Τι κάνουν σήμερα οι πρωταγωνιστές του τελικού Ρεάλ-Γιουβέντους το 1998
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 10 '
Οι νικητές – Ρεάλ Μαδρίτης
Μπόντο Ίλγκνερ: Ήδη 32 ετών στον τελικό του 1998, ο Γερμανός τερματοφύλακας αποσύρθηκε από την ενεργό δράση τρία χρόνια αργότερα (ήταν ουσιαστικά ανενεργός στην Ρεάλ Μαδρίτης την τελευταία διετία του, μετά το «ξεπέταγμα» του Ίκερ Κασίγιας) και πλέον μένει στο Αλικάντε και εργάζεται ως ποδοσφαιρικός αναλυτής και σχολιαστής.
Κριστιάν Πανούτσι: Ο Ιταλός διεθνής δεξιός οπισθοφύλακας, αφού αγωνίστηκε ακόμα σε Ίντερ, Τσέλσι, Μονακό, Ρόμα και Πάρμα, αποσύρθηκε το 2010 και έγινε προπονητής χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, αρχικά βοηθός του Φάμπιο Καπέλο στην Ρωσία, με σύντομα περάσματα από τις Λιβόρνο και Τερνάνα, ενώ συμμετείχε στο Dancing with the Stars.
Μανουέλ Σαντσίς: Ο μεγάλος αρχηγός της «Βασίλισσας» ευτύχησε μετά από 15 χρόνια στον σύλλογο να κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ στο Άμστερνταμ, αλλά και ένα ακόμα το 2000, παίζοντας στα τελευταία 11 λεπτά του τελικού με την Βαλένθια. Σήμερα είναι ραδιοφωνικός σχολιαστής, οινοπαραγωγός και οργανώνει πολιτιστικά-αθλητικά events.
Φερνάντο Ιέρο: Στον πάγκο της Ρεάλ Οβιέδο βρίσκεται πλέον ο δυναμικός και επί 14 χρόνια (1989-2003) βασικός στόπερ των Μαδριλένων, αφού πρώτα υπήρξε βοηθός του Κάρλο Αντσελότι στην τεχνική ηγεσία τους, την σεζόν 2014-15. Από τους πρωταγωνιστές του τελικού με την Γιουβέντους, κόλλησε τα τελευταία ένσημα σε Αλ Ραγιάν και Μπόλτον.
Ρομπέρτο Κάρλος: Ο ταχυδυναμικός Βραζιλιάνος αριστερός μπακ με το φοβερό σουτ παρέμεινε μέχρι τον Ιούνιο του 2007 στην Ρεάλ Μαδρίτης, κερδίζοντας πάνω από δέκα τίτλους, πριν μεταγραφεί στην Φενερμπαχτσέ. Απέτυχε στην Τουρκία ως προπονητής και εκπροσωπεί τώρα τον ισπανικό σύλλογο ως πρεσβευτής του σε Ασία και Ειρηνικό.
Φερνάνδο Ρεδόνδο: Στην πατρίδα του, την Αργεντινή, όπου έχει κτηματομεσιτικές επενδύσεις αλλά και επιχείρηση κρεατικών έχει επιστρέψει ο «δαντελένιος» μέσος με το υπέροχο στιλ, ο οποίος υπήρξε καθοριστικός και στην κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000, πριν τραυματιστεί στο γόνατο και βάλει τέλος στην καριέρα του ως μέλος της Μίλαν.
Κλάρενς Ζέεντορφ: Εκ των κορυφαίων χαφ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου για πάνω από 15 χρόνια, είχε κερδίσει τη «μάχη» της μεσαίας γραμμής από τον συμπατριώτη του Έντγκαρ Ντάβιντς στον τελικό με την Γιουβέντους. Ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μίλαν για λίγους μήνες το 2014, απολύθηκε από την κινεζική Shenzhen τον Δεκέμβριο.
Κριστιάν Καρεμπέ: Το 1998 ήταν μια «μαγική» χρονιά για τον Γάλλο αμυντικό μέσο, ο οποίος δύο μήνες μετά το Τσάμπιονς Λιγκ κατέκτησε και το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική του. Το καλοκαίρι του 2001 ο Ολυμπιακός τον έφερε στην Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε για μια τριετία, πλέον κατέχει το πόστο του Συμβούλου Στρατηγικής της διοίκησης.
Ραούλ: Ένας πραγματικός θρύλος της «Βασίλισσας» με πάνω από 320 γκολ και 15 τίτλους για λογαριασμό της, συνέχισε να φοράει την άσπρη φανέλα μέχρι τον Ιούλιο του 2010 και την κάπως άκομψη απομάκρυνσή του από τον σύλλογο. Προωθεί πλέον το ισπανικό πρωτάθλημα στο αμερικανικό κοινό, μετά τη θητεία του στην New York Cosmos.
