Η Γαλλία κηρύσσει πόλεμο στην «English-first» Ευρώπη – Νέα μάχη ισχύος στις Βρυξέλλες

Το Παρίσι αντιδρά στην πρακτική να προωθούνται ευρωπαϊκές εμπορικές συμφωνίες πρώτα στα αγγλικά, ανοίγοντας μια σύγκρουση που ξεπερνά κατά πολύ τη γλώσσα. Στο βάθος βρίσκεται η παλιά μάχη της Γαλλίας για πολιτική επιρροή, ευρωπαϊκή κυριαρχία και τον χαρακτήρα μιας ΕΕ που εξακολουθεί να λειτουργεί όλο και περισσότερο στα αγγλικά μετά το Brexit.

Μια φαινομενικά τεχνική διαμάχη για τη γλώσσα των εμπορικών συμφωνιών ανοίγει ένα πολύ βαθύτερο πολιτικό μέτωπο μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Γαλλία αντιδρά στην κυριαρχία της λογικής «English-first» στις ευρωπαϊκές εμπορικές διαπραγματεύσεις, διεκδικώντας μεγαλύτερη χρήση της γαλλικής και αρνούμενη να αποδεχθεί ότι τα αγγλικά μπορούν να αποτελούν de facto τη μοναδική γλώσσα της ευρωπαϊκής διπλωματίας.

Το παράδοξο μετά το Brexit

Η γαλλική ενόχληση βασίζεται σε ένα πολιτικό παράδοξο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο εγκατέλειψε την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η αγγλική γλώσσα όχι μόνο παρέμεινε στις Βρυξέλλες — στην πράξη ενίσχυσε τη θέση της ως κοινό εργαλείο εργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών, των κυβερνήσεων και της διπλωματίας.

Για το Παρίσι αυτό δεν αποτελεί απλώς πολιτισμικό ζήτημα.

Η γλώσσα μέσω της οποίας συντάσσονται και διαπραγματεύονται σύνθετες εμπορικές συμφωνίες επηρεάζει τη διοικητική ισχύ, την πρόσβαση στη διαπραγμάτευση και τελικά τη δυνατότητα κάθε κράτους να διαμορφώνει τους ευρωπαϊκούς κανόνες.

Η μάχη είναι για την ισχύ, όχι για τη γραμματική

Η γαλλική κίνηση εντάσσεται σε μια πολύ ευρύτερη προσπάθεια του Παρισιού να διατηρήσει τον ρόλο του ως ενός από τα δύο μεγάλα πολιτικά κέντρα της ΕΕ.

Και η εμπορική πολιτική έχει εξελιχθεί σε κρίσιμο πεδίο αυτής της μάχης.

Η ίδια η γαλλογερμανική ατζέντα έχει επανειλημμένα τοποθετήσει την εμπορική πολιτική δίπλα στην οικονομική ασφάλεια, στην προστασία των ευρωπαϊκών αλυσίδων εφοδιασμού και στη στρατηγική αυτονομία της Ένωσης.

Η γλώσσα επομένως είναι μόνο η επιφάνεια.

Από κάτω βρίσκεται το ερώτημα ποιος έχει μεγαλύτερη δυνατότητα να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη διαπραγματεύεται με τον υπόλοιπο κόσμο.

Μακρόν και «ευρωπαϊκή κυριαρχία»

Η σύγκρουση ταιριάζει απόλυτα και στη μακροχρόνια στρατηγική του Εμανουέλ Μακρόν για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αυτονομία.

Για το Παρίσι, μια Ευρώπη που επιθυμεί να είναι γεωπολιτικός πόλος δεν μπορεί να περιορίζεται στην εφαρμογή κανόνων ή προτύπων που παράγονται αλλού.

Πρέπει να διαθέτει δικές της βιομηχανικές δυνατότητες, δική της αμυντική ισχύ, τεχνολογική κυριαρχία και μεγαλύτερη πολιτική αυτονομία.

Σε αυτό το πλαίσιο, ακόμη και η γλώσσα αποκτά συμβολισμό ισχύος.

Η μικρή σύγκρουση που λέει πολλά για τη νέα Ευρώπη

Η υπόθεση μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί ως ακόμη μία γαλλική εμμονή με τη γλώσσα.

Θα ήταν όμως υπεραπλούστευση.

Η σημερινή ΕΕ βρίσκεται σε μια περίοδο κατά την οποία επαναδιαπραγματεύεται σχεδόν τα πάντα: άμυνα, βιομηχανία, εμπόριο, ενέργεια, τεχνολογία και σχέσεις με ΗΠΑ και Κίνα.

Σε αυτή τη νέα Ευρώπη, ακόμη και το ποια γλώσσα χρησιμοποιείται πρώτη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων γίνεται μέρος μιας μεγαλύτερης σύγκρουσης για επιρροή.

Και η Γαλλία δείχνει ότι δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει εύκολα κανένα από τα εργαλεία με τα οποία θεωρεί ότι μπορεί να διατηρήσει τον ρόλο της στο ευρωπαϊκό σύστημα ισχύος.

Πηγή: pagenews.gr