Η στρατηγική Μητσοτάκη για τη 12μηνη προεκλογική περίοδο

Η πρόωρη έναρξη της προεκλογικής περιόδου από τον Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αποτελεί απλώς μία πολιτική επιλογή τακτικής. Συνιστά μία συνολική στρατηγική πολιτικής επιβίωσης και ανασύνταξης της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στη φθορά που προκαλούν τα διαδοχικά σκάνδαλα, οι κοινωνικές πιέσεις και η εμφανής κόπωση της κυβερνητικής εικόνας.

Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας άτυπης προεκλογικής εκκίνησης. Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν το 2027, το Μέγαρο Μαξίμου ενεργοποιεί ήδη μηχανισμούς εκλογικής συσπείρωσης, επιδιώκοντας να ανακόψει τη δημοσκοπική φθορά και να επαναφέρει το δίπολο που κυριάρχησε στις προηγούμενες αναμετρήσεις.

Το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος»

Στον πυρήνα της στρατηγικής βρίσκεται η προσπάθεια αναβίωσης ενός ισχυρού πολιτικού διπόλου.

Οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι η δυναμική της αντιπολίτευσης, αλλά η απουσία ενός σαφούς αντιπάλου που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά της συντηρητικής βάσης.

Η κυβέρνηση επιχείρησε το προηγούμενο διάστημα να αναδείξει πολιτικά πρόσωπα όπως η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως εν δυνάμει απειλές, χωρίς όμως ουσιαστικό αποτέλεσμα στη συσπείρωση της κομματικής βάσης.

Πλέον, όλα δείχνουν ότι ο κ. Μητσοτάκης επιλέγει να επαναφέρει στο πολιτικό κάδρο τον Αλέξης Τσίπρας, επιχειρώντας να αξιοποιήσει το πολιτικό και οικονομικό αποτύπωμα της περιόδου διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Το δίλημμα που επιχειρεί να διαμορφώσει το Μαξίμου είναι σαφές:

«Σταθερότητα ή επιστροφή στο παρελθόν».

Η συνταγματική αναθεώρηση ως πολιτικό εργαλείο

Παρότι η ομιλία του πρωθυπουργού επικεντρώθηκε στη συνταγματική αναθεώρηση, το πολιτικό μήνυμα ήταν βαθύτερο και σαφώς προεκλογικό.

Η επιλογή να ανοίξει τώρα η συζήτηση για αλλαγές στο Σύνταγμα, σε συνθήκες υψηλής πολιτικής πόλωσης και χωρίς εμφανείς δυνατότητες συναινέσεων, ερμηνεύεται από κυβερνητικούς αλλά και αντιπολιτευτικούς κύκλους ως προσπάθεια μετατόπισης της δημόσιας ατζέντας.

«Ένα νέο Σύνταγμα απαντά στις ανάγκες του Κράτους Δικαίου», δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη αναφορά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με κατηγορίες για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, επιθέσεις κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και διαχείριση υποθέσεων που σχετίζονται με σκάνδαλα διαφθοράς.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει τη συνταγματική αναθεώρηση ως μεταρρυθμιστική τομή μέχρι το 2030, όμως η χρονική συγκυρία ενισχύει την αίσθηση ότι χρησιμοποιείται και ως εργαλείο πολιτικής αντεπίθεσης.

Μήνυμα εσωκομματικής πειθαρχίας

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αποστροφή του πρωθυπουργού ότι:

«Όλοι οι σημερινοί βουλευτές μας θα είναι υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές».

Η φράση αυτή ερμηνεύεται ως σαφές μήνυμα σταθερότητας προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα, σε μια περίοδο κατά την οποία κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές εμφανίζονται προβληματισμένοι από τη φθορά και τις δικαστικές εξελίξεις.

Ο κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να κλείσει κάθε συζήτηση περί εσωκομματικών διαφοροποιήσεων, προειδοποιώντας ότι:

«Είναι λεπτή η γραμμή που χωρίζει τον προβληματισμό από την εσωστρέφεια. Αυτή η γραμμή είναι κόκκινη».

Το μήνυμα ήταν διπλό:

• προς τους βουλευτές να επιστρέψουν στις περιφέρειές τους και να υπερασπιστούν το κυβερνητικό έργο,
• αλλά και προς το εσωτερικό της παράταξης ότι η περίοδος αμφισβήτησης πρέπει να τερματιστεί.

Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και πολιτική σύγκρουση

Η παρέμβαση του πρωθυπουργού για τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είχε έντονο πολιτικό φορτίο.

«Ο καθαρός ουρανός δεν φοβάται αστραπές», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπερασπιζόμενος τα κυβερνητικά στελέχη που βρίσκονται στο επίκεντρο ερευνών.

Παράλληλα, άφησε αιχμές κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για «διαρροές σε δόσεις» και προσπάθεια εμπλοκής στην κο

Το στοίχημα της «κανονικότητας» και ο φόβος της πολιτικής αποσύνθεσης

Στο εσωτερικό του κυβερνητικού επιτελείου επικρατεί η εκτίμηση ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απαραίτητα η εκλογική άνοδος της αντιπολίτευσης, αλλά η σταδιακή αποσυσπείρωση του ίδιου του ακροατηρίου της.

