Άδωνις σε Σαμαρά: «Δεν γίνεται δύο μέτρα και δύο σταθμά» – Η απάντηση για το «σημιτικό ΠΑΣΟΚ»
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 10 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Άδωνις σε Σαμαρά: «Δεν γίνεται δύο μέτρα και δύο σταθμά» – Η απάντηση για το «σημιτικό ΠΑΣΟΚ»
Σε μια από τις πιο πολιτικές παρεμβάσεις του των τελευταίων ημερών, ο Άδωνις Γεωργιάδης περνά από την άμυνα στην αντεπίθεση απέναντι στην κριτική που προέρχεται από το περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά, επιχειρώντας αυτή τη φορά να απαντήσει όχι με χαρακτηρισμούς αλλά με συγκεκριμένα παραδείγματα από την ίδια την πρωθυπουργική θητεία του πρώην προέδρου της Νέας Δημοκρατίας.
Το κεντρικό επιχείρημα του υπουργού είναι απλό:
αν η αξιοποίηση προσώπων που προέρχονταν από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ ήταν θεμιτή όταν την έκανε ο Αντώνης Σαμαράς στην πιο κρίσιμη οικονομική στιγμή της χώρας, δεν μπορεί η ίδια πολιτική πρακτική να μετατρέπεται σήμερα σε κατηγορία εναντίον του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Και ο Γεωργιάδης βάζει ονόματα στο τραπέζι.
Βασίλης Ράπανος.
Γιάννης Στουρνάρας.
Γκίκας Χαρδούβελης.
Ταυτόχρονα, όμως, κάνει κάτι πολιτικά ενδιαφέρον: δεν μηδενίζει τον Αντώνη Σαμαρά.
Αντίθετα, αναγνωρίζει ευθέως τη συμβολή του στην παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ και τον χαρακτηρίζει ουσιαστικά επιτυχημένο πρωθυπουργό εκείνης της κρίσιμης περιόδου.
Ακριβώς γι’ αυτό η απάντησή του αποκτά μεγαλύτερο βάρος.
Άδωνις: Ο Σαμαράς ήταν καλός πρωθυπουργός – Αλλά ας θυμηθούμε τι έκανε
Ο Γεωργιάδης ξεκινά από μια θέση που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί αντισαμαρική.
Για την περίοδο του 2012 αναφέρει:
«Είναι ο Αντώνης Σαμαράς πρωθυπουργός της Ελλάδας το 2012, στην κρισιμότερη στιγμή της νεότερης ιστορίας της χώρας. Εκεί θα κρινόταν στη θητεία του αν θα μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή όχι.»
Και προσθέτει:
«Δόξα τω Θεώ τα κατάφερε. Ήταν ένας πολύ καλός πρωθυπουργός, γιατί έμεινε η Ελλάδα στο ευρώ και αυτό το χρωστάμε στον Αντώνη Σαμαρά.»
Δεν πρόκειται για λεπτομέρεια.
Ο Γεωργιάδης επιλέγει να διαχωρίσει την ιστορική αποτίμηση της πρωθυπουργίας Σαμαρά από τη σημερινή πολιτική σύγκρουση.
Με άλλα λόγια: αναγνωρίζει στον πρώην πρωθυπουργό όσα θεωρεί ότι του ανήκουν ιστορικά, αλλά απαιτεί την ίδια συνέπεια όταν κρίνεται η σημερινή Νέα Δημοκρατία.
Ράπανος, Στουρνάρας, Χαρδούβελης: Το αντεπιχείρημα του Άδωνη
Εκεί ακριβώς έρχεται το βασικό «χτύπημα».
Ο υπουργός θυμίζει ότι στην κρισιμότερη θέση της οικονομικής διαχείρισης της κυβέρνησης Σαμαρά επιλέχθηκαν διαδοχικά προσωπικότητες που ο ίδιος εντάσσει πολιτικά στον εκσυγχρονιστικό χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Πρώτος ήταν ο Βασίλης Ράπανος, ο οποίος επελέγη για το υπουργείο Οικονομικών το 2012, αλλά τελικά δεν ανέλαβε για λόγους υγείας.
