Σερβία: Οι φοιτητές αποτελούν τον μεγαλύτερο φόβο του Βούτσιτς ενόψει πρόωρων εκλογών

Η Σερβία έχει μπει οριστικά σε προεκλογική τροχιά από τις αρχές του 2026, παρότι ο πρόεδρος Αλεξάνταρ Βούτσιτς δεν έχει ακόμη ορίσει επίσημα την ημερομηνία των πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Οι περισσότερες εκτιμήσεις τοποθετούν την αναμέτρηση μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2026, με τον Βούτσιτς να επιδιώκει να επιλέξει την ιδανική χρονική στιγμή για να μεγιστοποιήσει τα ποσοστά του Σερβικού Προοδευτικού Κόμματος (SNS).

Ο πολιτικός επιστήμονας Ντούσαν Σπασόγιεβιτς εκτιμά ότι υπάρχει πραγματικό παράθυρο ευκαιρίας για πολιτική αλλαγή στο Βελιγράδι: για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ισοπαλία μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Το φοιτητικό κίνημα, που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία και εξελίχθηκε σε πολιτική δύναμη, αποτελεί πλέον τον μεγαλύτερο φόβο του Βούτσιτς.

Από τις πλατείες στα προεκλογικά κέντρα – Η μεταμόρφωση του φοιτητικού κινήματος

Μετά από περισσότερο από ένα χρόνο συνεχών κινητοποιήσεων (από τα τέλη 2024), οι φοιτητές αποφάσισαν να μετατρέψουν την οργή σε οργανωμένη πολιτική δύναμη. Σήμερα:

• Έχουν ιδρύσει δικά τους προεκλογικά κέντρα σε πολλές πόλεις
• Εκπαιδεύουν εκλογικούς παρατηρητές
• Συντάσσουν πολιτικό πρόγραμμα
• Ταξιδεύουν σε όλη τη χώρα με πρωτοβουλίες όπως «ένας φοιτητής σε κάθε χωριό» για να οικοδομήσουν εμπιστοσύνη και να κινητοποιήσουν πολίτες
• Στις 28 Δεκεμβρίου 2025 συγκέντρωσαν σχεδόν 400.000 υπογραφές υπέρ πρόωρων εκλογών, σε πάνω από 500 περίπτερα σε 100+ πόλεις – μια άνευ προηγουμένου κινητοποίηση

Φοιτητές όπως ο Ντανίλο Ερντελιάν και η Σόνια Χατζντούκοβιτς δηλώνουν ότι όσο αργότερα γίνουν οι εκλογές εντός του 2026, τόσο καλύτερα για το κίνημα: αποκτούν εμπειρία από τοπικές εκλογές, βελτιώνουν την οργάνωση και τα logistics, ενώ οι πρόσφατες αυτοδιοικητικές αναμετρήσεις έδειξαν ότι η νοθεία έχει γίνει πολύ πιο δύσκολη.

Η στρατηγική του Βούτσιτς: Καθυστέρηση & πίεση

Ο Βούτσιτς επιδιώκει να καθυστερήσει τις εκλογές όσο γίνεται, ακόμα και με κίνδυνο επιδείνωσης της πολιτικής κρίσης, για να:

• Εκμεταλλευτεί την κόπωση του κινήματος
• Ενισχύσει την κυβερνητική προπαγάνδα
• Αποφύγει την πίεση από διεθνείς κυρώσεις (ιδίως για τη ρωσική επιρροή στην NIS)

Παράλληλα, η κυβέρνηση σκληραίνει τη στάση της:

• Εκατοντάδες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων (πολλοί λόγω οικογενειακών δεσμών με διαδηλωτές)
• Διώξεις φοιτητών με την κατηγορία «απειλή κατά της συνταγματικής τάξης»
• Πολλοί ακτιβιστές ζουν πλέον στο εξωτερικό
• Αυστηρότερος κρατικός έλεγχος στα πανεπιστήμια μέσω κεντρικής διαχείρισης πόρων

Το μήνυμα των φοιτητών: «Μαραθώνιος» για αλλαγή

Παρά τις διώξεις και την πίεση, το φοιτητικό κίνημα παραμένει μαχητικό και αποφασισμένο. Οι ακτιβιστές το βλέπουν ως μαραθώνιο: όσο περισσότερο διαρκεί η προεκλογική περίοδος, τόσο περισσότερο οργανώνονται, αποκτούν εμπειρία και κερδίζουν εμπιστοσύνη από τους πολίτες.

Η συλλογή 400.000 υπογραφών ερμηνεύεται ως ψήφος εμπιστοσύνης πέρα από την εκλογική αναμέτρηση – σημάδι ότι το κίνημα έχει γίνει πολιτική δύναμη με ευρύτερη απήχηση.

Ο Βούτσιτς διαθέτει ακόμα σημαντικούς πόρους και εμπειρία στη διαχείριση κρίσεων, αλλά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ισορροπία έχει αλλάξει. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, η κυβέρνηση κινδυνεύει πραγματικά να χάσει την απόλυτη πλειοψηφία.

Η Σερβία βρίσκεται σε σταυροδρόμι: οι φοιτητές πιστεύουν ότι μπορούν να φέρουν πραγματική πολιτική αλλαγή. Ο Βούτσιτς ποντάρει στην καθυστέρηση και την καταστολή. Οι επόμενοι μήνες θα δείξουν ποιος θα κερδίσει αυτόν τον «μαραθώνιο».

Πηγή: Pagenews.gr