Πεκίνο 2026: Το γεωπολιτικό παζάρι Τραμπ–Σι υπό τη σκιά του πολέμου στο Ιράν

Σε ένα περιβάλλον αυξημένης ενεργειακής έντασης, εμπορικών τριβών και ανακατατάξεων ισχύος, η σύνοδος κορυφής ΗΠΑ–Κίνας στο Πεκίνο εξελίσσεται σε κρίσιμη δοκιμασία στρατηγικής αντοχής για Ουάσιγκτον και Πεκίνο.

 Το «μενού» της συνάντησης

Η επικείμενη συνάντηση μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ και του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ (13–15 Μαΐου) διαμορφώνεται γύρω από πέντε βασικούς άξονες:

• εμπορικοί δασμοί και ισορροπία εξαγωγών
• μικροτσίπ και τεχνολογικός έλεγχος
• Ταϊβάν και στρατιωτικές ισορροπίες
• σπάνιες γαίες και εφοδιαστικές αλυσίδες
• ενεργειακή ασφάλεια λόγω του πολέμου στο Ιράν

Παρά τις υψηλές προσδοκίες, διπλωματικές πηγές συγκλίνουν ότι δεν αναμένεται «μεγάλη στρατηγική συμφωνία», αλλά περιορισμένη αποκλιμάκωση εντάσεων και πιθανές εμπορικές συμφωνίες χαμηλής πολιτικής έντασης.

 Ιράν: ο καταλύτης της κινεζικής διαπραγματευτικής ισχύος

Η ενεργειακή κρίση που προκάλεσε η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει μεταβάλει την ισορροπία πίεσης υπέρ του Πεκίνου.

Σύμφωνα με ανάλυση του AL-Monitor, η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον ενεργή κινεζική παρέμβαση ώστε να αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ, κρίσιμο πέρασμα για το παγκόσμιο πετρέλαιο.

Από την πλευρά του, ο Μπέσεντ δήλωσε ότι:«Η Κίνα θα πρέπει να εντείνει τη διπλωματία της για να πείσει το Ιράν να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ»

Η δήλωση αποτυπώνει μια νέα πραγματικότητα: η Ουάσιγκτον αναγνωρίζει ότι το Πεκίνο διαθέτει πραγματική επιρροή στο ιρανικό ενεργειακό σύστημα.

Κίνα: από «παρατηρητής» σε ρυθμιστή ισορροπιών

Η Κίνα εμφανίζεται στη σύνοδο με ενισχυμένα οικονομικά και γεωπολιτικά ερείσματα:

• ανάπτυξη ~5% στο τελευταίο τρίμηνο
• ισχυρές εξαγωγές πράσινης τεχνολογίας
• διευρυμένο εμπορικό πλεόνασμα
• αυξημένη επιρροή στις ενεργειακές ροές Μέσης Ανατολής

Παράλληλα, η κρίση έχει επιτρέψει στο Πεκίνο να προβάλλεται ως «παράγοντας σταθερότητας», χωρίς να αναλαμβάνει στρατιωτικό κόστος.

Αναλυτές εκτιμούν ότι η κινεζική στρατηγική είναι προσεκτική: να διατηρεί σχέσεις με το Ιράν, χωρίς να συγκρουστεί ευθέως με τις ΗΠΑ.

Η «σιωπηλή διπλωματία» πριν τη σύνοδο

Η προετοιμασία της συνόδου περιλάμβανε την επίσκεψη του γερουσιαστή Steve Daines στο Πεκίνο, ο οποίος συναντήθηκε με ανώτατους Κινέζους αξιωματούχους.

Οι συνομιλίες με τον πρωθυπουργό Li Qiang και τον ΥΠΕΞ Wang Yi επικεντρώθηκαν σε:

• σταθεροποίηση οικονομικών σχέσεων
• αποκλιμάκωση εμπορικών εντάσεων
• προετοιμασία της ατζέντας κορυφής

Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να «κλειδώσει» περιορισμένες συμφωνίες σε Boeing, σόγια και ενέργεια πριν από την πολιτική σύγκρουση κορυφής.

Ταϊβάν: η κόκκινη γραμμή

Το πιο εκρηκτικό ζήτημα παραμένει η Taiwan.

Το Πεκίνο επαναλαμβάνει ότι η Ταϊβάν αποτελεί:«την πρώτη κόκκινη γραμμή στις σχέσεις ΗΠΑ–Κίνας» και ζητά μείωση αμερικανικής στρατιωτικής στήριξης προς την Ταϊπέι.

Παράλληλα, κινήσεις προσέγγισης με πολιτικές δυνάμεις στην Ταϊβάν δείχνουν ότι η Κίνα συνδυάζει πίεση και ήπια διπλωματία.

Βόρεια Κορέα και περιφερειακή επιρροή

Η πρόσφατη αλλαγή ρητορικής της Πιονγκγιάνγκ ερμηνεύεται από αμερικανικούς κύκλους ως ένδειξη κινεζικής επιρροής, επιβεβαιώνοντας ότι το Πεκίνο διατηρεί μοχλούς πίεσης σε κρίσιμα μέτωπα της Ασίας.

Μια σύνοδος χωρίς «μεγάλη συμφωνία», αλλά με μεγάλο ρίσκο

Οι περισσότερες αναλύσεις συγκλίνουν σε τρία σημεία:

• Δεν αναμένεται συνολική γεωπολιτική συμφωνία
• Θα υπάρξουν περιορισμένες εμπορικές και ενεργειακές «ανάσες»
• Η Κίνα εισέρχεται με αυξημένη διαπραγματευτική ισχύ λόγω της κρίσης στο Ιράν

Ήδη, όπως σημειώνουν διεθνή μέσα, το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι η συνεργασία, αλλά η διαχείριση της αντιπαράθεσης χωρίς εκτροπή σε σύγκρουση .

Πηγή: pagenews.gr