Παναθηναϊκός: Πέρασε από την «δύσκολη» Κρήτη, πήρε το ζητούμενο και δείχνει σημάδια ωρίμανσης

Ο Παναθηναϊκός έκανε στην Κρήτη αυτό που τα τελευταία χρόνια δυσκολευόταν να κάνει χωρίς να περάσει από σαράντα κύματα: πήρε αποτέλεσμα σε μια έδρα που τον ταλαιπωρεί και το έκανε με τρόπο που, έστω και σε μικρές δόσεις, έδειξε μια πρόοδο. Όχι κάτι θεαματικό, όχι ποδόσφαιρο «σφραγίδα» που να σε κάνει να λες ότι βρέθηκε ξαφνικά η μεγάλη ομάδα της σεζόν. Αλλά κάτι πολύ πιο χρήσιμο σε αυτό το σημείο: πρακτικότητα, συγκέντρωση και διαχείριση.

Και σε μια χρονιά που ο Παναθηναϊκός συχνά πλήρωσε τη νευρικότητά του, το να φύγει από την Κρήτη με τρίποντο –χωρίς να τον καταπιεί το ματς– είναι μια νίκη που μετράει διπλά. Όχι μόνο για τη βαθμολογία, αλλά για τη νοοτροπία.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Το σχέδιο των αλλαγών και το «φρέσκο» ξεκίνημα που έβγαλε νόημα

Ο Ράφα Μπενίτεθ πήγε σε αρκετές αλλαγές, όχι για εντυπώσεις αλλά για να στηρίξει μια καθαρή ιδέα: να μπει δυνατά, να πάρει μέτρα και να ποντάρει σε “φρέσκα” πόδια στον άξονα και στο δημιουργικό κομμάτι. Ο Σιώπης και ο Κοντούρης έδωσαν ενέργεια στο ανασταλτικό, ενώ οι Αντίνο και Παντελίδης ήταν οι παίκτες που θα έπρεπε να δώσουν ρυθμό και τελική απόφαση μπροστά.

Αυτό που ήθελε ο Παναθηναϊκός συνέβη νωρίς. Και συνέβη με τον τρόπο που έχει σημασία σε τέτοια παιχνίδια: με μια συνεργασία που δείχνει αυτοματισμό. Η πάσα του Καλάμπρια θύμισε την ασίστ του σε προηγούμενο ματς και το τελείωμα του Τεττέη δεν ήταν «τυχαίο». Ήταν καθαρή εκτέλεση φορ που έχει μπει σε φάση αυτοπεποίθησης, μετά και τις εμφανίσεις του απέναντι στη Βικτόρια Πλζεν.

Το 1-0 τόσο νωρίς δεν είναι απλά πλεονέκτημα. Είναι έλεγχος παιχνιδιού. Αναγκάζει τον ΟΦΗ να ψάξει πιο πολύ, να ανοίξει λίγο, να αφήσει χώρους. Και ο Παναθηναϊκός στο πρώτο μέρος έδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει με ησυχία.

Πρώτο ημίχρονο: ψυχραιμία, σωστή πίεση και… χαμένες αποφάσεις στο τελευταίο τρίτο

Η εικόνα του Παναθηναϊκού στο πρώτο 45λεπτο είχε στοιχεία που συνήθως του λείπουν εκτός έδρας. Η ομάδα ήταν σχετικά ψύχραιμη με την μπάλα, είχε σωστή μεσαία πίεση, δεν έτρεχε άσκοπα και σε αρκετές περιπτώσεις κατάφερε να χτίσει επιθέσεις πάσα–πάσα από πίσω, χωρίς πανικό.

Το πρόβλημα ήταν εκεί που «πονάει» εδώ και καιρό: στην τελική απόφαση. Αν Αντίνο και Παντελίδης ήταν πιο καθαροί στις επιλογές τους, το ματς θα μπορούσε να «σβήσει» νωρίτερα. Και αυτό ακριβώς είναι που φαίνεται να εκνευρίζει τέτοιους προπονητές: όταν η ομάδα κάνει τη δύσκολη δουλειά –δημιουργεί προϋποθέσεις– αλλά δεν τελειώνει το παιχνίδι.

