Ιράν προς ΗΠΑ: «Τέλος οι αναλογικές απαντήσεις» – Το Ορμούζ μπαίνει σε νέα, επικίνδυνη φάση

Η Τεχεράνη προειδοποιεί ότι το επόμενο αμερικανικό πλήγμα θα απαντηθεί «ταχύτερα, βαρύτερα και πιο επώδυνα», μετά την πρωτοφανή ανταλλαγή επιθέσεων σε πολεμικά πλοία και πετρελαιοφόρα – Ο πόλεμος μεταφέρεται πλέον στην καρδιά των ενεργειακών ροών και το Στενό του Ορμούζ γίνεται το ισχυρότερο όπλο του Ιράν

Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν περνά σε μία ακόμη πιο επικίνδυνη φάση, καθώς η Τεχεράνη εγκαταλείπει πλέον δημόσια τη λογική της «αναλογικής απάντησης» και προειδοποιεί την Ουάσιγκτον ότι οποιοδήποτε νέο πλήγμα θα προκαλέσει ισχυρότερα και ταχύτερα αντίποινα.

Το μήνυμα ήρθε την Κυριακή από τον πρόεδρο του ιρανικού κοινοβουλίου και κορυφαίο διαπραγματευτή Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, λίγες ώρες μετά έναν νέο γύρο στρατιωτικών επιχειρήσεων στον Περσικό Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ.

«Οι Αμερικανοί πρέπει να έχουν καταλάβει ότι η εποχή των αναλογικών απαντήσεων έχει τελειώσει», προειδοποίησε ο Γκαλιμπάφ.

Και συμπλήρωσε ότι οποιαδήποτε νέα επίθεση κατά των ιρανικών συμφερόντων και της ασφάλειας της χώρας θα λάβει «ταχύτερη, βαρύτερη και πιο επώδυνη απάντηση».

Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η απειλή δεν εκτοξεύεται στο κενό. Έρχεται μετά από έναν κύκλο αμερικανικών και ιρανικών χτυπημάτων που δείχνει ότι το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρεται όλο και περισσότερο στη θάλασσα, στα πετρελαιοφόρα και στις ενεργειακές αρτηρίες του Κόλπου.

Η επίθεση σε αεροπλανοφόρο και αντιτορπιλικό

Σύμφωνα με την CENTCOM, οι ιρανικές δυνάμεις εκτόξευσαν βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον δύο αμερικανικών πολεμικών πλοίων, ενός αεροπλανοφόρου και ενός αντιτορπιλικού κατευθυνόμενων πυραύλων.

Η αμερικανική πλευρά υποστηρίζει ότι τα δύο πλοία απέφυγαν επιτυχώς τις επιθέσεις και ότι δεν υπήρξαν τραυματισμοί Αμερικανών στρατιωτικών.

Η εκδοχή της Τεχεράνης είναι διαφορετική. Οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν ότι τα αμερικανικά πλοία αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν έχοντας υποστεί ζημιές — ισχυρισμός που δεν επιβεβαιώνεται από την αμερικανική πλευρά.

Ακριβώς αυτή η επίθεση προκάλεσε την άμεση αμερικανική απάντηση.

Και αυτή τη φορά η Ουάσιγκτον δεν περιορίστηκε σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

Χτύπησε το πετρέλαιο.

Οι ΗΠΑ χτύπησαν τρία ιρανικά tankers

Η CENTCOM ανακοίνωσε ότι έθεσε εκτός λειτουργίας τα M/T Downy και M/T Stark 1, κοντά στη νήσο Kharg και στο Jask αντίστοιχα, ενώ το M/T Kylo —γνωστό και ως Noxen— χτυπήθηκε επανειλημμένα στον Κόλπο του Ομάν και καταστράφηκε. Το πλήρωμά του, σύμφωνα με τις ΗΠΑ, είχε προηγουμένως ειδοποιηθεί να εγκαταλείψει το πλοίο.

Η Ουάσιγκτον χαρακτηρίζει τα συγκεκριμένα πλοία τμήμα ενός δικτύου μεταφοράς πετρελαίου που χρηματοδοτεί τους Φρουρούς της Επανάστασης και τους περιφερειακούς συμμάχους τους.

Το μήνυμα της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας ήταν επίσης ξεκάθαρο.

Ο διοικητής της CENTCOM, ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, διαμήνυσε ουσιαστικά ότι εάν η Τεχεράνη στοχεύει δύο αμερικανικά πλοία, η Ουάσιγκτον θα απαντά επιβάλλοντας ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό κόστος.

Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στην αμερικανική πίεση: τα πετρελαιοφόρα και το δίκτυο εξαγωγής ιρανικού αργού αντιμετωπίζονται πλέον όχι μόνο ως οικονομικοί στόχοι κυρώσεων, αλλά και ως πιθανοί φυσικοί στόχοι στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η Τεχεράνη απαντά με το πραγματικό της όπλο: το Ορμούζ

Το Ιράν απάντησε γρήγορα.

Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι έπληξαν τρία πετρελαιοφόρα τα οποία κινούνταν σε διαδρομή του Στενού του Ορμούζ που η Τεχεράνη χαρακτηρίζει «μη εξουσιοδοτημένη», καθώς και τρία πλοία τα οποία περιέγραψαν ως συνδεδεμένα με τις ΗΠΑ. Οι συγκεκριμένοι ιρανικοί ισχυρισμοί δεν έχουν επιβεβαιωθεί από την Ουάσιγκτον.

Την Κυριακή, το Ιράν υποστήριξε επίσης ότι επιτέθηκε σε αμερικανικό μη επανδρωμένο ναυτικό μέσο που επιχειρούσε να εισέλθει στο Στενό. Η CENTCOM δεν είχε επιβεβαιώσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό κατά τη δημοσίευση των σχετικών πληροφοριών.

Εδώ βρίσκεται και η πραγματική στρατηγική σημασία της νέας κλιμάκωσης.

Το Ιράν γνωρίζει ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί συμμετρικά τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αεροπορική και ναυτική ισχύ. Μπορεί όμως να αυξήσει δραματικά το κόστος της σύγκρουσης χρησιμοποιώντας τη γεωγραφία.

Και η γεωγραφία λέγεται Στενό του Ορμούζ.

Από στρατιωτικός πόλεμος σε πόλεμο οικονομικής ασφυξίας

Οι δύο πλευρές φαίνεται πλέον να προσπαθούν να χτυπήσουν η μία το οικονομικό οξυγόνο της άλλης.

Η Ουάσιγκτον εντείνει τις κυρώσεις, διατηρεί πίεση στα ιρανικά λιμάνια και τώρα πλήττει δεξαμενόπλοια τα οποία συνδέει με τη χρηματοδότηση των Φρουρών της Επανάστασης.

Η Τεχεράνη, από την άλλη, διαθέτει ένα εξαιρετικά ισχυρό γεωοικονομικό αντίμετρο: τη δυνατότητα να παρεμβαίνει στην ασφαλή ναυσιπλοΐα μέσα από μία από τις σημαντικότερες ενεργειακές πύλες του πλανήτη.

Αυτό σημαίνει ότι ο επόμενος γύρος δεν χρειάζεται καν να προκαλέσει μια θεαματική στρατιωτική καταστροφή για να έχει παγκόσμιες συνέπειες.

Αρκεί να αυξήσει δραματικά τον κίνδυνο για τα εμπορικά πλοία, τα ασφάλιστρα, τους ναύλους και τις ενεργειακές μεταφορές.

Η «παγίδα του Ορμούζ»

Εδώ βρίσκεται το δύσκολο στρατηγικό δίλημμα της Ουάσιγκτον.

Οι ΗΠΑ διαθέτουν συντριπτική στρατιωτική υπεροχή και μπορούν να προκαλέσουν πολύ μεγαλύτερες υλικές απώλειες στο Ιράν. Η Τεχεράνη, όμως, δεν χρειάζεται να κερδίσει έναν συμβατικό πόλεμο για να αυξήσει το κόστος για την αμερικανική πλευρά.

Χρειάζεται να καταστήσει το Ορμούζ αρκετά επικίνδυνο.

Κάθε επίθεση σε tanker, κάθε πύραυλος προς πολεμικό πλοίο και κάθε αμφισβήτηση των διαδρομών διέλευσης αυξάνει το γεωοικονομικό ρίσκο.

Και όσο περισσότερο η Ουάσιγκτον επιχειρεί να στραγγαλίσει τις ιρανικές πετρελαϊκές εξαγωγές, τόσο ισχυρότερο γίνεται το κίνητρο της Τεχεράνης να μεταφέρει μέρος του κόστους στις διεθνείς ενεργειακές ροές.

Το πιο επικίνδυνο σημείο των έξι μηνών

Η φράση Γκαλιμπάφ ότι τελείωσε η εποχή των «αναλογικών απαντήσεων» δεν πρέπει συνεπώς να διαβαστεί μόνο ως πολεμική ρητορική.

Σηματοδοτεί τουλάχιστον τη δημόσια πρόθεση της Τεχεράνης να ανεβάσει το τίμημα κάθε νέου αμερικανικού πλήγματος. Δεν σημαίνει ότι γνωρίζουμε πώς ή πότε θα υλοποιηθεί αυτή η απειλή.

Αλλά το ρίσκο είναι πλέον εμφανές.

Η μία πλευρά δηλώνει ότι για δύο πλοία θα χτυπά τρία. Η άλλη προειδοποιεί ότι δεν θα απαντά πλέον αναλογικά.

Και ανάμεσά τους βρίσκεται το Ορμούζ.

Αυτό είναι ίσως το πιο επικίνδυνο στοιχείο της νέας φάσης: ο μηχανισμός της κλιμάκωσης αρχίζει να αποκτά τη δική του δυναμική, ενώ κάθε επόμενος γύρος απαιτεί από την άλλη πλευρά μια ισχυρότερη απάντηση.

Πηγή: pagenews.gr