Φερνάντο Μοριέντες: Εξαιρετικός επιθετικός στα «καλά» του χρόνια, σκόραρε 200+ φορές σε Ισπανία, Γαλλία και Αγγλία μεταξύ 1994 και 2009, η απόπειρά του να ασχοληθεί με την προπονητική όμως έχει μέχρι στιγμής παταγώδη αποτυχία, καθώς η Φουενλαμπράδα της τρίτης κατηγορίας τον απέλυσε εσπευσμένα τον Φεβρουάριο του 2016.
Πρέντραγκ Μιγιάτοβιτς: Ο άνθρωπος που έκρινε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 1998 (1-0) με το αμφισβητούμενο γκολ που σημείωσε στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου είναι σήμερα μάνατζερ ποδοσφαιριστών, έχοντας υπάρξει επί μια τριετία (2006-09, με δύο πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο) Διευθυντής Ποδοσφαίρου της Ρεάλ Μαδρίτης.
Χάιμε: Η πρώτη αλλαγή του Γιουπ Χάινκες στον τελικό, ο οποίος ασφαλώς θα αποτελεί την κορυφαία στιγμή της καριέρας ενός μάλλον μέτριου χαφ, με περάσματα στη συνέχεια από αρκετές ομάδες ως δανεικός πριν αποσυρθεί το 2006, στα 33 του. Συμμετέχει εσχάτως σε καμπάνια κατά της κατανάλωσης αλκοόλ από ανηλίκους Ισπανούς.
Νταβόρ Σούκερ: Την τελευταία πενταετία είναι πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Κροατίας, καθώς αποτελεί πιθανότατα τον σημαντικότερο ποδοσφαιριστή στην Ιστορία της χώρας μετά την ανεξαρτητοποίησή της. Η πορεία της καριέρας του πάντως μετά το 1998 και το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας ήταν ξεκάθαρα πτωτική.
Χοσέ Εμίλιο Αμαβίσκα: Ο μακρυμάλλης εξτρέμ δεν πρόλαβε να ακουμπήσει μπάλα στον τελικό (αντικατέστησε τον Ραούλ στις καθυστερήσεις), αποχώρησε από την Μαδρίτη τον επόμενο Ιανουάριο για να αγωνιστεί στην Σανταντέρ. Πλέον δουλεύει στις Ακαδημίες της, ενώ παρουσίαζε για κάποιο διάστημα το τηλεπαιχνίδι «Pasapalabra».
Οι ηττημένοι – Γιουβέντους
Άντζελο Περούτσι: Από τους πρωταγωνιστές της κατάκτησης του τροπαίου για την Γιουβέντους το 1996, δεν κατάφερε να κρατήσει το μηδέν δύο χρόνια αργότερα απέναντι στους Ισπανούς. Έκανε μια δεύτερη καριέρα στην Λάτσιο (2000-07) και πλέον εργάζεται ως «ενδιάμεσος» μεταξύ του ποδοσφαιρικού τμήματος και της διοίκησής της.
Μορένο Τοριτσέλι: Ο άτεχνος αλλά πάντα μαχητικός πλάγιος αμυντικός, ο οποίος έφτασε μέχρι και στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική Ιταλίας το ίδιο καλοκαίρι, ενώ στη συνέχεια μεταγράφηκε στην Φιορεντίνα, είχε ανεπιτυχή προπονητικά περάσματα από ομάδες της τρίτης κατηγορίας και κατέληξε σχολιαστής για το Juventus TV.
Μαρκ Ιουλιάνο: Πριν από μια εβδομάδα περίπου ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Κόμο, τερματίζοντας ένα διάστημα στο οποίο αποτελούσε μέλος του τμήματος σκάουτινγκ της αγαπημένης του Γιουβέντους. Με σχεδόν δεκαετή καριέρα στην «Γηραιά Κυρία» (1996-2005), έφτασε σε τρεις τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς να το κατακτήσει.
Πάολο Μοντέρο: Ο ρέκορντμαν στις κόκκινες κάρτες στην Ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος, o ορισμός του «σκληρού» Ουρουγουανού αλλά και ένας από τους ποδοσφαιριστές που αστόχησαν στη διαδικασία των πέναλτι στον τελικό με την Μίλαν το 2003. Έγινε επίσης προπονητής, από τον Μάρτιο του 2017 στην Ροζάριο Σεντράλ.
