαμασκός μπορεί θεωρητικά να “επιστρέφει” στη διεθνή οικονομία, αλλά οι μεγάλες τράπεζες, οι επενδυτές και οι δυτικές πολυεθνικές εξακολουθούν να φοβούνται να αγγίξουν τη χώρα.
Σύμφωνα με ανάλυση του Al-Monitor, η αμερικανική κυβέρνηση εξετάζει πλέον σοβαρά ακόμη και το ενδεχόμενο διαγραφής της Συρίας από τη λίστα της τρομοκρατίας, ωστόσο το πολιτικό και στρατηγικό κόστος παραμένει τεράστιο.
Η “νέα Συρία” και το αμερικανικό δίλημμα
Μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024 και την ανάδειξη της μεταβατικής κυβέρνησης υπό τον Άχμεντ αλ-Σαράα, οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή ανατράπηκαν βίαια.
Η κυβέρνηση Τραμπ κινήθηκε γρήγορα:
- ήρε μεγάλο μέρος των οικονομικών κυρώσεων,
- άνοιξε δίαυλο επικοινωνίας με τη Δαμασκό,
- ενθάρρυνε αραβικές επενδύσεις,
- και φέρεται να εξετάζει ακόμη και επαναλειτουργία της αμερικανικής πρεσβείας στη Συρία.
Όμως η διαγραφή από τη λίστα κρατών που υποστηρίζουν την τρομοκρατία είναι άλλο επίπεδο.
Για την Ουάσιγκτον, μια τέτοια κίνηση δεν είναι απλώς διπλωματική. Είναι συμβολική, στρατηγική και βαθιά πολιτική.
Το “αγκάθι” της HTS και οι σκιές της Αλ Κάιντα
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις ΗΠΑ παραμένει το παρελθόν της νέας ηγεσίας.
Ο μεταβατικός πρόεδρος Άχμεντ αλ-Σαράα υπήρξε ιστορικά συνδεδεμένος με τη Hay’at Tahrir al-Sham (HTS), οργάνωση με ρίζες στην πρώην Αλ Νούσρα — παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία.
Παρότι:
- η HTS απομακρύνθηκε σταδιακά από την Αλ Κάιντα,
- συγκρούστηκε με το ISIS,
- και το 2026 αφαιρέθηκε ακόμη και από λίστες κυρώσεων του ΟΗΕ,
στην Ουάσιγκτον παραμένει έντονη η καχυποψία ότι το νέο καθεστώς απλώς άλλαξε πρόσωπο χωρίς να αλλάξει ουσία.
Αμερικανοί γερουσιαστές και στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας φοβούνται ότι μια πλήρης “νομιμοποίηση” της Δαμασκού θα μπορούσε να θεωρηθεί πολιτική αμνηστία προς πρώην τζιχαντιστές.
Και αυτό, ειδικά σε προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, θεωρείται εξαιρετικά επικίνδυνο.
Το Ισραήλ πιέζει παρασκηνιακά
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές στη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ εμφανίζεται ιδιαίτερα επιφυλακτικό απέναντι στη βιαστική αποκατάσταση της Συρίας.
Παρότι η κυβέρνηση αλ-Σαράα έχει επιχειρήσει να εμφανιστεί πιο πραγματιστική και λιγότερο φιλοϊρανική από το καθεστώς Άσαντ, στο Τελ Αβίβ υπάρχει φόβος ότι η νέα Δαμασκός θα μπορούσε:
- να μετατραπεί σε νέο πεδίο διείσδυσης της Τουρκίας,
- να επιτρέψει επανασύνδεση ισλαμιστικών δικτύων,
- ή να αποσταθεροποιήσει τα Υψίπεδα του Γκολάν.
Η αμερικανική πολιτική απέναντι στη Συρία εξακολουθεί να περνά — σε μεγάλο βαθμό — μέσα από τον ισραηλινό παράγοντα.
Το ISIS δεν έχει τελειώσει
Παρά τη στρατιωτική του ήττα, το ISIS εξακολουθεί να δρα σε τμήματα της συριακής ερήμου και της ανατολικής Συρίας.
Εκθέσεις του ΟΗΕ προειδοποιούν ότι χιλιάδες μαχητές παραμένουν ενεργοί ή υπόγεια οργανωμένοι, ενώ υπάρχουν φόβοι για διείσδυση ακραίων στοιχείων σε νέες κρατικές δομές ασφαλείας.
Αυτό δίνει επιχειρήματα σε όσους στην Ουάσιγκτον θεωρούν ότι η Συρία δεν μπορεί ακόμη να αντιμετωπίζεται ως “κανονικό κράτος”.
Η Ευρώπη ανοίγει — οι ΗΠΑ κρατούν φρένο
Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη κινηθεί ταχύτερα.
Τον Μάιο του 2026 οι Βρυξέλλες προχώρησαν σε περαιτέρω χαλάρωση κυρώσεων, αφαιρώντας ακόμη και συριακά υπουργεία από τις λίστες περιορισμών, σε μια προσπάθεια να στηρίξουν την ανοικοδόμηση της χώρας.
Η Ευρώπη βλέπει:
- οικονομικές ευκαιρίες,
- ενεργειακούς διαδρόμους,
- και πιθανή σταθεροποίηση προσφυγικών ροών.
Οι ΗΠΑ όμως λειτουργούν διαφορετικά.
Η αμερικανική λίστα τρομοκρατίας δεν είναι απλώς εργαλείο εξωτερικής πολιτικής — είναι και μηχανισμός εσωτερικής πολιτικής πίεσης.
Καμία κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον δεν θέλει να κατηγορηθεί ότι “ξεπλένει” πρώην ισλαμιστές.
Το πραγματικό παιχνίδι: Κίνα, Τουρκία και Κόλπος
Πίσω από τη δημόσια συζήτηση περί τρομοκρατίας κρύβεται ένα πολύ μεγαλύτερο γεωπολιτικό παιχνίδι.
Η Συρία βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο ανταγωνισμού:
- μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας,
- μεταξύ Τουρκίας και Ιράν,
- αλλά και μεταξύ αραβικών μοναρχιών που θέλουν να επενδύσουν στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Η Ουάσιγκτον φοβάται ότι αν καθυστερήσει υπερβολικά, η Δαμασκός θα περάσει ολοκληρωτικά:
- στην οικονομική επιρροή του Πεκίνου,
- στην τουρκική στρατηγική σφαίρα,
- ή σε νέο ρωσο-ιρανικό άξονα.
Γι’ αυτό και το αμερικανικό “πάγωμα” δείχνει όλο και πιο προσωρινό.
Η τελική απόφαση θα είναι πολιτική — όχι νομική
Στην πραγματικότητα, η παραμονή της Συρίας στη λίστα τρομοκρατίας δεν είναι πλέον κυρίως νομικό θέμα.
Είναι πολιτική διαπραγμάτευση ισχύος.
Η Ουάσιγκτον θέλει ανταλλάγματα:
- εγγυήσεις ασφαλείας,
- περιορισμό ισλαμιστικών δικτύων,
- απομάκρυνση ιρανικών δομών,
- και έλεγχο των τουρκικών φιλοδοξιών.
Μέχρι να τα εξασφαλίσει, η Συρία θα συνεχίσει να βρίσκεται σε μια γκρίζα ζώνη:
ούτε πλήρως απομονωμένη, ούτε πραγματικά αποδεκτή.
Και αυτή ακριβώς η ασάφεια είναι σήμερα το πιο ισχυρό αμερικανικό όπλο στη Μέση Ανατολή.
Πηγή: pagenews.gr