Επενδύσεις

Η ΕΕ βάφει «πράσινους» τους πετρελαϊκούς κολοσσούς – Διπλό δώρο στα ορυκτά καύσιμα

Η ΕΕ βάφει «πράσινους» τους πετρελαϊκούς κολοσσούς – Διπλό δώρο στα ορυκτά καύσιμα
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγει τον δρόμο για να χαρακτηριστούν επιλέξιμες για «πράσινα» επενδυτικά κεφάλαια μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες, αρκεί να κατευθύνουν το 20% των επενδύσεών τους σε περιβαλλοντικά βιώσιμες δραστηριότητες. Την ίδια ημέρα, οι Βρυξέλλες συμφώνησαν να αναβάλουν κατά δύο χρόνια βασικούς κανόνες για τις εκπομπές μεθανίου, προκαλώντας αντιδράσεις για υποχώρηση της ευρωπαϊκής κλιματικής πολιτικής.

Μια συμφωνία που ανατρέπει τις μέχρι σήμερα ισορροπίες στην ευρωπαϊκή αγορά βιώσιμων επενδύσεων ανοίγει τον δρόμο σε μεγάλους πετρελαϊκούς ομίλους να αποκτήσουν πρόσβαση σε χρηματοδοτικά προϊόντα με χαρακτηρισμό ενεργειακής μετάβασης, ακόμη και εάν εξακολουθούν να επενδύουν σημαντικά ποσά σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξε αργά την Πέμπτη σε πολιτική συμφωνία για την αναθεώρηση του Κανονισμού Γνωστοποιήσεων Αειφορίας στον Χρηματοπιστωτικό Τομέα (SFDR), υιοθετώντας έναν συμβιβασμό που μπορεί να επιτρέψει σε εταιρείες όπως η γαλλική TotalEnergies και η ισπανική Repsol να ενταχθούν σε επενδυτικά χαρτοφυλάκια με την ευρωπαϊκή ένδειξη της μετάβασης.

Σύμφωνα με το POLITICO, το κρίσιμο όριο που συμφωνήθηκε είναι το 20% των κεφαλαιουχικών δαπανών μιας επιχείρησης να κατευθύνεται σε πράσινες δραστηριότητες.

Το ποσοστό θα πρέπει να αυξάνεται ουσιαστικά με την πάροδο του χρόνου και να αξιολογείται σε ετήσια βάση.

Η συμφωνία αποτελεί σημαντική υποχώρηση από την αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία προέβλεπε τον αποκλεισμό των εταιρειών ορυκτών καυσίμων από την κατηγορία των επενδύσεων μετάβασης.

Το αποτέλεσμα προκαλεί ήδη αντιδράσεις, καθώς περιβαλλοντικές οργανώσεις προειδοποιούν ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να νομιμοποιήσει μια νέα μορφή greenwashing, επιτρέποντας σε επιχειρήσεις με υψηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα να προβάλλονται ως μέρος της πράσινης οικονομίας.

Το 20% που αλλάζει τους κανόνες για τις πετρελαϊκές

Η νέα συμφωνία εισάγει ένα κρίσιμο κριτήριο για την ένταξη εταιρειών στην κατηγορία επενδυτικών προϊόντων ενεργειακής μετάβασης.

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να κατευθύνουν τουλάχιστον το ένα πέμπτο των κεφαλαιουχικών τους δαπανών σε δραστηριότητες που θεωρούνται πράσινες.

Επιπλέον, η σχετική αναλογία δεν θα μπορεί να παραμένει στάσιμη ή να αυξάνεται μόνο οριακά.

Η πρόοδος θα παρακολουθείται κάθε χρόνο, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επανεξετάσει το όριο του 20% σε πέντε χρόνια.

Η διαφορά από την αρχική ευρωπαϊκή πρόταση είναι καθοριστική.

Αντί να αποκλείονται οι πετρελαϊκές επιχειρήσεις λόγω της βασικής τους δραστηριότητας, θα μπορούν πλέον να αξιολογούνται με βάση ένα μέρος των επενδυτικών τους δαπανών και τη σταδιακή αύξησή του.

Αυτό σημαίνει ότι ένας όμιλος που συνεχίζει να δραστηριοποιείται στην εξόρυξη και εμπορία υδρογονανθράκων μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να θεωρηθεί κατάλληλος για επενδυτικά κεφάλαια που χρηματοδοτούν την ενεργειακή μετάβαση.