Άντζελο Ντι Λίβιο: Έπαιξε έξι χρόνια στην Γιουβέντους (1993-99), αλλά έμελλε τελικά να συνδεθεί περισσότερο με την Φιορεντίνα, της οποίας έγινε αρχηγός και ακολούθησε μέχρι την τέταρτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος. Είναι το πρόσωπο της στοιχηματικής εταιρίας «planetwin365» παρέχοντας συμβουλές με την εμπειρία του.
Ντιντιέ Ντεσάν: Από τους καλύτερους μέσους στην Ευρώπη την δεκαετία του ’90 και αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1998 και το Euro το 2000, είναι πλέον ο τεχνικός των «τρικολόρ», έχοντας δουλέψει στο παρελθόν σε Μονακό, Γιουβέντους (στην δεύτερη κατηγορία το 2006-07) και Μαρσέιγ.
Έντγκαρ Ντάβιντς: Το «Πίτμπουλ» αποσύρθηκε θεωρητικά από την ενεργό δράση το 2010, για να επιστρέψει όμως δύο χρόνια αργότερα ως παίκτης-προπονητής της αγγλικής Μπαρνέτ, κίνηση η οποία περισσότερο «χάλασε» το όνομά του. Είναι αθλητικός σχολιαστής και πρεσβευτής των νταμπλούχων Ιταλίας στην Αυστραλία.
Τζιανλούκα Πεσότο: «Κρέμασε» τα παπούτσια του το καλοκαίρι του 2006, ως μέλος της «Γηραιάς Κυρίας», ανέλαβε αμέσως μετά πόστο στον σύλλογο, αλλά ο υποβιβασμός του λόγω του σκανδάλου Calciopoli τον ώθησε σε αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας. Έγινε στη συνέχεια αθλητικός διευθυντής στην «Πριμαβέρα» της.
Ζινεντίν Ζιντάν: Στον αποψινό τελικό στο Κάρντιφ θα κάθεται στον πάγκο της ομάδας που του στέρησε το τρόπαιο στον τελικό του 1998, αλλά και με τα χρώματα της οποίας το κατέκτησε τέσσερα χρόνια αργότερα, σκοράροντας ένα μαγικό γκολ απέναντι στην Μπάγερ Λεβερκούζεν. Απλά ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της γενιάς του.
Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο: «Σημαία» της Γιουβέντους στα 19 χρόνια της παρουσίας του στο Τορίνο (1993-2012), με 15 τίτλους και 290 τέρματα, δεν κατάφερε να την βοηθήσει αποτελεσματικά στην αναμέτρηση του Άμστερνταμ με την Ρεάλ Μαδρίτης. Από το 2015 και μετά είναι από τους βασικούς αθλητικούς σχολιαστές του Sky Sport Italia.
Φίλιππο Ιντσάγκι: Κινούμενος πάντα στο όριο του οφσάιντ αλλά πραγματικός «φονιάς» μέσα στην αντίπαλη περιοχή, έφυγε ως τελειωμένος από το «Ντέλε Άλπι» στα 28 του για να διαπρέψει με την φανέλα της Μίλαν από το 2001 έως το 2012. Προπονητής πλέον της Βενέτσια, το 2014-15 είχε μετριότατο πέρασμα από τους «ροσονέρι».
Αλέσιο Τακινάρντι: Η πρώτη κίνηση του Μαρτσέλο Λίπι στην προπονητική «σκακιέρα» του τελικού, καθώς αντικατέστησε τον Ντι Λίβιο στο ημίχρονο, προσπάθησε να ακολουθήσει καριέρα προπονητή αλλά απέτυχε ακόμα και στην Περγκολέζε της τέταρτης κατηγορίας, για να γίνει σχολιαστής παιχνιδιών στo δίκτυο Mediaset Premium.
Ντανιέλ Φονσέκα: Ο Ουρουγουανός διεθνής επιθετικός μπήκε στο ματς αμέσως μετά το τέρμα του Μιγιάτοβιτς, χωρίς να καταφέρει να αλλάξει την κατάσταση για την ομάδα του. Έγινε ατζέντης ποδοσφαιριστών μετά το τέλος της καριέρας του, το 2003, και ενεπλάκη σε σοβαρή διαμάχη με τον συμπατριώτη του Λουίς Σουάρες προσφάτως.
Αντόνιο Κόντε: Το που βρίσκεται αυτή την εποχή λογικά το γνωρίζουν άπαντες, καθώς επανέφερε πριν τρεις εβδομάδες την Τσέλσι στην κορυφή της Premier League και θεωρείται ασφαλώς ένας από τους κορυφαίους προπονητές παγκοσμίως. Στον τελικό με την Ρεάλ Μαδρίτης είχε αγωνιστεί για περίπου 15 λεπτά στη θέση του Ντεσάν.
Θυμηθείτε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 1997-98 στο Άμστερνταμ:
Πηγή: sdna.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
