Διεθνής Οικονομία

«Made in Europe»: Η Άγκυρα απειλεί με επενδυτικό φρένο – Το ευρωπαϊκό σχέδιο που αποκλείει την Τουρκία

«Made in Europe»: Η Άγκυρα απειλεί με επενδυτικό φρένο – Το ευρωπαϊκό σχέδιο που αποκλείει την Τουρκία

Πηγή Φωτογραφίας: Ομέρ Μπολάτ Πηγή: Anadolu Agency Αυτοκινητοβιομηχανία στην Τουρκία Φωτογραφικό αρχείο: Reuters

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Η Τουρκία αντιδρά στο νέο βιομηχανικό πλαίσιο που προωθούν Γαλλία και Γερμανία, προειδοποιώντας ότι ο αποκλεισμός της θα πλήξει την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. Ο υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ επικαλείται την τελωνειακή ένωση με την ΕΕ και τις αλυσίδες παραγωγής που έχουν αναπτυχθεί επί τρεις δεκαετίες, ενώ η Ευρώπη αναζητεί τρόπους να προστατεύσει τις βιομηχανίες της από τον κινεζικό ανταγωνισμό.

«Ο αποκλεισμός της Τουρκίας θα έβλαπτε, αντί να προστατεύσει, την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία».

Με αυτή την προειδοποίηση, ο Τούρκος υπουργός Εμπορίου Ομέρ Μπολάτ παρενέβη στη συζήτηση για το νέο ευρωπαϊκό βιομηχανικό πλαίσιο «Made in Europe», το οποίο προωθούν η Γαλλία και η Γερμανία.

Η Άγκυρα αντιδρά στο ενδεχόμενο να μείνει εκτός ενός συστήματος που θα ευνοεί προϊόντα ευρωπαϊκής προέλευσης, παρά τη στενή διασύνδεση της τουρκικής βιομηχανίας με την παραγωγή και το εμπόριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το υπό διαμόρφωση πλαίσιο αφορά τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ και προβλέπει ειδική αντιμετώπιση για τη Βρετανία, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί.

Η Τουρκία, ωστόσο, φοβάται ότι θα αντιμετωπιστεί ως τρίτη χώρα, παρότι αποτελεί σημαντικό παραγωγικό εταίρο ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών.

Στο επίκεντρο βρίσκεται μια σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων: η Ευρώπη θέλει να ενισχύσει τη δική της παραγωγή, ενώ η Τουρκία επιδιώκει να διατηρήσει την πρόσβασή της στις ευρωπαϊκές βιομηχανικές αλυσίδες.

Μπολάτ από το Βερολίνο: «Λιγότερες επενδύσεις και μικρότερη αγορά για τους Ευρωπαίους»

Μιλώντας σε εκδήλωση στο Βερολίνο, ο Ομέρ Μπολάτ περιέγραψε τις πιθανές οικονομικές συνέπειες ενός αποκλεισμού της Τουρκίας.

«Το σενάριο που αφήνει την Τουρκία εκτός του πλαισίου “Made in EU” θα σήμαινε λιγότερες νέες επενδύσεις στην Τουρκία, συρρίκνωση της αγοράς για τους Ευρωπαίους προμηθευτές και κατασκευαστές οχημάτων, καθώς και σταδιακή αποδυνάμωση των ενοποιημένων αλυσίδων αξίας που έχουν αναπτυχθεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες», δήλωσε.

Η προειδοποίησή του απευθύνεται πρωτίστως στις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες που διατηρούν παραγωγική δραστηριότητα ή συνεργασίες με προμηθευτές στην Τουρκία.

Ο Τούρκος υπουργός υποστήριξε ότι ο αποκλεισμός δεν θα επηρέαζε αποκλειστικά την τουρκική οικονομία.

Θα μπορούσε, σύμφωνα με την εκτίμησή του, να αυξήσει το κόστος παραγωγής, να περιορίσει τις επενδυτικές επιλογές και να αποδυναμώσει τη συνεργασία ανάμεσα σε εργοστάσια και προμηθευτές που βρίσκονται στις δύο πλευρές των ευρωπαϊκών συνόρων.

Η Άγκυρα επιχειρεί έτσι να μεταφέρει τη συζήτηση από το ζήτημα της προστασίας της ευρωπαϊκής παραγωγής στις πιθανές συνέπειες για τις ίδιες τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Γιατί η Τουρκία θεωρεί κρίσιμο το «Made in Europe»

Η Τουρκία αποτελεί σημαντικό κέντρο παραγωγής οχημάτων και εξαρτημάτων για την ευρωπαϊκή αγορά.

Διεθνείς αυτοκινητοβιομηχανίες χρησιμοποιούν τουρκικές εγκαταστάσεις για την κατασκευή αυτοκινήτων, επαγγελματικών οχημάτων και μηχανικών μερών.

Χαρακτηριστική είναι η παρουσία της Ford, η οποία διαθέτει ισχυρή παραγωγική δραστηριότητα στη χώρα μέσω της Ford Otosan.

Η γεωγραφική εγγύτητα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η βιομηχανική υποδομή και η μακροχρόνια εμπορική συνεργασία έχουν καταστήσει την Τουρκία σημαντικό κρίκο στις εφοδιαστικές αλυσίδες του κλάδου.

Για τις ευρωπαϊκές εταιρείες, η παραγωγή στην Τουρκία μπορεί να συνδυάζει πρόσβαση σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις, εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και σχετικά σύντομες μεταφορικές διαδρομές προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Εάν τα νέα κριτήρια ευρωπαϊκής προέλευσης δεν αναγνωρίζουν την παραγωγή στην Τουρκία ως επιλέξιμη, ορισμένες επενδύσεις θα μπορούσαν να επανεξεταστούν.

Η πραγματική επίπτωση θα εξαρτηθεί από το τελικό περιεχόμενο των κανόνων, τα προϊόντα που θα καλύπτουν και τον τρόπο υπολογισμού της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας.

Η τελωνειακή ένωση με την ΕΕ και το επιχείρημα της Άγκυρας

Ο Ομέρ Μπολάτ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναγνωρίσει τη «μοναδική θέση» της Τουρκίας ως εμπορικού εταίρου.

Βασικό επιχείρημά του αποτελεί η τελωνειακή ένωση που συνδέει την Τουρκία με την ΕΕ από το 1995, με εφαρμογή από το 1996.

Η συμφωνία έχει διευκολύνει την κυκλοφορία σημαντικού μέρους των βιομηχανικών προϊόντων και έχει ενισχύσει την παραγωγική συνεργασία.

Ωστόσο, η τελωνειακή ένωση δεν καθιστά την Τουρκία κράτος-μέλος της ΕΕ ούτε εξασφαλίζει αυτομάτως ότι προϊόντα τουρκικής κατασκευής θα πληρούν κάθε μελλοντικό κριτήριο ευρωπαϊκής προέλευσης.

Αυτή ακριβώς η διάκριση βρίσκεται στον πυρήνα της αντιπαράθεσης.

Η Άγκυρα θεωρεί ότι η βαθιά οικονομική ενσωμάτωση δικαιολογεί ειδική μεταχείριση.

Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει πώς θα συνδέσει τα βιομηχανικά κίνητρα με συγκεκριμένους στόχους παραγωγής εντός της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Το ερώτημα είναι εάν το νέο σύστημα θα βασίζεται αυστηρά στη γεωγραφική προέλευση ή εάν θα προβλέπει ειδικούς κανόνες για στενούς εμπορικούς εταίρους.

Γαλλία και Γερμανία αναζητούν απάντηση στον κινεζικό ανταγωνισμό

Το «Made in Europe» εντάσσεται στη συζήτηση για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας.

Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από κατασκευαστές εκτός ΕΕ, ιδιαίτερα στον τομέα των ηλεκτρικών οχημάτων.

Οι κινεζικές εταιρείες έχουν ενισχύσει την παρουσία τους στη διεθνή αγορά, αξιοποιώντας σημαντική παραγωγική δυναμικότητα και ανταγωνιστικές τιμές.

Η εξέλιξη αυτή έχει αυξήσει την πίεση στις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες καλούνται να χρηματοδοτήσουν την τεχνολογική μετάβαση προς την ηλεκτροκίνηση.

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΕ εξετάζει μέτρα που θα μπορούσαν να ενισχύσουν την εγχώρια παραγωγή και να περιορίσουν την εξάρτηση από εισαγωγές.

Η γαλλογερμανική πρωτοβουλία επιδιώκει να διατηρήσει μεγαλύτερο μέρος της βιομηχανικής προστιθέμενης αξίας στην Ευρώπη.

Ωστόσο, η συζήτηση περιπλέκεται από το γεγονός ότι πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις διαθέτουν εργοστάσια, προμηθευτές και συνεργάτες εκτός της Ένωσης.

Η Τουρκία αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της διασύνδεσης.

Το βρετανικό προηγούμενο και η διαφορετική μεταχείριση της Τουρκίας

Ιδιαίτερη ενόχληση προκαλεί στην Άγκυρα η προοπτική ειδικού καθεστώτος για τη Βρετανία.

Παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξακολουθεί να διατηρεί στενές οικονομικές και βιομηχανικές σχέσεις με τα κράτη-μέλη.

Η πιθανότητα να εξασφαλίσει ειδική μεταχείριση στο νέο πλαίσιο ενισχύει το τουρκικό αίτημα για αντίστοιχη αναγνώριση της παραγωγικής της συνεργασίας με την ΕΕ.

Ωστόσο, οι εμπορικές σχέσεις της Βρετανίας και της Τουρκίας με την Ένωση διέπονται από διαφορετικές συμφωνίες.

Κατά συνέπεια, η τελική αντιμετώπισή τους θα εξαρτηθεί από τις συγκεκριμένες νομικές διατάξεις που θα επιλεγούν.

Το βασικό ερώτημα για την Άγκυρα είναι εάν η ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική θα επιτρέψει τη συμμετοχή χωρών που είναι στενά ενσωματωμένες στην παραγωγή της ΕΕ χωρίς να είναι μέλη της.

Ford και ευρωπαϊκές αλυσίδες παραγωγής: Πού εντοπίζεται ο κίνδυνος

Η προειδοποίηση του Μπολάτ αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αυτοκινητοβιομηχανία.

Η παραγωγή ενός οχήματος συχνά κατανέμεται σε πολλές χώρες.

Εξαρτήματα μπορεί να κατασκευάζονται σε διαφορετικές εγκαταστάσεις, να μεταφέρονται για συναρμολόγηση και στη συνέχεια να διοχετεύονται στις τελικές αγορές.

Η Τουρκία έχει αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα σε αυτό το μοντέλο παραγωγής.

Εάν οι ευρωπαϊκοί κανόνες δημιουργήσουν ισχυρότερα κίνητρα για παραγωγή αποκλειστικά εντός της ΕΕ, ορισμένες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να επανεξετάσουν τη γεωγραφική κατανομή των επενδύσεών τους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει αυτομάτως αποχώρηση ευρωπαϊκών εταιρειών από την Τουρκία.

Σημαίνει ότι τα νέα κριτήρια ενδέχεται να επηρεάσουν την οικονομική ελκυστικότητα μελλοντικών επενδύσεων.

Η διαφορά είναι ουσιαστική.

Οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις, τα δίκτυα προμηθευτών και οι εμπορικές συμφωνίες δεν καταργούνται απλώς επειδή αλλάζουν τα κριτήρια ενός ευρωπαϊκού προγράμματος.

