ΕΛΑΣ: Το κόμμα της επιστροφής Τσίπρα, όχι ο νέος πλειοψηφικός φορέας της Δημοκρατικής Παράταξης

Υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση που χάνεται μέσα στον θόρυβο των δημοσκοπήσεων, των διαρροών και των προσδοκιών που συνοδεύουν την ίδρυση της ΕΛΑΣ.

Άλλο πράγμα είναι ένα νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

Και άλλο πράγμα ένας νέος πλειοψηφικός πολιτικός φορέας της Δημοκρατικής Παράταξης.

Μέχρι στιγμής, όλα δείχνουν ότι βρισκόμαστε πολύ πιο κοντά στο πρώτο παρά στο δεύτερο.

Η ΕΛΑΣ διαμορφώνεται ως το όχημα της πολιτικής επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα. Δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι αποτελεί το σημείο συνάντησης των διάσπαρτων κοινωνικών, πολιτικών και ιδεολογικών δυνάμεων που απαιτούνται για να συγκροτηθεί μια νέα κυβερνητική πλειοψηφία.

 I: Η σύγχυση ανάμεσα στην ηγεσία και την παράταξη

Το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος της συζήτησης είναι η ταύτιση του Τσίπρα με τη Δημοκρατική Παράταξη.

Ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να διαθέτει πολιτικό εκτόπισμα, αναγνωρισιμότητα και κυβερνητική εμπειρία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εκπροσωπεί αυτομάτως το σύνολο του προοδευτικού χώρου.

Μια παράταξη συγκροτείται από κοινωνικές συμμαχίες, πολιτικά ρεύματα, οργανωμένες δυνάμεις και κοινό στρατηγικό στόχο.

Ένα κόμμα μπορεί να χτιστεί γύρω από έναν ηγέτη.

Μια πλειοψηφία δεν χτίζεται ποτέ μόνο γύρω από ένα πρόσωπο.

Η ΕΛΑΣ εμφανίζεται μέχρι στιγμής ως πολιτικός φορέας που αντλεί νομιμοποίηση από τον Τσίπρα. Δεν είναι σαφές ότι ο ίδιος αντλεί νέα νομιμοποίηση από μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συσπείρωση.

 II: Η τριετής απουσία έχει πολιτικό κόστος

Η πολιτική δεν λειτουργεί με παύσεις.

Από το 2023 έως σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας δεν ηγήθηκε κάποιου οργανωμένου αντιπολιτευτικού μετώπου, δεν βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών συγκρούσεων και δεν συγκρότησε έναν διαρκή μηχανισμό πολιτικής πίεσης προς την κυβέρνηση.

Αντιθέτως, επέλεξε μια διαδρομή ιδρυμάτων, παρεμβάσεων, διεθνών επαφών και περιοδικών εμφανίσεων.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας πρώην πρωθυπουργός επέλεξε να κινηθεί διαφορετικά.

Το πρόβλημα είναι ότι τώρα καλείται να μετατρέψει αυτή την περίοδο πολιτικής απόστασης σε πολιτικό κεφάλαιο.

Και αυτό δεν είναι αυτονόητο.

Οι μεγάλες επιστροφές στην πολιτική ιστορία βασίζονται συνήθως σε συνεχή παρουσία, όχι σε παρατεταμένη απουσία.

 III: Από την ανασυγκρότηση στην εκκαθάριση

Η ίδρυση ενός νέου κόμματος θα μπορούσε να αποτελέσει πράξη επανεκκίνησης.

Θα μπορούσε να είναι μια διαδικασία σύνθεσης διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων, αυτοκριτικής και παραγωγής νέας πολιτικής ταυτότητας.

Ωστόσο η εικόνα που διαμορφώνεται παραπέμπει περισσότερο σε διαδικασία πολιτικής εκκαθάρισης του παλιού ΣΥΡΙΖΑ παρά σε ανασυγκρότηση ολόκληρου του προοδευτικού χώρου.

Το ερώτημα που κυριαρχεί δεν είναι ποιοι προστίθενται.

Είναι ποιοι αποκλείονται.

Δεν συζητείται ποια κοινωνική συμμαχία θα συγκροτηθεί.

Συζητείται ποια στελέχη θα χωρέσουν και ποια όχι.

Αυτό είναι λογική κομματικής αναδιάταξης.

Όχι λογική ιστορικής παράταξης.

 IV: Η έλλειψη αυτοκριτικής

Καμία νέα πολιτική αρχή δεν μπορεί να είναι πειστική χωρίς καθαρό απολογισμό της προηγούμενης περιόδου.

Το μεγαλύτερο κενό της νέας προσπάθειας παραμένει η απουσία μιας ολοκληρωμένης πολιτικής αυτοκριτικής για την περίοδο μετά το 2019.

Γιατί χάθηκε η κοινωνική πλειοψηφία;

Γιατί κατέρρευσε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ποια λάθη οδήγησαν στην αποσυσπείρωση εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων;

Ποια στοιχεία της διακυβέρνησης παραμένουν παρακαταθήκη και ποια πρέπει να εγκαταλειφθούν οριστικά;

Χωρίς αυτές τις απαντήσεις, η νέα αρχή κινδυνεύει να εκληφθεί ως αλλαγή περιτυλίγματος και όχι ως πραγματική πολιτική επανεκκίνηση.

Το στρατηγικό ερώτημα: Διαδοχή ή πολιτική αλλαγή;

Η κεντρική αντίφαση της ΕΛΑΣ βρίσκεται εδώ.

Το εγχείρημα δείχνει να οργανώνεται γύρω από την εκλογική φιλοδοξία να διαδεχθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν έχει ακόμη αποδείξει ότι οργανώνεται γύρω από έναν σαφή πολιτικό στόχο αντικατάστασης του μοντέλου διακυβέρνησής του.

Η διαφορά είναι τεράστια.

Η διαδοχή αφορά το πρόσωπο που θα βρεθεί στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η πολιτική αλλαγή αφορά το σχέδιο για τη χώρα.

Το πρώτο μπορεί να επιτευχθεί με δημοσκοπήσεις, επικοινωνία και πολιτικό μάρκετινγκ.

Το δεύτερο απαιτεί κοινωνικές συμμαχίες, ιδεολογική σαφήνεια και διαρκή πολιτική παρουσία.

Η τελική διάγνωση

Η ΕΛΑΣ μπορεί να εξελιχθεί σε ισχυρό κόμμα.

Μπορεί ακόμη και να καταστεί ο βασικός εκφραστής του χώρου της Κεντροαριστεράς.

Αλλά σήμερα δεν αποτελεί τον πλειοψηφικό πολιτικό φορέα της Δημοκρατικής Παράταξης.

Αποτελεί πρωτίστως το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.

Και αυτό δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα.

Πρόβλημα θα είναι εάν η ηγεσία του θεωρήσει ότι τα δύο ταυτίζονται.

Διότι στην πολιτική ιστορία οι ηγέτες δημιουργούν παρατάξεις όταν καταφέρνουν να εκφράσουν μια κοινωνική πλειοψηφία.

Όχι όταν θεωρούν ότι την κληρονομούν.

Και εκεί ακριβώς θα κριθεί η επιτυχία ή η αποτυχία του νέου εγχειρήματος.

Πηγή: pagenews.gr