Ακολούθησε ο Γιάννης Στουρνάρας.
Και αργότερα ο Γκίκας Χαρδούβελης.
Ο Γεωργιάδης το διατυπώνει αιχμηρά:
«Για την κρισιμότερη θέση της κυβέρνησής του, στην κρισιμότερη στιγμή της Ελλάδος, επέλεξε τρία πρόσωπα από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ.»
Και αμέσως βάζει το ερώτημα που βρίσκεται στην καρδιά της απάντησής του:
«Αν ο Σαμαράς επιλέγει πρόσωπα από το σημιτικό ΠΑΣΟΚ είναι καλό, άμα ο Μητσοτάκης κάνει το ίδιο είναι κακό;»
Αυτό είναι και το ισχυρότερο πολιτικό σημείο της επιχειρηματολογίας του.
Το «σημιτικό ΠΑΣΟΚ» ως κατηγορία κατά Μητσοτάκη
Η αντιπαράθεση ξεκίνησε μετά τις δηλώσεις του Νίκου Τσιούτσια, στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, ότι η σημερινή Νέα Δημοκρατία έχει μετατραπεί σε ένα μείγμα «παλιού σημιτικού ΠΑΣΟΚ» και «ολίγον παλιού ΛΑΟΣ».
Ο Γεωργιάδης έχει ήδη απαντήσει στο δεύτερο σκέλος.
Η ειρωνεία που επισημαίνει είναι προφανής: ο ίδιος και άλλα πρώην στελέχη του ΛΑΟΣ εντάχθηκαν στη Νέα Δημοκρατία επί προεδρίας Αντώνη Σαμαρά.
Τώρα απαντά και στο πρώτο.
Και ουσιαστικά λέει:
η διεύρυνση μιας μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης δεν ξεκίνησε επί Μητσοτάκη.
Υπήρχε και επί Σαμαρά.
Και μάλιστα εφαρμόστηκε σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα βρισκόταν μπροστά στον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης.
«Καλά έκανε ο Σαμαράς»
Το πιο έξυπνο στοιχείο της επιχειρηματολογίας Γεωργιάδη είναι ότι δεν καταδικάζει αυτές τις επιλογές.
Κάνει ακριβώς το αντίθετο.
Για τον Γιάννη Στουρνάρα λέει:
«Καλά έκανε ο Σαμαράς που τον διάλεξε. Άριστα τον διάλεξε.»
Και αυτό μετατρέπει την απάντηση από μια απλή προσωπική επίθεση σε ζήτημα πολιτικής συνέπειας.
Ο Γεωργιάδης δεν λέει:
«Ο Σαμαράς έκανε τότε λάθος».
Λέει:
«Ο Σαμαράς έκανε σωστά. Γιατί λοιπόν είναι λάθος όταν το κάνει ο Μητσοτάκης;»
Η διαφορά είναι ουσιώδης.
Γιατί μια μεγάλη κυβερνητική παράταξη δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την πολιτική προέλευση ενός στελέχους ως μεγαλύτερο κριτήριο από την ικανότητά του.
Και αυτή ακριβώς ήταν η λογική που ακολούθησε και ο ίδιος ο Σαμαράς όταν η Ελλάδα βρισκόταν με την πλάτη στον τοίχο.
Ο Άδωνις δεν θέλει «εμφύλιο» στη ΝΔ
Παρά τη σκληρότητα της αντιπαράθεσης, ο Γεωργιάδης επιμένει ότι δεν επιδιώκει σύγκρουση με τον πρώην πρωθυπουργό.
Το είχε ξεκαθαρίσει ήδη:
«Εγώ είμαι εξαιρετικά ευγνώμων που ο κύριος Σαμαράς με κάλεσε στη Νέα Δημοκρατία και μου έδωσε και αξιώματα και θα το αναγνωρίζω για όλη μου τη ζωή.»
Αλλά βάζει μια κόκκινη γραμμή:
ευγνωμοσύνη δεν σημαίνει πολιτική σιωπή.