Η πιο επικίνδυνη στιγμή του ΟΦΗ ήρθε από εκεί που ο Παναθηναϊκός συχνά εκτίθεται: στην αμυντική μετάβαση. Η φάση του Νους θύμισε ότι το Τριφύλλι ακόμη χάνει ισορροπία όταν «σπάει» η πρώτη γραμμή πίεσης. Εκεί, όμως, υπήρχε Λαφόν. Και σε τέτοια ματς, ο τερματοφύλακας είναι μέρος της στρατηγικής επιβίωσης.

Δεύτερο ημίχρονο: δυσκολία, βροχή, κούραση – αλλά χωρίς πραγματική κατάρρευση

Στην επανάληψη το παιχνίδι γύρισε σε πιο δύσκολη συνθήκη. Ο ΟΦΗ ανέβασε γραμμές, το γήπεδο βάρυνε από την καταιγίδα, η κούραση έκανε τις ενέργειες πιο αργές και ο Παναθηναϊκός δεν μπορούσε να δημιουργήσει όπως στο πρώτο μέρος. Αυτό είναι το σημείο όπου, πολλές φορές φέτος, οι πράσινοι είτε χαλούσαν τη συνοχή τους είτε έδιναν στον αντίπαλο το δικαίωμα να τους «κλειδώσει» στο μισό γήπεδο.

Εδώ όμως φάνηκε μια μικρή αλλά σημαντική διαφορά: αντιμετώπισαν τη δυσκολία με συγκέντρωση. Δεν έγιναν εντυπωσιακοί, δεν έγιναν κυριαρχικοί, αλλά κατάφεραν να μην αφήσουν τον ΟΦΗ να τους απειλήσει πραγματικά σε σταθερή βάση. Έδειξαν μια στοιχειώδη ωριμότητα διαχείρισης. Και αυτή η ωριμότητα είναι που φέρνει το αποτέλεσμα όταν οι συνθήκες «σφίγγουν».

Το γκολ του Καλάμπρια στο τέλος ήρθε για να σφραγίσει τη νίκη και να κλείσει το παιχνίδι χωρίς ανοιχτές εκκρεμότητες. Και το σημαντικό εδώ δεν είναι μόνο ότι μπήκε το δεύτερο γκολ. Είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν κυνήγησε την… αυτοκαταστροφή όταν το ματς πήγε να γίνει δύσκολο.

View this post on Instagram

A post shared by Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)

Τι σημαίνει αυτή η νίκη για τον στόχο της τετράδας

Στο πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός έχει μπροστά του έναν ξεκάθαρο στόχο: την τέταρτη θέση. Και αυτό που αλλάζει μετά την Κρήτη είναι ότι ο στόχος αυτός γίνεται πιο χειροπιαστός, πιο «στο χέρι του», υπό την έννοια ότι δεν χρειάζεται να περιμένει θαύματα, αλλά να κάνει το αυτονόητο: να παίρνει τα παιχνίδια που πρέπει.

Η νίκη στην Κρήτη λειτουργεί και ως ψυχολογική συνέχεια της εμφάνισης με την Πλζεν. Όχι γιατί τα δύο ματς μοιάζουν αγωνιστικά, αλλά γιατί δίνουν στον οργανισμό αίσθηση ότι κάτι σταθεροποιείται. Και αυτή η σταθεροποίηση είναι απαραίτητη ενόψει της ρεβάνς στην Τσεχία, όπου η πίεση θα είναι διαφορετική αλλά εξίσου βαριά.

Ο Παναθηναϊκός δεν έγινε ξαφνικά «άλλος». Έδειξε όμως ότι μπορεί να παίρνει αυτό που θέλει σε δύσκολο γήπεδο, να πατάει καλύτερα στα πόδια του και να χτίζει μικρά κομμάτια προόδου. Και όταν κυνηγάς στόχους στο φινάλε της σεζόν, αυτά τα μικρά κομμάτια είναι συχνά που κάνουν τη διαφορά.

Πηγή: Pagenews.gr