Άδωνις προς Άγκυρα: «Θα θέλατε τα νησιά μας απροστάτευτα» – Η Ελλάδα όμως άλλαξε [vid]

Άδωνις: «Η Ελλάδα έχει πλέον αεροπορική υπεροχή» – Το μήνυμα στην Τουρκία και η συμμαχία με το Ισραήλ

Ο Γεωργιάδης απαντά στις αντιδράσεις της Άγκυρας και υπερασπίζεται την «Ασπίδα του Αχιλλέα» – Το 25% ελληνικής παραγωγής, η τεχνογνωσία του Ισραήλ και το νέο δόγμα αποτροπής απέναντι σε drones, πυραύλους και υβριδικές απειλές

Μία από τις πιο καθαρές πολιτικές τοποθετήσεις για τη νέα ισορροπία ισχύος Ελλάδας–Τουρκίας έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης, συνδέοντας ευθέως την αμυντική ενίσχυση της χώρας με τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ και τη μεγάλη συμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα».

Μιλώντας στον Alpha 98,9, ο υπουργός Υγείας δεν απέφυγε τη συζήτηση που έχει ανοίξει στην Τουρκία μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του στη Βουλή.

Το αντίθετο.

Όταν του επισημάνθηκε ότι έχει μετατραπεί σε κεντρικό θέμα τουρκικών δικτύων, απάντησε:

«Μεγάλη μου τιμή.»

Και όταν ρωτήθηκε γιατί αντιμετωπίζει θετικά τις τουρκικές αντιδράσεις, ήταν ακόμη πιο αιχμηρός:

«Όταν ανησυχούν οι Τούρκοι μαζί σου και νομίζουν ότι αυτό που λες είναι λάθος, είναι δείγμα ότι αυτό που λες είναι σωστό.»

Πίσω από τη φράση, όμως, βρίσκεται μια πολύ σοβαρότερη γεωπολιτική συζήτηση.

Πόσο έχει αλλάξει πραγματικά η στρατιωτική ισορροπία στο Αιγαίο και ποιος είναι ο ρόλος του Ισραήλ στη νέα ελληνική αποτροπή;

Άδωνις: Υπερασπίζομαι την απόφαση Μητσοτάκη και Δένδια

Ο Γεωργιάδης ξεκαθάρισε ότι η θέση του δεν αποτελεί κάποια προσωπική «φιλοϊσραηλινή» παρέμβαση.

Την τοποθέτησε μέσα στην επίσημη αμυντική στρατηγική της κυβέρνησης.

«Είναι γιατί υπερασπίστηκα την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του κ. Δένδια, και του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να προχωρήσουμε στην αγορά των οπλικών συστημάτων που συντίθενται στη φράση “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Θεωρώ ότι η στρατηγική μας συμμαχία με το Ισραήλ με αυτή την απόφαση ενδυναμώνεται.»

Και εδώ τα πραγματικά δεδομένα είναι ισχυρά.

Η συμφωνία που υπογράφηκε με το Ισραήλ ανέρχεται σε περίπου €3,035 δισ. και αφορά τη δημιουργία ενός πολυεπίπεδου ελληνικού δικτύου αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας.

Στον πυρήνα του βρίσκονται τα ισραηλινά συστήματα David’s Sling, SPYDER και BARAK MX, μαζί με ραντάρ και ενιαία αρχιτεκτονική διοίκησης και ελέγχου. Η εφαρμογή του προγράμματος προβλέπεται σε ορίζοντα 35 μηνών.

Δεν πρόκειται επομένως για μια απλή αγορά πυραύλων.

Πρόκειται για προσπάθεια δημιουργίας ενιαίου ελληνικού αμυντικού θόλου.

Το ισχυρό επιχείρημα Γεωργιάδη: 25% στην Ελλάδα

Ο υπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη βιομηχανική διάσταση της συμφωνίας.

«Η μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας του Ισραήλ στην Ελλάδα είναι σημαντική, γιατί μέσα από το πρόγραμμα προβλέπει 25% παραγωγή από ελληνικές εταιρείες στην Ελλάδα. Άρα μιλάμε για μεταφορά τεχνογνωσίας στην Ελλάδα.»

