Μια συμφωνία με μεγάλο οικονομικό και γεωπολιτικό βάρος
Η Βενεζουέλα και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο στις μεταξύ τους σχέσεις μέσω μιας πετρελαϊκής συμφωνίας που έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις. Παρότι το πλαίσιο παρουσιάζεται ως ιστορικό, οι πλήρεις όροι του δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, αφήνοντας ανοιχτά κρίσιμα ερωτήματα για το τι ακριβώς προβλέπει και πώς θα εφαρμοστεί.
Η συμφωνία αφορά έναν τομέα με τεράστιο οικονομικό αποτύπωμα, καθώς συνδέεται με σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου και με σχέδια αξιοποίησης που θεωρούνται μεγάλης κλίμακας. Την ίδια ώρα, η δημόσια εικόνα της συμφωνίας διαφέρει ανάλογα με τη σκοπιά από την οποία παρουσιάζεται, τόσο στο Καράκας όσο και στην Ουάσιγκτον.
Η θέση της Ροδρίγκες για την εθνική κυριαρχία
Σε διάγγελμά της από την κρατική τηλεόραση, η υπηρεσιακή πρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροδρίγκες απάντησε στις αιτιάσεις ότι η χώρα παραχωρεί τον πετρελαϊκό της πλούτο στις ΗΠΑ. Η ίδια τόνισε: «Ένα πράγμα πρέπει να είναι απόλυτα σαφές: η Βενεζουέλα διατηρεί την ιδιοκτησία και την κυριαρχία των πόρων της».
Με βάση όσα ανέφερε, η συνεργασία σκοπεύει να φέρει κεφάλαια, τεχνολογία και τεχνογνωσία, ώστε να στηριχθεί η ανασυγκρότηση της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Η Ροδρίγκες υποστήριξε επίσης ότι το σχήμα αποτελεί εργαλείο για την επανεκκίνηση της παραγωγής και όχι παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Το πρόγραμμα των 25 ετών και τα 17 κοιτάσματα
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το διμερές πρόγραμμα θα έχει διάρκεια 25 ετών και θα αφορά την ανάπτυξη 17 στρατηγικών κοιτασμάτων. Πρώτος στόχος είναι η αύξηση της παραγωγής σε πάνω από 1,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως, από τα περίπου 1,25 εκατ. βαρέλια που παράγει σήμερα η χώρα.
Στο σχέδιο εντάσσεται και η αξιοποίηση οκτώ νέων πετρελαϊκών περιοχών, πέρα από τα ήδη γνωστά κοιτάσματα. Η ανακοίνωση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η βενεζουελάνικη πετρελαϊκή παραγωγή παραμένει πολύ πιο χαμηλή από τις ιστορικές δυνατότητες της χώρας.
Η ίδια η Ροδρίγκες εκτίμησε ότι, με μέση τιμή πετρελαίου κοντά στα 65 δολάρια το βαρέλι, η συμφωνία μπορεί να αποφέρει περίπου 209 δισ. δολάρια στο βενεζουελάνικο Δημόσιο. Παράλληλα, ανέφερε ότι περίπου 19 δολάρια από κάθε βαρέλι που παράγεται και πωλείται στο πλαίσιο του σχήματος θα καταλήγουν απευθείας στο κράτος.
Οι αμερικανικές εκτιμήσεις και το 55%
Από την αμερικανική πλευρά, η εικόνα που δίνεται είναι διαφορετική. Το Associated Press μετέδωσε ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ και ένας ιδιώτης διαχειριστής στη Βενεζουέλα, του οποίου η ταυτότητα δεν έχει αποκαλυφθεί, θα συμμετέχουν σε νέα εταιρική οντότητα με δικαιώματα σε ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα.
Στο ίδιο πλαίσιο, οι ΗΠΑ φέρεται να εξασφαλίζουν το 55% της πραγματικής παραγωγής της νέας εταιρείας, μέσω συνδυασμού εταιρικής συμμετοχής και δικαιώματος αγοράς πετρελαίου σε τιμή κόστους. Μέρος των ποσοτήτων αναμένεται να κατευθυνθεί στο αμερικανικό Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου και στις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων.
Παράλληλα, από το Καράκας γίνεται λόγος για ιδιωτικές επενδύσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων, με στόχο την επισκευή εγκαταστάσεων και τη δημιουργία νέων υποδομών. Ωστόσο, παραμένει ασαφές ποιος θα χρηματοδοτήσει το σύνολο των επενδύσεων και πώς ακριβώς θα κατανεμηθεί η ιδιοκτησία της κοινοπραξίας.
Τα ερωτήματα για τις παραχωρήσεις και τον έλεγχο
Ανοιχτό παραμένει και το ζήτημα της διάρκειας των παραχωρήσεων στα πετρελαϊκά πεδία. Αμερικανικά και ελληνικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι μπορεί να φτάνουν έως και τα 100 χρόνια, χωρίς αυτό να ταυτίζεται αναγκαστικά με το 25ετές διμερές πρόγραμμα που ανακοίνωσε η Ροδρίγκες. Η διαφορά αυτή δεν έχει εξηγηθεί επίσημα.
Δεν έχει επίσης αποσαφηνιστεί ποιος θα έχει τον τελικό επιχειρησιακό έλεγχο της νέας δομής. Το επίσημο κείμενο της συμφωνίας δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, ενώ οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα εντείνονται.
Η Chevron και το επόμενο βήμα
Το επόμενο στάδιο αναμένεται να περιλαμβάνει επιμέρους συμβάσεις με ξένες πετρελαϊκές εταιρείες. Η Chevron εμφανίζεται κοντά στην αναδιάρθρωση και επέκταση των κοινοπραξιών της στη Βενεζουέλα, με τις συνομιλίες να αφορούν τη μετάβαση του μεγάλου έργου βαρέος αργού Petropiar στο νέο ενεργειακό καθεστώς και την επέκτασή του στο γειτονικό κοίτασμα Ayacucho 8, στη ζώνη του Ορινόκο.
Η Chevron είναι ήδη η σημαντικότερη αμερικανική πετρελαϊκή εταιρεία που συνεχίζει να δραστηριοποιείται στη χώρα. Η πιθανή ενίσχυση της παρουσίας της θεωρείται και το πρώτο πρακτικό τεστ για το αν το σχέδιο μπορεί να προσελκύσει πραγματικά τα δεκάδες δισεκατομμύρια που υπόσχονται οι δύο κυβερνήσεις.
Τραμπ, τιμές καυσίμων και οι επιφυλάξεις
Ο Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τη συμφωνία «τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή συμφωνία στην παγκόσμια ιστορία» και υποστήριξε ότι θα βοηθήσει στη μείωση των τιμών των καυσίμων στις ΗΠΑ. Οι αναλυτές, όμως, παραμένουν επιφυλακτικοί για το πόσο γρήγορα μπορεί να φανεί οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
Οι εγκαταστάσεις της Βενεζουέλας έχουν υποστεί σοβαρή φθορά λόγω υποεπένδυσης, κακοδιαχείρισης και κυρώσεων, ενώ η εξόρυξη βαρέος αργού απαιτεί σύνθετες και ακριβές παρεμβάσεις. Για αυτόν τον λόγο, μια ουσιαστική αύξηση της παραγωγής δεν αναμένεται σε μήνες, αλλά σε χρόνια. Άρα, τουλάχιστον άμεσα, δεν προκύπτει εικόνα γρήγορης αποκλιμάκωσης στις τιμές των πρατηρίων.
Η πολιτική διάσταση στο Καράκας
Την ίδια ώρα, φιλοκυβερνητικές οργανώσεις διαδήλωσαν στο Καράκας εναντίον της αμερικανικής παρουσίας, δείχνοντας το πολιτικό κόστος που συνοδεύει τη συμφωνία για τη Ροδρίγκες. Η κυβέρνηση προβάλλει το σχέδιο ως μέσο οικονομικής αναγέννησης, ενώ οι επικριτές του μιλούν για εκχώρηση ελέγχου υπό την πίεση της Ουάσιγκτον μετά τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο.
Μέχρι να δημοσιοποιηθούν οι συμβάσεις, το βασικό ερώτημα παραμένει ίδιο: πρόκειται για επενδυτική συνεργασία με διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας ή για μια βαθιά αλλαγή στον πραγματικό έλεγχο του πετρελαϊκού πλούτου της Βενεζουέλας;
Πηγή: Pagenews.gr