Η πολιτική αντιπαράθεση για το μέλλον της διαχείρισης του νερού κορυφώνεται στη Βουλή, όπου ολοκληρώνεται η συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να συγκρούονται τόσο επί της ουσίας όσο και επί της συνταγματικότητας των προτεινόμενων ρυθμίσεων.
Το πρώτο επεισόδιο της κοινοβουλευτικής σύγκρουσης ολοκληρώθηκε με την απόρριψη της ένστασης αντισυνταγματικότητας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ και υποστήριξαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Με τις ψήφους της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, η Βουλή έκρινε ότι οι επίμαχες διατάξεις μπορούν να συζητηθούν και να τεθούν προς ψήφιση.
Παπασταύρου: «Το σημερινό μοντέλο έχει εξαντλήσει τα όριά του»
Απαντώντας στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρουυπερασπίστηκε τόσο τη συνταγματικότητα όσο και την αναγκαιότητα του νομοσχεδίου, υποστηρίζοντας ότι η χώρα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο διαχείρισης των υδάτινων πόρων.
Σύμφωνα με τον υπουργό, οι αλλαγές κρίνονται αναγκαίες προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες προκλήσεις που δημιουργούν η λειψυδρία, η κλιματική κρίση, οι απαρχαιωμένες υποδομές και ο κατακερματισμός των αρμοδιοτήτων.
Η κυβερνητική θέση είναι ότι η επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πιο αποτελεσματικού και βιώσιμου συστήματος διαχείρισης, με καλύτερο συντονισμό, ταχύτερες επενδύσεις και μεγαλύτερη επιχειρησιακή επάρκεια.
Το ΠΑΣΟΚ βλέπει «ιδιωτικοποίηση από την πίσω πόρτα»
Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, το ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο μεταβάλλει τη φιλοσοφία διαχείρισης του νερού, αντιμετωπίζοντάς το περισσότερο ως οικονομικό αγαθό παρά ως δημόσιο κοινωνικό δικαίωμα.
Οι βουλευτές του κόμματος υποστήριξαν ότι η απομάκρυνση κρίσιμων αποφάσεων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και η μεταφορά αρμοδιοτήτων δημιουργεί συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στη διαμόρφωση της τιμολογιακής πολιτικής.
Με αυτό το σκεπτικό κατατέθηκε και η ένσταση αντισυνταγματικότητας, η οποία τελικά δεν έγινε δεκτή από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Η κυβέρνηση απορρίπτει τα σενάρια ιδιωτικοποίησης
Το κυβερνητικό επιτελείο απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί ιδιωτικοποίησης, επιμένοντας ότι:
- η ιδιοκτησία και ο έλεγχος του νερού παραμένουν στο Δημόσιο,
- δεν αλλάζει ο δημόσιος χαρακτήρας της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ,
- οι αλλαγές αφορούν τον εκσυγχρονισμό της διαχείρισης και όχι την εκχώρηση του αγαθού σε ιδιώτες.
Κυβερνητικές πηγές υποστηρίζουν ότι η συζήτηση περί ιδιωτικοποίησης αποτελεί πολιτική εργαλειοποίηση ενός ιδιαίτερα ευαίσθητου κοινωνικού ζητήματος και δεν ανταποκρίνεται στο περιεχόμενο των διατάξεων.
Ονομαστική ψηφοφορία και πολιτική σύγκρουση
Η αντιπολίτευση έχει ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία τόσο επί της αρχής όσο και σε σειρά κρίσιμων άρθρων του νομοσχεδίου, με την τελική διαδικασία να ολοκληρώνεται την Παρασκευή.
Η επιλογή αυτή ανεβάζει περαιτέρω το πολιτικό θερμόμετρο, καθώς υποχρεώνει όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν δημόσια για ένα θέμα που συνδέεται άμεσα με τη διαχείριση ενός από τα σημαντικότερα δημόσια αγαθά.
Η πολιτική διάσταση της αντιπαράθεσης
Πέρα από τις τεχνικές διατάξεις του νομοσχεδίου, η σύγκρουση αποτυπώνει δύο διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις για τον τρόπο οργάνωσης των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής κρίσης και της αυξανόμενης πίεσης στους υδάτινους πόρους απαιτεί μεγαλύτερη συγκέντρωση αρμοδιοτήτων, ισχυρούς φορείς διαχείρισης και ταχύτερη υλοποίηση επενδύσεων στις υποδομές.
Αντίθετα, η αντιπολίτευση θεωρεί ότι οι αλλαγές εγκυμονούν κινδύνους για τον δημόσιο χαρακτήρα της διαχείρισης του νερού και ζητά να διατηρηθεί ισχυρότερος ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών.
Με την απόρριψη της ένστασης αντισυνταγματικότητας, η κυβέρνηση έκανε το πρώτο κοινοβουλευτικό βήμα για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Ωστόσο, η πολιτική αντιπαράθεση αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς το ζήτημα του νερού παραμένει ένα από τα πλέον ευαίσθητα πεδία δημόσιας πολιτικής, όπου η ανάγκη εκσυγχρονισμού των υποδομών συναντά τη διαρκή απαίτηση για διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα ενός θεμελιώδους κοινωνικού αγαθού.
Πηγή: pagenews.gr