Η «στροφή 180 μοιρών» του Τραμπ σε Λίβανο και Συρία αφήνει τον Νετανιάχου με ελάχιστα περιθώρια ελιγμών ενόψει των εκλογών
Η αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή φαίνεται να εισέρχεται σε νέα φάση, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ζήτησε από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου να προχωρήσει σε σταδιακή αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων από περιοχές της νότιας Συρίας και του νότιου Λιβάνου. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια θεαματική μεταβολή της αμερικανικής στρατηγικής, η οποία μέχρι πρόσφατα παρείχε μεγαλύτερη ανοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στην περιοχή.
Η αλλαγή στρατηγικής της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, η αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί ότι η παρατεταμένη παρουσία του Ισραήλ σε συριακά και λιβανικά εδάφη αυξάνει τον κίνδυνο μιας νέας περιφερειακής ανάφλεξης, σε μια περίοδο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να περιορίσουν τα πολλαπλά μέτωπα έντασης στη Μέση Ανατολή.
Η νέα αυτή προσέγγιση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια σταθεροποίησης της περιοχής, μετά τις επαφές της Ουάσιγκτον με τη νέα συριακή ηγεσία αλλά και τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου για την εφαρμογή συμφωνιών ασφαλείας.
Ο Νετανιάχου μπροστά σε πολιτικό αδιέξοδο
Για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, το δίλημμα είναι ιδιαίτερα σύνθετο.
Από τη μία πλευρά, η συμμόρφωση στις αμερικανικές πιέσεις θα μπορούσε να διατηρήσει τις στρατηγικές σχέσεις με την Ουάσιγκτον και να αποτρέψει περαιτέρω διπλωματικές τριβές.
Από την άλλη, οποιαδήποτε υποχώρηση στα μέτωπα του Λιβάνου και της Συρίας ενδέχεται να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από τους κυβερνητικούς εταίρους της ισραηλινής δεξιάς και της ακροδεξιάς, οι οποίοι θεωρούν ότι η στρατιωτική παρουσία αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ασφάλεια του Ισραήλ.
Η πίεση είναι ακόμη μεγαλύτερη καθώς οι βουλευτικές εκλογές πλησιάζουν, με τον Νετανιάχου να επιδιώκει μια νέα πολιτική εντολή σε ιδιαίτερα πολωμένο πολιτικό περιβάλλον.
Το νέο γεωπολιτικό παζλ
Οι εξελίξεις δεν περιορίζονται στις αμερικανοϊσραηλινές σχέσεις.
Οι συνομιλίες που πραγματοποιήθηκαν στη Ρώμη μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Λιβανέζων αξιωματούχων δείχνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια δημιουργίας «πιλοτικών ζωνών» ασφαλείας, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν το πρώτο βήμα για την αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων και την ανάληψη του ελέγχου από τον λιβανικό στρατό.
Παράλληλα, η κυβέρνηση του Λιβάνου εμφανίζεται αποφασισμένη να ενισχύσει τον κρατικό έλεγχο στην περιοχή, περιορίζοντας τον στρατιωτικό ρόλο της Χεζμπολάχ, γεγονός που αλλάζει σταδιακά τις ισορροπίες στο εσωτερικό της χώρας.
Οι ευρύτερες επιπτώσεις
Η αμερικανική μεταστροφή δεν αποτελεί μόνο διμερή υπόθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ.
Αν επιβεβαιωθεί στην πράξη, ενδέχεται να σηματοδοτήσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Μέση Ανατολή, όπου η διπλωματία θα επιχειρήσει να αντικαταστήσει, έστω και σταδιακά, τη συνεχή στρατιωτική αντιπαράθεση.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτού του σχεδιασμού εξαρτάται από πολλούς αστάθμητους παράγοντες: τη στάση της Χεζμπολάχ, τις εξελίξεις στη Συρία, τις σχέσεις ΗΠΑ–Ιράν, αλλά και την πολιτική επιβίωση του ίδιου του Νετανιάχου.
Η φερόμενη αλλαγή πορείας του Ντόναλντ Τραμπ δημιουργεί νέα δεδομένα στην περιφερειακή γεωπολιτική. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκεται αντιμέτωπος με μία από τις δυσκολότερες αποφάσεις της πολιτικής του διαδρομής: να ακολουθήσει τη στρατηγική του σημαντικότερου συμμάχου του ή να διατηρήσει την αδιάλλακτη στάση που απαιτεί η εσωτερική πολιτική σκηνή του Ισραήλ. Το αποτέλεσμα αυτής της εξίσωσης ενδέχεται να επηρεάσει όχι μόνο τις ισραηλινές εκλογές, αλλά και τη συνολική ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή.
Πηγή: pagenews.gr