Γιάννης Βαρβιτσιώτης: Πλήθος πολιτικού κόσμου στο τελευταίο αντίο – Ποιοι έδωσαν το παρών

Η σορός του έφτασε λίγο μετά τις 11:00 το πρωί στη Μητρόπολη, σκεπασμένη με την ελληνική σημαία.

Στον Ιερό Ναό κατέφθασε λίγο πριν τις 12:00 ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αναμένεται να εκφωνήσει επικήδειο για το ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας.

Το «παρών» στην κηδεία δίνουν σημαντικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και ευρύτερα ο πολιτικός κόσμος.

Ανάμεσα σε αυτούς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Παύλος Μαρινάκης, ο Κωστής Χατζηδάκης, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, η Ελίζα Βόζενμπεργκ, ο Απόστολος Κακλαμάνης

Παράλληλα, στο «τελευταίο αντίο» για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη παρέστη μεταξύ άλλων και ο Αλέξης Παπαχελάς.

Στεφάνια στη μνήμη του έχουν στείλει μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπουργοί οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, Εργασίας Νίκη Κεραμέως, Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, οι υφυπουργοί Παύλος Μαρινάκης, Θανάσης Δαβάκης, ο αρχηγός του ΓΕΕΘΑ και ο Δημήτριος Χούπης, ο επίτιμος αρχηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.

Μετά την ολοκλήρωση της τελετής, θα ακολουθήσει η ταφή του Γιάννη Βαρβιτσιώτη στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η γνωριμία με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).

Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.

Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και τη δεκαετία του γνωρίζεται με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).

Μετά την μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με την Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967).

Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.

Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.

Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.