ΣΥΡΙΖΑ σε αποσύνθεση: Οι ανεξαρτητοποιήσεις φέρνουν τον Τσίπρα μπροστά στο πιο δύσκολο πολιτικό τεστ

Οι μαζικές αποχωρήσεις βουλευτών, η στάση της νέας πολιτικής κίνησης του Αλέξη Τσίπρα και το ερώτημα αν η ανασύνθεση της Κεντροαριστεράς ξεκινά με όρους ανανέωσης ή πολιτικού κόστους.

Οι αποχωρήσεις ανοίγουν νέο κύκλο κρίσης

Οι τελευταίες ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελούν απλώς ακόμη ένα επεισόδιο στην πολυετή εσωκομματική κρίση του κόμματος. Διαμορφώνουν μια νέα πολιτική πραγματικότητα, η οποία επηρεάζει συνολικά τον χώρο της Κεντροαριστεράς και δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα τόσο για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ όσο και για το νέο εγχείρημα που επιχειρεί να συγκροτήσει ο Αλέξης Τσίπρας.

Η εικόνα που εκπέμπεται είναι ιδιαίτερα δύσκολη για ένα κόμμα που μέχρι πριν λίγα χρόνια αποτελούσε τη βασική δύναμη της αντιπολίτευσης. Οι συνεχείς αποχωρήσεις ενισχύουν την αίσθηση πολιτικής αποδυνάμωσης και δημιουργούν την εντύπωση ότι οι εξελίξεις δεν καθορίζονται πλέον από συλλογικές αποφάσεις αλλά από προσωπικές στρατηγικές και πολιτικούς σχεδιασμούς.

Το μεγάλο ερώτημα για τον Αλέξη Τσίπρα

Το πολιτικό βάρος μεταφέρεται πλέον στον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.

Από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε η νέα πολιτική πρωτοβουλία του, το βασικό μήνυμα ήταν ότι όσοι θελήσουν να συμμετάσχουν θα πρέπει προηγουμένως να παραιτηθούν από τη βουλευτική τους έδρα, ώστε να μη δημιουργηθεί η εικόνα μετακίνησης κοινοβουλευτικών δυνάμεων πίσω από κλειστές πόρτες.

Η συγκεκριμένη δέσμευση παρουσιάστηκε ως στοιχείο μιας «νέας πολιτικής ηθικής», που θα διαφοροποιούσε το νέο εγχείρημα από πρακτικές του παρελθόντος.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν ότι αρκετοί βουλευτές επέλεξαν διαφορετική διαδρομή.

Αντί να παραδώσουν την έδρα τους, προχώρησαν σε ανεξαρτητοποίηση, διατηρώντας την κοινοβουλευτική τους ιδιότητα και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ένταξης στη νέα πολιτική κίνηση σε μεταγενέστερο χρόνο.

Η πολιτική εικόνα που δημιουργείται

Η επιλογή αυτή έχει ήδη προκαλέσει έντονες πολιτικές συζητήσεις.

Οι επικριτές της κάνουν λόγο για μια “ενδιάμεση κατάσταση”, όπου οι βουλευτές εγκαταλείπουν το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν, χωρίς όμως να εγκαταλείπουν και την κοινοβουλευτική τους θέση.

Από την άλλη πλευρά, όσοι υπερασπίζονται τις κινήσεις αυτές υποστηρίζουν ότι η βουλευτική έδρα ανήκει συνταγματικά στον βουλευτή και όχι στο κόμμα, ενώ οι πολιτικές μετακινήσεις αποτελούν θεμιτό στοιχείο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ιδιαίτερα όταν αλλάζουν οι πολιτικές συνθήκες.

Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει ένα διαχρονικό δίλημμα της ελληνικής πολιτικής ζωής:

Μέχρι πού φτάνει η προσωπική πολιτική αυτονομία ενός βουλευτή και από ποιο σημείο αρχίζει η πολιτική υποχρέωση απέναντι στους ψηφοφόρους και στο κόμμα με το οποίο εξελέγη;

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε μια ιστορική καμπή

Οι αλλεπάλληλες αποχωρήσεις αποτυπώνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ίσως στη δυσκολότερη φάση της μεταπολιτευτικής του διαδρομής.

Η εικόνα συνεχών αποσχίσεων, εσωτερικών ανακατατάξεων και αβεβαιότητας δυσκολεύει την προσπάθεια ανασυγκρότησης και ενισχύει το αφήγημα των πολιτικών αντιπάλων ότι ο χώρος έχει εισέλθει σε περίοδο παρατεταμένης αποδιάρθρωσης.

Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, το βασικό πολιτικό ερώτημα δεν αφορά την εκλογική δυναμική του κόμματος αλλά την ίδια τη φυσιογνωμία και την πολιτική του επιβίωση.

Το δίλημμα του νέου πολιτικού φορέα

Η νέα πολιτική πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ανάγκες.

Από τη μία πλευρά χρειάζεται έμπειρα στελέχη και κοινοβουλευκή παρουσία ώστε να αποκτήσει γρήγορα πολιτική δυναμική.

Από την άλλη, εάν ενσωματώσει σχεδόν το σύνολο των ανεξάρτητων βουλευτών, κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι το “νέο” οικοδομείται πάνω στα ίδια πρόσωπα και στις ίδιες πολιτικές ισορροπίες του παρελθόντος, περιορίζοντας το στοιχείο της ανανέωσης που επιχειρεί να προβάλει.

Είναι ένα δίλημμα που δεν αφορά μόνο την επικοινωνία, αλλά και την αξιοπιστία του ίδιου του εγχειρήματος.

Οι εκλογές θα κρίνουν πολλά

Η χρονική διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου ενδέχεται να αποδειχθεί καθοριστική.

Εάν η χώρα οδηγηθεί σύντομα σε εθνικές εκλογές, οι σημερινές εσωτερικές ανακατατάξεις μπορεί να επισκιαστούν από την προεκλογική αντιπαράθεση.

Αν όμως η κυβέρνηση επιλέξει να εξαντλήσει τη συνταγματική της θητεία, τότε ο χώρος της Κεντροαριστεράς θα χρειαστεί να διαχειριστεί για πολλούς ακόμη μήνες μια εικόνα πολιτικής ρευστότητας, η οποία ενδέχεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην αξιοπιστία του απέναντι στο εκλογικό σώμα.

Οι ανεξαρτητοποιήσεις δεν αποτελούν απλώς ένα εσωκομματικό επεισόδιο. Αποτελούν κρίσιμο τεστ αξιοπιστίας τόσο για τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και για το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν οι κινήσεις αυτές αποτελούν την απαρχή μιας πραγματικής ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης ή αν θα καταγραφούν ως ακόμη ένα κεφάλαιο στην παρατεταμένη κρίση εκπροσώπησης της ελληνικής Κεντροαριστεράς.

Πηγή: pagenews.gr