Ολυμπιακός στα ντέρμπι: Γιατί χάθηκε η περσινή «κυριαρχία» και τι πρέπει να αλλάξει
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Ολυμπιακός στα ντέρμπι: Γιατί χάθηκε η περσινή «κυριαρχία» και τι πρέπει να αλλάξει
Η εικόνα του Ολυμπιακού στα μεγάλα παιχνίδια έχει αλλάξει αισθητά σε σχέση με πέρυσι και δεν είναι απλώς θέμα αποτελεσμάτων: είναι θέμα ρυθμού, καθαρού μυαλού στο τελευταίο τρίτο και διαχείρισης των «στιγμών» που κάνουν τη διαφορά στα ντέρμπι. Η σύγκριση είναι αμείλικτη. Την περασμένη σεζόν, απέναντι σε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό, οι «ερυθρόλευκοι» έκλεισαν με απολογισμό 11 νίκες, 3 ισοπαλίες και 1 ήττα (11-3-1). Φέτος, στα ίδια ζευγάρια σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, ο απολογισμός είναι 1 νίκη, 2 ισοπαλίες και 3 ήττες (1-2-3), με πιο πρόσφατο «χαστούκι» το 0-1 από τον Παναθηναϊκό στο Φάληρο, ξανά με γκολ στο 7ο λεπτό.
Το ζήτημα δεν είναι να μπει η χρονιά σε καθεστώς πανικού ούτε να ισοπεδωθούν πρόσωπα και επιλογές. Το ζήτημα είναι να διαβαστεί σωστά το γιατί: γιατί μια ομάδα που πέρυσι «έπνιγε» τους αντιπάλους της στα ντέρμπι, φέτος βρίσκει συχνότερα μπροστά της τοίχο. Και κυρίως, γιατί αυτά τα παιχνίδια είναι εκείνα που θα κρίνουν τον τίτλο στα play offs.
Η «ψαλίδα» έκλεισε: οι αντίπαλοι ανέβηκαν επίπεδο
Ο πρώτος και πιο προφανής παράγοντας είναι ότι οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού δυνάμωσαν και προσαρμόστηκαν. ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός έχουν επενδύσει, έχουν αλλάξει λεπτομέρειες στο παιχνίδι τους και μπαίνουν πια στα ντέρμπι όχι με το σύνδρομο «να μη διασυρθούμε», αλλά με πιο καθαρό πλάνο να χτυπήσουμε εκεί που πονάει ο Ολυμπιακός. Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος ο Ολυμπιακός βρίσκει μπροστά του ομάδες πιο «σφιχτές», πιο πειθαρχημένες και πιο ψύχραιμες σε φάσεις διαχείρισης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός «έπεσε». Σημαίνει ότι οι διαφορές έγιναν μικρότερες. Και όταν οι διαφορές μικραίνουν, το παιχνίδι δεν κερδίζεται με τη γενική υπεροχή, αλλά με την ακρίβεια: ένα λάθος λιγότερο, μια σωστή απόφαση παραπάνω, μια στατική φάση σωστά εκτελεσμένη.
Το «διάβασμα» του Ολυμπιακού: λιγότερο ρίσκο από ΑΕΚ και Παναθηναϊκό
Δεύτερη κρίσιμη μετατόπιση είναι το πώς αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι τον Ολυμπιακό. ΑΕΚ και Παναθηναϊκός τον έχουν «διαβάσει» καλύτερα και προτιμούν ένα πιο κλειστό, ελεγχόμενο παιχνίδι: χαμηλότερες αποστάσεις, περισσότερες βοήθειες στα άκρα, λιγότερα δώρα σε μεταβάσεις. Το ζητούμενο για αυτούς είναι να κρατήσουν το μηδέν και να ψάξουν τη μία φάση είτε στην κόντρα είτε από στατική φάση, ώστε να προηγηθούν και μετά να «κλειδώσουν» το ματς.
Η νίκη του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκης είναι χαρακτηριστική: γκολ στο 7’, διαχείριση και άμυνα με διάρκεια, με τον Ολυμπιακό να μένει στο μηδέν. Αυτό το σενάριο είναι το χειρότερο για μια ομάδα που στηρίζεται στην πίεση, στην ένταση και στην παραγωγή φάσεων: όταν βρεθεί πίσω νωρίς, ο αντίπαλος έχει το ιδανικό άλλοθι να «σβήσει» ρυθμό και χώρους.
Η μεγαλύτερη αλλαγή: λιγότερο γκολ στα ντέρμπι
Ο τρίτος λόγος είναι ίσως ο πιο καθοριστικός: ο Ολυμπιακός δεν έχει την ίδια ευκολία στο σκοράρισμα στα μεγάλα ματς. Πέρυσι υπήρχαν ντέρμπι όπου έβγαινε η αίσθηση ότι «θα μπει γκολ έτσι κι αλλιώς». Υπήρχαν παιχνίδια με τέσσερα γκολ, με δύο και τρία γκολ σε δύσκολες έδρες, υπήρχε η επιθετική αποτελεσματικότητα που “έσπαγε” κάθε άμυνα όταν η πίεση γινόταν ασφυκτική.