Και πράγματι, η ελληνική συμμετοχή αποτιμάται περίπου στα €750 εκατ., δηλαδή άνω του 25% της συνολικής αξίας, με ελληνικές εταιρείες να εντάσσονται στην παραγωγική αλυσίδα.

Παράλληλα προβλέπεται μεταφορά τεχνογνωσίας και δημιουργία παραγωγικής βάσης με δυνατότητα μελλοντικών συμπαραγωγών και εξαγωγών.

Αυτό είναι ίσως το σημείο που διαφοροποιεί περισσότερο τη νέα συμφωνία από την παλαιότερη λογική των εξοπλισμών.

Η Ελλάδα δεν θέλει μόνο να αγοράσει. Θέλει να μάθει να παράγει, να συντηρεί, να αναβαθμίζει και σταδιακά να αποκτήσει μεγαλύτερη τεχνολογική αυτονομία.

Η Ουκρανία άλλαξε τον πόλεμο – Και ο Άδωνις το βάζει στην εξίσωση

Ο Γεωργιάδης έκανε όμως και μια παρατήρηση που πηγαίνει πολύ πέρα από την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.

«Θεωρώ ότι το νέο σύστημα πολέμου που γεννήθηκε μετά την Ουκρανία, που είναι κυρίως μέσω drones και χαμηλού κόστους, μας προστατεύει.»

Αυτό είναι ουσιαστικά το μεγάλο μάθημα των σύγχρονων πολέμων.

Η Ουκρανία απέδειξε ότι ένα drone με κόστος μερικών εκατοντάδων ή χιλιάδων ευρώ μπορεί να απειλήσει εξοπλισμό αξίας εκατομμυρίων.

Οι μαζικές επιθέσεις με UAV, cruise missiles, βαλλιστικούς πυραύλους και περιφερόμενα πυρομαχικά δημιουργούν πλέον ένα διαφορετικό πρόβλημα:

δεν αρκεί να διαθέτεις ακριβά μαχητικά.

Χρειάζεσαι πολυεπίπεδη άμυνα ικανή να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα διαφορετικές απειλές και με διαφορετικό κόστος αναχαίτισης.

Ακριβώς αυτή είναι η φιλοσοφία της «Ασπίδας του Αχιλλέα».

«Θα ήθελαν τα νησιά μας απροστάτευτα»

Και τότε ο Γεωργιάδης έστειλε το πιο αιχμηρό μήνυμα προς την Τουρκία:

«Οι Τούρκοι θα ήθελαν τα νησιά μας να είναι απροστάτευτα. Αυτό είναι δικό τους θέμα.»

Η φράση έχει προφανή πολιτική φόρτιση.

Αλλά αγγίζει και μια πραγματική στρατηγική διαφωνία Αθήνας–Άγκυρας.

Η Τουρκία εξακολουθεί να συνδέει το καθεστώς ορισμένων ελληνικών νησιών με ζητήματα αποστρατιωτικοποίησης, ενώ η Αθήνα επικαλείται το δικαίωμα αυτοάμυνας απέναντι σε μια χώρα που διατηρεί ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στα μικρασιατικά παράλια.

Η ελληνική επιλογή τα τελευταία χρόνια είναι ακριβώς η αντίθετη από την αποδυνάμωση:

ενίσχυση της αποτροπής.

Το ερώτημα του πολέμου – Και η απάντηση του Άδωνη

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον είχε η στιγμή που ο υπουργός ρωτήθηκε για τις αυξανόμενες αναφορές Τούρκων αναλυτών σε πιθανή ελληνοτουρκική στρατιωτική σύγκρουση.

Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική:

«Δεν έχουμε καμία τέτοια ανησυχία.»

Και εξήγησε γιατί.

«Αυτά τα οκτώ χρόνια που μεσολάβησαν, η Ελλάδα αμυντικά έχει δυναμώσει πάρα πολύ.»

