Αποκάλυψη Guardian: Το Ισραήλ σταματά την πρώτη στρατιωτική εγκατάσταση του σχεδίου Τραμπ
Μια σοβαρή εμπλοκή στις σχέσεις Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ αποκαλύπτεται γύρω από το μέλλον της Λωρίδας της Γάζας, καθώς το Ισραήλ δεν επιτρέπει την έναρξη κατασκευής στρατιωτικής εγκατάστασης που προορίζεται να αποτελέσει τον πρώτο επιχειρησιακό πυρήνα της διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης.
Σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του Guardian, το έργο, που προωθείται από το Συμβούλιο Ειρήνης του Ντόναλντ Τραμπ, παραμένει ακινητοποιημένο δύο μήνες μετά την ανάθεση της πρώτης σχετικής σύμβασης.
Η αμερικανική εταιρεία Arkel International, με έδρα τη Λουιζιάνα, δεν έχει λάβει την απαραίτητη άδεια για να μεταφέρει προσωπικό, φορτηγά και κατασκευαστικό εξοπλισμό στη Γάζα.
Το αποτέλεσμα είναι να παραμένει στα χαρτιά μια εγκατάσταση που θεωρείται απαραίτητη για την ανάπτυξη διεθνών στρατευμάτων και την έναρξη των έργων ανοικοδόμησης.
Η εξέλιξη δημιουργεί νέα ερωτήματα για την εφαρμογή του αμερικανικού ειρηνευτικού σχεδίου, αλλά και για το κατά πόσο η ισραηλινή κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να επιτρέψει τη μεταβίβαση συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων ασφάλειας σε μια διεθνή δύναμη.
Η βάση των 150 στρατιωτών που δεν μπορεί να κατασκευαστεί
Η εγκατάσταση σχεδιάστηκε ως προσωρινό, οχυρωμένο στρατιωτικό φυλάκιο, διαστάσεων περίπου 100 επί 100 μέτρων.
Σκοπός της είναι να φιλοξενεί εναλλασσόμενες αποστολές 150 καλά εξοπλισμένων στρατιωτών, οι οποίοι θα αποτελέσουν την αρχική παρουσία της διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης μέσα στη Γάζα.
Οι στρατιώτες θα προέρχονται από ένα ευρύτερο σώμα περίπου 500 ανδρών που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχουν ήδη αποσταλεί από το Μαρόκο και το Κόσοβο στο πλαίσιο της προετοιμασίας της αποστολής.
Η σχεδιαζόμενη βάση βρίσκεται σε περιοχή που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν από το Gaza Humanitarian Foundation, τον αμφιλεγόμενο μηχανισμό διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας που λειτούργησε από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο του 2025.
Το έργο δεν αφορά μια μεγάλη μόνιμη στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά μια βασική υποδομή επιχειρησιακής υποστήριξης.
Παρά το περιορισμένο μέγεθός της, η σημασία της είναι πολύ μεγαλύτερη από την έκτασή της.
Χωρίς αυτήν, οι σχεδιαστές της διεθνούς αποστολής υποστηρίζουν ότι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τις συνθήκες ασφαλείας για την εγκατάσταση κατασκευαστικών συνεργείων, τη μεταφορά εξοπλισμού και την ανάπτυξη των πρώτων βασικών υποδομών.
«Δεν ανοίγουν τα σύνορα» – Το εμπόδιο που παγώνει ολόκληρο το πρόγραμμα
Πρόσωπο με άμεση γνώση του έργου ανέφερε στον Guardian ότι η ισραηλινή πλευρά εξακολουθεί να μην επιτρέπει την είσοδο των εργολάβων και των οχημάτων στη Γάζα.
Η ίδια πηγή υποστήριξε ότι χωρίς την ανάπτυξη της διεθνούς δύναμης δεν μπορούν να ξεκινήσουν ούτε οι βασικές εργασίες ανοικοδόμησης.
Πρόκειται για ένα πρακτικό πρόβλημα με ευρύτερες πολιτικές συνέπειες.
Η διεθνής δύναμη προορίζεται να εξασφαλίσει τις συνθήκες για την παρουσία τεχνικών συνεργείων, τη λειτουργία δικτύων κοινής ωφέλειας και τη δημιουργία εγκαταστάσεων υποστήριξης του πληθυσμού.