Ωστόσο, οι επιχειρήσεις λαμβάνουν υπόψη τη μελλοντική πρόσβαση σε κίνητρα και αγορές όταν σχεδιάζουν νέα εργοστάσια ή επεκτάσεις παραγωγής.

Η δύσκολη ισορροπία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η συζήτηση για το «Made in Europe» αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα της ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής.

Η Ένωση επιδιώκει να ενισχύσει την παραγωγή στο εσωτερικό της, αλλά πολλές από τις επιχειρήσεις της λειτουργούν μέσα από διεθνή δίκτυα προμηθευτών.

Ένα αυστηρό σύστημα προέλευσης θα μπορούσε να ενθαρρύνει νέες επενδύσεις εντός της ΕΕ.

Ταυτόχρονα, όμως, θα μπορούσε να περιορίσει την ευελιξία ορισμένων επιχειρήσεων που βασίζονται σε παραγωγικές μονάδες τρίτων χωρών.

Αντίθετα, ένα ευρύτερο σύστημα που θα περιλαμβάνει στενούς εμπορικούς εταίρους θα μπορούσε να διατηρήσει τις υφιστάμενες αλυσίδες παραγωγής, αλλά ενδεχομένως να περιορίσει το όφελος που επιδιώκεται για την παραγωγή εντός της Ένωσης.

Η τελική επιλογή θα έχει σημασία για τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τους προμηθευτές και τις κυβερνήσεις που επιδιώκουν νέες επενδύσεις.

Το επόμενο βήμα: Θα αναγνωρίσει η ΕΕ την ιδιαίτερη θέση της Τουρκίας;

Η παρέμβαση του Ομέρ Μπολάτ δείχνει ότι η Τουρκία επιδιώκει να επηρεάσει τη διαμόρφωση του πλαισίου πριν οριστικοποιηθούν οι κανόνες.

Η Άγκυρα επικαλείται τρεις δεκαετίες τελωνειακής και βιομηχανικής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το επιχείρημά της είναι ότι η τουρκική παραγωγή αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού βιομηχανικού δικτύου.

Η ΕΕ, από την πλευρά της, καλείται να αποφασίσει πώς θα προστατεύσει την παραγωγική της βάση χωρίς να διαταράξει υπερβολικά τις σχέσεις με σημαντικούς εμπορικούς εταίρους.

Η τελική μορφή του «Made in Europe» θα καθορίσει εάν η Τουρκία θα αποκτήσει κάποια ειδική πρόσβαση ή θα παραμείνει εκτός των σχετικών προτιμήσεων.

Η αντιπαράθεση δεν αφορά μόνο τις εξαγωγές αυτοκινήτων. Αφορά το ποιος θα θεωρείται μέρος της ευρωπαϊκής βιομηχανικής αλυσίδας και ποιος θα επωφελείται από τα νέα μέτρα στήριξης.

Για την Άγκυρα, το διακύβευμα είναι η διατήρηση επενδύσεων και πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι η ενίσχυση της παραγωγής και της ανταγωνιστικότητας απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό.

Το εάν αυτοί οι δύο στόχοι μπορούν να συνυπάρξουν θα εξαρτηθεί από τους τελικούς κανόνες του «Made in Europe».

Πηγή: pagenews.gr

Βασίλης Διαμαντάκος
Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
Βασίλης Διαμαντάκος Δημοσιογράφος Διεθνούς Πολιτικής & Γεωπολιτικής Ανάλυσης
Καλύπτει διεθνείς πολιτικές εξελίξεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις, διπλωματικές σχέσεις και ζητήματα διεθνούς ασφάλειας. Διαθέτει περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στο διεθνές πολιτικό και γεωπολιτικό ρεπορτάζ, έχοντας παρακολουθήσει σημαντικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό. Απόφοιτος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τη Γεωπολιτική.

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο