Ο Φαραντούρης σε κίνηση: Το παρασκήνιο της πρωτοβουλίας που ταράζει κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Η παρέμβαση του Νικόλα Φαραντούρη δεν πέρασε απαρατήρητη στο τέλος του 2025, καθώς ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά πολιτικών εκκρεμοτήτων που βαραίνουν το Μαξίμου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει ρωγμές και αμηχανία στον χώρο της αντιπολίτευσης. Σε μια περίοδο που το αγροτικό ζήτημα πιέζει την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα συνολικά αναζητά αφήγημα για το 2026, η κίνησή του λειτούργησε ως παραπολιτικός καταλύτης.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το αγροτικό, το οποίο εξακολουθεί να «πονά» το Μέγαρο Μαξίμου. Παρά τις μεγάλες πληρωμές και τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, η ουσία της δυσαρέσκειας παραμένει: καθυστερήσεις, γραφειοκρατία, αίσθηση αδικίας. Το φιάσκο του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις αλλεπάλληλες εμπλοκές και τις σκιές ελέγχων, έχει μετατραπεί σε πολιτικό βαρίδι, ιδίως για το οικονομικό επιτελείο.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η κίνηση Φαραντούρη αποκτά βαρύτητα όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά και για το timing. Στην παραπολιτική ανάγνωση, δεν πρόκειται απλώς για θεσμική παρέμβαση, αλλά για ένα σήμα ότι κάποιοι παίκτες επιχειρούν να καλύψουν το κενό πολιτικής πρωτοβουλίας που αφήνουν τα κόμματα.

Ιδιαίτερα στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, η κατάσταση παραμένει ρευστή. Το κόμμα εξακολουθεί να κινείται στη σκιά του Αλέξη Τσίπρα, με εσωτερικές αναζητήσεις για το ποιος εκφράζει πλέον πολιτικό σχέδιο και ποιος απλώς διαχειρίζεται την ήττα. Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε αυτόνομη κίνηση αποκτά διπλή ανάγνωση: ως θεσμική ευθύνη, αλλά και ως υπόγεια διαφοροποίηση.

farantouris

Την ίδια ώρα, το ΠΑΣΟΚ παρακολουθεί. Σε στάση αναμονής, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη θεσμική σοβαρότητα και στην ανάγκη να κεφαλαιοποιήσει τη φθορά κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς όμως να ανοίξει μέτωπα που δεν μπορεί να ελέγξει. Η παραπολιτική ανάγνωση λέει ότι δεν βιάζεται, αλλά και ότι δεν πείθει ακόμη πως έχει καθαρό σχέδιο.

Για την κυβέρνηση, το μήνυμα είναι σαφές: το αγροτικό δεν είναι απλώς κοινωνικό πρόβλημα, αλλά πολιτική πληγή. Και κάθε θεσμική ή πολιτική πρωτοβουλία εκτός Μαξίμου —όπως αυτή του Φαραντούρη— μεγεθύνει την πίεση και περιορίζει τα περιθώρια επικοινωνιακής διαχείρισης.

Στο τέλος της ημέρας, η κίνηση Φαραντούρη λειτουργεί ως καθρέφτης του πολιτικού συστήματος:

• μια κυβέρνηση σε άμυνα,
• μια αντιπολίτευση σε αναζήτηση ρόλου,
• και πρωτοβουλίες που δείχνουν ότι το πολιτικό παιχνίδι για το 2026 έχει ήδη ξεκινήσει — έστω και παρασκηνιακά.

Πηγή: pagenews.gr