Φέτος, όμως, το μοτίβο επαναλαμβάνεται αλλιώς: ισοφαρίσεις στις καθυστερήσεις, πολύ πιο λίγες «καθαρές» τελικές σε ροή αγώνα, παιχνίδια όπου ένα γκολ δεν έρχεται ποτέ. Και όταν σε ντέρμπι δεν σκοράρεις, δεν έχει σημασία αν είσαι καλύτερος για μεγάλα διαστήματα: κινδυνεύεις να χάσεις από μία φάση, ακριβώς όπως έγινε με Παναθηναϊκό και όπως είχε γίνει στο Κύπελλο με τον ΠΑΟΚ.
Τα νωρίς γκολ που «παγώνουν» το Φάληρο: ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκός στο ίδιο έργο
Υπάρχει και ένα ψυχολογικό-αγωνιστικό χτύπημα που φαίνεται να επανέρχεται: τα γρήγορα γκολ που δέχεται ο Ολυμπιακός σε κρίσιμα ματς. Στο Κύπελλο με τον ΠΑΟΚ, το 0-2 ήρθε μέσα σε οκτώ λεπτά (7’ και 15’) και το παιχνίδι ουσιαστικά «στράβωσε» πριν καν μπει σε κανονικό ρυθμό. Στο ντέρμπι πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό, ξανά γκολ στο 7’ και ξανά ήττα χωρίς να βρει δίχτυα.
Δεν μιλάμε για «ίδιες ομάδες» ούτε για ίδιο στιλ αντιπάλου, όμως το πάθημα είναι παρόμοιο: όταν ο Ολυμπιακός δέχεται πρώτος γκολ τόσο νωρίς, ο αντίπαλος αποκτά το ιδανικό σενάριο να μαζευτεί, να χαμηλώσει το ρίσκο και να μετατρέψει το παιχνίδι σε δοκιμασία υπομονής. Και εκεί ο Ολυμπιακός, φέτος, δείχνει πιο ευάλωτος: περισσότερο άγχος, λιγότερη καθαρότητα, περισσότερες βιαστικές επιλογές.
Ευελιξία πλάνου και διαχείριση: το δύσκολο κομμάτι όταν «στραβώνει» το ματς
Τέταρτος λόγος είναι η ευελιξία και η διαφοροποίηση του πλάνου όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως σχεδιάστηκαν. Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ έχει ταυτότητα: πίεση, ένταση, μονομαχίες, δεύτερες μπάλες, επιθετική νοοτροπία. Όταν όμως το ματς «κλειδώνει» από τον αντίπαλο και ο χρόνος κυλάει, χρειάζεται και ένα δεύτερο επίπεδο: αλλαγές που δεν είναι μόνο πρόσωπα, αλλά και τύπος παιχνιδιού.
Σε αυτό το επίπεδο, η φετινή ομάδα δεν έχει βρει πάντα την ίδια αποτελεσματική απάντηση. Όχι γιατί λείπει η δουλειά ή η ικανότητα, αλλά γιατί τα ντέρμπι έχουν γίνει πιο «σφιχτά» και το λάθος κοστίζει περισσότερο. Και όταν πρέπει να γυρίσεις παιχνίδι απέναντι σε καλά οργανωμένη άμυνα, απαιτείται συνδυασμός: υπομονή, σωστός ρυθμός, εκμετάλλευση στατικών φάσεων, και αποφασιστικότητα χωρίς πανικό.
Κόπωση, ντεφορμάρισμα και οι «κομβικοί» που καθορίζουν το ύφος
Ο πέμπτος λόγος είναι εξίσου πρακτικός: ορισμένοι κομβικοί παίκτες δεν βρίσκονται πάντα στο 100% της κατάστασης που απαιτεί το μοντέλο του Μεντιλίμπαρ. Όταν παίκτες-κλειδιά για την πίεση και τις μεταβάσεις δεν έχουν την ιδανική φρεσκάδα, η ομάδα χάνει μέτρα. Χάνει ένταση. Χάνει την ικανότητα να «στριμώξει» τον αντίπαλο για 60-70 λεπτά, ώστε το γκολ να μοιάζει αναπόφευκτο.
Και στα ντέρμπι, όπου όλα είναι πιο ισορροπημένα, η απουσία φρεσκάδας σε λεπτομέρειες —ένα κερδισμένο σπριντ, μια δεύτερη μπάλα, μια σωστή επαφή— γίνεται καθοριστική. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπεις ένα παιχνίδι στο οποίο ο Ολυμπιακός έχει κατοχή, αλλά δεν έχει την ίδια απειλή.
Τι πρέπει να διορθώσει ο Ολυμπιακός πριν τα play offs
Το κρίσιμο συμπέρασμα είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει μπροστά του ένα «μυστήριο». Έχει μπροστά του μια σειρά από συγκεκριμένα σημεία που απαιτούν επαναφορά: να περιοριστούν τα νωρίς γκολ παθητικό, να ανέβει η αποτελεσματικότητα στις λίγες καθαρές φάσεις των ντέρμπι, να υπάρξει μεγαλύτερη ψυχραιμία όταν ο αντίπαλος κλείνει, και να βρεθεί ένα πιο σταθερό plan B όταν το παιχνίδι ζητά διαφορετικές λύσεις από την καθιερωμένη πίεση.
Η φετινή σεζόν δεν «χάνεται» από ένα ντέρμπι, αλλά το πρωτάθλημα θα κριθεί στα μεγάλα παιχνίδια. Και αυτή τη στιγμή, ο Ολυμπιακός χρειάζεται να ξαναγίνει αυτό που ήταν πέρυσι στα ντέρμπι: όχι απλώς δυνατός, αλλά κυνικός, καθαρός και αποφασιστικός στις λεπτομέρειες.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας