Πούτιν στη μέση Τραμπ–Ιράν: Ο Λαβρόφ στην Τεχεράνη και το μεγάλο γεωπολιτικό παζάρι
Πηγή Φωτογραφίας: Russian Foreign Minister Sergey Lavrov (L) shakes hands with Iranian Foreign Minister Abbas Araghchi upon his arrival in Tehran on Oct. 19, 2026. — ATTA KENARE / AFP via Getty Images
Μια νέα, ιδιαίτερα σύνθετη διπλωματική κινητικότητα βρίσκεται σε εξέλιξη ανάμεσα στη Μόσχα, στην Τεχεράνη και στην Ουάσιγκτον, με τη Ρωσία να επιχειρεί να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή στον πόλεμο μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, χωρίς ταυτόχρονα να εγκαταλείπει τη στρατηγική συνεργασία της με την Ισλαμική Δημοκρατία.
Η άφιξη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Τεχεράνη τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026 πραγματοποιήθηκε σε μια στιγμή κατά την οποία οι αμερικανοϊρανικές διαπραγματεύσεις παραμένουν ουσιαστικά παγωμένες, η ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο εξακολουθεί να απειλείται και η διεθνής ενεργειακή αγορά βρίσκεται υπό έντονη γεωπολιτική πίεση.
Η επίσκεψη αποκτά πρόσθετη σημασία εξαιτίας των πρόσφατων δηλώσεων του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος υποστήριξε ότι η Ρωσία παρέχει περιορισμένη βοήθεια στο Ιράν και εξέφρασε την επιθυμία να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση.
Το αποτέλεσμα είναι μια ασυνήθιστη διπλωματική εξίσωση.
Η Μόσχα δηλώνει ότι υποστηρίζει την Τεχεράνη, αλλά ταυτόχρονα προσφέρεται να μεσολαβήσει για τον τερματισμό της σύγκρουσης.
Η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τη Ρωσία ως αντίπαλο στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά αναγνωρίζει ότι η στάση της μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στον πόλεμο με το Ιράν.
Και η Τεχεράνη αναζητεί διεθνή στήριξη, χωρίς να έχει εξασφαλίσει ότι η Μόσχα θα μετατρέψει τη στρατηγική συνεργασία τους σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή.
Η άφιξη Λαβρόφ και οι κρίσιμες συναντήσεις
Ο Σεργκέι Λαβρόφ έφτασε στην ιρανική πρωτεύουσα τη Δευτέρα, πραγματοποιώντας την πρώτη του επίσκεψη στη χώρα μετά την έναρξη του πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών με το Ιράν.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο IRNA, στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκαν οι διμερείς σχέσεις, η περιφερειακή ασφάλεια και οι διεθνείς εξελίξεις.
Ο Ρώσος υπουργός συναντήθηκε με τον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, και τον πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.
Οι επαφές αφορούσαν τόσο την πολεμική κρίση όσο και τη συνέχιση της οικονομικής συνεργασίας.
Ο Αραγτσί υπογράμμισε ότι η συνεργασία Μόσχας και Τεχεράνης μπορεί να συμβάλει στη σταθερότητα της περιοχής.
«Είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις σχέσεις μας», ανέφερε, επιβεβαιώνοντας την πρόθεση της ιρανικής κυβέρνησης να διατηρήσει στενή συνεργασία με τη Ρωσία.
Ο Λαβρόφ, από την πλευρά του, διαβεβαίωσε ότι η Μόσχα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις υφιστάμενες οικονομικές και επενδυτικές συμφωνίες με το Ιράν.
Η δήλωση Λαβρόφ για τον «δίκαιο αγώνα» του Ιράν
Στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Αραγτσί, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών προχώρησε σε μια ιδιαίτερα σαφή πολιτική τοποθέτηση.
«Είμαι πεπεισμένος ότι ο αγώνας του Ιράν, όπως και της Ρωσίας, είναι ένας δίκαιος αγώνας», δήλωσε.
Η φράση αυτή αποτυπώνει τη ρωσική πολιτική στήριξη προς την Τεχεράνη.
Ο Λαβρόφ κατηγόρησε επίσης τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ για την έναρξη της στρατιωτικής σύγκρουσης, παρουσιάζοντας τις ενέργειές τους ως απρόκλητες.
