Ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει τη Βενεζουέλα σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς πυλώνες της αμερικανικής στρατηγικής, με ένα πρωτοφανές σχέδιο που δίνει στις ΗΠΑ πρόσβαση σε περισσότερα από 65 δισ. βαρέλια πετρελαίου.
Πίσω όμως από τον εντυπωσιακό αριθμό βρίσκεται ένα πολύ πιο σύνθετο στοίχημα.
Η Ουάσιγκτον θέλει να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια των ΗΠΑ, να προσελκύσει αμερικανικά κεφάλαια στη διαλυμένη πετρελαϊκή βιομηχανία της Βενεζουέλας και, μακροπρόθεσμα, να αυξήσει την προσφορά πετρελαίου.
Όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή: αναλυτές εκτιμούν ότι μπορεί να απαιτηθούν σχεδόν 100 δισ. δολάρια και περίπου μία δεκαετία για να αξιοποιηθούν σε μεγάλη κλίμακα τα κοιτάσματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της συμφωνίας.
Η Ουάσιγκτον μπαίνει απευθείας στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας
Το ασυνήθιστο στοιχείο του σχεδίου είναι η απευθείας συμμετοχή της αμερικανικής κυβέρνησης.
Σύμφωνα με τους Financial Times, η Ουάσιγκτον σχεδιάζει να αποκτήσει 35% της North American Blue Energy Partners (NABEP), εταιρείας που ελέγχεται από τον Βενεζουελάνο επιχειρηματία Alejandro Betancourt.
Η συμφωνία προβλέπει ότι οι ΗΠΑ θα έχουν δικαίωμα να αγοράζουν, σε κόστος παραγωγής, εγγυημένα το 20% της παραγωγής των υφιστάμενων και μελλοντικών πεδίων που θα διαχειρίζεται η εταιρεία.
Ακόμη σημαντικότερο: η Ουάσιγκτον θα διαθέτει δικαίωμα πρώτης επιλογής για την αγορά και του υπόλοιπου 80% σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό ενεργειακής ασφάλειας.
Τα 17 κοιτάσματα και η Ρωσία–Κίνα
Η NABEP σχεδιάζει να αναπτύξει 17 πετρελαϊκά πεδία μέσω παραχωρήσεων διάρκειας 100 ετών.
Το γεωπολιτικό στοιχείο είναι εξαιρετικά σημαντικό: σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, η πλειονότητα των πρόσθετων πεδίων που πρόκειται να περάσουν υπό τη διαχείριση της εταιρείας είχε προηγουμένως ελεγχθεί ή λειτουργήσει από ρωσικούς και κινεζικούς ομίλους.
Άρα το σχέδιο Τραμπ δεν αφορά μόνο το πετρέλαιο.
Αφορά και την αναδιανομή επιρροής στη Λατινική Αμερική.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να επανέλθει σε ενεργειακά assets όπου τα προηγούμενα χρόνια είχαν διεισδύσει Μόσχα και Πεκίνο.
Το μεγάλο εμπόδιο: Χρειάζονται σχεδόν $100 δισ.
Τα 65 δισ. βαρέλια ακούγονται εντυπωσιακά. Το να μετατραπούν όμως σε πραγματική παραγωγή είναι πολύ δυσκολότερο.
Μεγάλο μέρος του πετρελαίου της Βενεζουέλας είναι εξαιρετικά βαρύ αργό και απαιτεί εξειδικευμένες εγκαταστάσεις, αγωγούς, ηλεκτρική ενέργεια, συστήματα συλλογής και ειδική επεξεργασία.
Ο Schreiner Parker της Rystad Energy υπολογίζει ότι οι επενδύσεις μπορεί να πλησιάσουν τα 100 δισ. δολάρια.
Η ανάπτυξη των 17 πεδίων θα μπορούσε να χρειαστεί περίπου δέκα χρόνια, ώστε η παραγωγή της Βενεζουέλας να αυξηθεί κατά περίπου 1,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως.
Σήμερα η χώρα παράγει περίπου 1,12 εκατ. βαρέλια ημερησίως, έναντι περίπου 3,5 εκατ. στην κορύφωση της δεκαετίας του 1970.
Οι αμερικανικοί πετρελαϊκοί κολοσσοί κρατούν αποστάσεις
Υπάρχει όμως ένα ακόμη πρόβλημα για τον Τραμπ.
Οι ExxonMobil, ConocoPhillips και Chevron δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για το σχέδιο και απέφυγαν να τοποθετηθούν επί της συμφωνίας.
Η επιφυλακτικότητα δεν είναι παράλογη.
Η Βενεζουέλα έχει ιστορικό απαλλοτριώσεων ξένων ενεργειακών περιουσιακών στοιχείων, ενώ οποιαδήποτε επένδυση δεκάδων δισεκατομμυρίων απαιτεί πολιτική και νομική σταθερότητα για δεκαετίες.
Το πραγματικό στοίχημα: Ενεργειακή ασφάλεια των ΗΠΑ
Η συμφωνία δύσκολα θα ρίξει άμεσα την τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ.
Η στρατηγική της σημασία βρίσκεται αλλού.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να δημιουργήσει έναν τεράστιο ενεργειακό πόρο στο δυτικό ημισφαίριο, με δυνατότητα προνομιακής πρόσβασης των ΗΠΑ σε περίπτωση διεθνούς κρίσης.
Σε μια περίοδο κατά την οποία το Ορμούζ έχει αποδείξει ξανά πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει η παγκόσμια αγορά ενέργειας, 65 δισ. βαρέλια λίγες ημέρες θαλάσσιας μεταφοράς από τα αμερικανικά διυλιστήρια αποκτούν εντελώς διαφορετική στρατηγική αξία.
Και εκεί βρίσκεται το πραγματικό στοίχημα Τραμπ: όχι η βενζίνη της επόμενης εβδομάδας, αλλά ο ενεργειακός χάρτης της επόμενης δεκαετίας.
Πηγή: Pagenews.gr