Το κυριότερο μας πρόβλημα, είπαν πολλοί, στην σχέση μας με τους εταίρους στα χρόνια της κρίσης ήταν η έλλειψη εμπιστοσύνης από την μεριά τους. Δικαιολογημένες οι απόψεις και τα συναισθήματα, θεωρώ, αν αναλογιστούμε, όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, την στάση όχι μόνο των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και της κοινωνίας στην 10ετή προ Κοροναϊού εποχή της κρίσης.
Τα σκαμπανεβάσματα των απόψεων, η προχειρότητα των προτάσεων, η μη τήρηση χρονοδιαγραμμάτων, η μη εφαρμογή ψηφισμένων νόμων και η ύπαρξη φωτογραφικών διατάξεων συνετέλεσαν στην απώλεια της εμπιστοσύνης προς την Ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό σε εκείνη την περίοδο. Βέβαια όλα αυτά ελάμβαναν χώρα και προ κρίσης, αλλά κανείς δεν έδινε σημασία γιατί κανείς δεν πλήρωνε την «ταμπακιέρα» μέχρι τότε.
Όλα αυτά φαίνεται να αλλάζουν, αφού περνάμε με επιτυχία, κυβέρνηση και κοινωνία, το τεστ του κοροναϊού. Κυβέρνηση, πολιτικό σύστημα και κοινωνία δείχνουν πρωτοφανή ποιότητα και ωριμότητα με εξαίρεση κάποιες μικρές αντιπολιτευτικές παραφωνίες.
Φτάνει όμως η δράση μιας κυβέρνησης ολίγων μηνών και η συναινετική στάση της κοινωνίας να αλλάξει τα συναισθήματα και τις απόψεις ανθρώπων, εντός και εκτός συνόρων που έχουν δημιουργηθεί απο γεγονότα μιας σειράς αρκετών ετών; Μάλλον όχι ακόμα, αλλά σίγουρα είναι μια καλή αρχή.
«Η ευρωπαϊκή μας πρωτιά στην αντιμετώπιση του ιού είναι κάτι που δεν μπορούμε να πανηγυρίσουμε» μας είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και όλοι καταλαβαίνουμε το γιατί. Είναι σίγουρα όμως ένα δεδομένο που κανένας μπορεί να μην ξεστομίσει ποτέ στο μέλλον αλλά σίγουρα θα υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού μας.
Ο ένας παράγοντας είναι αυτός της κυβέρνησης. Μία κυβέρνηση που έχει εκπλήξει θετικά πολλούς, εντός και εκτός συνόρων, τόσο για τις πρακτικές της και τα αποτελέσματα της, αλλά και για την αποδοχή της κοινωνίας. Ίσως είναι και η πρώτη φορά που Ελληνική κυβέρνηση, βάζει πρώτη την δημόσια υγεία απέναντι στο πολιτικό κόστος ή σε επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ο δεύτερος παράγοντας της «πρωτιάς» μας είναι η αντίδραση της κοινωνίας. Μια κοινωνία που δεν μας έχει συνηθίσει στην υπακοή της προς την εξουσία από όπου αυτή και αν προέρχεται. Μια κοινωνία που επίσης μας εξέπληξε θετικά και έδειξε απίστευτη ωριμότητα, σύνεση, συναίνεση αλλά και αλληλεγγύη στις τάξεις της. Σίγουρα όλα αυτά είναι μια καλή αρχή για να αρχίσει η αμφισβήτηση της απαξίωσης της Ελλάδας και του χαρακτηρισμού της σαν το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.
Είναι μια καλή αρχή για να δουν οι εταίροι μας την αλληλεγγύη προς την χώρα μας όχι σαν μια νομική συνθήκη της Ε.Ε. που τους δεσμεύει σε συγκεκριμένες πρακτικές, αλλά σαν κάτι που είναι δίκαιο να υπάρχει. Εκεί πιστεύω οφείλεται και το “κρυφό χαμόγελο” του Κυριάκου» που βασίζεται πολύ στην εξομάλυνση αυτής της σχέσης. Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν άτυχος που του έκατσε αυτή η «στραβή» στη βάρδια του αλλά εγώ πιστεύω ακριβώς το αντίθετο.
Η κρίση του κοροναϊού είναι κάτι που δεν μπορεί να του χρεωθεί σαν γεγονός αλλά μπορεί σίγουρα να πιστωθεί την αντίδραση. Σίγουρα είναι μια τεράστια ευκαιρία για να αποδείξει προς όλες τις κατευθύνσεις, το επίπεδο της ετοιμότητας και της διακυβέρνησης που θέλει και που μέχρι τώρα ήταν μόνο στην θεωρεία.
Δεν ξέρω αν το σύμπαν συνωμότησε ή είναι η “τύχη του πρωτάρη” αλλά αυτό που του «έκατσε στην βάρδια» του είναι κυριολεκτικά πλέον μία “κορώνα” στο κεφάλι του κερδίζοντας την εμπιστοσύνη εταίρων, συνεργατών και πολιτών επί του πρακτέου, επί της ουσίας και πολύ γρήγορα.
Είμαι σίγουρος ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας γνωρίζει το μέγεθος των προβλημάτων που θα αντιμετωπίσει στην επόμενη μέρα, αλλά επίσης,
Η επανεκκίνηση της οικονομίας και η επιστροφή στην κανονικότητα και στην ανάπτυξη είναι το επόμενο στοίχημα και πιστεύω ότι θα το κερδίσει. Και θα το κερδίσει γιατί ίσως είναι μονόδρομος και δεν θα υπάρχει καν άλλη επιλογή για να κάνει.