Αθλητισμός

Γιάνκοβιτς: «Ήθελα να συνεχίσω αυτό που σταμάτησε ο πατέρας μου»

Γιάνκοβιτς: «Ήθελα να συνεχίσω αυτό που σταμάτησε ο πατέρας μου»
Γιάνκοβιτς: Καλεσμένος της Ελεονώρας Μελέτη και της εκπομπής "Μεσάνυχτα" ήταν ο μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ, ο οποίος εκτός των άλλων αναφέρθηκε εκτενώς στην αιφνίδια απώλεια του πατέρα του που του σημάδεψε τη ζωή.

Γιάνκοβιτς:Ο 29χρονος γκαρντ της ΑΕΚ φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Μεσάνυχτα» της Ελεονώρας Μελέτη και μίλησε για την σχέση που είχε με τον πατέρα του, Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, την στιγμή που είδε σε βίντεο τον τραυματισμό του και την ημέρα που έμαθε ότι έφυγε από την ζωή.

Επίσης, αναφέρθηκε στην σύζυγό του, Έλενα, και τον έξι μηνών γιο τους, Μάξιμο, αλλά και την καλή χρονιά που διανύει με την φανέλα της «Βασίλισσας».

Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς είπε αρχικά για το νέο ρόλο του πατέρα: «Είναι ευχάριστο. Όταν τον βλέπεις να χαμογελάει, τα ξεχνάς όλα. Είναι η χαρά του να έχεις ένα γιο. Ξυπνάμε συνέχεια το βράδυ. Παλεύω και με τον εαυτό μου, πρέπει να το ζήσω, να στηρίξω, αλλά υπάρχουν και στιγμές που θέλω να πάω στον καναπέ (γέλια). Στην Έλενα αρέσει που είναι μάνα. Είναι το παιδί, είναι και το σκυλί, νιώθω ότι έρχομαι τρίτος. Όταν αλλάζω καμιά πάνα, νιώθω ότι έχω πρωταγωνιστικό ρόλο (γέλια). Όταν ένα παιδί μπαίνει στην ζωή ενός ζευγαριού, η αρχή είναι δύσκολη, γιατί μια ζωή εξαρτάται από σένα».

Έπειτα, αναφέρθηκε στον πατέρα του, τον αείμνηστο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, και μίλησε για την στιγμή του τραυματισμού του στις 28/04/93 στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, αλλά και την σχέση τους, μέχρι το θάνατό του στις 28/06/06.

«Ασχολήθηκα γύρω στα 13-14 με το μπάσκετ. Δοκίμασα όλα τα αθλήματα, ο πατέρας μου και η μητέρα μου δεν ήθελαν να με πιέσουν να παίξω μπάσκετ. Χάρη σε αυτούς έπαιξα μπάσκετ και παράλληλα δεν πιέστηκα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι να ζω στο κενό. Ήταν η κατάσταση με τον πατέρα μου, ήταν χωρισμένοι οι γονείς μου, εγώ ζούσα και στην Κύπρο, δεν το έλεγες και φυσιολογικό.

Μέχρι και κάποια ηλικία που μεγάλωσα, νόμιζα πως ήταν κάτι φυσιολογικό αυτό που συνέβη στον πατέρα μου. Το έβαλα έτσι στο κεφάλι μου και με αυτό έζησα. Γενικά η οικογένειά μου το είχε χειριστεί καλά, για να το δω εγώ φυσιολογικά.

Μέχρι να δω το βίντεο του πως έγινε. Εκεί σοκαρίστηκα. Είχα πάει σε μια εκπομπή που είχε πάει ο πατέρας μου καλεσμένος. Έπαιζα στο πλατό, τον είχα συνοδεύσει και ξαφνικά έπαιξε αυτό το πλάνο. Υπήρξε ένα σοκ. Υπήρξε μια περίοδος που ήμουν σοκαρισμένος, που δεν ήξερα τι να πω, πως να το ρωτήσω. Ήταν αρκετά κλειστός γι’ αυτό το θέμα. Μού χε πει «η κακιά στιγμή, η κακιά ώρα». Ήταν πρωτόγνωρο. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει. Τώρα που μεγάλωσα, μπορώ να τον ψυχολογήσω. Ήταν στην ηλικία μου, όταν το έπαθε. Δεν μπορείς να πεις κάτι παραπάνω, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Κάποια στιγμή στη ζωή μου ήθελα να συνεχίσω αυτό που σταμάτησε ο πατέρας μου και το είδα έτσι, για να ασχοληθώ σοβαρά. Από πολύ μικρή ηλικία, έχω δει βίντεο, κασέτες του πως έπαιζε, πηγαίναμε βόλτα στη Νέα Σμύρνη και τον χαιρετούσε μέχρι και ο περιπτεράς. Έλεγα ότι κάποιος είναι κι εκείνος χαιρόταν με αυτό.

Νομίζω τον αμφισβητούσα. Για να λένε όλοι γι’ αυτόν, έμπαινα κι εγώ στην διαδικασία να τον δω σε κασέτες. Υπάρχουν στιγμές που με αγχώνει, ειδικά σε μια περίοδο που δεν παίζω καλά ή δεν είμαι καλά ψυχολογικά. Στην ουσία με σπρώχνει, γιατί θέλω να γίνομαι καλύτερος Με έκραζε η αλήθεια είναι. Μού έλεγε «ή θα παίξεις μπάσκετ σοβαρά ή θα πιάσεις καμιά κιθάρα». Είχε παρασυρθεί, μου έλεγε «πάμε να γίνεις καλύτερος, κάνε προπόνηση». Όταν έφτασα σε μια ηλικία που είχα γίνει συνεννοήσιμος, ήταν λες και ζούσε μια δεύτερη καριέρα.

Και το μπάσκετ και το ότι είχα μεγάλη επιθυμία να τον βοηθήσω, να είμαι δίπλα του μας συνέδεε. Δεν πέρναγε καλά, ζοριζόταν. Βοηθάει πολύ το να είσαι δίπλα σε ανθρώπους που σε έχουν ανάγκη. Λίγο σκληρά το ενημερώθηκα (ότι έφυγε από τη ζωή). Ήρθε ένας άνθρωπος του Πανιωνίου και μου είπε «ο μπαμπάς σου τέλος». Κάτι είχα ψιλιαστεί, γιατί τον έπαιρνα τηλέφωνο να του πω ότι έπαιξα καλά και δεν τον έβρισκα. Είχα ένα αίσθημα ότι κάτι δεν πάει καλά.

Με κυνηγάει παντού το 28. Τραυματίστηκε 28 Απριλίου, πέθανε 28 Ιουνίου, η μητέρα μου έχει γενέθλια 28 Μαρτίου, την ημέρα που πέθανε ο πατέρας μου, έβαλα 28 πόντους. Τώρα έχω το 11. Έκανα μια δοκιμή να παίξω με το 28 κι ένιωθα λίγο περίεργα».

Γράψτε το σχόλιο σας

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ APP ΤΟΥ PAGENEWS PAGENEWS.gr - App Store PAGENEWS.gr - Google Play

Το σχόλιο σας

Loading Comments