Παγκόσμια έκρηξη στις τιμές των υπερπολυτελών ξενοδοχείων – Ποιοι αντέχουν το σοκ

Σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια πιέζει νοικοκυριά και μεσαία τάξη σε ολόκληρο τον πλανήτη, ο κλάδος των υπερπολυτελών ξενοδοχείων ακολουθεί αντίθετη πορεία. Οι τιμές στα ακριβότερα καταλύματα του κόσμου καταγράφουν εκρηκτική άνοδο, επιβεβαιώνοντας ότι η κορυφή της τουριστικής πυραμίδας παραμένει σχεδόν απρόσβλητη από τον πληθωρισμό και τις γεωοικονομικές αναταράξεις.

Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται οι Financial Times, η μέση τιμή δωματίου στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία αυξήθηκε κατά πάνω από 8% σε ετήσια βάση, φθάνοντας τα 1.245 δολάρια τη βραδιά. Τα έσοδα ανά διαθέσιμο δωμάτιο (RevPAR) σημείωσαν άνοδο 10,6%, υπερτριπλάσια σε σχέση με τον μέσο όρο του παγκόσμιου ξενοδοχειακού κλάδου, ενώ και η πληρότητα ενισχύθηκε, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι οι υψηλές τιμές περιορίζουν τη ζήτηση.

Οι πλούσιοι ταξιδιώτες δεν «βλέπουν» ακρίβεια

Η εικόνα αυτή καταδεικνύει τη διαρθρωτική ανθεκτικότητα της ανώτερης εισοδηματικής τάξης, η οποία συνεχίζει να ταξιδεύει, να καταναλώνει και να επενδύει σε εμπειρίες υψηλής προστιθέμενης αξίας. Όπως επισημαίνει ο Paul Charles, διευθύνων σύμβουλος της PC Agency, πριν από την πανδημία τέτοια επίπεδα τιμών θα θεωρούνταν αδιανόητα. Σήμερα, όμως, η διάθεση των εύπορων ταξιδιωτών να πληρώνουν «ό,τι χρειαστεί» για μοναδικές εμπειρίες παραμένει ισχυρή.

Αντίθετα, στα ξενοδοχεία χαμηλότερων κατηγοριών, ακόμη και ποιοτικά, η αύξηση των εσόδων κινείται πολύ πιο συγκρατημένα (2,1%–5,8%), ιδιαίτερα σε αγορές όπως οι ΗΠΑ. Η απόκλιση αυτή αντανακλά τη διεύρυνση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων, με τη μεσαία τάξη να περιορίζει δαπάνες και την κορυφή να επιταχύνει την κατανάλωση.

Στρατηγική λιγότερων πελατών, περισσότερης χλιδής

Η άνοδος του κόστους εργασίας και των λειτουργικών εξόδων οδηγεί τους ξενοδόχους σε στροφή στρατηγικής: λιγότερα δωμάτια, μεγαλύτερες σουίτες και πολύ υψηλότερες τιμές. Εμβληματικά συγκροτήματα, όπως το Marina Bay Sands στη Σιγκαπούρη, μειώνουν τον αριθμό των δωματίων για να δημιουργήσουν υπερπολυτελείς χώρους, στοχεύοντας σε περιορισμένο αλλά εξαιρετικά εύπορο κοινό.

Παράλληλα, μεγάλοι όμιλοι πολυτελείας, όπως η Bvlgari Hotels & Resorts, επενδύουν σε εξατομικευμένες υπηρεσίες υψηλού κόστους, ενισχύοντας την τιμολογιακή τους ισχύ. Όπως τονίζει ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος Silvio Ursini, η επιλογή υψηλών τιμών επιτρέπει στα ξενοδοχεία να προσφέρουν ανώτερη φροντίδα και εμπειρία, μετατρέποντας τη διαμονή σε προϊόν πολυεπίπεδης αξίας.

Τουρισμός, ευεξία και «βιομηχανία μακροζωίας»

Κομβικό ρόλο στην εκτόξευση των τιμών παίζει η σύζευξη του τουρισμού με την ευεξία και τη μακροζωία. Νέα υπερπολυτελή καταλύματα ενσωματώνουν υπηρεσίες όπως υπερβαρική οξυγονοθεραπεία, εξειδικευμένα κρεβάτια, ιατρικοποιημένα σπα και αισθητικές θεραπείες υψηλής τεχνολογίας.

Η Irene Forte, σύμβουλος ευεξίας στα Rocco Forte Hotels, επισημαίνει ότι για τους πλούσιους ταξιδιώτες τέτοιες υπηρεσίες θεωρούνται πλέον δεδομένες. Το νέο Carlton Milan, που άνοιξε πρόσφατα, προσφέρει θεραπείες πιεσοθεραπείας και λέιζερ, με τιμές που ξεκινούν από 1.400 ευρώ τη βραδιά, ενώ η προεδρική σουίτα φθάνει έως και 17.500 ευρώ σε περιόδους αιχμής.

Το όριο ανοχής και ο κίνδυνος ανατροπής

Παρά την ισχυρή ζήτηση, αναλυτές προειδοποιούν ότι η αδιάκοπη άνοδος των τιμών δεν είναι χωρίς ρίσκο. Ο Montour της Barclays εκτιμά ότι σε αυτά τα επίπεδα η τιμολόγηση μπορεί να εξελιχθεί σε «ζήτημα αρχών» ακόμη και για τους εύπορους πελάτες, αν κρίνουν ότι η αξία δεν ανταποκρίνεται στο κόστος. Η Meredith Jensen της HSBC τονίζει ότι σε τόσο υψηλές τιμές υπάρχει μηδενική ανοχή σε λάθη, καθώς οποιαδήποτε αστοχία μπορεί να προκαλέσει απότομη διόρθωση της ζήτησης.

Ένας τουρισμός δύο ταχυτήτων

Η εκτόξευση των τιμών στα υπερπολυτελή ξενοδοχεία αποτυπώνει μια δομική μετατόπιση του παγκόσμιου τουρισμού. Από τη μία πλευρά, μια οικονομική ελίτ απολαμβάνει ολοένα πιο εξατομικευμένες, σχεδόν ιατρικοποιημένες εμπειρίες· από την άλλη, η μεσαία τάξη αντιμετωπίζει αυξανόμενα εμπόδια στην πρόσβαση σε ποιοτικά ταξίδια. Η «οικονομία της χλιδής» στηρίζει επενδύσεις και αποτιμήσεις, αλλά ταυτόχρονα οξύνει τις ανισότητες και αυξάνει τον κίνδυνο μιας απότομης ανατροπής, αν το κόστος ξεπεράσει τα όρια αντοχής ακόμη και των πιο εύπορων ταξιδιωτών.

Πηγές

Με πληροφορίες από: Financial Times, Reuters, Bloomberg, Barclays, HSBC, διεθνείς αναλύσεις της παγκόσμιας ξενοδοχειακής αγοράς.