Η νταντά
Αυτό το κορίτσι είχε τεράστιο ταλέντο, αλλά μάλλον δεν είχε άστρο. Να μην κάνουμε κι εμείς κάτι;
Αυτό το κορίτσι είχε τεράστιο ταλέντο, αλλά μάλλον δεν είχε άστρο. Να μην κάνουμε κι εμείς κάτι;
Βλέπω ότι τρέχει, μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, μία έκθεση φωτογραφίας στη Ρώμη, στο Complesso del Vittoriano, γνωστό και ως "τούρτα" ή "γραφομηχανή" (όντως μοιάζει με παλιά γραφομηχανή), με θέμα τα 100 χρόνια της Leica. Πρωτότυπο, συνήθως οι εκθέσεις στρέφονται γύρω από το έργο ενός φωτογράφου, όχι γύρω από τη μηχανή.
Σάββατο. Βελγική πρωτεύουσα. Βάζω πρωινό καφέ, ανοίγω τηλεόραση. Ζωντανή αναμετάδοση από την κηδεία του Τζόνι Χαλιντέι στο Παρίσι. Στο βάθος η Αψίδα του Θριάμβου, κλειστή η λεωφόρος των Σανζ Ελιζέ, ατελείωτη πομπή από μαύρα αυτοκίνητα επισήμων, άπειρο πλήθος κόσμου. Η εικόνα συγκρίνεται μόνο με τη θριαμβευτική είσοδο του Ντε Γκώλ στο Παρίσι μετά την ήττα του Άξονα. Μιλάμε για τέτοια συρροή πλήθους.
Στο στερέωμα της μόδας, το σημείο G το κατέχει αδιαφιλονίκητα ο Givenchy. Με άπειρη αγάπη, λεπτότητα και θαυμασμό, οδήγησε επί δεκαετίες τις πελάτισσές του να βρουν το δρόμο προς το όραμα του εαυτού τους.
Το Μιλάνο αλλάζει συνεχώς, όλο και κάτι άλλο εμφανίζεται και αρχιτεκτονικά και στη ζωή της πόλης.
Επειδή πλησιάζουν οι γιορτές (μερικοί παρανοϊκοί έχουν ήδη στολίσει) και μπορεί να σας προβληματίζει το πού ακριβώς θα ξοδέψετε τα λεφτά που πήρατε από εκείνο το αγροτεμάχιο/διαμερισματάκι/λόττο/λαχείο κλπ, έχω να σας προτείνω προορισμό εδώ δίπλα.
Επειδή βλέπω ότι προσεγγίζετε με επιφύλαξη και δυσπιστία τα σχετιζόμενα με την τέχνη των αρχαίων ημών προγόνων και τα θεωρείτε άκρως πληκτικά, θέλω να σας βγάλω από την οικτρή αυτή πλάνη. Όχι μόνον αποτυπώνουν καταστάσεις καθημερινής τρέλας, αλλά έχουν και τρομερή πλάκα (ενίοτε).
Ναι, μετά από καιρούς και ζαμάνια (εντάξει, έχουμε και ταξίδια και τα προσωπικά μας, ε;) έρχομαι να σας προτείνω μία βόλτα σε μία έκθεση με θέμα τον τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων στην τέχνη. Όχι στο σήμερα, αλλά κάποιες χιλιετίες πίσω. Στο προ Χριστού και το ελαφρώς μετά. Στην Αθήνα, την Κάτω Ιταλία, αλλά και στον ελλαδικό χώρο γενικότερα.
Τρώτε όρθιοι, στα πεταχτά, και (ω της φρίκης) μέσα από την κατσαρόλα; Είστε πολύ λάθος (εκτός από αδιόρθωτα ανεκπαίδευτοι, για να το πω με τρόπο).
Φεύγοντας από την Τουλούζ θα πάρω μαζί μου υπέροχες εικόνες και γεύσεις. Ελάτε να σας δείξω.
Στο κέντρο της Τουλούζ, τα τελευταία χρόνια, έχουν κάνει έργα σοβαρής αποκατάστασης.
Έτσι τη λένε την Τουλούζ, η ρόδινη πόλη, γιατί είναι φτιαγμένη από τη ντόπια πέτρα που έχει ένα έντονα ρόδινο χρώμα, σαν το ηλιοβασίλεμα.
Μήπως είχατε όνειρο να γίνετε αεροπόρος, στη γη να μην πατάτε, αλλά αυτή η άτιμη (για να είμαι ευγενής) η τύχη δεν θέλησε να ευοδώσει τα σχέδιά σας;
Tο Fondaco dei Tedeschiτο, το πιο φινετσάτο εμπορικό κέντρο αποτελούμενο από τρεις ορόφους που βλέπουν σε εσωτερική αυλή με παλαιό πηγάδι, αψιδωτά μπαλκόνια, μάρμαρα ροζ και άσπρα στο δάπεδο.
Ας γνωρίσουμε τα "χακαράντα", τα μωβ δέντρα που στολίζουν τους δρόμους της Αθήνας, μέσα από τα μάτια της EyeWitness για το www.pagenews.gr.
Η EyeWitness μας ξεναγεί στο πολυδαίδαλο κόλπο της Γκουαναμπάρα ( Βραζιλία).
Μία βόλτα στα Ηλύσια Πεδία, στα μυστικά θησαυροφυλάκια και τις κρύπτες της δυναστείας των Μογγόλων.
Mια βόλτα στο Ίδρυμα Louis Vuitton, ένα μουσείο μέσα στο δάσος της Βουλώνης.
Μια βόλτα στους δρόμους του Χαρτούμ μέσα από τα μάτια του EyeWitness για το www.pagenews.gr.
Είχα ακούσει κάποτε για ένα νησάκι στην Ερυθρά Θάλασσα, κάπου στις ακτές του Σουδάν, όπου τα σπίτια είναι χτισμένα από κοράλλι. Αντιλαμβάνεστε, βέβαια, ότι μου είχε καρφωθεί στον εγκέφαλο και δεν υπήρχε περίπτωση να το ξεχάσω. Οπότε, όταν εμφανίστηκε στον ορίζοντα η προοπτική ταξιδιού στο Χαρτούμ, το έβαλα στα οπωσδήποτε-μην-το-χάσεις.
Ο διορθωτής έχει αποφασίσει ότι θα γράφει «Μερόπη», οπότε τον έβγαλα και ησύχασα.