Πρόκειται για την επίσημη ρωσική θέση, η οποία αμφισβητείται από την αμερικανική και την ισραηλινή πλευρά.
Η σημασία των δηλώσεων βρίσκεται στο γεγονός ότι η Μόσχα δεν επιχειρεί να εμφανιστεί ως πολιτικά ουδέτερη απέναντι στις αντιμαχόμενες πλευρές.
Αντίθετα, διατηρεί τη στρατηγική της σχέση με την Τεχεράνη, ενώ ταυτόχρονα προβάλλει την ικανότητά της να διευκολύνει μια διπλωματική διέξοδο.
Ο Τραμπ και το μήνυμα ότι η Ρωσία βοηθά «πολύ λίγο» το Ιράν
Λίγες ώρες πριν από τις δηλώσεις Λαβρόφ, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε αναφερθεί δημόσια στον ρόλο της Ρωσίας στον πόλεμο.
Σε ανάρτησή του στο Truth Social την Κυριακή 18 Οκτωβρίου, ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε:
«Η Ρωσία κάνει πολύ λίγα, αν κάνει οτιδήποτε, για να βοηθήσει την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, σε σύγκριση με όσα θα μπορούσε να κάνει, και θέλω να παραμείνει έτσι».
Η δήλωση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή συνδέθηκε με την απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να περιορίσει ορισμένες οικονομικές πιέσεις προς τη Μόσχα.
Ο Τραμπ υποστήριξε ότι δεν επιθυμεί να οδηγήσει τη Ρωσία μακριά από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την Ουκρανία.
«Βρίσκομαι στη διαδικασία διαπραγμάτευσης για την ειρήνη στον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και δεν θέλω να κάνω τίποτα που θα απομακρύνει, ανόητα, τη Ρωσία από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων», ανέφερε.
Οι τοποθετήσεις αυτές δείχνουν ότι ο Λευκός Οίκος αντιμετωπίζει τις σχέσεις με τη Μόσχα μέσα από περισσότερα από ένα γεωπολιτικά μέτωπα.
Η Ουκρανία και το Ιράν στην ίδια διπλωματική εξίσωση
Η σύνδεση των δύο συγκρούσεων αποτελεί μία από τις σημαντικότερες διαστάσεις της σημερινής κρίσης.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να επηρεάσουν τη ρωσική στάση στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Παράλληλα, θέλουν να αποτρέψουν την ενίσχυση των ιρανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων μέσω μεγαλύτερης ρωσικής βοήθειας.
Η Μόσχα, από την πλευρά της, διαθέτει σημαντικές σχέσεις με την Τεχεράνη και μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διπλωματική της πρόσβαση για να ενισχύσει τον διεθνή ρόλο της.
Αυτό δημιουργεί πεδίο διαπραγματεύσεων, χωρίς να αποδεικνύει ότι υπάρχει συγκεκριμένη συμφωνία ανταλλαγμάτων.
Η ιδέα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδέχεται να επιδιώκουν περιορισμό της ρωσικής υποστήριξης προς το Ιράν ως μέρος μιας ευρύτερης συνεννόησης αποτελεί γεωπολιτική ερμηνεία.
Δεν έχει ανακοινωθεί επίσημη συμφωνία που να συνδέει συγκεκριμένες παραχωρήσεις στην Ουκρανία με δεσμεύσεις της Μόσχας για την Τεχεράνη.
Ωστόσο, οι δημόσιες δηλώσεις Τραμπ δείχνουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση συνυπολογίζει αυτές τις αλληλεπιδράσεις.
Ο Πούτιν προσφέρεται να μεσολαβήσει μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης
Η διπλωματική πρωτοβουλία δεν ξεκίνησε με την επίσκεψη Λαβρόφ.
Στις αρχές Οκτωβρίου, ο Βλαντίμιρ Πούτιν επανέφερε την προσφορά της Ρωσίας να συμβάλει στη διαμεσολάβηση μεταξύ Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Η πρόταση διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια επικοινωνίας με τον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.
Η Μόσχα θεωρεί ότι μπορεί να αξιοποιήσει τις σχέσεις της με την Τεχεράνη για να διευκολύνει μια πολιτική λύση.
Η ρωσική πλευρά υποστηρίζει ότι επιδιώκει την αποκλιμάκωση και την αποτροπή επιστροφής σε πολεμικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας.
Ο Λαβρόφ επανέλαβε στην Τεχεράνη ότι η χώρα του είναι έτοιμη να βοηθήσει στην αναζήτηση αμοιβαία αποδεκτών λύσεων.
Η αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας προσπάθειας θα εξαρτηθεί από την προθυμία της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης να συμμετάσχουν σε ουσιαστικές συνομιλίες.
Τα Στενά του Ορμούζ στο επίκεντρο της διαπραγμάτευσης
Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ αποτελεί ένα από τα κεντρικά ζητήματα της κρίσης.
Το στρατηγικό αυτό θαλάσσιο πέρασμα συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον Κόλπο του Ομάν και τις διεθνείς θαλάσσιες οδούς.
Η ασφάλειά του επηρεάζει τις μεταφορές πετρελαίου, υγροποιημένου φυσικού αερίου και εμπορευμάτων.
Ο Λαβρόφ ζήτησε την αποκατάσταση των συνθηκών που επικρατούσαν πριν από τη στρατιωτική κλιμάκωση, συμπεριλαμβανομένης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη παροχής εγγυήσεων ότι δεν θα επαναληφθούν οι εχθροπραξίες.
Η ρωσική προσέγγιση συνδέει την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών με μια ευρύτερη πολιτική συμφωνία.
Για την Τεχεράνη, η ναυσιπλοΐα αποτελεί σημαντικό διαπραγματευτικό ζήτημα.
Για την Ουάσιγκτον και τους εμπορικούς εταίρους του Κόλπου, η αποκατάσταση της ασφάλειας είναι κρίσιμη για την ομαλή λειτουργία των διεθνών αγορών.
Η πρόταση επταήμερης εκεχειρίας που παραμένει στο τραπέζι
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η ιρανική πλευρά παρουσίασε πρόταση για επταήμερη κατάπαυση του πυρός.
Το σχέδιο συνδεόταν με τη σταδιακή επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και την επιστροφή σε άμεσες διαπραγματεύσεις.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η πρόταση περιλάμβανε άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και περιορισμό των κυρώσεων στο ιρανικό πετρέλαιο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ απέρριψε την πρόταση τον προηγούμενο μήνα.
Η Τεχεράνη, ωστόσο, εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι το σχέδιο παραμένει διαθέσιμο.
Η ύπαρξη μιας πρότασης δεν σημαίνει ότι έχει σημειωθεί πρόοδος προς την αποδοχή της.
Δείχνει όμως ότι υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα γύρω από τα οποία θα μπορούσε να αναπτυχθεί μια νέα διπλωματική διαδικασία.
Το πυρηνικό πρόγραμμα επιστρέφει στο τραπέζι
Πέρα από τη στρατιωτική αποκλιμάκωση, οι συνομιλίες Λαβρόφ και Αραγτσί περιλάμβαναν και την πυρηνική συνεργασία.
Το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει μία από τις σημαντικότερες διαφωνίες μεταξύ Τεχεράνης και δυτικών κυβερνήσεων.
Η Ρωσία διαθέτει μακροχρόνια συνεργασία με το Ιράν στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας.
Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε προηγούμενες διεθνείς διπλωματικές διαδικασίες για τον περιορισμό των εντάσεων γύρω από το ιρανικό πρόγραμμα.
Η σημερινή κρίση καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την επιστροφή σε ένα πλαίσιο αμοιβαίων δεσμεύσεων.
Η Ουάσιγκτον ζητά περιορισμούς και εγγυήσεις.
Η Τεχεράνη συνδέει οποιαδήποτε συμφωνία με την άρση κυρώσεων και την προστασία της κυριαρχίας της.
Η Μόσχα επιχειρεί να διατηρήσει ρόλο στις συνομιλίες, χωρίς να απομακρυνθεί από τον Ιρανό εταίρο της.
Η στρατηγική συμφωνία Ρωσίας–Ιράν και τα όριά της
Οι σχέσεις Μόσχας και Τεχεράνης στηρίζονται και στη στρατηγική συμφωνία συνεργασίας που υπέγραψαν το 2025.