Δεν σημαίνει ότι το πετρέλαιο χαρακτηρίζεται αυτομάτως πράσινη ενέργεια ή ότι ολόκληρη η εταιρεία αποκτά πιστοποίηση μηδενικών εκπομπών. Η αλλαγή αφορά την επιλεξιμότητα σε συγκεκριμένη κατηγορία χρηματοοικονομικών προϊόντων.

Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, αλλά δεν περιορίζει τις αντιδράσεις.

TotalEnergies και Repsol: Ποιοι μπορούν να επωφεληθούν

Στο επίκεντρο του νέου πλαισίου βρίσκονται μεγάλοι ευρωπαϊκοί ενεργειακοί όμιλοι που συνδυάζουν δραστηριότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου με επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Η TotalEnergies και η Repsol αναφέρονται ως χαρακτηριστικά παραδείγματα εταιρειών που ενδέχεται να πληρούν το νέο κριτήριο, με βάση τις κεφαλαιουχικές δαπάνες τους για το 2025.

Η πιθανή ένταξή τους δεν συνιστά οριστική πιστοποίηση. Θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή των νέων κανόνων και την αξιολόγηση των σχετικών προϋποθέσεων.

Ωστόσο, η προοπτική είναι οικονομικά σημαντική.

Η πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια που διαφημίζονται ως προϊόντα μετάβασης μπορεί να διευρύνει τη βάση χρηματοδότησης των ενεργειακών ομίλων.

Για τις εταιρείες, αυτό σημαίνει περισσότερες πιθανές πηγές κεφαλαίων.

Για τους διαχειριστές επενδύσεων, σημαίνει μεγαλύτερο εύρος επιχειρήσεων στις οποίες μπορούν να τοποθετούνται, χωρίς να εγκαταλείπουν απαραίτητα την κατηγορία των προϊόντων μετάβασης.

Για τους επενδυτές, όμως, δημιουργείται ένα δύσκολο ερώτημα: πόσο πράσινη είναι μια επένδυση όταν το μεγαλύτερο μέρος των κεφαλαιουχικών δαπανών μιας εταιρείας μπορεί να εξακολουθεί να κατευθύνεται σε άλλες δραστηριότητες;

Η Κομισιόν υποχώρησε από τον αποκλεισμό των ορυκτών καυσίμων

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει τον Νοέμβριο του 2025 μια νέα δομή κατηγοριοποίησης για τα επενδυτικά προϊόντα.

Στο επίκεντρο βρίσκονταν τρεις κατηγορίες: βασικά προϊόντα ESG, προϊόντα ενεργειακής μετάβασης και βιώσιμα προϊόντα, με διαφορετικές απαιτήσεις για την καθεμία.

Στην αρχική προσέγγιση της Επιτροπής, οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων θα αποκλείονταν συνολικά από την κατηγορία της μετάβασης.

Οι κυβερνήσεις αρκετών κρατών-μελών αντιτάχθηκαν σε αυτή τη γραμμή.

Υποστήριξαν ότι ένας απόλυτος αποκλεισμός θα στερούσε από ενεργειακές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουν τη σταδιακή αλλαγή του παραγωγικού τους μοντέλου.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε προτείνει αυστηρότερη προσέγγιση: οι πετρελαϊκές και οι εταιρείες φυσικού αερίου να μπορούν να εντάσσονται στην κατηγορία μετάβασης μόνο εφόσον επενδύουν περισσότερα σε πράσινες δραστηριότητες από όσα σε νέα έργα ορυκτών καυσίμων, σε ορίζοντα τριετίας.

Η τελική συμφωνία κατέληξε πιο κοντά στη θέση των κρατών-μελών.

Αντί για τη σύγκριση πράσινων και νέων ορυκτών επενδύσεων, επικράτησε το όριο του 20% με υποχρέωση ουσιαστικής ετήσιας αύξησης.

Το μεγάλο κενό: Εκτός σχεδίων οι εκπομπές από τη χρήση των καυσίμων

Ένα ακόμη σημείο της συμφωνίας προκαλεί έντονη κριτική.

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να διαθέτουν σχέδια μείωσης εκπομπών ευθυγραμμισμένα με τους στόχους της Συμφωνίας του Παρισιού για ορισμένες κατηγορίες εκπομπών.

Ωστόσο, οι λεγόμενες downstream emissions, δηλαδή οι εκπομπές που προκύπτουν από τη χρήση των προϊόντων που πωλούν οι πετρελαϊκές, δεν θα είναι υποχρεωτικό να περιλαμβάνονται στα συγκεκριμένα σχέδια.

Πρόκειται για εξαιρετικά σημαντική εξαίρεση.