Όταν δεν υπάρχει εγκεκριμένη πρόσβαση στην περιοχή, η αλληλουχία των εργασιών διακόπτεται πριν καν αρχίσει.
Το Συμβούλιο Ειρήνης απέφυγε να σχολιάσει το συγκεκριμένο ζήτημα, ενώ ούτε η ισραηλινή κυβέρνηση ούτε οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έδωσαν δημόσια εξήγηση για την καθυστέρηση.
Επομένως, παρότι η μη χορήγηση πρόσβασης καταγράφεται από το ρεπορτάζ, οι ακριβείς λόγοι της ισραηλινής στάσης δεν έχουν διευκρινιστεί επισήμως.
Τραμπ και Νετανιάχου: Η διαφωνία πίσω από την ειρηνευτική συμφωνία
Η υπόθεση αποκαλύπτει τις δυσκολίες που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός του Οκτωβρίου 2025.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει παρουσιάσει τη συμφωνία για τη Γάζα ως σημαντικό επίτευγμα της εξωτερικής του πολιτικής.
Ωστόσο, η μεταπολεμική διακυβέρνηση, η ασφάλεια, ο αφοπλισμός της Χαμάς και η αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων παραμένουν ζητήματα ουσιαστικής διαφωνίας.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επιμένει ότι η ασφάλεια του Ισραήλ προϋποθέτει την πλήρη εξουδετέρωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Χαμάς.
Η αμερικανική πρωτοβουλία, αντίθετα, προβλέπει μια ευρύτερη διαδικασία σταθεροποίησης, στην οποία η ανάπτυξη διεθνών δυνάμεων και η σταδιακή ανοικοδόμηση αποτελούν κρίσιμα βήματα.
Αυτές οι διαφορετικές προτεραιότητες έχουν δημιουργήσει σοβαρές δυσκολίες στην εφαρμογή του σχεδίου.
Η καθυστέρηση της στρατιωτικής βάσης αποτελεί πλέον ένα συγκεκριμένο παράδειγμα του χάσματος ανάμεσα στις διπλωματικές δεσμεύσεις και στην πραγματικότητα επί του εδάφους.
Ο ρόλος Κούσνερ και Γουίτκοφ – Ποιος αποφασίζει για τη νέα Γάζα;
Στο επίκεντρο της αμερικανικής πρωτοβουλίας βρίσκεται το Συμβούλιο Ειρήνης, το οποίο δημιουργήθηκε μετά την κατάπαυση του πυρός και διαθέτει ιδιαίτερη οργανωτική δομή.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει οριστεί ισόβιος πρόεδρός του.
Στην εκτελεστική διοίκηση συμμετέχουν ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ, και ο Στιβ Γουίτκοφ, επιχειρηματίας του κλάδου ακινήτων και στενός συνεργάτης του Αμερικανού προέδρου.
Η παρουσία τους αναδεικνύει τον συνδυασμό διπλωματικών, επιχειρηματικών και επενδυτικών προτεραιοτήτων που χαρακτηρίζει το σχέδιο.
Το Συμβούλιο έχει αναλάβει να προωθήσει τη σταθεροποίηση και την ανοικοδόμηση της Γάζας, αξιοποιώντας διεθνείς χρηματοδοτήσεις και συνεργασίες με ιδιωτικές εταιρείες.
Στην πρωτοβουλία συμμετέχουν 28 ιδρυτικά κράτη, αν και αρκετές δυτικές δημοκρατίες έχουν επιλέξει να κρατήσουν αποστάσεις.
Η σύνθεση και οι εξουσίες του οργανισμού έχουν προκαλέσει ερωτήματα για τη λογοδοσία, τον διεθνή έλεγχο και τον ρόλο των Παλαιστινίων στη λήψη αποφάσεων για το μέλλον της περιοχής.
Το σχέδιο των 71 δισ. δολαρίων και η πολυτελής Γάζα του μέλλοντος
Οι οικονομικές διαστάσεις της αμερικανικής πρωτοβουλίας είναι τεράστιες.