Οι συνεχείς αποκαλύψεις, η πίεση από τις κοινωνικές ανισότητες, η ακρίβεια και η αίσθηση πολιτικής αλαζονείας που καταγράφεται σε μετρήσεις κοινής γνώμης, έχουν προκαλέσει ρωγμές στο κυβερνητικό αφήγημα της «σταθερότητας και αποτελεσματικότητας».

Γι’ αυτό και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει να μετατρέψει την πολιτική πίεση σε πεδίο σύγκρουσης υψηλής έντασης.

Η λογική είναι σαφής:

Όσο περισσότερο πολώνεται το πολιτικό σκηνικό, τόσο δυσκολότερο γίνεταιοοο για τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ να μετακινηθούν προς άλλες επιλογές ή να επιλέξουν την αποχή.

Το Μαξίμου επιδιώκει να ανασυνθέσει το αφήγημα της «υπεύθυνης διακυβέρνησης απέναντι στον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας», ακόμη και αν αυτό απαιτεί επιστροφή σε συγκρουσιακές λογικές προηγούμενων εκλογικών περιόδων.

Το σχέδιο για «αντεπίθεση» στην κοινωνία

Η κυβερνητική στρατηγική δεν περιορίζεται στη Βουλή και στο κομματικό ακροατήριο.

Στόχος είναι η επανεκκίνηση της πολιτικής επικοινωνίας στην κοινωνία, με:

• περιοδείες υπουργών και βουλευτών,
• εξαγγελίες θεσμικών αλλαγών,
• προβολή οικονομικών δεικτών,
• αλλά και αυστηρό έλεγχο της εσωτερικής κομματικής πειθαρχίας.

Το μήνυμα που επιχειρεί να εκπέμψει η κυβέρνηση είναι ότι: η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μοναδική δύναμη πολιτικής σταθερότητας σε ένα ασταθές διεθνές και εγχώριο περιβάλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, η αναφορά του πρωθυπουργού ότι: «Για να κερδίσουμε τρίτες συνεχόμενες εκλογές πρέπει να ιδρώσουμε τη φανέλα», δεν ήταν απλώς μια κομματική παρότρυνση.

Ήταν ουσιαστικά η επίσημη έναρξη μιας παρατεταμένης πολιτικής εκστρατείας διάρκειας σχεδόν δύο ετών.

Ο παράγοντας Τσίπρας και οι ανακατατάξεις στην Κεντροαριστερά

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο παρακολουθούν στενά τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς και ιδιαίτερα τα σενάρια επιστροφής του Αλέξης Τσίπρας σε πιο ενεργό πολιτικό ρόλο.

Παρά τις δημόσιες αποστάσεις, αρκετά στελέχη της ΝΔ θεωρούν ότι η πιθανή επανεμφάνιση Τσίπρα θα μπορούσε να λειτουργήσει ευνοϊκά για τη συσπείρωση της δεξιάς παράταξης.

Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην εκτίμηση ότι ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος εξακολουθεί να ψηφίζει περισσότερο «κατά κάποιου» παρά «υπέρ κάποιου».

Έτσι, η αναβίωση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου θεωρείται από το Μαξίμου πιθανός μηχανισμός ανακοπής της κυβερνητικής φθοράς.

Ωστόσο, το πολιτικό περιβάλλον του 2027 διαφέρει σημαντικά από εκείνο του 2019 ή του 2023.

Η κοινωνία εμφανίζεται πιο δύσπιστη απέναντι στο πολιτικό σύστημα συνολικά, ενώ η αυξανόμενη αποστασιοποίηση των νεότερων ηλικιών δημιουργεί ένα πιο ασταθές και απρόβλεπτο εκλογικό τοπίο.

Η μεγάλη πρόκληση της επόμενης διετίας

Παρά τις διαβεβαιώσεις περί αυτοπεποίθησης, η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η επόμενη περίοδος θα είναι καθοριστική.

Η οικονομία επιβραδύνεται, η κοινωνική πίεση αυξάνεται και η πολιτική σύγκρουση αναμένεται να ενταθεί.

Η επιλογή της πρόωρης προεκλογικής κινητοποίησης δείχνει ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν επιθυμεί να βρεθεί σε θέση άμυνας όταν θα κορυφωθούν οι πολιτικές εξελίξεις.

Αντίθετα, επιχειρεί:

• να καθορίσει το πλαίσιο της σύγκρουσης,
• να επιλέξει τον αντίπαλο,
• και να μετατρέψει την πολιτική πίεση σε μάχη επιβίωσης για την παράταξη.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος.

Το ερώτημα είναι αν η στρατηγική της πόλωσης θα μπορέσει να αντιστρέψει τη φθορά ή αν θα επιταχύνει την κοινωνική κόπωση απέναντι στο πολιτικό σύστημα συνολικά.

Πηγή: pagenews.gr