Για να προσθέσει:

«Η Τουρκία δεν θα διακινδύνευε ποτέ να κάνει κάτι εναντίον της Ελλάδας και να χάσει.»

Αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα φράση ολόκληρης της συνέντευξης.

Γιατί περιγράφει στην πραγματικότητα τον ορισμό της αποτροπής.

Δεν χρειάζεται να πείσεις τον αντίπαλο ότι θα καταστραφεί.

Χρειάζεται να τον πείσεις ότι το κόστος μιας επίθεσης και ο κίνδυνος αποτυχίας είναι μεγαλύτερα από οποιοδήποτε πιθανό όφελος.

«Η Ελλάδα έχει αεροπορική υπεροχή»

Ο Γεωργιάδης πήγε ακόμη πιο μακριά:

«Η Τουρκία στην οκταετία έχει πάθει τη μεγάλη της ζημιά στην αεροπορία. Συμπερασματικά, η Ελλάδα έχει αεροπορική υπεροχή πια.»

Πρόκειται για ισχυρή πολιτική εκτίμηση του υπουργού — και πρέπει να παρουσιάζεται ως τέτοια, όχι ως επίσημη επιχειρησιακή αξιολόγηση των Ενόπλων Δυνάμεων.

Υπάρχει όμως πραγματικό υπόβαθρο πίσω από την αυτοπεποίθηση της Αθήνας.

Η Ελλάδα έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια στα Rafale, στην αναβάθμιση των F-16 σε επίπεδο Viper και στην απόκτηση F-35, ενώ παράλληλα ενισχύει τις δυνατότητες αεράμυνας και δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων.

Η Τουρκία, από την άλλη, παραμένει μια εξαιρετικά ισχυρή στρατιωτική δύναμη, με μεγάλη και ταχύτατα αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία.

Άρα θα ήταν λάθος να μετατραπεί η αποτροπή σε εφησυχασμό.

Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το να υποτιμάται η τεράστια ποιοτική αναβάθμιση που έχει πραγματοποιήσει η Ελλάδα.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αλλάζει και την εξίσωση του Αιγαίου

Εδώ βρίσκεται το πραγματικό γεωπολιτικό βάρος της νέας συμφωνίας.

Μέχρι τώρα η ελληνική αεροπορική ισχύς βασιζόταν κυρίως στο μαχητικό αεροσκάφος.

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» προσθέτει ένα δεύτερο επίπεδο:

την άμυνα του ίδιου του ελληνικού εναέριου χώρου απέναντι σε αεροσκάφη, drones, cruise missiles και βαλλιστικές απειλές.

Το David’s Sling, το BARAK MX και το SPYDER προορίζονται για διαφορετικά στρώματα απειλών, ενώ θα συνδέονται μέσω ενιαίου συστήματος διοίκησης και ελέγχου. Η Ελλάδα θα διαθέτει μάλιστα τον πηγαίο κώδικα του συστήματος C2, στοιχείο που ενισχύει τον εθνικό έλεγχο της αρχιτεκτονικής.

Αυτό είναι στρατηγικά πολύ σημαντικό.

Γιατί η αποτροπή δεν είναι μόνο η δυνατότητα να χτυπήσεις.

Είναι και η δυνατότητα να αντέξεις το πρώτο πλήγμα και να συνεχίσεις να επιχειρείς.

Γιατί το Ισραήλ είναι σημαντικό για την Ελλάδα

Και κάπου εδώ επιστρέφουμε στη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τις δηλώσεις Γεωργιάδη.

Η στρατηγική αξία του Ισραήλ για την Ελλάδα δεν χρειάζεται υπερβολές για να αποδειχθεί.

Υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα.

Το Ισραήλ διαθέτει τεχνολογία αεράμυνας δοκιμασμένη σε πραγματικές συνθήκες.

Η Ελλάδα διαθέτει γεωγραφική θέση, συμμετοχή σε ΕΕ και ΝΑΤΟ και πρόσβαση προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Οι δύο χώρες συνεργάζονται στην άμυνα, στην εκπαίδευση, στην τεχνολογία και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και τώρα η συνεργασία περνά σε πολύ βαθύτερο επίπεδο, επειδή η ισραηλινή τεχνολογία ενσωματώνεται στην ίδια την αρχιτεκτονική της ελληνικής αεράμυνας.

Η συμφωνία της «Ασπίδας του Αχιλλέα» χαρακτηρίζεται ως η μεγαλύτερη διμερής αμυντική συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ μέχρι σήμερα.

Δεν είναι «αντιτουρκικός άξονας» – Είναι ελληνική αποτροπή

Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διάκριση.

Η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ δεν σημαίνει ότι Ελλάδα και Ισραήλ συγκροτούν μια στρατιωτική συμμαχία με αποστολή να επιτεθούν στην Τουρκία.

Η Ελλάδα δεν έχει συμφέρον από μια τέτοια στρατηγική.

Έχει όμως κάθε συμφέρον να δημιουργεί ένα πλέγμα συμμαχιών που αυξάνει το κόστος οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας εναντίον της.

Γαλλία.

Ηνωμένες Πολιτείες.

Ισραήλ.

Κύπρος.

Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΝΑΤΟ.

Και ταυτόχρονα ισχυρές ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Αυτή είναι η αρχιτεκτονική της αποτροπής.

Το πραγματικό μήνυμα του Άδωνη προς την Άγκυρα

Γι’ αυτό και το σημαντικότερο στη σημερινή παρέμβαση Γεωργιάδη δεν είναι η ατάκα ότι «ανησυχούν οι Τούρκοι».

Είναι το μήνυμα που ακολουθεί.

Η Ελλάδα δεν επιδιώκει πόλεμο με την Τουρκία.

Δεν θεωρεί αναπόφευκτη μια σύγκρουση.

Δεν χρειάζεται όμως να επιλέξει μεταξύ διαλόγου και εξοπλισμού.

Μπορεί να κάνει και τα δύο.

Και στην πραγματικότητα ο διάλογος είναι αποτελεσματικότερος όταν πραγματοποιείται μεταξύ πλευρών που γνωρίζουν ότι η στρατιωτική περιπέτεια δεν αποτελεί εύκολη επιλογή.

Αυτό ακριβώς σημαίνει αποτροπή.

Η μεγάλη εικόνα: Η ειρήνη χρειάζεται ισχύ

Η σημερινή παρέμβαση του Άδωνι Γεωργιάδη έχει τελικά ενδιαφέρον επειδή εκφράζει μια πολύ συγκεκριμένη σχολή σκέψης για τα ελληνοτουρκικά:

η καλύτερη ασφάλεια απέναντι στον πόλεμο είναι να καταστήσεις τον πόλεμο ασύμφορο για τον αντίπαλο.

Η Ελλάδα δεν είναι η χώρα της οικονομικής κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας.

Έχει Rafale.

Αναβαθμίζει τα F-16 σε Viper.

Προχωρά προς τα F-35.

Διαθέτει Belharra.

Και τώρα οικοδομεί έναν νέο πολυεπίπεδο αμυντικό θόλο με ισραηλινή τεχνολογία.

Την ίδια στιγμή, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν είναι απλώς εισαγωγή οπλικών συστημάτων: περίπου το ένα τέταρτο του προγράμματος προβλέπεται να περάσει από την ελληνική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία.

Αυτό είναι το ισχυρότερο σημείο στην επιχειρηματολογία Γεωργιάδη.

Όχι ότι η Ελλάδα πρέπει να φοβάται την Τουρκία.

Ούτε ότι πρέπει να επιδιώκει την αντιπαράθεση μαζί της.

Αλλά ότι η Ελλάδα μπορεί να επιδιώκει την ειρήνη χωρίς να ζητά την άδεια κανενός για να γίνει ισχυρότερη.

Και εάν πράγματι η νέα αρχιτεκτονική άμυνας κάνει οποιονδήποτε απέναντι να σκέφτεται δύο φορές το κόστος μιας κρίσης, τότε δεν αυξάνει την πιθανότητα πολέμου.

Τη μειώνει.

Πηγή: pagenews.gr