Στις 23 Σεπτεμβρίου, το Συμβούλιο Ειρήνης παρουσίασε ένα αρχικό εξάμηνο πρόγραμμα ανοικοδόμησης ύψους 2,45 δισ. δολαρίων.
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα εντάσσεται σε έναν ευρύτερο δεκαετή σχεδιασμό, το συνολικό εκτιμώμενο κόστος του οποίου φθάνει τα 71 δισ. δολάρια.
Ο Τζάρεντ Κούσνερ έχει παρουσιάσει αρχιτεκτονικές απεικονίσεις μιας μελλοντικής Γάζας με σύγχρονους ουρανοξύστες, πολυτελείς παραθαλάσσιες εγκαταστάσεις και προηγμένες τεχνολογικές υποδομές.
Η εικόνα αυτή απέχει σημαντικά από τη σημερινή κατάσταση στην περιοχή, όπου μεγάλα τμήματα των πόλεων έχουν καταστραφεί και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές στεγαστικές και ανθρωπιστικές ανάγκες.
Η αντίθεση είναι χαρακτηριστική: ενώ παρουσιάζονται σχέδια δισεκατομμυρίων για μια μελλοντική σύγχρονη μητρόπολη, δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατή η κατασκευή μιας προσωρινής στρατιωτικής εγκατάστασης 10.000 τετραγωνικών μέτρων.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο η εξεύρεση κεφαλαίων.
Είναι η απουσία των πολιτικών και επιχειρησιακών προϋποθέσεων που θα επέτρεπαν να ξεκινήσουν τα έργα.
Οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ και το παρασκήνιο της καθυστέρησης
Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο του ρεπορτάζ αφορά το χρονοδιάγραμμα.
Σύμφωνα με την πηγή του Guardian, στελέχη του Συμβουλίου Ειρήνης εκτιμούν ότι η ισραηλινή κυβέρνηση ενδέχεται να επιτρέψει την έναρξη του έργου μετά τις εκλογές της 27ης Οκτωβρίου.
Η εκτίμηση αυτή δεν αποτελεί επίσημη ισραηλινή δέσμευση.
Ωστόσο, συνδέει την καθυστέρηση με μια ιδιαίτερα ευαίσθητη πολιτική συγκυρία.
Η κυβέρνηση Νετανιάχου αντιμετωπίζει πιέσεις από πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται σε παραχωρήσεις σχετικές με τη μεταπολεμική διαχείριση της Γάζας.
Η ανάπτυξη ξένων στρατευμάτων, ακόμη και στο πλαίσιο διεθνούς αποστολής, εγείρει ερωτήματα για τον μελλοντικό έλεγχο της περιοχής και την κατανομή των αρμοδιοτήτων ασφαλείας.
Η εκλογική συγκυρία ενδέχεται επομένως να επηρεάζει τις αποφάσεις, χωρίς να έχει τεκμηριωθεί ότι αποτελεί τον αποκλειστικό λόγο της καθυστέρησης.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι πως η αμερικανική πρωτοβουλία παραμένει εξαρτημένη από ισραηλινές αποφάσεις πρόσβασης και ασφάλειας.
Η κατάπαυση του πυρός δεν σταμάτησε τους θανάτους
Η στασιμότητα των σχεδίων ανοικοδόμησης συνυπάρχει με τη συνέχιση της βίας.
Σύμφωνα με τις υγειονομικές αρχές της Γάζας, περίπου 1.400 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινές επιθέσεις μετά την κατάπαυση του πυρός του Οκτωβρίου 2025.
Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στην επίσημη διακήρυξη για τον τερματισμό του πολέμου και στην καθημερινή κατάσταση ασφαλείας.
Η ανθρωπιστική κρίση παραμένει ιδιαίτερα σοβαρή, με περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της καταστροφής υποδομών, της έλλειψης στέγης και των περιορισμών στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.
Η ανοικοδόμηση δεν αφορά μόνο μακροπρόθεσμα οικονομικά έργα.
Αφορά την αποκατάσταση της ύδρευσης, της ηλεκτροδότησης, των νοσοκομείων, των σχολείων και των κατοικιών.
Κάθε νέα καθυστέρηση στη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας δυσκολεύει την έναρξη αυτών των παρεμβάσεων.
Η διεθνής δύναμη σταθεροποίησης και το ερώτημα του ελέγχου
Η προτεινόμενη διεθνής δύναμη αποτελεί κεντρικό τμήμα της αμερικανικής στρατηγικής.
Η αποστολή της προβλέπεται να συνδέεται με τη δημιουργία συνθηκών ασφάλειας, την υποστήριξη των νέων διοικητικών δομών και την προστασία των δραστηριοτήτων ανοικοδόμησης.
Ωστόσο, παραμένουν ανοιχτά ουσιώδη ζητήματα.
Ποιο θα είναι το ακριβές επιχειρησιακό καθεστώς των ξένων στρατευμάτων; Πώς θα συντονίζονται με τις ισραηλινές δυνάμεις; Ποιες αρμοδιότητες θα αναλάβουν οι παλαιστινιακοί θεσμοί; Και ποιος θα έχει την τελική ευθύνη για την ασφάλεια;
Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα είναι καθοριστικές για την εφαρμογή οποιουδήποτε σχεδίου.
Η μη χορήγηση άδειας κατασκευής της πρώτης βάσης αναδεικνύει ότι η συμφωνία για τη μεταπολεμική αρχιτεκτονική ασφάλειας παραμένει ατελής στην πράξη.
Η γεωπολιτική διάσταση για την Ανατολική Μεσόγειο
Οι εξελίξεις στη Γάζα έχουν ευρύτερη σημασία για την Ανατολική Μεσόγειο.
Η ασφάλεια της περιοχής επηρεάζει τις ενεργειακές διαδρομές, τη ναυσιπλοΐα, τις περιφερειακές οικονομικές σχέσεις και τις διπλωματικές πρωτοβουλίες.
Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η σταθεροποίηση της Γάζας συνδέεται με την ευρύτερη προσπάθεια περιορισμού των εντάσεων στην περιοχή.
Η Αθήνα διατηρεί στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ, ενώ υποστηρίζει τη διεθνή διπλωματική διαδικασία και την ανθρωπιστική προστασία των αμάχων.
Μια παρατεταμένη εμπλοκή στη Γάζα θα μπορούσε να δυσκολέψει την περιφερειακή συνεργασία και να παρατείνει την αβεβαιότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αντίθετα, η εφαρμογή μιας βιώσιμης συμφωνίας ασφάλειας και ανοικοδόμησης θα μπορούσε να δημιουργήσει προϋποθέσεις για σταδιακή αποκλιμάκωση.
Το μεγάλο ερώτημα: Μπορεί ο Τραμπ να εφαρμόσει το σχέδιό του χωρίς τη συναίνεση του Ισραήλ;
Η αποκάλυψη για τη στρατιωτική βάση φέρνει στο προσκήνιο το βασικό πολιτικό πρόβλημα της αμερικανικής πρωτοβουλίας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ διαθέτει έναν διεθνή οργανισμό, επιχειρηματικούς συνεργάτες, επενδυτικά σχέδια και έναν πολυετή προϋπολογισμό ανοικοδόμησης.
Ωστόσο, η εφαρμογή του σχεδίου προϋποθέτει αποφάσεις που δεν μπορεί να λάβει μονομερώς η Ουάσιγκτον.
Η ισραηλινή κυβέρνηση εξακολουθεί να ελέγχει κρίσιμες παραμέτρους πρόσβασης και ασφάλειας, ενώ η μελλοντική διακυβέρνηση της Γάζας παραμένει αντικείμενο διαπραγματεύσεων.
Η προγραμματισμένη κατασκευή μιας μικρής στρατιωτικής βάσης έχει έτσι μετατραπεί σε δοκιμασία για ολόκληρο το σχέδιο.
Το επόμενο κρίσιμο ορόσημο είναι η 27η Οκτωβρίου. Εάν η ισραηλινή στάση μεταβληθεί μετά τις εκλογές, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για τις πρώτες επιχειρησιακές παρεμβάσεις. Εάν η εμπλοκή συνεχιστεί, το σχέδιο των 71 δισ. δολαρίων θα εξακολουθήσει να βρίσκεται αντιμέτωπο με το ίδιο θεμελιώδες εμπόδιο: την απουσία συμφωνημένων όρων ασφάλειας και πρόσβασης στη Γάζα.
Πηγή: pagenews.gr