Ούτε σημαίνει ότι επιχειρήματα τα οποία θεωρεί λανθασμένα πρέπει να μένουν αναπάντητα.
«Η εμπειρία μου στην πολιτική έχει αποδείξει ότι όποτε αφήνεις κάτι αναπάντητο, το οποίο είναι ευθέως λάθος, αυτό μένει στο μυστήριο ως αλήθεια. Εγώ προσωπικά δεν αφήνω ποτέ τίποτα αναπάντητο.»
Αυτή είναι πλέον η στρατηγική του.
Όχι προσωπική ρήξη με τον Σαμαρά.
Αλλά απάντηση σε κάθε κατηγορία που θεωρεί ότι δημιουργεί στρεβλή εικόνα για τη σημερινή ΝΔ.
«Η Νέα Δημοκρατία είναι πάνω από τα πρόσωπα»
Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο πολιτικό μήνυμα στη θέση Γεωργιάδη.
Για τον υπουργό, η Νέα Δημοκρατία δεν ταυτίζεται ούτε με τον σημερινό ούτε με οποιονδήποτε προηγούμενο αρχηγό της.
«Η Νέα Δημοκρατία είναι υπεράνω του Γεωργιάδη, του Μητσοτάκη, του Σαμαρά, του Καραμανλή.»
Και συνεχίζει:
«Τα πρόσωπα έρχονται και παρέρχονται. Δεν σημαίνει ότι αλλάζει η Νέα Δημοκρατία.»
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία όσο επανέρχονται τα σενάρια για πιθανή νέα πολιτική κίνηση από τον Αντώνη Σαμαρά.
Ο Γεωργιάδης αποφεύγει να θεωρήσει δεδομένο ένα νέο κόμμα πριν αυτό ανακοινωθεί.
Προειδοποιεί όμως ότι μια τέτοια εξέλιξη θα δημιουργούσε συνθήκες εσωτερικής σύγκρουσης στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς.
Και δηλώνει ότι θέλει να την αποφύγει.
«Η ΝΔ έδωσε πολιτική σταθερότητα στη χώρα»
Η υπεράσπιση της σημερινής Νέας Δημοκρατίας από τον Γεωργιάδη δεν περιορίζεται στον Μητσοτάκη.
Την τοποθετεί σε μια ιστορική συνέχεια 50 ετών.
«Η ύπαρξη ισχυρής Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μεγάλη ευλογία.»
Γιατί;
«Δίνει στη χώρα πολιτική σταθερότητα. Και πολιτική σταθερότητα προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση: φιλοδυτική και φιλοευρωπαϊκή.»
Ο Γεωργιάδης συνδέει αυτή την πορεία με την επιλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή να αγκυρώσει στρατηγικά την Ελλάδα στην Ευρώπη.
Και αναγνωρίζει ότι στη συνέχεια κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ —και ειδικά η κυβέρνηση Σημίτη με την ένταξη στην Ευρωζώνη— υπηρέτησαν επίσης αυτή την ευρωπαϊκή κατεύθυνση.
Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Γιατί η απάντησή του στην κατηγορία περί «σημιτικού ΠΑΣΟΚ» δεν είναι ότι οτιδήποτε προερχόμενο από εκείνη την περίοδο είναι πολιτικά μολυσμένο.
Είναι ακριβώς το αντίθετο:
οι μεγάλες παρατάξεις παίρνουν τα ικανότερα πρόσωπα όταν αυτά μπορούν να υπηρετήσουν τη στρατηγική της χώρας.
Και μια παραδοχή που έχει πολιτικό βάρος: «Ο γάμος μάς έπληξε»
Στην ίδια συνέντευξη ο Άδωνις Γεωργιάδης έκανε και μία από τις καθαρότερες παραδοχές κυβερνητικού στελέχους για το πολιτικό κόστος του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών.
«Ο γάμος των ομοφυλοφύλων πράγματι μας έπληξε πολιτικά. Ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αισθάνθηκε ότι κάποιες ευαισθησίες του δεν έγιναν σεβαστές. Τα έχουμε πει αυτά.»
Δεν προσπαθεί δηλαδή να αρνηθεί την εκλογική φθορά.
Την αναγνωρίζει.
Ταυτόχρονα όμως επιμένει στη διάκριση που κάνει μεταξύ του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών και όσων ο ίδιος εντάσσει στη λεγόμενη woke ατζέντα.
Η πολιτική ουσία βρίσκεται αλλού:
ο Γεωργιάδης αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση πλήρωσε πολιτικό κόστος σε ένα τμήμα της παραδοσιακής δεξιάς βάσης.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία η ΝΔ επιχειρεί να αποτρέψει διαρροές προς τα δεξιά της.
Η Θράκη ως απάντηση με έργο
Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ ο υπουργός βρίσκεται σε περιοδεία στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.
Στη δική του ανάρτηση μετά την πρώτη ημέρα έγραψε:
«Χθες ήταν η πρώτη μέρα της φετινής μας περιοδείας στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη… χαμός! Συνεχίζουμε σήμερα δυνατά.»
Και αυτή η εικόνα έχει τη δική της πολιτική σημασία.
Ο Γεωργιάδης επιχειρεί να δώσει ταυτόχρονα δύο μάχες.
Τη μία στο εσωτερικό της παράταξης, απαντώντας στις επιθέσεις που θεωρεί άδικες.
Και τη δεύτερη στην κοινωνία, παρουσιάζοντας το κυβερνητικό έργο στην Υγεία και ειδικά στην περιφέρεια.
Το μήνυμα είναι ότι η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να εγκλωβιστεί σε έναν ατελείωτο εσωτερικό καβγά την ώρα που πλησιάζουν η ΔΕΘ και, σε δεύτερο χρόνο, οι εθνικές εκλογές.
Η μεγάλη εικόνα: Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι «Σαμαράς ή Μητσοτάκης»
Η σημερινή παρέμβαση Γεωργιάδη αποκαλύπτει τελικά μια βαθύτερη πολιτική σύγκρουση για την ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας.
Από τη μία βρίσκεται η κριτική ότι η παράταξη έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς το Κέντρο και έχει χάσει τμήμα της παραδοσιακής φυσιογνωμίας της.
Από την άλλη βρίσκεται η θέση ότι η ικανότητα διεύρυνσης είναι ακριβώς ένας από τους λόγους που η ΝΔ παραμένει η κυρίαρχη δύναμη της Κεντροδεξιάς.
Και εδώ το ιστορικό επιχείρημα του Γεωργιάδη είναι δύσκολο να αγνοηθεί.
Ο ίδιος ο Σαμαράς άνοιξε τη Νέα Δημοκρατία προς στελέχη του ΛΑΟΣ.
Ο ίδιος αξιοποίησε στην οικονομική διαχείριση πρόσωπα που προέρχονταν από τον εκσυγχρονιστικό χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Και ο Γεωργιάδης λέει ότι καλά έκανε.
Άρα το ερώτημα δεν είναι εάν μια μεγάλη παράταξη επιτρέπεται να διευρύνεται.
Το έχει ήδη κάνει πολλές φορές στην ιστορία της.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να διευρύνεται χωρίς να χάνει τον πολιτικό πυρήνα και τους ψηφοφόρους που την έκαναν μεγάλη παράταξη.
Εκεί βρίσκεται και η πρόκληση για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και εκεί η παραδοχή Γεωργιάδη για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών αποκτά ιδιαίτερη αξία: αναγνωρίζει το πρόβλημα αντί να προσποιείται ότι δεν υπάρχει.
Ο Άδωνις, πάντως, στέλνει και προς το περιβάλλον Σαμαρά ένα ξεκάθαρο μήνυμα:
η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται επιλεκτικά.
Ό,τι ήταν θεμιτό ως πολιτική διεύρυνση επί Σαμαρά δεν μπορεί να μετατρέπεται αυτομάτως σε «αλλοίωση της παράταξης» όταν γίνεται επί Μητσοτάκη.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο αιχμηρή απάντηση απ’ όλες.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
