Η ευρωπαϊκή αριστερά απέναντι στον πόλεμο της Γάζας

Από τη Βρετανία και τη Γαλλία έως την Ισπανία οι αριστερές πτέρυγες ξεσηκώνονται. Μόνο στη Γερμανία, για ευνόητους λόγους, όλο το πολιτικό φάσμα είναι με το Ισραήλ.

Στη Μέση Ανατολή τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και δεν θα μπορούσαν να είναι. Μπορεί να ήταν η Χαμάς που ξεκίνησε τον τρέχοντα γύρο των εχθροπραξιών με την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, όμως το ποιος είναι γενικώς ο αμυνόμενος και ποιος ο επιτιθέμενος δεν φαίνεται να είναι τόσο ξεκάθαρο στο μυαλό της κοινής γνώμης.

Πιο συγκεκριμένα, η ευρωπαϊκή αριστερά (που είναι μια ευρεία έννοια, αλλά χρήσιμη στην προκειμένη περίπτωση) είναι τόσο διχασμένη όσο και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, το οποίο δεν είναι ακριβώς αριστερό κόμμα, αλλά είναι το πιο αριστερό κόμμα της χώρας.

Έτσι, λόγου χάριν, πριν από λίγες ημέρες, η Γιασμίν Κουρασί, βουλευτής των Εργατικών στη Μεγάλη Βρετανία από το Πακιστάν, σηκώθηκε στο βρετανικό κοινοβούλιο και διάβασε ένα email που είχε λάβει από έναν ψηφοφόρο της στη Γάζα. “Μας σφαγιάζουν”. Ο Ρίσι Σουνάκ απάντησε με το επιχείρημα σχετικά με το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα και την υποχρέωσή του να προστατεύει τους Παλαιστίνιους αμάχους.

Ωστόσο, όλοι γνώριζαν ότι η Κουρασί στην πραγματικότητα απευθυνόταν στον ηγέτη του Εργατικού Κόμματος, Κιρ Στάρμερ. Ο πρόεδρος των Εργατικών δεν είναι υπέρ της κατάπαυσης του πυρός και ως εκ τούτου, βρίσκεται σε αντίθεση με τους μουσουλμάνους βουλευτές και την αριστερή πτέρυγα του κόμματος.

Η κατάσταση ήταν περίπου η ίδια στη Γαλλία, όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι, και ο Ζαν – Λυκ Μελανσόν ήταν το μόνο αριστερό κόμμα ή οργάνωση που συμμετείχε σε μαζική διαδήλωση στο Παρίσι υπέρ της κατάπαυσης του πυρός. Οι ηγέτες των Πρασίνων, του Κομμουνιστικού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος απουσίαζαν επιδεικτικά. Η αιτιολόγηση της απουσίας τους θυμίζει το περίφημο ψήφισμα του ΟΗΕ στο οποίο η Ελλάδα κηρύχθηκε “παρούσα” ή “απούσα”.

Στην Ισπανία, η οποία ασκεί επί του παρόντος την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κατάσταση προκάλεσε πολιτικές εντάσεις, με τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να καταγγέλει τη Χαμάς ως τρομοκράτες την ημέρα της επίθεσης. Ωστόσο, η ισραηλινή πρεσβεία στη Μαδρίτη κατηγόρησε ορισμένα μέλη του συνασπισμού για “υποστήριξη της τρομοκρατίας”, αφού τρεις υπουργοί του κόμματος Podemos (που συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό) πρότειναν ότι το Ισραήλ παραβιάζει το διεθνές δίκαιο και διαπράττει εγκλήματα πολέμου στη Γάζα. Το υπουργείο Εξωτερικών αντέτεινε ότι η ισραηλινή πρεσβεία λέει ψέματα. Επιπλέον, ο γενικός γραμματέας του Ισπανικού Κομμουνιστικού Κόμματος, Ενρίκε Σαντιάγο, ο οποίος συμφώνησε με τον Σάντσεθ, αρνήθηκε να αποκαλέσει τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση.

Απεναντίας, η Γερμανία είναι η μόνη μεγάλη χώρα της ΕΕ χωρίς τέτοιο πρόβλημα. Σε όλο το πολιτικό φάσμα, όλοι είναι στο πλευρό του Ισραήλ. Εξάλλου, το Staatsrason, το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει, είναι συνυφασμένο με τα ίδια τα θεμέλια της σύγχρονης Γερμανίας. Και αυτή είναι μια απολύτως κατανοητή περίπτωση.