Η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο σηματοδοτεί μια ιστορική μετατόπιση στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Το δόγμα “America First” δεν αποτελεί πλέον απλώς προεκλογικό σύνθημα· έχει μετατραπεί στη βασική αρχή λήψης αποφάσεων στην Ουάσινγκτον
Το μήνυμα είναι σαφές:
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν πια να πληρώνουν για τους πολέμους των άλλων.
Μετά από δεκαετίες δαπανηρών στρατιωτικών εμπλοκών σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Μέση Ανατολή, η αμερικανική κοινωνία εμφανίζεται κουρασμένη, οικονομικά πιεσμένη και increasingly hostile απέναντι στις “ανοιχτές επιταγές” προς συμμάχους και ξένες συγκρούσεις.
Ο Τραμπ εκφράζει ακριβώς αυτή τη μεταστροφή.
Το τέλος του “παγκόσμιου αστυνόμου”
Η νέα στρατηγική Τραμπ βασίζεται σε έναν ψυχρό, συναλλακτικό ρεαλισμό:
- η Ευρώπη πρέπει να πληρώνει για την άμυνά της,
- η Ουκρανία δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένη την αμερικανική χρηματοδότηση,
- το NATO πρέπει να μοιράζεται τα βάρη,
- και η Ταϊβάν οφείλει να επενδύσει περισσότερο στην αυτοάμυνά της.
Το κεντρικό αμερικανικό ενδιαφέρον μετατοπίζεται πλέον:στην εσωτερική οικονομία, στα σύνορα και στον ανταγωνισμό με την Κίνα
Η αμερικανική κοινωνία —ιδιαίτερα οι εργατικές και μεσαίες τάξεις— πιέζει για:
- χαμηλότερο πληθωρισμό,
- επενδύσεις σε υποδομές,
- περιορισμό κρατικών δαπανών,
- και αποφυγή νέων πολέμων χωρίς ξεκάθαρο όφελος.
Και όμως, υπάρχει μία τεράστια εξαίρεση: Το Ισραήλ
Παρά τη συνολική στροφή προς τον απομονωτισμό και τον οικονομικό ρεαλισμό, η αμερικανική πολιτική απέναντι στο Israel παραμένει σχεδόν ανέγγιχτη.
Η Ουάσινγκτον συνεχίζει:
- να παρέχει δισεκατομμύρια σε στρατιωτική βοήθεια,
- να καλύπτει διπλωματικά το Τελ Αβίβ,
- να μπλοκάρει ψηφίσματα στον ΟΗΕ,
- και να εγκρίνει νέες αποστολές οπλικών συστημάτων ακόμη και μέσα στη σύγκρουση της Gaza.
Αυτό έχει προκαλέσει increasingly loud αντιδράσεις ακόμη και μέσα στον ίδιο τον τραμπικό χώρο.
«America First ή Israel First;»
Το ερώτημα αυτό ακούγεται πλέον ανοιχτά: Γιατί το Israel αποτελεί εξαίρεση από τον νέο κανόνα ότι όλες οι συμμαχίες πρέπει να είναι αμοιβαίες και ανταποδοτικές;
Τα δισεκατομμύρια που αλλάζουν τη συζήτηση
Οι αριθμοί εξηγούν γιατί η συζήτηση έχει γίνει τόσο εκρηκτική.
Οι ΗΠΑ:
- παρέχουν περίπου 3,8 δισ. δολάρια ετησίως σε στρατιωτική βοήθεια προς το Israel μέσω μακροχρόνιας συμφωνίας,
- ενώ μετά την 7η Οκτωβρίου έχουν εγκριθεί επιπλέον πακέτα βοήθειας άνω των 20 δισ. δολαρίων.
Την ίδια στιγμή:
- το αμερικανικό έλλειμμα διογκώνεται,
- τα επιτόκια παραμένουν υψηλά,
- και εκατομμύρια Αμερικανοί πιέζονται από ακρίβεια και στεγαστική κρίση.
Για πολλούς ψηφοφόρους του Tραμπ, το ερώτημα γίνεται increasingly uncomfortable:
Γιατί τα αμερικανικά χρήματα πηγαίνουν στη Μέση Ανατολή αντί για τα αμερικανικά σύνορα και τις αμερικανικές πόλεις;
Η Γάζα άλλαξε τη διεθνή εικόνα των ΗΠΑ
Ο πόλεμος στη Γάζα έχει επιδεινώσει δραματικά τη διεθνή εικόνα της Αμερικής.
Σε μεγάλο μέρος:
- του αραβικού κόσμου,
- της μουσουλμανικής κοινής γνώμης,
- αλλά και της Ευρώπης,
οι ΗΠΑ θεωρούνται πλέον όχι ουδέτερος διαμεσολαβητής αλλά άμεσος πολιτικός και στρατιωτικός υποστηρικτής του Ισραήλ
Οι συνεχείς διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων:
- σε αμερικανικά πανεπιστήμια,
- σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες,
- και σε δεκάδες χώρες,
έχουν δημιουργήσει τεράστια πολιτική πίεση στην Ουάσιγκτον.
Η “ρεαλιστική δεξιά” πιέζει τον Τραμπ
Μέσα στους Ρεπουμπλικάνους αναπτύσσεται πλέον ένα ισχυρό “realist” ρεύμα που θεωρεί ότι:η εξαίρεση του Israel υπονομεύει το ίδιο το δόγμα America First.
Πρόσωπα:
- της νέας δεξιάς,
- media commentators,
- και online conservative movements
υποστηρίζουν ότι ακόμη και το Israel θα πρέπει να λειτουργεί μέσα σε ένα πλαίσιο ανταποδοτικότητας και αμοιβαίων συμφερόντων.
Η λογική τους είναι απλή:
- Αν η Ουκρανία πιέζεται να διαπραγματευτεί…
- αν η Ευρώπη πιέζεται να πληρώσει…
- αν η Ταϊβάν καλείται να αυτοχρηματοδοτηθεί…
τότε γιατί το Ισραήλ να παραμένει εκτός κανόνων;
Το μεγάλο στρατηγικό δίλημμα του Τραμπ
Ο Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική απόφαση.
Από τη μία:
- χρειάζεται τη στήριξη παραδοσιακών φιλοϊσραηλινών κύκλων,
- μεγάλων donors,
- και ισχυρών πολιτικών δικτύων στην Ουάσινγκτον
Από την άλλη όμως:
- η εκλογική του βάση απαιτεί λιγότερους πολέμους,
- λιγότερες ξένες δαπάνες,
- και περισσότερη εστίαση στο εσωτερικό.
Το πραγματικό ερώτημα δεν αφορά μόνο το Ισραήλ
Αφορά το αν οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν οριστικά το μοντέλο της παγκόσμιας ηγεμονίας.
Η νέα Αμερική γίνεται πιο ψυχρή και πιο συναλλακτική
Η συζήτηση που ανοίγει σήμερα στην Ουάσιγκτον είναι βαθύτερη από μια απλή διαφωνία για τη Μέση Ανατολή.
Αφορά:
- τον ρόλο της Αμερικής στον κόσμο,
- το κόστος της παγκόσμιας ισχύος,
- και τα όρια της αμερικανικής ηγεμονίας στον 21ο αιώνα.
Μετά από δεκαετίες πολέμων, χρεών και στρατηγικής κόπωσης, η αμερικανική κοινωνία δείχνει να επιστρέφει σε έναν νέο ρεαλισμό:
Πρώτα η Αμερική. Και ίσως πλέον… μόνο η Αμερική.
Πηγή: pagenews.gr