Στις εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, μεγάλο μέρος του συνολικού κλιματικού αποτυπώματος προκύπτει όταν οι πελάτες χρησιμοποιούν τα καύσιμα που αγοράζουν.

Για παράδειγμα, η καύση βενζίνης και πετρελαίου κίνησης στις μεταφορές παράγει εκπομπές που συνδέονται με τα προϊόντα των ενεργειακών εταιρειών, παρότι δεν προέρχονται απευθείας από τις εγκαταστάσεις τους.

Η εξαίρεση αυτών των εκπομπών από τα απαιτούμενα σχέδια περιορίζει το εύρος των κλιματικών δεσμεύσεων που θα πρέπει να παρουσιάζουν οι επιχειρήσεις για τη συγκεκριμένη επενδυτική κατηγορία.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι έτσι μια εταιρεία μπορεί να εμφανίζει πρόοδο στις δικές της λειτουργίες χωρίς να αντιμετωπίζει πλήρως τις εκπομπές που συνδέονται με τη χρήση των προϊόντων της.

Eurosif: Κίνδυνος να βαφτίζονται πράσινες μεμονωμένες επενδύσεις

Η εκτελεστική διευθύντρια της ευρωπαϊκής οργάνωσης βιώσιμων επενδύσεων Eurosif, Αλεξάντρα Παλίνσκα, αμφισβήτησε την αξιοπιστία του συμβιβασμού.

Σύμφωνα με την κριτική της, τα νέα κριτήρια δεν διαχωρίζουν επαρκώς τις εταιρείες που μετασχηματίζουν πραγματικά το επιχειρηματικό τους μοντέλο από εκείνες που πραγματοποιούν μεμονωμένες πράσινες επενδύσεις.

Αυτό αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης.

Η ενεργειακή μετάβαση απαιτεί μεγάλες επενδύσεις και από επιχειρήσεις που σήμερα εξαρτώνται από τα ορυκτά καύσιμα.

Όμως η ύπαρξη ενός πράσινου επενδυτικού προγράμματος δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αλλάζει ο συνολικός προσανατολισμός μιας εταιρείας.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις φοβούνται ότι το νέο πλαίσιο μπορεί να διευκολύνει την προβολή επενδύσεων ως βιώσιμων χωρίς επαρκή σύνδεση με τη συνολική μείωση των εκπομπών.

Αντίθετα, οι υποστηρικτές της συμφωνίας θεωρούν ότι η χρηματοδότηση της μετάβασης δεν πρέπει να αποκλείει εκ των προτέρων εταιρείες που χρειάζονται σημαντικά κεφάλαια για να αλλάξουν.

Η απάντηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Κομισιόν

Ο Ολλανδός ευρωβουλευτής Γκέρμπεν-Γιαν Γκέρμπραντι, ο οποίος ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων από την πλευρά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εμφανίστηκε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα.

Υποστήριξε ότι η συμφωνία ανταποκρίνεται στις βασικές απαιτήσεις που είχε θέσει, συνδυάζοντας την αξιοπιστία των κριτηρίων με τον περιορισμό της διοικητικής επιβάρυνσης.

Από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η αρμόδια επίτροπος για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες Μαρία Λουίς Αλμπουκέρκε εκτίμησε ότι ο τελικός συμβιβασμός παραμένει αρκετά κοντά στην αρχική προσέγγιση της Κομισιόν.

Η συμφωνία αναμένεται να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο επενδυτικά κεφάλαια παρουσιάζουν τις δραστηριότητές τους στους Ευρωπαίους αποταμιευτές και θεσμικούς επενδυτές.

Το κρίσιμο ζήτημα θα είναι εάν οι νέες απαιτήσεις αποτρέπουν παραπλανητικούς περιβαλλοντικούς ισχυρισμούς ή εάν αφήνουν περιθώρια για πιο ελαστικές ερμηνείες.

Δεύτερη νίκη για τις πετρελαϊκές: Δύο χρόνια παράταση για το μεθάνιο

Η συμφωνία για τη βιώσιμη χρηματοδότηση δεν ήταν η μοναδική σημαντική εξέλιξη της Πέμπτης για τον κλάδο των ορυκτών καυσίμων.

Λίγες ώρες νωρίτερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ είχαν καταλήξει σε προσωρινή συμφωνία για διετή αναβολή βασικών υποχρεώσεων του ευρωπαϊκού κανονισμού για το μεθάνιο.

Οι υποχρεώσεις παρακολούθησης, αναφοράς και επαλήθευσης των εκπομπών για τους εισαγωγείς πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα μεταφέρονται από την 1η Ιανουαρίου 2027 στην 1η Ιανουαρίου 2029.

Παράλληλα, η υποχρέωση υποβολής στοιχείων για την ένταση εκπομπών μεθανίου από εισαγωγείς και παραγωγούς της ΕΕ μετατίθεται για τις 5 Αυγούστου 2030, αντί του Αυγούστου 2028.

Οι αλλαγές δεν καταργούν τον κανονισμό, αλλά καθυστερούν την εφαρμογή σημαντικών διατάξεών του.

Η ευρωπαϊκή συμφωνία ήρθε ύστερα από έντονες πιέσεις της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και από ανησυχίες κυβερνήσεων για την ενεργειακή ασφάλεια.

Η Ουάσιγκτον είχε επίσης εκφράσει αντιρρήσεις για τις επιπτώσεις των ευρωπαϊκών απαιτήσεων στους Αμερικανούς εξαγωγείς ενέργειας.

Η ενεργειακή κρίση και ο πόλεμος στο Ιράν αλλάζουν τις προτεραιότητες

Η νέα στάση των Βρυξελλών συνδέεται με τις σοβαρές αναταράξεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Ο πόλεμος με το Ιράν, οι κίνδυνοι για τις θαλάσσιες μεταφορές στον Περσικό Κόλπο και η αβεβαιότητα γύρω από τα Στενά του Ορμούζ έχουν αυξήσει την ανησυχία για τη διαθεσιμότητα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν να αποφύγουν πρόσθετες επιβαρύνσεις στις εισαγωγές ενέργειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές παραμένουν ευάλωτες σε γεωπολιτικές εξελίξεις.

Ο Ιρλανδός υπουργός Κλίματος και Ενέργειας Ντάρα Ο’Μπράιεν παρουσίασε τη συμφωνία για το μεθάνιο ως μια προσπάθεια εξισορρόπησης των περιβαλλοντικών στόχων με την ανάγκη προστασίας των καταναλωτών από υψηλές τιμές.

Η ευρωπαϊκή πλευρά υποστηρίζει ότι η αναβολή θα δώσει περισσότερο χρόνο σε παραγωγούς, εισαγωγείς και εθνικές αρχές για να προετοιμάσουν αξιόπιστους μηχανισμούς συμμόρφωσης.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, αντίθετα, θεωρούν ότι η ΕΕ αναβάλλει μέτρα που θα μπορούσαν να περιορίσουν σχετικά γρήγορα σημαντικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Γιατί το μεθάνιο είναι τόσο σημαντικό για το κλίμα

Το μεθάνιο είναι ένα ιδιαίτερα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου.

Σε χρονικό ορίζοντα είκοσι ετών, η επίδρασή του στην υπερθέρμανση του πλανήτη είναι περίπου 80 φορές ισχυρότερη από εκείνη του διοξειδίου του άνθρακα, ανά μονάδα μάζας.

Σύμφωνα με ευρωπαϊκά στοιχεία, το μεθάνιο ευθύνεται για περίπου το 30% της μέχρι σήμερα αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Στον ενεργειακό τομέα, οι εκπομπές του συνδέονται μεταξύ άλλων με διαρροές κατά την εξόρυξη, επεξεργασία και μεταφορά φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Η αντιμετώπιση αυτών των διαρροών θεωρείται μία από τις παρεμβάσεις που μπορούν να αποφέρουν σχετικά γρήγορα κλιματικά οφέλη.

Για τον λόγο αυτό, η διετής αναβολή έχει προκαλέσει ανησυχίες ότι η Ευρώπη χάνει πολύτιμο χρόνο.

Οι επικριτές σημειώνουν επίσης ότι οι αρχικές απαιτήσεις αφορούσαν κυρίως την καταγραφή και την επαλήθευση των εκπομπών και όχι μια άμεση γενική απαγόρευση εισαγωγών ορυκτών καυσίμων.

Γαλλία, Ιταλία και πετρελαϊκό λόμπι: Πώς διαμορφώθηκε ο συμβιβασμός

Η τελική συμφωνία για τη βιώσιμη χρηματοδότηση αντανακλά τις έντονες διαφωνίες ανάμεσα στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Σύμφωνα με το POLITICO, αρκετά κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων η Γαλλία και η Ιταλία, είχαν εκφράσει ισχυρές αντιρρήσεις στην αυστηρότερη θέση του Κοινοβουλίου.

Η αρχική πρόταση των ευρωβουλευτών θα απαιτούσε από τις εταιρείες να επενδύουν περισσότερα σε πράσινες δραστηριότητες από όσα σε νέα έργα ορυκτών καυσίμων.

Η απαίτηση αυτή δεν διατηρήθηκε στην τελική μορφή της συμφωνίας.