Το κείμενο προβλέπει ενίσχυση της συνεργασίας σε οικονομικούς, πολιτικούς και τομείς ασφαλείας.
Ωστόσο, δεν περιλαμβάνει υποχρέωση αμοιβαίας στρατιωτικής άμυνας αντίστοιχη με εκείνη που προβλέπεται στη συμφωνία της Ρωσίας με τη Βόρεια Κορέα.
Αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη για την κατανόηση της ρωσικής στάσης.
Η Μόσχα μπορεί να παρέχει πολιτική, οικονομική και άλλες μορφές υποστήριξης στην Τεχεράνη χωρίς να δεσμεύεται νομικά να συμμετάσχει στον πόλεμο.
Η συμφωνία δημιουργεί στενή στρατηγική σχέση, αλλά δεν αποτελεί αυτόματη εγγύηση στρατιωτικής επέμβασης.
Πόσο βοηθά στρατιωτικά η Ρωσία το Ιράν;
Το ζήτημα της πραγματικής ρωσικής βοήθειας παραμένει αντικείμενο δημόσιας συζήτησης.
Από τους πρώτους μήνες του πολέμου είχαν εμφανιστεί δημοσιεύματα για ενδεχόμενη παροχή πληροφοριών από τη Μόσχα προς την Τεχεράνη.
Οι σχετικές αναφορές αφορούσαν, μεταξύ άλλων, πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή.
Η πλήρης έκταση αυτής της συνεργασίας δεν έχει αποσαφηνιστεί δημόσια.
Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν κατά καιρούς υποβαθμίσει τον βαθμό άμεσης ρωσικής στρατιωτικής εμπλοκής.
Ο ίδιος ο Τραμπ υποστήριξε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να προσφέρει πολύ μεγαλύτερη βοήθεια από εκείνη που παρέχει σήμερα.
Η εκτίμηση αυτή δεν αποτελεί ανεξάρτητη επιβεβαίωση του ακριβούς μεγέθους της ρωσικής υποστήριξης.
Αναδεικνύει, ωστόσο, τη σημασία που αποδίδει ο Λευκός Οίκος στην αποτροπή περαιτέρω στρατιωτικής συνεργασίας Μόσχας και Τεχεράνης.
Η Ρωσία δεν εγκαταλείπει τις επενδύσεις της στο Ιράν
Πέρα από την πολεμική κρίση, η οικονομική διάσταση των σχέσεων παραμένει σημαντική.
Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία σκοπεύει να συνεχίσει την υλοποίηση των οικονομικών και επενδυτικών συμφωνιών με το Ιράν.
Η συνεργασία περιλαμβάνει τομείς όπως η ενέργεια, οι μεταφορές και οι υποδομές.
Η Μόσχα αντιμετωπίζει το Ιράν ως σημαντικό εταίρο για την ανάπτυξη εμπορικών διαδρομών που συνδέουν τη Ρωσία με τον Περσικό Κόλπο και τον Ινδικό Ωκεανό.
Οι εναλλακτικές μεταφορικές διαδρομές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο διεθνών κυρώσεων και περιορισμών.
Η διατήρηση της οικονομικής συνεργασίας δείχνει ότι η ρωσοϊρανική σχέση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη σημερινή σύγκρουση.
Έχει βαθύτερες γεωοικονομικές και στρατηγικές διαστάσεις.
Από το Μπαχρέιν στην Τεχεράνη: Ο Λαβρόφ συνομιλεί με αντίπαλες πλευρές
Η επίσκεψη στην Τεχεράνη πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά τις επαφές του Λαβρόφ στο Μπαχρέιν.
Εκεί ο Ρώσος υπουργός συμμετείχε σε συνάντηση με εκπροσώπους του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου.
Οι χώρες του Κόλπου έχουν ζητήσει από τη Μόσχα να αξιοποιήσει την επιρροή της προς την Τεχεράνη, ώστε να περιοριστούν οι επιθέσεις και να αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.
Η διαδοχική παρουσία του Λαβρόφ στο Μπαχρέιν και στο Ιράν αναδεικνύει τη διπλωματική στρατηγική της Ρωσίας.
Η Μόσχα επιχειρεί να διατηρεί επικοινωνία τόσο με την Τεχεράνη όσο και με τις αραβικές κυβερνήσεις που ανησυχούν για την ιρανική στρατιωτική δραστηριότητα.
Η δυνατότητα συνομιλίας με διαφορετικές πλευρές μπορεί να αποτελέσει διπλωματικό πλεονέκτημα.
Δεν εξασφαλίζει, ωστόσο, ότι η Ρωσία διαθέτει επαρκή επιρροή για να επιβάλει μια συμφωνία.
Η Σαουδική Αραβία και η κρίση στην Υεμένη
Η ρωσική διπλωματική πρωτοβουλία πραγματοποιείται ενώ η κατάσταση στην Υεμένη επιδεινώνεται.
Οι Χούθι, που διατηρούν στενές σχέσεις με το Ιράν, έχουν εντείνει τις επιθέσεις εναντίον σαουδαραβικών στόχων.
Παράλληλα, η στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ των Χούθι και του συνασπισμού υπό τη Σαουδική Αραβία συνεχίζεται.
Η κρίση δημιουργεί πρόσθετες πιέσεις στο Ριάντ, το οποίο αναζητεί μεγαλύτερη αμυντική υποστήριξη.
Οι εξελίξεις συνδέονται και με τη νέα τριμερή αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν.
Η σύγκρουση στην Υεμένη αποτελεί επομένως μέρος της ευρύτερης περιφερειακής κρίσης.
Μια πιθανή αποκλιμάκωση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν θα μπορούσε να επηρεάσει το περιβάλλον ασφαλείας, χωρίς να εγγυάται αυτομάτως τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Υεμένη.
Το πετρέλαιο ως γεωπολιτικό εργαλείο πίεσης
Η ενεργειακή διάσταση αποτελεί έναν από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν τις αμερικανοϊρανικές σχέσεις.
Οι διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ επηρεάζουν την προσφορά πετρελαίου και τις προσδοκίες των διεθνών αγορών.
Η Τεχεράνη γνωρίζει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δημιουργούν οικονομικές και πολιτικές πιέσεις σε χώρες που εξαρτώνται από εισαγωγές.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι τιμές των καυσίμων αποτελούν σημαντικό ζήτημα για τους καταναλωτές.
Η χρονική συγκυρία αποκτά πρόσθετη σημασία λόγω των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου 2026.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα που επικαλούνται Ιρανούς αξιωματούχους, η Τεχεράνη θεωρεί ότι η ενεργειακή πίεση μπορεί να επηρεάσει τους πολιτικούς υπολογισμούς της Ουάσιγκτον.
Οι αναφορές αυτές αφορούν τις εκτιμήσεις και τις επιδιώξεις συγκεκριμένων αξιωματούχων, όχι βέβαιη πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος.
Το ρωσικό ντίζελ και οι αμερικανικές κυρώσεις
Η πρόσφατη απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης να χαλαρώσει ορισμένους περιορισμούς που αφορούν τη Ρωσία έχει προκαλέσει αντιδράσεις.
Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι η διατήρηση διαύλων επικοινωνίας με τη Μόσχα είναι απαραίτητη για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με την Ουκρανία.
Παράλληλα, η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τις ενεργειακές πιέσεις που προκαλεί ο πόλεμος με το Ιράν.
Η συζήτηση για τις εισαγωγές ρωσικού ντίζελ έχει δημιουργήσει διαφωνίες με ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες εξακολουθούν να υποστηρίζουν την οικονομική πίεση προς τη Μόσχα.
Η σύμπτωση αυτών των εξελίξεων δείχνει πόσο στενά συνδέονται πλέον οι αγορές ενέργειας, οι κυρώσεις και η διπλωματία.
Η Ρωσία βρίσκεται ταυτόχρονα στο επίκεντρο της ουκρανικής κρίσης και των προσπαθειών αποκλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή.
Η Κίνα και η πιθανότητα νέας τριμερούς διπλωματίας
Η ρωσική διπλωματική δραστηριότητα συμπίπτει με συζητήσεις για πιθανή συνάντηση μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ, Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Μόσχα έχει προτείνει μια τέτοια συνάντηση στην Κίνα.
Ο Τραμπ εμφανίστηκε ανοιχτός στο ενδεχόμενο, δίνοντας έμφαση στα ζητήματα πυρηνικού αφοπλισμού.
Δεν υπάρχει, ωστόσο, επιβεβαιωμένη συμφωνία για την πραγματοποίηση τριμερούς συνόδου.
Η πιθανότητα μιας τέτοιας συνάντησης αναδεικνύει τη σύνδεση διαφορετικών στρατηγικών θεμάτων.
Η Ουκρανία, το Ιράν, η πυρηνική ασφάλεια και οι σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων αποτελούν διακριτά ζητήματα, αλλά οι αποφάσεις σε ένα μέτωπο μπορούν να επηρεάζουν τους υπολογισμούς στα υπόλοιπα.
Η Ευρώπη απέναντι στη ρωσική διαμεσολάβηση
Για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η πιθανότητα ενισχυμένου ρωσικού ρόλου στη Μέση Ανατολή δημιουργεί σύνθετα διπλωματικά ερωτήματα.
Από τη μία πλευρά, η αποκλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο θα μπορούσε να περιορίσει τις ενεργειακές πιέσεις και τους κινδύνους για το διεθνές εμπόριο.
Από την άλλη, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διατηρούν σημαντικές διαφωνίες με τη Μόσχα για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Μια πιθανή διαμεσολαβητική επιτυχία της Ρωσίας θα μπορούσε να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματική της παρουσία.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μεταβληθεί αυτομάτως η ευρωπαϊκή πολιτική κυρώσεων.
Δείχνει, όμως, ότι η γεωπολιτική επιρροή μιας χώρας μπορεί να διαμορφώνεται σε περισσότερα από ένα μέτωπα.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα και την Ανατολική Μεσόγειο
Η εξέλιξη της κρίσης στον Περσικό Κόλπο επηρεάζει άμεσα το διεθνές περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείται η Ελλάδα.
Η ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ και των θαλάσσιων εμπορικών διαδρομών αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για τη ναυτιλία.
Παράλληλα, οι μεταβολές στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου επηρεάζουν το κόστος μεταφορών, την παραγωγή και την οικονομική δραστηριότητα.
Η Ελλάδα διατηρεί επίσης ενδιαφέρον για τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου και τις σχέσεις με τις χώρες της Μέσης Ανατολής.
Μια διπλωματική αποκλιμάκωση θα μπορούσε να περιορίσει μέρος των οικονομικών κινδύνων.
Αντίθετα, μια νέα κλιμάκωση θα μπορούσε να διατηρήσει υψηλό το κόστος ασφάλισης, μεταφοράς και ενεργειακού εφοδιασμού.
Μπορεί ο Πούτιν να γίνει ο διαμεσολαβητής του Τραμπ;
Η επίσκεψη Λαβρόφ στην Τεχεράνη δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει συμφωνία μεταξύ Ρωσίας, Ιράν και Ηνωμένων Πολιτειών.
Αποδεικνύει, όμως, ότι η Μόσχα επιχειρεί να αξιοποιήσει τη διπλωματική της πρόσβαση στην ιρανική ηγεσία.
Η Ρωσία υποστηρίζει δημόσια την Τεχεράνη, διατηρεί τις οικονομικές της συμφωνίες και προσφέρει υπηρεσίες διαμεσολάβησης.
Ο Τραμπ, από την πλευρά του, έχει καταστήσει σαφές ότι επιθυμεί να αποφύγει μια ακόμη στενότερη ρωσοϊρανική στρατιωτική συνεργασία.
Η Τεχεράνη εξακολουθεί να θέτει ζητήματα κυρώσεων, ασφάλειας και ναυσιπλοΐας ως προϋποθέσεις μιας πιθανής συμφωνίας.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν αυτές οι θέσεις μπορούν να οδηγήσουν σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις.
Η μεγάλη γεωπολιτική σημασία της επίσκεψης Λαβρόφ βρίσκεται στη σύνδεση δύο μεγάλων διεθνών κρίσεων: του πολέμου στην Ουκρανία και της σύγκρουσης ΗΠΑ–Ιράν. Η Μόσχα επιχειρεί να εμφανιστεί ταυτόχρονα ως στρατηγικός εταίρος της Τεχεράνης και ως πιθανός συνομιλητής της Ουάσιγκτον. Το εάν θα μπορέσει να μετατρέψει αυτή τη διπλή θέση σε πραγματική διπλωματική συμφωνία παραμένει ανοιχτό.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο