Ισπανία: Οι τιμές κατοικίας τρέχουν πιο γρήγορα από τους μισθούς

Ακόμη και ένας σχετικά υψηλός μισθός δεν αρκεί πλέον για εύκολη πρόσβαση στην ιδιοκατοίκηση στην Ισπανία. Οι διαφορές στις αμοιβές μεταξύ περιφερειών φτάνουν περίπου τις 10.000 ευρώ τον χρόνο, όμως η τιμή μιας κατοικίας 90 τ.μ. μπορεί να διαφέρει έως και κατά 383.000 ευρώ.

Η στεγαστική κρίση στην Ισπανία αποκτά όλο και πιο έντονα χαρακτηριστικά ανισότητας, καθώς οι τιμές των ακινήτων έχουν απομακρυνθεί σημαντικά από την εξέλιξη των μισθών.

Νέα ανάλυση δείχνει ότι ακόμη και στις περιοχές όπου οι εργαζόμενοι αμείβονται καλύτερα, η αγορά κατοικίας μπορεί να παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Ο λόγος είναι ότι οι διαφορές στις τιμές των ακινήτων είναι πολλαπλάσιες από τις διαφορές που καταγράφονται στα εισοδήματα.

Χάσμα 383.000 ευρώ για το ίδιο σπίτι

Η σύγκριση μιας τυπικής κατοικίας 90 τετραγωνικών μέτρων είναι αποκαλυπτική.

Στις Βαλεαρίδες Νήσους, ένα τέτοιο ακίνητο κοστίζει περίπου 480.000 ευρώ, ενώ στη Μαδρίτη η τιμή κινείται γύρω στις 431.000 ευρώ.

Στον αντίποδα, στην Εξτρεμαδούρα η αντίστοιχη κατοικία κοστίζει περίπου 97.000 ευρώ, ενώ στην Καστίλη-Λα Μάντσα περίπου 100.000 ευρώ.

Η απόσταση ανάμεσα στις ακριβότερες και στις φθηνότερες περιοχές φτάνει έτσι σχεδόν τις 383.000 ευρώ, την ώρα που η διαφορά στους ετήσιους μισθούς μεταξύ των ισπανικών περιφερειών περιορίζεται περίπου στις 10.000 ευρώ.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένας υψηλότερος μισθός δεν συνεπάγεται απαραίτητα και μεγαλύτερη δυνατότητα αγοράς κατοικίας.

Το μεγάλο εμπόδιο δεν είναι πάντα η δόση

Για πολλά νοικοκυριά, το δυσκολότερο βήμα δεν είναι η μηνιαία αποπληρωμή ενός στεγαστικού δανείου.

Το πραγματικό εμπόδιο βρίσκεται πριν από αυτό: στην ανάγκη να συγκεντρωθεί ένα πολύ μεγάλο ποσό για την προκαταβολή και τα έξοδα που συνοδεύουν την αγορά.

Σύμφωνα με την ανάλυση, ο υποψήφιος αγοραστής χρειάζεται περίπου το 30% της συνολικής αξίας του ακινήτου σε ίδια κεφάλαια, ώστε να καλύψει την προκαταβολή και τα σχετικά έξοδα πριν από τη χρηματοδότηση της υπόλοιπης αξίας μέσω στεγαστικού.

Στις Βαλεαρίδες, αυτό σημαίνει ότι κάποιος θα πρέπει να έχει ήδη στην άκρη περίπου 144.000 ευρώ.

Στην Εξτρεμαδούρα, το αντίστοιχο ποσό περιορίζεται περίπου στις 29.000 ευρώ, ενώ στην Καστίλη-Λα Μάντσα στις 30.000 ευρώ.

Πάνω από 129.000 ευρώ για να μπεις στην αγορά σε Μαδρίτη και Βαλεαρίδες

Η κλίμακα του προβλήματος γίνεται ακόμη πιο σαφής στις ακριβότερες αγορές.

Σε περιοχές όπως οι Βαλεαρίδες και η Μαδρίτη, το ποσό που απαιτείται για να γίνει το πρώτο βήμα προς την ιδιοκατοίκηση ξεπερνά τις 129.000 ευρώ.

Για έναν νέο εργαζόμενο, ένα ζευγάρι χωρίς μεγάλη οικογενειακή οικονομική στήριξη ή έναν άνθρωπο που αγοράζει μόνος του, η συγκέντρωση ενός τέτοιου κεφαλαίου μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο δύσκολη από την ίδια την εξυπηρέτηση του δανείου.

Η πρόσβαση στο στεγαστικό μπορεί να υπάρχει στα χαρτιά, αλλά χωρίς την προκαταβολή η αγορά δεν ξεκινά ποτέ.