Το POLITICO αναφέρει επίσης ότι η TotalEnergies είχε πραγματοποιήσει τρεις συναντήσεις με τον επικεφαλής διαπραγματευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Γκέρμπεν-Γιαν Γκέρμπραντι, από τις αρχές του 2025 έως τον Ιούνιο του 2026, σύμφωνα με κοινοβουλευτικά έγγραφα.

Οι συναντήσεις αποτελούν καταγεγραμμένες επαφές εκπροσώπων συμφερόντων με ευρωπαϊκό αξιωματούχο. Δεν αποδεικνύουν από μόνες τους αθέμιτη επιρροή στη διαμόρφωση της συμφωνίας.

Ωστόσο, αναδεικνύουν τη σημασία που απέδωσε ο ενεργειακός κλάδος στη διαπραγμάτευση.

Τι σημαίνει η απόφαση για επενδυτές και ενεργειακές εταιρείες στην Ελλάδα

Οι αλλαγές στο ευρωπαϊκό πλαίσιο βιώσιμης χρηματοδότησης θα επηρεάσουν και την ελληνική αγορά.

Τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, επενδυτικά κεφάλαια και θεσμικοί επενδυτές που προσφέρουν προϊόντα με περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να παρακολουθήσουν τις νέες απαιτήσεις ταξινόμησης και δημοσιοποίησης.

Για τις ενεργειακές επιχειρήσεις, το νέο πλαίσιο μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετες δυνατότητες πρόσβασης σε επενδυτικά κεφάλαια που συνδέονται με την ενεργειακή μετάβαση.

Αυτό θα εξαρτηθεί από το πραγματικό επενδυτικό τους πρόγραμμα, την κατανομή των κεφαλαιουχικών δαπανών και τις απαιτήσεις που θα ισχύουν για τα συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Παράλληλα, η αναβολή των κανόνων για το μεθάνιο επηρεάζει την ευρωπαϊκή αγορά εισαγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Για την Ελλάδα, που επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο της ως ενεργειακού κόμβου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, οι αλλαγές έχουν σημασία για τις υποχρεώσεις των εισαγωγέων και τη διαμόρφωση μελλοντικών συμβάσεων προμήθειας.

Δεν συνεπάγονται, ωστόσο, αυτόματη μείωση των τιμών ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Πράσινη μετάβαση ή πράσινη ετικέτα; Το δίλημμα των Βρυξελλών

Οι δύο συμφωνίες της 19ης Νοεμβρίου αναδεικνύουν μια ουσιαστική μεταβολή στις ευρωπαϊκές προτεραιότητες.

Από τη μία πλευρά, η ΕΕ εξακολουθεί να υποστηρίζει τους στόχους της κλιματικής ουδετερότητας και τη χρηματοδότηση καθαρών τεχνολογιών.

Από την άλλη, επιλέγει να διευκολύνει την πρόσβαση ορισμένων πετρελαϊκών ομίλων σε κεφάλαια ενεργειακής μετάβασης και να δώσει περισσότερο χρόνο στην αγορά ορυκτών καυσίμων για την εφαρμογή των κανόνων μεθανίου.

Οι υποστηρικτές των αποφάσεων μιλούν για ρεαλισμό, ενεργειακή ασφάλεια και ανάγκη χρηματοδότησης της μετάβασης από τις ίδιες τις επιχειρήσεις που σήμερα παράγουν ορυκτά καύσιμα.

Οι επικριτές προειδοποιούν ότι οι εξαιρέσεις και οι αναβολές αποδυναμώνουν την αξιοπιστία της ευρωπαϊκής πράσινης πολιτικής.

Η τελική αξιολόγηση θα εξαρτηθεί από το εάν οι εταιρείες αυξήσουν πραγματικά τις επενδύσεις τους σε καθαρές δραστηριότητες και περιορίσουν τις συνολικές εκπομπές τους.

Το βέβαιο είναι ότι η Ευρώπη αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού: οι πετρελαϊκοί κολοσσοί αποκτούν ευκολότερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση ενεργειακής μετάβασης, ενώ οι υποχρεώσεις για το μεθάνιο μετατίθενται δύο χρόνια αργότερα.

Το μεγάλο ερώτημα είναι εάν οι αλλαγές θα επιταχύνουν την πραγματική μετάβαση των ενεργειακών επιχειρήσεων ή εάν θα επιτρέψουν στη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων να συνεχίσει τις δραστηριότητές της με μια πιο πράσινη επενδυτική ετικέτα.

Πηγή: pagenews.gr

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο