Οι επιστήμονες θέλουν να μετατρέψουν τον νότιο πόλο της Σελήνης σε γιγάντιο εργοστάσιο παραγωγής καυσίμων!

Οι άνθρωποι επιστρέφουν στη Σελήνη – και αυτή τη φορά δεν θα φύγουν σύντομα. ΗΠΑ και Κίνα ετοιμάζουν τις δικές τους μόνιμες βάσεις στον νότιο πόλο της Σελήνης, και ο λόγος δεν είναι μόνο επιστημονικός: εκεί κρύβονται αποθέματα νερού (υπό μορφή πάγου), το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε καύσιμο πυραύλων – υγρό υδρογόνο και υγρό οξυγόνο. Με άλλα λόγια: ο νότιος πόλος της Σελήνης μπορεί να γίνει το πρώτο «βενζινάδικο» του διαστήματος.

Γιατί ο νότιος πόλος; Το «πετρέλαιο» του διαστήματος

Όπως εξηγεί το National Geographic, η επιλογή του νότιου πόλου δεν είναι τυχαία. Οι αιώνιοι σκιεροί κρατήρες εκεί διατηρούν θερμοκρασίες κοντά στους -246°C, επιτρέποντας στον πάγο να επιβιώσει εκατομμύρια χρόνια χωρίς να εξατμιστεί. Αυτό το νερό δεν θα χρησιμοποιηθεί μόνο για πόσιμο, υγιεινή ή καλλιέργειες – θα γίνει η πρώτη ύλη για καύσιμο πυραύλων.

Η χημεία είναι απλή: το νερό (H₂O) διασπάται με ηλεκτρόλυση σε υδρογόνο (H₂) και οξυγόνο (O₂). Τα δύο αυτά αέρια υγροποιούνται και αποθηκεύονται. Όταν αναφλεγούν, δίνουν τεράστια ώθηση – και το καλύτερο: το κόστος μεταφοράς καυσίμου από τη Γη μειώνεται δραματικά, αφού η Σελήνη έχει 1/6 της βαρύτητας και καμία ατμόσφαιρα.

«Το νερό είναι το πετρέλαιο του διαστήματος», λέει ο Τζορτζ Σάουερς, μηχανολόγος μηχανικός στο Κολοράντο. Αν λειτουργήσει η «αλχημεία», μια σεληνιακή βάση θα μπορεί να αυτοτροφοδοτείται και να ανεφοδιάζει αποστολές προς Άρη, μειώνοντας το συνολικό κόστος μιας αποστολής στον Κόκκινο Πλανήτη κατά 12 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πώς θα εξαχθεί το νερό από τη Σελήνη;

Η τεχνολογία δεν είναι επιστημονική φαντασία – υπάρχει ήδη στη Γη, αλλά πρέπει να προσαρμοστεί στις ακραίες συνθήκες της Σελήνης (χωρίς ατμόσφαιρα, ακραίες θερμοκρασίες, λεπτή σκόνη).

Οι πιο υποσχόμενες μέθοδοι:

• Θέρμανση του εδάφους με αντικατοπτρισμό ηλιακού φωτός ή πυρηνικούς αντιδραστήρες (ΗΠΑ και Κίνα σχεδιάζουν και τα δύο)
• «Θόλοι συλλογής» (capture tents): Θερμαίνουν το χώμα, συλλέγουν τον ατμό και τον ψύχουν σε «cold trap» για να γίνει ξανά πάγος
• Ευρωπαϊκό πρωτότυπο LUWEX: Περιστρέφει και ανακατεύει το παγωμένο χώμα, το «ψήνει» αποτελεσματικά και παράγει πόσιμο νερό (με καθαριστή για τη γκρι σεληνιακή σκόνη που το κάνει «γαλακτώδες»)

Η NASA έχει δοκιμάσει την ιδέα «dust-to-thrust» (από σκόνη σε ώθηση): αυτόνομα ρομπότ σκάβουν, μεταφέρουν και θερμαίνουν το έδαφος. Όλα αυτά είναι πιθανά, αλλά χρειάζονται πρώτη δοκιμή στον νότιο πόλο – και εκεί βρίσκεται η μεγάλη πρόκληση.

Η νέα κούρσα του διαστήματος – Και ο κίνδυνος σύγκρουσης

Οι ΗΠΑ (μέσω Artemis) και η Κίνα ετοιμάζουν βάσεις στον ίδιο μικρό χώρο του νότιου πόλου. Αν το νερό αποδειχθεί περιορισμένο, μπορεί να υπάρξει ανταγωνισμός – ή ακόμα και σύγκρουση, όπως προειδοποιεί ο Πολ Ζάμπελ από το γερμανικό DLR: «Μπορεί κάποια στιγμή να υπάρξει σύγκριση».

Η πρώτη που θα καταφέρει να εξάγει, να καθαρίσει και να μετατρέψει σε καύσιμο έστω ένα λίτρο νερού στη Σελήνη θα έχει τεράστιο προβάδισμα. «Θα ήταν ωραίο να δούμε ένα λίτρο νερού ως επίδειξη τεχνολογίας», λέει ο Ζάμπελ.

Το μέλλον: Από τη Σελήνη στον Άρη – και πέρα

Η Σελήνη δεν θα είναι απλώς σταθμός επιστημονικής έρευνας. Θα γίνει ενδιάμεσος σταθμός ανεφοδιασμού για αποστολές στον Άρη και πέρα. Με χαμηλή βαρύτητα και χωρίς ατμόσφαιρα, οι εκτοξεύσεις από εκεί κοστίζουν ελάχιστα σε σχέση με τη Γη. Αν λειτουργήσει το «βενζινάδικο Σελήνη», η εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος θα γίνει πολύ πιο προσιτή – και πολύ πιο γρήγορη.

Όπως λέει η Τζούλι Στόπαρ από το Ινστιτούτο Σεληνιακών Μελετών: «Υπάρχουν πολλές υπέροχες ιδέες. Κάποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα».

Η επόμενη δεκαετία θα δείξει αν το φεγγάρι θα γίνει όντως το πρώτο βενζινάδικο του διαστήματος – ή αν η κούρσα για το νερό θα φέρει νέες εντάσεις στη Γη… και πέρα από αυτήν.

Πηγή: Pagenews.gr