Πόσα χρόνια χρειάζονται για την προκαταβολή

Η ανάλυση εξετάζει και πόσο χρόνο χρειάζεται ένα νοικοκυριό για να συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσό, εφόσον αποταμιεύει το 35% του εισοδήματός του.

Σε εννέα περιφέρειες, η απαιτούμενη αποταμίευση μπορεί να συγκεντρωθεί σε λιγότερο από πέντε χρόνια.

Σε αυτές περιλαμβάνονται η Γαλικία, η Ναβάρα, η Αραγόν, η Λα Ριόχα, η Μούρθια, οι Αστούριες, η Καστίλη και Λεόν, η Εξτρεμαδούρα και η Καστίλη-Λα Μάντσα.

Η κατάσταση αλλάζει δραματικά στις πιο ακριβές περιοχές.

Στις Βαλεαρίδες, τη Μαδρίτη και τα Κανάρια Νησιά, ακόμη και πέντε χρόνια συστηματικής αποταμίευσης δεν αρκούν για να καλυφθεί το ποσό που απαιτείται για την αγορά κατοικίας 90 τ.μ.

Έως 14,2 χρόνια αποταμίευσης για έναν μόνο αγοραστή

Για κάποιον που προσπαθεί να αγοράσει σπίτι χωρίς δεύτερο εισόδημα στο νοικοκυριό, η εικόνα γίνεται ακόμη δυσκολότερη.

Στις Βαλεαρίδες, ένας μόνος αγοραστής θα χρειαζόταν περίπου 14,2 χρόνια αποταμίευσης για να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα.

Στη Μαδρίτη απαιτούνται περίπου 10,7 χρόνια, ενώ στα Κανάρια Νησιά περίπου 10,1 χρόνια.

Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι το πρόβλημα της κατοικίας δεν περιορίζεται πλέον στο ύψος της μηνιαίας δόσης.

Αφορά κυρίως το αν ένας εργαζόμενος μπορεί να συγκεντρώσει ένα αρχικό κεφάλαιο δεκάδων ή ακόμη και άνω των 100.000 ευρώ.

Οι νέοι βρίσκονται στη δυσκολότερη θέση

Οι νέοι και όσοι ζουν μόνοι τους είναι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη πίεση.

Έχουν συνήθως μικρότερη συσσωρευμένη αποταμίευση, μικρότερη εργασιακή διαδρομή και ένα μόνο εισόδημα με το οποίο πρέπει ταυτόχρονα να καλύπτουν ενοίκιο, καθημερινές δαπάνες και αποταμίευση για μελλοντική αγορά.

Αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.

Όσο περισσότερο αυξάνονται οι τιμές των κατοικιών, τόσο μεγαλύτερη προκαταβολή απαιτείται. Και όσο μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος καταναλώνεται για την τρέχουσα στέγαση, τόσο δυσκολότερο γίνεται να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο κεφάλαιο.

Οι αυξήσεις μισθών δεν λύνουν από μόνες τους το πρόβλημα

Η βασική διαπίστωση της ανάλυσης είναι ότι η αύξηση των αποδοχών από μόνη της δεν αρκεί όταν οι τιμές των ακινήτων κινούνται πολύ ταχύτερα.

Ακόμη και μία σημαντική μισθολογική βελτίωση μπορεί να εξανεμιστεί όταν η αξία ενός τυπικού διαμερίσματος αυξάνεται κατά δεκάδες χιλιάδες ευρώ.

Έτσι, η πραγματική δυνατότητα αγοράς κατοικίας εξαρτάται από τον συνδυασμό εισοδήματος, τιμών ακινήτων, διαθέσιμης αποταμίευσης και ύψους προκαταβολής.

Η στεγαστική κρίση είναι πλέον κρίση πρόσβασης

Η περίπτωση της Ισπανίας αποτυπώνει μια αγορά στην οποία η απόσταση μεταξύ εισοδήματος και αξίας κατοικίας έχει γίνει το κεντρικό πρόβλημα.

Για πολλά νοικοκυριά, η συζήτηση δεν αφορά πλέον το αν μπορούν να πληρώνουν μία στεγαστική δόση κάθε μήνα.

Αφορά το αν θα μπορέσουν ποτέ να συγκεντρώσουν τα χρήματα που απαιτούνται για να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτό το στεγαστικό.

Και όσο οι τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς, η ιδιοκατοίκηση κινδυνεύει να απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τους νέους και τα νοικοκυριά με ένα μόνο εισόδημα.

Πηγή: Pagenews.gr