Δε νιώθω πολύ καλά με αυτό η αλήθεια είναι».
Η διαταραχή πανικού και η βοήθεια του ψυχίατρου
Στη συνέχεια μίλησε για την ανάγκη της να επισκεφτεί ψυχίατρο για να διαχειριστεί τις κρίσεις πανικού: «Δεν έχω πάει σε ψυχολόγο. Ζήτησα τη βοήθεια ψυχίατρου, επειδή αντιμετώπιζα διαταραχή πανικού κάτι που είναι πιο έντονο και πιο δύσκολο. Δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι για να πάω στη δουλειά, ήθελα άμεση λύση. Έπρεπε να πάρω φαρμακευτική αγωγή. Δεν με βοήθησαν τόσο τα φάρμακα, όσο το ότι τα βρήκα με τον εαυτό μου και με το μέσα μου. Ήξερα από που πήγαζε όλο αυτό. Αν έπρεπε να δουλεύω κάθε βράδυ θα το έκανα γιατί έχω δυο παιδιά».
Η απώλεια του πατέρα της
Μιλώντας για την απώλεια του πατέρα της λέει: «Τον μπαμπά μου τον λάτρευα, τον λατρεύω και θα τον λατρεύω. Ήταν ένας υπέροχος πατέρας που δούλευε πάρα πολύ για να μεγαλώσει εμένα και τον αδερφό μου. Μας πρόσφερε τα πάντα, μας έμαθε να αρκούμαστε στα λίγα αλλά τα σημαντικά λίγα. Επειδή πολλά ακούστηκαν και ειπώθηκαν να ανοίξω μια παρένθεση και να πω ότι δεν με νοιάζει καθόλου τι λέει ο κόσμος. Ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει από τη στιγμή που δεν είσαι εκεί πέρα για να ξέρεις τι γίνεται. Το θεωρώ τελείως άκυρο. Μπορώ να δικαιολογήσω κάποια πράγματα γιατί αυτό που είδε ο κόσμος στις οθόνες ήταν τελείως διαφορετικό από αυτό που έγινε μέσα. Από την άλλη από τη στιγμή δεν είσαι εκεί πέρα και δεν ξέρεις, τι σχολιάζεις; Ήταν επιθυμία του μπαμπά μου να μην ενημερωθώ για την κατάστασή του όταν χειροτέρεψε. Ήξερε πόσο ήθελα να είμαι στην Φάρμα. Η μητέρα μου με ενημέρωσε αρκετές μέρες αργότερα. Δεν τον είδα. Από τη στιγμή που ο μπαμπάς μου διασωληνώθηκε, η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη. Δυστυχώς περιμέναμε το μοιραίο. Δεν ήμουν σε κατάσταση να γυρίσω στο σπίτι να ενημερώσω τα παιδιά μου, πήρα τον χρόνο μου και ξέσπασα μέσα στην Φάρμα».