Νίκολιτς–Γκεοργκίεβ: Η «εντολή πειθαρχίας» και τα νούμερα στο πρώτο του βασικός
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Νίκολιτς–Γκεοργκίεβ: Η «εντολή πειθαρχίας» και τα νούμερα στο πρώτο του βασικός
Η ΑΕΚ πέρασε με άνεση το εμπόδιο του Λεβαδειακού στην Allwyn Arena και συνέχισε στην κορυφή της Stoiximan Super League, όμως πίσω από το αποτέλεσμα υπήρχε ένα πιο «λεπτό» αγωνιστικό αφήγημα: η διαχείριση απουσιών και η εκτέλεση ενός συγκεκριμένου πλάνου. Ο Μάρκο Νίκολιτς, χωρίς τους Λάζαρο Ρότα και Αμπουμπακαρί Κοϊτά, κλήθηκε να ανακατέψει την τράπουλα και να δώσει ρόλους με ακρίβεια. Και ο Μάρτιν Γκεοργκίεβ, στο πρώτο του παιχνίδι ως βασικός με τα κιτρινόμαυρα, κλήθηκε να αποδείξει ότι δεν είναι απλώς «λύση ανάγκης», αλλά ένας παίκτης που μπορεί να υπηρετήσει τακτικές απαιτήσεις υψηλού επιπέδου.
Το έκανε. Όχι με θόρυβο, ούτε με υπερβολική προβολή, αλλά με εκείνο το είδος παρουσίας που οι προπονητές λατρεύουν: να κάνεις ακριβώς αυτό που σου ζητήθηκε, να μην παρασύρεσαι και να καλύπτεις τους άλλους. Τα νούμερα και οι φάσεις του δείχνουν πως ο ρόλος του δεν ήταν να γίνει πρωταγωνιστής. Ήταν να γίνει «σταθερά».
Τι ακριβώς ζήτησε ο Νίκολιτς: να μείνει χαμηλά και να «κρατήσει» τη θέση
Η οδηγία του Νίκολιτς προς τον Γκεοργκίεβ ήταν ξεκάθαρη: μείνε χαμηλά, κράτα τη θέση σου, μη χαθείς στο ένστικτο να πάρεις μέτρα. Σε ένα σύγχρονο παιχνίδι όπου οι πλάγιοι μπακ συχνά λειτουργούν ως δεύτερα εξτρέμ, η επιλογή να κρατήσεις τον δεξιό σου αμυντικό πιο πίσω δεν είναι τυχαία. Είναι μηχανισμός ασφάλειας.
Ο αρχικός στόχος ήταν να περιοριστεί ο Μπένζαμιν Βέρμπιτς, αν και ο Σλοβένος αποχώρησε νωρίς λόγω τραυματισμού και τη θέση του πήρε ο Γκούμας. Όμως η εντολή δεν άλλαξε. Ο Γκεοργκίεβ είχε στιγμές που «έβλεπε» χώρο μπροστά του και θα μπορούσε να προωθηθεί, αλλά έμεινε πιστός στην τακτική πειθαρχία. Και αυτό έχει σημασία, γιατί η πειθαρχία δεν φαίνεται όταν όλα πάνε εύκολα. Φαίνεται όταν ο παίκτης έχει τη δυνατότητα να κάνει κάτι άλλο… και δεν το κάνει.
Η επιλογή αυτή τον έφερε, μάλιστα, να κινείται πιο χαμηλά ακόμη και από παίκτες όπως ο Πήλιος, αλλά και από τους Πινέδα και Μαρίν, κάτι που εξηγεί τον ρόλο του ως έξτρα κάλυψη στο κέντρο της άμυνας. Με απλά λόγια, ο Νίκολιτς ήθελε τον δεξιό του αμυντικό να λειτουργεί σαν «ασφάλεια» στο transition, δίνοντας στους υπόλοιπους περισσότερο χώρο να πάρουν ρίσκο μπροστά.
Ο αθόρυβος μηχανισμός: πώς «κέρδισε» μέτρα η ΑΕΚ μέσω του Γκεοργκίεβ
Όταν ένας αμυντικός κρατά χαμηλά τη θέση του, δεν σημαίνει ότι η ομάδα παίζει παθητικά. Συχνά συμβαίνει το αντίθετο: επειδή υπάρχει ένα σταθερό σημείο πίσω, το υπόλοιπο σύνολο μπορεί να ανεβεί πιο άνετα. Αυτό ακριβώς συνέβη.
Με τον Γκεοργκίεβ να λειτουργεί σαν δεύτερη δικλείδα δίπλα στα στόπερ, οι χαφ και ο Πήλιος πήραν μεγαλύτερη ελευθερία να προωθούνται. Σε παιχνίδι όπου η ΑΕΚ θέλει να πιέσει, να κρατήσει μπάλες ψηλά και να στήσει επιθέσεις, μια τέτοια ισορροπία είναι καθοριστική: δεν χρειάζεσαι όλοι να ανεβαίνουν. Χρειάζεσαι κάποιον να μείνει πίσω, ώστε όταν χαθεί η μπάλα να μην «σπάσει» το σχήμα.
Εκεί ο Γκεοργκίεβ έκανε το βασικό που συχνά δεν εκτιμάται αρκετά: έδωσε στην ομάδα δομή.
Τα νούμερα με την μπάλα: 72 ενέργειες και 35/44 πάσες
Ο Νίκολιτς τον κράτησε στο γήπεδο σε όλο το ματς, κάτι που από μόνο του είναι μήνυμα εμπιστοσύνης σε ένα πρώτο βασικό. Ο Γκεοργκίεβ ολοκλήρωσε την εμφάνισή του με 72 ενέργειες με την μπάλα, με τις περισσότερες να καταγράφονται στον φυσικό του χώρο, στο δεξί άκρο της άμυνας. Αυτή η κατανομή δεν είναι απλώς στατιστικό. Δείχνει ότι δεν παρασύρθηκε σε άσκοπες μετακινήσεις και δεν «έσπασε» τον ρόλο του.
Στο passing game είχε 35/44 επιτυχημένες πάσες, με τα λάθη του να εμφανίζονται κυρίως όταν επιχείρησε μεταβιβάσεις στο μισό του Λεβαδειακού. Είναι ένα στοιχείο που εξηγείται: όταν παίζεις χαμηλά και στηρίζεις τη δομή, οι πάσες σου είναι πιο συχνά «ασφαλείς». Όταν όμως επιχειρείς να χτυπήσεις πιο ψηλά, ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει, ειδικά αν δεν έχεις ακόμη πλήρη χημεία στις αυτοματοποιήσεις.
Κι όμως, ακόμη κι έτσι, το προφίλ του ήταν καθαρό: περισσότερο σωστός παρά εντυπωσιακός. Και αυτό για έναν αμυντικό σε πρώτο βασικό είναι συνήθως το ιδανικό.
Η φάση που «άγγιξε» την ασίστ: 0.54 xAssist και μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία
Υπάρχουν εμφανίσεις αμυντικών που κυλούν χωρίς στιγμή «headline». Ο Γκεοργκίεβ, όμως, είχε μια τέτοια στιγμή από νωρίς. Στο 7ο λεπτό έκλεψε την μπάλα και πέρασε πάσα στον Γιόβιτς μέσα στην περιοχή. Η τελική θεωρήθηκε μεγάλη ευκαιρία και η πάσα του Γκεοργκίεβ —η μοναδική του key pass στο ματς— πήρε τιμή 0.54 xAssist, ένα νούμερο που δείχνει πόσο «καθαρή» ήταν η συνθήκη για να γίνει γκολ.
Εκεί ο Βούλγαρος έδειξε ότι, ακόμη κι όταν κρατά χαμηλά τη θέση του, μπορεί να διαβάσει τη στιγμή και να δημιουργήσει από κλέψιμο. Αυτό είναι από τα πιο πολύτιμα χαρακτηριστικά σε μια ομάδα που πιέζει: να μην χρειάζεται ο μπακ σου να παίζει ψηλά για να απειλήσει, αλλά να μπορεί να απειλήσει μέσα από σωστό timing.
Το “under the radar” στατιστικό: 2/3 επιτυχημένες ντρίμπλες
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της εμφάνισής του είναι ότι είχε 2/3 επιτυχημένες ντρίμπλες. Για έναν αμυντικό, ειδικά σε πρώτο βασικό, αυτό δεν είναι δεδομένο. Δείχνει αυτοπεποίθηση και τεχνική. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά: η μία αποτυχημένη ντρίμπλα έγινε κοντά στην περιοχή του Στρακόσα, κάτι που από μόνο του «γράφει» ως ρίσκο.
Εδώ φαίνεται μια ισορροπία που ο Γκεοργκίεβ θα πρέπει να χτίσει: το θάρρος είναι χρήσιμο, αλλά σε συγκεκριμένες ζώνες του γηπέδου το λάθος μπορεί να κοστίσει πολύ ακριβά. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι τόλμησε και πέτυχε τις δύο, δείχνει ότι δεν είναι παίκτης που πανικοβάλλεται με την μπάλα στα πόδια.
Ανασταλτικά καθήκοντα: κλεψίματα, ανακτήσεις και «καθαρίσματα»
Στο ανασταλτικό κομμάτι ολοκλήρωσε το παιχνίδι με δύο κλεψίματα και δύο ανακτήσεις κατοχής, με το ένα από τα κλεψίματα να είναι αυτό που οδήγησε στη μεγάλη ευκαιρία του Γιόβιτς. Επίσης προχώρησε σε τρεις απομακρύνσεις, επιλέγοντας σε κρίσιμες στιγμές να «καθαρίσει» καταστάσεις αντί να ρισκάρει.
Και υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που έχει αξία: δεν τον ντρίμπλαρε κανείς παίκτης του Λεβαδειακού. Σε ένα ματς που έπρεπε να ελέγξει τη ζώνη του και να μην «ανοίξει» επικίνδυνα, αυτό μετρά.
Από την άλλη, στα αερομαχίες υπήρχε ξεκάθαρη υστέρηση: 0/4 κερδισμένες εναέριες μονομαχίες. Στις μονομαχίες στο έδαφος είχε 4/9, ένας αριθμός που δείχνει ότι υπήρξαν στιγμές που «τσαλακώθηκε», αλλά και στιγμές που δεν πήρε όσα θα ήθελε. Είναι ένα σημείο που, όπως σωστά φαίνεται και από τη συνολική εικόνα, θα πρέπει να βελτιώσει, ειδικά αν στο μέλλον χρησιμοποιηθεί και πιο κεντρικά.
Ταχύτητα και προοπτική: ένα στοιχείο που μπορεί να «γράψει» στο κέντρο της άμυνας
Το πιο ενθαρρυντικό συμπέρασμα για τον Ολυμπιακό αμυντικό δεν είναι μόνο ότι εκτέλεσε τον ρόλο του. Είναι ότι έδειξε κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα: ταχύτητα για αμυντικό. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο, ειδικά σε μια ομάδα που συχνά αμύνεται με ψηλά μέτρα και χρειάζεται παίκτες που να μπορούν να καλύψουν χώρους όταν η μπάλα χαθεί.
Βέβαια, για να γίνει αυτό πλήρως «όπλο», θα πρέπει να υπάρξει απάντηση στο ζήτημα του αέρα, γιατί σε παιχνίδια υψηλότερης έντασης, οι αερομονομαχίες μπορεί να κρίνουν φάσεις.
Η μεγάλη εικόνα: ο Γκεοργκίεβ έκανε αυτό που ζητήθηκε
Στο τέλος της ημέρας, αυτή η εμφάνιση δεν ήταν επίδειξη. Ήταν εκτέλεση αποστολής. Ο Νίκολιτς ήθελε έναν αμυντικό που να μείνει χαμηλά, να δώσει έξτρα κάλυψη, να μην παρασύρει την ομάδα σε άσκοπα ρίσκα και να κρατήσει ισορροπία. Ο Γκεοργκίεβ το έκανε, με αριθμούς που δείχνουν συμμετοχή και με μία φάση που θα μπορούσε να του δώσει την πρώτη του ασίστ με τα κιτρινόμαυρα.
Για έναν παίκτη που μπαίνει για πρώτη φορά βασικός, αυτό είναι το πιο ισχυρό μήνυμα προς το τεχνικό επιτελείο: «μπορώ να σταθώ, μπορώ να ακολουθήσω πλάνο, μπορώ να βοηθήσω την ομάδα να λειτουργήσει».
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας