Σε τροχιά ανοιχτής πολιτικής και ιδεολογικής σύγκρουσης φαίνεται να εισέρχεται πλέον η σχέση του Σαμαρά με το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς οι αλλεπάλληλες δημόσιες παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού δεν αντιμετωπίζονται πλέον ως «εσωκομματική διαφοροποίηση», αλλά ως οργανωμένη πολιτική αμφισβήτηση της ηγεσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη
Το κλίμα στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας έχει αλλάξει δραματικά. Εκεί όπου πριν από λίγους μήνες κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν για «ιστορικό κεφάλαιο της παράταξης», πλέον ολοένα και περισσότεροι «γαλάζιοι» βουλευτές χαρακτηρίζουν τον Μεσσήνιο πολιτικό ως «ξένο σώμα» για τη σημερινή φυσιογνωμία του κόμματος.
Και δεν είναι μόνο η σκληρή κριτική του στα εθνικά θέματα. Είναι κυρίως ο τρόπος, η ένταση και η πολιτική στόχευση των παρεμβάσεών του που έχουν προκαλέσει εκνευρισμό στο Μαξίμου.
Τα «καρφιά» Βορίδη και Δένδια
Η κυβερνητική ενόχληση αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στις δημόσιες τοποθετήσεις κορυφαίων υπουργών.
Ο Μάκης Βορίδης απάντησε σχεδόν προσωπικά στον πρώην πρωθυπουργό, μιλώντας για «απολύτως μηδενιστική κριτική» απέναντι στην κυβέρνηση. Με εμφανή στόχο να αποδομήσει το αφήγημα Σαμαρά περί «υποχωρητικότητας» στα ελληνοτουρκικά, υπενθύμισε τις κινήσεις εξοπλιστικής και διπλωματικής ενίσχυσης της χώρας:«Τα Rafale, οι φρεγάτες, τα F-35, τα 12 ν.μ. στο Ιόνιο και οι εξορύξεις δεν έγιναν από μόνες τους», σχολίασε με νόημα.
Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας, απαντώντας στις αιτιάσεις Σαμαρά για την απομάκρυνση συστημάτων Patriot από κρίσιμες περιοχές.
Η παρέμβασή του ερμηνεύθηκε από πολλούς ως μήνυμα ότι το «σαμαρικό μπλοκ» δεν εκφράζει πλέον την επίσημη γραμμή της παράταξης ούτε στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Η σκιά της Καρυστιανού και ο φόβος νέας δεξιάς διάσπασης
Πίσω όμως από τη νέα έκρηξη έντασης, κυβερνητικά στελέχη «βλέπουν» κάτι βαθύτερο: τον φόβο πολιτικής περιθωριοποίησης του πρώην πρωθυπουργού μέσα σε ένα νέο, ρευστό δεξιό πολιτικό τοπίο.
Η αιφνιδιαστική ανακοίνωση πολιτικής πρωτοβουλίας από την Μαρία Καρυστιανού φαίνεται πως έχει προκαλέσει σοβαρό προβληματισμό όχι μόνο στο Μαξίμου αλλά και στο στρατόπεδο Σαμαρά.
Σύμφωνα με δημοσκοπικές εκτιμήσεις που κυκλοφορούν τις τελευταίες εβδομάδες, ένα πιθανό πολιτικό εγχείρημα της Καρυστιανού εμφανίζει υψηλή διεισδυτικότητα σε ένα κοινό αντισυστημικής δεξιάς και λαϊκής δυσαρέσκειας — ακριβώς δηλαδή στο ακροατήριο στο οποίο θα επιχειρούσε να απευθυνθεί και ένα ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά.
Αυτό εξηγεί, κατά πολιτικούς αναλυτές, γιατί ο πρώην πρωθυπουργός ανεβάζει καθημερινά τους τόνους: επιχειρεί να διατηρήσει ηγετικό ρόλο στον χώρο της παραδοσιακής δεξιάς πτέρυγας πριν δημιουργηθούν νέοι ανταγωνιστικοί πόλοι.
Το «πατριωτικό μανιφέστο» και η επίθεση στο «μεταλλαγμένο κόμμα»
Η τελευταία ομιλία του στη Βουλή είχε σαφώς χαρακτήρα πολιτικής πλατφόρμας. Ο Σαμαράς δεν περιορίστηκε στα ελληνοτουρκικά ή στην εξωτερική πολιτική. Άνοιξε μέτωπα παντού: υποκλοπές, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, δημογραφικό, εγκατάλειψη της περιφέρειας, κρίση αξιών στη νεολαία.
Κυρίως όμως επιχείρησε να θέσει ιδεολογικό ζήτημα για τη φυσιογνωμία της ΝΔ, φτάνοντας στο σημείο να μιλήσει για «μεταλλαγμένο κόμμα» και για «ποταμίσια ιδεολογία του ό,τι να ’ναι».
Με συνεχείς αναφορές στον Καραμανλή ο πρώην πρωθυπουργός προσπάθησε να εμφανιστεί ως θεματοφύλακας της «παραδοσιακής καραμανλικής και πατριωτικής δεξιάς», αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει απομακρυνθεί από αυτές τις αρχές.
Το βαρύ παρελθόν που επιστρέφει
Στο εσωτερικό της ΝΔ, πάντως, πολλοί θυμίζουν ότι η σχέση του Αντώνη Σαμαρά με την παράταξη υπήρξε διαχρονικά συγκρουσιακή.
Η ίδρυση της Πολιτικής Άνοιξης τη δεκαετία του ’90, η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1993 και οι εσωκομματικές συγκρούσεις της περιόδου εκείνης επανέρχονται πλέον έντονα στη δημόσια συζήτηση.
Κυβερνητικά στελέχη σημειώνουν επίσης με νόημα ότι ο ίδιος ο Σαμαράς, ως πρωθυπουργός, είχε ακολουθήσει πολιτική προσέγγισης με την Τουρκία, διατηρώντας ανοιχτούς διαύλους με τον Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν και στηρίζοντας δημόσια την ευρωπαϊκή προοπτική της Άγκυρας.
«Άλλα έλεγε τότε και άλλα λέει σήμερα», σχολιάζουν χαρακτηριστικά στελέχη του κυβερνητικού στρατοπέδου.
Υπάρχει χώρος για κόμμα Σαμαρά;
Το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο πρώην πρωθυπουργός διαφωνεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό θεωρείται δεδομένο.
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν προετοιμάζει πολιτικό φορέα.
Παρά τις συζητήσεις και τη φημολογία, οι αριθμοί προς το παρόν δεν δείχνουν δυναμική ανατροπής. Οι περισσότερες μετρήσεις αποδίδουν σε ένα πιθανό κόμμα Σαμαρά εκλογική επιρροή γύρω στο 2%-3%, με περιορισμένη αλλά υπαρκτή δεξαμενή δυσαρεστημένων ψηφοφόρων της ΝΔ και της Greek Solution.
Ωστόσο, στο Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι στην πολιτική η φθορά δεν μετριέται μόνο σε ποσοστά. Μετριέται και στη διαρκή εικόνα εσωτερικής αμφισβήτησης.
Και αυτή ακριβώς είναι η πίεση που επιχειρεί πλέον να ασκήσει ο Αντώνης Σαμαράς απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Πηγή: pagenews.gr