«Τον έσβησαν από την ιστορία»: Η Βενεζουέλα εγκαταλείπει τον Μαδούρο στο κελί των ΗΠΑ
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 8 '
Κάποτε ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος της Βενεζουέλας. Σήμερα, το ίδιο το πολιτικό σύστημα που άφησε πίσω του φαίνεται να συμπεριφέρεται σαν ο Νικολάς Μαδούρο να μην υπάρχει πλέον.
Η πιο εντυπωσιακή ένδειξη ήρθε από τις πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στο Καράκας.
Σε πέντε συνεδρίες διαπραγματεύσεων, η κυβέρνηση της προσωρινής προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες δεν έθεσε καν το ζήτημα της απελευθέρωσης του Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες, οι οποίοι κρατούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά την αμερικανική επιχείρηση της 3ης Ιανουαρίου.
«Ο Μαδούρο και η Φλόρες απλώς δεν υπάρχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», δήλωσε στους Financial Times στέλεχος της αντιπολίτευσης που συμμετείχε στις συνομιλίες.
Και ακολούθησε η φράση που συμπυκνώνει τη νέα πραγματικότητα:
«Τους έχουν σβήσει από την ιστορία».
Από το «δεν θα ησυχάσουμε» στην απόλυτη σιωπή
Η μεταμόρφωση είναι εντυπωσιακή.
Τον Ιανουάριο, αμέσως μετά τη σύλληψη και μεταφορά του Μαδούρο στις ΗΠΑ, η Ροντρίγκες χαρακτήριζε την αμερικανική επιχείρηση «χυδαία επίθεση».
Ο αδελφός της και πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, Χόρχε Ροντρίγκες, διακήρυττε ότι η κυβέρνηση δεν θα ησυχάσει μέχρι να απελευθερωθούν ο Μαδούρο και η Φλόρες.
Επτά μήνες αργότερα, η απελευθέρωσή τους δεν εμφανίστηκε καν στις διαπραγματεύσεις που αφορούν το πολιτικό μέλλον της χώρας.
Η αλλαγή δεν περιορίζεται στις κλειστές αίθουσες των συνομιλιών.
Σύμφωνα με τους FT, αφίσες που ζητούσαν την απελευθέρωση του Μαδούρο κατεβαίνουν, ενώ τοιχογραφίες που τον εξυμνούσαν έχουν αρχίσει να εξαφανίζονται.
Ο άνθρωπος που για χρόνια βρισκόταν παντού στη δημόσια εικόνα της χώρας σβήνει σταδιακά από το πολιτικό τοπίο.
Η Ροντρίγκες κατάλαβε το μήνυμα της Ουάσιγκτον
Πίσω από αυτή τη σιωπή βρίσκεται ένας πολύ σκληρός υπολογισμός εξουσίας.
Η Ντέλσι Ροντρίγκες, αντιπρόεδρος του Μαδούρο πριν από την ανατροπή του, έχει καταφέρει κάτι που λίγοι θα θεωρούσαν πιθανό στις αρχές του έτους: να διατηρήσει μεγάλο μέρος του κρατικού μηχανισμού του chavismo και ταυτόχρονα να αποκτήσει την υποστήριξη της Ουάσιγκτον.
Η κυβέρνησή της έχει κινηθεί προς μεγαλύτερο οικονομικό άνοιγμα, παρέχοντας μεταξύ άλλων μεγαλύτερη πρόσβαση σε αμερικανικές εταιρείες στα τεράστια ενεργειακά αποθέματα της Βενεζουέλας.
Παράλληλα, η Ροντρίγκες έχει αντικαταστήσει ανώτερους στρατιωτικούς με πρόσωπα περισσότερο συνδεδεμένα με τη νέα ηγεσία, επιχειρώντας να εδραιώσει τον έλεγχό της στον μηχανισμό ασφαλείας.
Η στρατηγική μοιάζει ξεκάθαρη:
να σωθεί το καθεστώς, ακόμη κι αν χρειαστεί να θυσιαστεί ο άνθρωπος που το προσωποποιούσε.
Η Βενεζουέλα συζητά το μέλλον – χωρίς τον Μαδούρο
Οι πρόσφατες συνομιλίες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης είναι η καθαρότερη απόδειξη ότι η χώρα έχει ήδη εισέλθει σε μια μετα-Maduro εποχή.
Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να προχωρήσουν σε διαδικασία μεταρρύθμισης του δικαστικού συστήματος και να επιδιώξουν την ανάκτηση διεθνών αποθεματικών της Βενεζουέλας που βρίσκονται στην Τράπεζα της Αγγλίας.
Στο επίκεντρο βρίσκονται περισσότερες από 30 τόνοι χρυσού, αξίας περίπου 4 δισ. δολαρίων, με τις δύο πλευρές να συζητούν τη χρήση των κεφαλαίων για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και των συνεπειών των καταστροφικών σεισμών.
Ακόμη πιο σημαντική πολιτικά είναι η συμφωνία για αλλαγές στο Ανώτατο Δικαστήριο – έναν θεσμό που αποτέλεσε βασικό πυλώνα του συστήματος εξουσίας επί Μαδούρο.
Το μεγάλο ερώτημα, βέβαια, παραμένει: θα οδηγήσει αυτή η διαδικασία σε πραγματικά ελεύθερες εκλογές ή πρόκειται για μια νέα προσπάθεια του chavismo να επιβιώσει αλλάζοντας πρόσωπο;
Απελευθερώσεις πολιτικών κρατουμένων
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσης την απελευθέρωση 131 πολιτικών κρατουμένων, παρουσιάζοντας την κίνηση ως μέρος της νέας διαδικασίας εθνικής συμφιλίωσης.
Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν πράγματι απελευθερωθεί έχει αποτελέσει αντικείμενο διαφορετικών καταγραφών από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γεγονός που απαιτεί επιφύλαξη απέναντι στις επίσημες ανακοινώσεις.
Ωστόσο, ακόμη και αυτή η κίνηση δείχνει πόσο γρήγορα αλλάζει η πολιτική εικόνα.
Η Ουάσιγκτον πιέζει για σταθεροποίηση, οικονομική ανάκαμψη και πολιτική μετάβαση, ενώ η κυβέρνηση Ροντρίγκες προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει συνομιλητή χωρίς να καταρρεύσει ο κρατικός μηχανισμός.
Ο Μαδούρο περιμένει μόνος τη δίκη του
Ενώ στο Καράκας συζητούν για το μέλλον, ο Μαδούρο βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Ο ίδιος και η Σίλια Φλόρες κρατούνται στο Μπρούκλιν μετά τη σύλληψή τους από αμερικανικές δυνάμεις τον Ιανουάριο.
Ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης έχει ορίσει την έναρξη της δίκης τους για την 1η Ιουνίου 2027. Και οι δύο έχουν δηλώσει αθώοι στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.
Η υπεράσπιση του Μαδούρο αναμένεται να αμφισβητήσει τόσο το κατηγορητήριο όσο και τη νομιμότητα της σύλληψής του, προβάλλοντας μεταξύ άλλων επιχείρημα περί ασυλίας αρχηγού κράτους. Οι δικηγόροι του χαρακτηρίζουν την αμερικανική επιχείρηση παράνομη, ενώ η κυβέρνηση Τραμπ την παρουσιάζει ως επιχείρηση επιβολής του νόμου.
Η τελική κρίση θα ανήκει στο αμερικανικό δικαστήριο.
Αυτό που φαίνεται ήδη πολύ πιο καθαρό είναι ότι το Καράκας δεν δείχνει διατεθειμένο να κάνει την τύχη του Μαδούρο κεντρικό όρο για το δικό του πολιτικό μέλλον.
Το chavismo επιχειρεί να επιβιώσει χωρίς τον «κληρονόμο» του Τσάβες
Εδώ βρίσκεται και η μεγαλύτερη γεωπολιτική ανατροπή.
Ο Μαδούρο κυβέρνησε τη Βενεζουέλα ως πολιτικός κληρονόμος του Ούγκο Τσάβες. Για χρόνια, το κράτος, το κυβερνών κόμμα και ο μηχανισμός ασφαλείας ήταν δεμένοι με την προσωπική του επιβίωση.
Τώρα το chavismo δοκιμάζει κάτι διαφορετικό:
να διατηρήσει την εξουσία χωρίς τον Μαδούρο.
Η Ροντρίγκες δεν επιχειρεί να γκρεμίσει ολόκληρο το προηγούμενο σύστημα. Επιχειρεί να το αναδιαμορφώσει αρκετά ώστε να γίνει αποδεκτό από την Ουάσιγκτον, να προσελκύσει ξένα κεφάλαια και να επιβιώσει σε μια μελλοντική πολιτική μετάβαση.
Αυτό εξηγεί γιατί η μοίρα του πρώην προέδρου μπορεί να έχει μετατραπεί από εθνική υπόθεση σε πολιτικό βάρος.
Πετρέλαιο, Ουάσιγκτον και η μεγάλη συμφωνία
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το διακύβευμα ξεπερνά κατά πολύ το πρόσωπο του Μαδούρο.
Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο. Η σταθεροποίηση της χώρας και η επανένταξη μεγαλύτερου μέρους της παραγωγής της στις διεθνείς αγορές έχουν τεράστια γεωοικονομική σημασία.
Για τη Ροντρίγκες, από την άλλη πλευρά, η συνεργασία με την Ουάσιγκτον προσφέρει αυτό που χρειάζεται περισσότερο: χρόνο, οικονομική ανάσα και διεθνή ανοχή για να εδραιώσει τη νέα εξουσία.
Ο Μαδούρο βρίσκεται πλέον έξω από αυτή την εξίσωση.
Και ίσως αυτό να εξηγεί καλύτερα από οτιδήποτε άλλο τη σιωπή γύρω από το όνομά του.
Από το προεδρικό μέγαρο στο κελί – και από εκεί στη λήθη;
Η ιστορία έχει μια σχεδόν κινηματογραφική ανατροπή.
Μέχρι τις αρχές του 2026, ο Νικολάς Μαδούρο βρισκόταν στο κέντρο κάθε πολιτικής συζήτησης για τη Βενεζουέλα.
Σήμερα βρίσκεται σε αμερικανική φυλακή περιμένοντας μια δίκη που έχει προγραμματιστεί για το 2027, ενώ στο Καράκας οι πρώην συνεργάτες του συζητούν με την αντιπολίτευση και την Ουάσιγκτον για το μέλλον της χώρας χωρίς να απαιτούν την επιστροφή του.
Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η κυβέρνηση Ροντρίγκες αποτελεί γέφυρα προς πραγματική δημοκρατική μετάβαση ή απλώς τη νέα εκδοχή ενός συστήματος που προσπαθεί να διασωθεί. Οι πρόσφατες συμφωνίες είναι σημαντικές, αλλά παραμένουν ανεπαρκείς για να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα.
Για τον Μαδούρο, όμως, το μήνυμα που έρχεται από την πατρίδα του είναι ήδη πολύ πιο ψυχρό.
Ο άνθρωπος που κάποτε ζητούσε από μια ολόκληρη χώρα απόλυτη πολιτική πίστη βλέπει τώρα τους παλιούς του συντρόφους να κάνουν αυτό που ίσως φοβόταν περισσότερο:
να ανακαλύπτουν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
