Σε μια περίοδο όπου η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα τροφοδοτείται περισσότερο από την οργή παρά από τις προτάσεις, η πρόσφατη τοποθέτηση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, άνοιξε μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της κομματικής αντιπαράθεσης.
Αναρτώντας δημόσια επιστολή προερχόμενη από πρόσωπο που ανήκει στον σκληρό πυρήνα των επικριτών της κυβέρνησης, ο υπουργός δεν επιδίωξε απλώς να απαντήσει στους πολιτικούς του αντιπάλους.
Επιχείρησε να αναδείξει κάτι βαθύτερο:
Το ιδεολογικό χάσμα που χωρίζει την Ελλάδα της τεχνολογικής προόδου από την Ελλάδα της συνωμοσιολογίας και της άρνησης.
Η «αντισυστημική» αντίφαση
Το ενδιαφέρον στοιχείο της επιστολής δεν είναι οι επιθέσεις προς την κυβέρνηση.
Αυτές είναι γνωστές εδώ και χρόνια.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι ο συντάκτης της επιτίθεται σε πολιτικούς χώρους που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν φυσικοί σύμμαχοι του λεγόμενου αντισυστημικού χώρου.
Από τους γάμους ομοφυλοφίλων μέχρι τα εμβόλια, από τις ψηφιακές ταυτότητες μέχρι την πράσινη μετάβαση, το κείμενο καταγράφει μια συνολική απόρριψη σχεδόν κάθε βασικής πολιτικής και τεχνολογικής εξέλιξης των τελευταίων δεκαετιών.
Για τον Άδωνι Γεωργιάδη αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Όχι η κριτική.
Αλλά η μετατροπή της πολιτικής διαφωνίας σε άρνηση κάθε μορφής εκσυγχρονισμού.
Το δίλημμα της επόμενης κάλπης
Η φράση του υπουργού ότι οι επόμενες εκλογές θα αποτελέσουν «μάχη της λογικής απέναντι στην παράνοια» δεν είναι τυχαία.
Αποτελεί ουσιαστικά τη στρατηγική αφήγηση της κυβέρνησης για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν ότι απέναντί τους δεν έχουν μια συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης αλλά ένα ετερόκλητο μέτωπο αγανάκτησης.
Ένα μέτωπο που ενώνει:
• Αντιεμβολιαστές
• Υποστηρικτές θεωριών συνωμοσίας
• Αρνητές της ψηφιακής μετάβασης
• Πολέμιους των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
• Αντισυστημικά κινήματα διαφορετικών ιδεολογικών αφετηριών
Σύμφωνα με κυβερνητικά στελέχη, η κοινή συνισταμένη αυτών των δυνάμεων δεν είναι μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση αλλά η απόρριψη κάθε κυβερνητικής πρωτοβουλίας ανεξαρτήτως περιεχομένου.
Η πολιτική υπεραξία του Άδωνι
Ο Άδωνις Γεωργιάδης παραμένει μία από τις πλέον πολωτικές αλλά και αποτελεσματικές πολιτικές προσωπικότητες της κυβέρνησης.
Εκεί που πολλοί κυβερνητικοί παράγοντες επιλέγουν αμυντική στάση, ο ίδιος επιμένει στη μετωπική σύγκρουση.
Η στρατηγική του βασίζεται στην πεποίθηση ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει κουραστεί από τη διαρκή καταστροφολογία και αναζητά πολιτικούς που υπερασπίζονται ανοιχτά τις επιλογές τους.
Ακόμη και οι πολιτικοί του αντίπαλοι αναγνωρίζουν ότι διαθέτει ένα χαρακτηριστικό που σπανίζει στη σύγχρονη πολιτική: Δεν αποφεύγει τη σύγκρουση.
Το αφήγημα της κυβέρνησης
Κυβέρνηση
«Ψηφιακό κράτος, επενδύσεις, τεχνολογία, μεταρρυθμίσεις και ευρωπαϊκός προσανατολισμός.»
Αντισυστημικός χώρος
«Απόρριψη θεσμών, δυσπιστία προς την τεχνολογία και γενικευμένη αμφισβήτηση.»
Το κεντρώο ακροατήριο
«Θέλει αλλαγές, αλλά χωρίς επιστροφή σε λογικές απομόνωσης και πολιτικής έντασης.»
Η μάχη για το πολιτικό κέντρο
Η πραγματική σύγκρουση των επόμενων ετών πιθανότατα δεν θα δοθεί στα άκρα.
Θα δοθεί στο πολιτικό κέντρο.
Εκεί όπου οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε μια πορεία μεταρρυθμίσεων —με τα λάθη και τις αδυναμίες της— και σε δυνάμεις που συχνά επενδύουν περισσότερο στην καταγγελία παρά στη διακυβέρνηση.
Αυτό ακριβώς επιχείρησε να αναδείξει ο Άδωνις Γεωργιάδης με την ανάρτησή του.
Ότι πίσω από τη γενικευμένη οργή και τις εύκολες καταγγελίες κρύβεται συχνά μια βαθύτερη αντίθεση προς κάθε μορφή αλλαγής.
Και ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση ενδέχεται να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από μια συνηθισμένη πολιτική σύγκρουση.
Σε μια αναμέτρηση μεταξύ εκείνων που θεωρούν ότι η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να εκσυγχρονίζεται και εκείνων που πιστεύουν ότι η απάντηση βρίσκεται στην απόρριψη σχεδόν κάθε πτυχής της σύγχρονης πραγματικότητας.
Πηγή: pagenews.gr