Σε προσωπική και πολιτική επίθεση κατά του Βολοντίμιρ Ζελένσκι προχώρησε ο Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας από την Ουκρανία να αποκτήσει νέο ηγέτη και απαιτώντας να σταματήσουν οι επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια.
Οι δηλώσεις του στον Λευκό Οίκο, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, ήρθαν μία ημέρα μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για διάθεση ρωσικού ντίζελ στην αμερικανική και στην παγκόσμια αγορά.
«Καλύτερα να σταματήσει, διάολε», δήλωσε ο Τραμπ, αναφερόμενος στις ουκρανικές επιθέσεις.
Και πρόσθεσε:
«Προτείνω να αποκτήσουν έναν νέο ηγέτη που να μπορεί να κλείσει μια συμφωνία».
Η αντιπαράθεση περνά πλέον από τη διαφωνία για στρατιωτικούς στόχους στην ανοιχτή αμφισβήτηση του προσώπου που ηγείται της Ουκρανίας.
Από το κόστος των καυσίμων στην πίεση προς το Κίεβο
Ο Τραμπ συνδέει τα ουκρανικά πλήγματα στις ρωσικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις με τις πιέσεις στην προσφορά ντίζελ και με το κόστος για τους Αμερικανούς καταναλωτές.
Η άνοδος των τιμών έχει αποκτήσει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Το ντίζελ επηρεάζει τις μεταφορές, την αγροτική παραγωγή και τη διακίνηση προϊόντων, μεταφέροντας την ενεργειακή πίεση σε ευρύτερα τμήματα της οικονομίας.
Η συμφωνία με τη Ρωσία παρουσιάζεται από την Ουάσιγκτον ως παρέμβαση στην προσφορά καυσίμου. Το πραγματικό της αποτέλεσμα στις τιμές, ωστόσο, θα εξαρτηθεί από τις παραδόσεις, τη διαθέσιμη παραγωγή και τις συνθήκες της αγοράς.
Στη γεωπολιτική ανάγνωση της εξέλιξης, ο Τραμπ αντιμετωπίζει τα διυλιστήρια ως ζήτημα ενεργειακής σταθερότητας. Το Κίεβο τα αντιμετωπίζει ως μοχλό πίεσης στη ρωσική πολεμική οικονομία.
Αυτές οι διαφορετικές προτεραιότητες βρίσκονται στην καρδιά της σύγκρουσης.
Η Ουκρανία ζητά αμοιβαιότητα
Η ουκρανική θέση στηρίζεται στην αρχή ότι η αποκλιμάκωση πρέπει να είναι αμοιβαία.
Ο Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι η Ουκρανία είναι έτοιμη να υποστηρίξει βήματα αποκλιμάκωσης εφόσον σταματήσουν οι ρωσικές επιθέσεις στις κρίσιμες υποδομές της.
Αυτή η προσέγγιση μετατρέπει τις επιθέσεις στις ενεργειακές εγκαταστάσεις σε μέρος μιας πιθανής διαπραγμάτευσης. Το Κίεβο επιδιώκει να ανταλλάξει τον περιορισμό των δικών του επιχειρήσεων με προστασία των ουκρανικών υποδομών.
Η απαίτηση για μονομερή διακοπή των πληγμάτων θέτει διαφορετικό δίλημμα: να εγκαταλείψει η Ουκρανία ένα εργαλείο πίεσης πριν εξασφαλίσει αντίστοιχη δέσμευση από τη Μόσχα.
«Νέος ηγέτης»: Η φράση που διευρύνει την κρίση
Η αναφορά του Τραμπ σε αλλαγή ηγεσίας έχει βαρύτερη σημασία από μια ακόμη επικριτική δήλωση.
Αγγίζει το ποιος αποφασίζει για την πολιτική εκπροσώπηση της Ουκρανίας και το κατά πόσο η αμερικανική υποστήριξη συνδέεται με την αποδοχή συγκεκριμένων επιλογών της Ουάσιγκτον.
Ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών, Αντρίι Σίμπιχα, απάντησε ότι ο Ζελένσκι έχει τη στήριξη του ουκρανικού λαού και ότι μόνο ο ίδιος ο λαός δικαιούται να αποφασίσει για την ηγεσία του.
Η δήλωση Τραμπ δεν συνιστά από μόνη της απόφαση αλλαγής της αμερικανικής βοήθειας. Δημιουργεί όμως πρόσθετη αβεβαιότητα στη σχέση των δύο χωρών.
Για το Κίεβο, το πρόβλημα είναι πλέον και πολιτικό: πόση εμπιστοσύνη μπορεί να υπάρχει σε μια διαπραγμάτευση όταν ο βασικός εταίρος αμφισβητεί δημόσια τον συνομιλητή του;
Το όφελος για τη Μόσχα και το δίλημμα της Ευρώπης
Για τη Ρωσία, η δυνατότητα διάθεσης ντίζελ δημιουργεί προοπτική εμπορικού οφέλους. Η δημόσια σύγκρουση Ουάσιγκτον–Κιέβου προσθέτει και ένα πιθανό διπλωματικό πλεονέκτημα: δυσκολεύει τη διαμόρφωση κοινής δυτικής θέσης.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η συμφωνία θα οδηγήσει σε ειρήνη ούτε ότι η Μόσχα έχει δεχθεί συγκεκριμένες παραχωρήσεις.
Αντίθετα, η πολιτική της αξία για την Ουκρανία θα κριθεί από το εάν παράγει πραγματική αποκλιμάκωση και δεσμεύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν.
Για την Ευρώπη, το δίλημμα είναι σύνθετο. Η διατήρηση της συνεργασίας με τις ΗΠΑ παραμένει κρίσιμη, ενώ η στήριξη της ουκρανικής κυριαρχίας απαιτεί συνέπεια.
Η ενεργειακή συμφωνία γίνεται δοκιμασία συμμαχίας
Η υπόθεση δείχνει πόσο στενά συνδέονται πλέον η αγορά ενέργειας, η αμερικανική εσωτερική πολιτική και οι διαπραγματεύσεις για τον πόλεμο.
Μια συμφωνία που ανακοινώθηκε ως παρέμβαση στις τιμές των καυσίμων συνοδεύεται από απαίτηση αλλαγής της ουκρανικής στρατιωτικής τακτικής και από επίθεση στην ηγεσία της χώρας.
Το κρίσιμο τεστ είναι εάν η Ουάσιγκτον μπορεί να συνδέσει την ενεργειακή αποκλιμάκωση με αμοιβαίες δεσμεύσεις. Χωρίς αυτές, η πίεση προς τον Ζελένσκι κινδυνεύει να βαθύνει το ρήγμα ανάμεσα σε συμμάχους, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται.
Πηγή: pagenews.gr