Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να βάλει μια σαφή γραμμή σε ένα από τα πιο δύσκολα μέτωπα του ΕΣΥ: από τη μία, τις καταγγελίες πολιτών που κυκλοφορούν ταχύτατα στα social media και από την άλλη, τη βία που δέχεται το υγειονομικό προσωπικό μέσα στα νοσοκομεία.
Δύο αναρτήσεις του υπουργού Υγείας μέσα σε λίγες ώρες αποτυπώνουν αυτή τη στρατηγική.
Στη μία περίπτωση, στα Χανιά, ζητά να εντοπιστεί γυναίκα η οποία μέσω διαδικτύου περιέγραψε ένα εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό εις βάρος συγγενικού της προσώπου, επειδή –σύμφωνα με τον ίδιο και τη διοίκηση– δεν έχει εντοπιστεί μέχρι στιγμής αντίστοιχο συμβάν στα στοιχεία του νοσοκομείου.
Στη δεύτερη περίπτωση, στον Βόλο, παίρνει σαφή θέση υπέρ του γιατρού και της νοσηλεύτριας που, σύμφωνα με την περιγραφή της διοίκησης που αναδημοσίευσε, δέχθηκαν βίαιη επίθεση μέσα στα Επείγοντα.
Οι δύο υποθέσεις είναι διαφορετικές.
Το πολιτικό μήνυμα όμως είναι κοινό:
κάθε σοβαρή καταγγελία πρέπει να ερευνάται – αλλά ούτε οι καταγγελίες χωρίς διασταύρωση ούτε η βία κατά των εργαζομένων μπορούν να αντιμετωπίζονται ως “κανονικότητα” στο ΕΣΥ.
Χανιά: μια δραματική ανάρτηση που η διοίκηση δηλώνει ότι δεν μπορεί να ταυτοποιήσει
Η πρώτη υπόθεση ξεκίνησε από ανάρτηση στο Facebook, η οποία παρουσίαζε μια εξαιρετικά βαριά εικόνα.
Η χρήστρια υποστήριζε ότι γυναίκα είχε πέσει, είχε χτυπήσει στο κεφάλι, παρουσίαζε άνοια, βρογχίτιδα και πνευμονία, αλλά –κατά τον ισχυρισμό της– από το Νοσοκομείο Χανίων τους είπαν ότι «είναι το κεφάλι» και μπορούσαν να φύγουν.
Η ανάρτηση κατέληγε σε ακραίες εκφράσεις κατά του νοσοκομείου.
Ο Γεωργιάδης δεν απάντησε λέγοντας απλώς ότι η καταγγελία είναι ψευδής.
Ζήτησε να βρεθεί η γυναίκα και να επικοινωνήσει με τον διοικητή του Νοσοκομείου Χανίων, Γιώργο Μπέα, επειδή –όπως ανέφερε– το νοσοκομείο προσπαθεί να εντοπίσει το συγκεκριμένο περιστατικό χωρίς μέχρι στιγμής να το έχει καταφέρει.
Ο Μπέας είναι πράγματι ο διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων, όπως προκύπτει και από επίσημα έγγραφα του ίδιου του νοσοκομείου.
Η κίνηση Γεωργιάδη έχει πολιτική σημασία
Στο παρελθόν, μια ανάρτηση σαν αυτή θα μπορούσε να πάρει μέσα σε λίγες ώρες χιλιάδες κοινοποιήσεις και να εξελιχθεί σε γενικευμένη καταγγελία για «διάλυση του ΕΣΥ».
Ο υπουργός επιλέγει διαφορετική τακτική:
φέρτε το περιστατικό, δώστε τα στοιχεία και θα ερευνηθεί.
Αυτό είναι ισχυρότερο πολιτικά από μια απλή διάψευση.
Γιατί αν η υπόθεση είναι πραγματική, η διοίκηση οφείλει να την εντοπίσει και να δώσει απαντήσεις.
Αν όμως δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, τότε τίθεται ένα εξίσου σοβαρό ζήτημα:
πόσο εύκολα μια μη διασταυρωμένη δημοσίευση μπορεί να μετατραπεί σε κατηγορία εναντίον ενός δημόσιου νοσοκομείου και των ανθρώπων του.
Δεν πρέπει όμως να προδικαστεί το αποτέλεσμα
Εδώ χρειάζεται μία σαφής δημοσιογραφική διάκριση.
Το γεγονός ότι μέχρι στιγμής το νοσοκομείο δηλώνει ότι δεν εντοπίζει το περιστατικό δεν αποδεικνύει από μόνο του ότι η ανάρτηση είναι ψευδής.
Μπορεί να υπάρχουν ελλιπή στοιχεία, διαφορετική ημερομηνία, άλλη καταγραφή ή κάποιο άλλο δεδομένο που ακόμη δεν έχει ταυτοποιηθεί.
Γι’ αυτό και η κίνηση του υπουργού να ζητήσει από την καταγγέλλουσα να έρθει σε άμεση επικοινωνία με τη διοίκηση είναι η θεσμικά σωστή επιλογή.
Έρευνα πρώτα, συμπέρασμα μετά.
Βόλος: εδώ η εικόνα αντιστρέφεται – θύματα εμφανίζονται οι εργαζόμενοι
Λίγες ώρες αργότερα, ο Γεωργιάδης επανήλθε με μια εντελώς διαφορετική υπόθεση.
Σύμφωνα με την περιγραφή που δημοσιοποίησε, την Παρασκευή το βράδυ στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Βόλου, ο εφημερεύων γιατρός και η νοσηλεύτρια της βάρδιας δέχθηκαν επίθεση από ασθενή και κυρίως από τη θυγατέρα της.
Όπως αναφέρεται στην καταγγελία της διοίκησης, χρησιμοποιήθηκε αιχμηρό αντικείμενο, τραυματίστηκαν εργαζόμενοι, σκίστηκαν ρούχα και ακούστηκαν ύβρεις.
Η ένταση φέρεται να εκτυλίχθηκε μπροστά σε άλλους ασθενείς και εργαζομένους του νοσοκομείου.
Κλήθηκε εφημερεύων ψυχίατρος και στη συνέχεια η αστυνομία.
Η διοίκηση ανοίγει ΕΔΕ
Το Νοσοκομείο Βόλου προχωρά, σύμφωνα με την ανακοίνωση που μετέφερε ο υπουργός, σε Ένορκη Διοικητική Εξέταση.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.
Η ΕΔΕ σημαίνει ότι η υπόθεση δεν κλείνει με την εκδοχή της διοίκησης.
Θα πρέπει να εξεταστούν:
τι ακριβώς συνέβη,
ποιοι ήταν παρόντες,
αν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα,
τι προηγήθηκε της έντασης,
και ποια ήταν η συμπεριφορά όλων των εμπλεκομένων.
Άρα εδώ επίσης το σωστό μοντέλο είναι το ίδιο:
μηδενική ανοχή στη βία, αλλά πλήρης θεσμική διερεύνηση.
Το πιο σοβαρό στοιχείο: επίθεση μέσα στο ΤΕΠ
Αν επιβεβαιωθούν τα γεγονότα όπως περιγράφονται, το περιστατικό δεν αποτελεί μια απλή ένταση μεταξύ πολίτη και εργαζομένου.
Μιλάμε για επίθεση μέσα σε Τμήμα Επειγόντων, την ώρα που γιατροί και νοσηλευτές προσπαθούν να διαχειριστούν επείγοντα περιστατικά.
Κάθε τέτοια διατάραξη επηρεάζει όχι μόνο τους εργαζομένους.
Επηρεάζει και τους υπόλοιπους ασθενείς που εκείνη τη στιγμή περιμένουν ιατρική φροντίδα.
Αυτό εξηγεί γιατί η διοίκηση στέλνει μήνυμα ότι δεν θα ανεχθεί προπηλακισμούς ή διατάραξη της λειτουργίας του νοσοκομείου.
Η βία στα νοσοκομεία είναι βαθύτερο πρόβλημα
Η πολιτική διάσταση ξεπερνά το συγκεκριμένο περιστατικό.
Γιατροί και νοσηλευτές βρίσκονται συχνά στην πρώτη γραμμή κοινωνικής έντασης:
μεγάλες αναμονές,
αγωνία συγγενών,
επείγοντα περιστατικά,
ψυχιατρικές κρίσεις,
αλκοόλ ή ουσίες,
και συχνά εξαντλημένο προσωπικό.
Αυτό δεν δικαιολογεί ούτε στο ελάχιστο τη βία.
Εξηγεί όμως γιατί τα νοσοκομεία χρειάζονται όχι μόνο περισσότερους ανθρώπους αλλά και πρωτόκολλα ασφάλειας, γρήγορη συνδρομή φύλαξης και αστυνομίας όπου απαιτείται και σαφές νομικό πλαίσιο προστασίας του προσωπικού.
Εδώ ο Γεωργιάδης πατά σε ένα πολιτικά ισχυρό επιχείρημα
Η κριτική προς το ΕΣΥ είναι θεμιτή.
Και ο υπουργός Υγείας είναι υποχρεωμένος να δέχεται σκληρή κριτική για ελλείψεις, αναμονές, προσωπικό, υποδομές και διοίκηση.
Αλλά υπάρχει μια γραμμή που δεν πρέπει να ξεπερνιέται:
ο γιατρός και ο νοσηλευτής δεν μπορούν να μετατρέπονται σε σάκο του μποξ για κάθε πρόβλημα του συστήματος.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται στη βάρδια δεν αποφασίζουν:
πόσες οργανικές θέσεις υπάρχουν,
πόσα χρήματα διαθέτει το νοσοκομείο,
πόσες προκηρύξεις έχουν γίνει,
ή ποια είναι συνολικά η κυβερνητική πολιτική.
Και γι’ αυτό η υπεράσπιση του προσωπικού είναι πολιτική υποχρέωση κάθε υπουργού Υγείας.
Τα social media έχουν δημιουργήσει ένα νέο πρόβλημα για την υγεία
Οι δύο υποθέσεις αναδεικνύουν και κάτι ακόμη.
Σήμερα ένα περιστατικό μπορεί να μετατραπεί σε εθνική είδηση πριν καν ενημερωθεί επίσημα η διοίκηση.
Ένας πολίτης γράφει ένα post.
Το post αναδημοσιεύεται.
Ένα site το μεταφέρει.
Μέσα σε λίγη ώρα έχει σχηματιστεί δημόσια ετυμηγορία.
Αν το γεγονός είναι πραγματικό, τα social media μπορούν να λειτουργήσουν ως πολύτιμος μηχανισμός αποκάλυψης.
Αν όμως είναι ανακριβές, ελλιπές ή μονομερές, μπορεί να δημιουργήσει τεράστια ζημιά σε γιατρούς, νοσηλευτές και νοσοκομεία πριν υπάρξει καν έλεγχος.
Αυτό είναι το καινούργιο πεδίο στο οποίο προσπαθεί να κινηθεί ο Γεωργιάδης.
Η γραμμή “στείλτε μου το περιστατικό” είναι αποτελεσματική
Ο υπουργός Υγείας έχει επιλέξει εδώ και καιρό να χρησιμοποιεί ο ίδιος τα social media ως μηχανισμό άμεσης παρέμβασης.
Η τακτική έχει πλεονεκτήματα και κινδύνους.
Το πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί να κινητοποιήσει διοικήσεις άμεσα και να μην αφήνει μια σοβαρή δημόσια καταγγελία αναπάντητη.
Ο κίνδυνος είναι η πολιτική και επικοινωνιακή διαχείριση να προηγείται της ολοκληρωμένης διοικητικής διερεύνησης.
Στις συγκεκριμένες αναρτήσεις, πάντως, η ουσιαστική γραμμή είναι σωστά διατυπωμένη:
βρείτε την καταγγέλλουσα – ερευνήστε το συμβάν – και προστατεύστε το προσωπικό όπου δέχεται επίθεση.
Ο Άδωνις επιχειρεί να αλλάξει και την αμυντική στάση του ΕΣΥ
Για χρόνια, οι διοικήσεις νοσοκομείων συχνά άφηναν δημόσιες κατηγορίες να κυκλοφορούν χωρίς γρήγορη απάντηση.
Η σημερινή λογική είναι διαφορετική.
Αν μια καταγγελία είναι συγκεκριμένη, ζητούνται στοιχεία.
Αν υπάρχει επίθεση κατά εργαζομένων, ενεργοποιούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Αν υπάρχει καταγγελία για κακή παροχή υπηρεσιών, πρέπει να διερευνάται.
Αυτό σημαίνει ότι το ΕΣΥ δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως οργανισμός που λογοδοτεί, αλλά και ως οργανισμός που έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τους εργαζομένους και τη λειτουργία του.
Και αυτή είναι μια σημαντική αλλαγή νοοτροπίας.
Η σωστή ισορροπία είναι δύσκολη αλλά απαραίτητη
Υπάρχουν δύο ακραίες και εξίσου λανθασμένες προσεγγίσεις.
Η πρώτη:
«κάθε καταγγελία εναντίον νοσοκομείου είναι συκοφαντία».
Η δεύτερη:
«κάθε ανάρτηση στο Facebook αποδεικνύει ότι το ΕΣΥ κατέρρευσε».
Καμία από τις δύο δεν είναι σοβαρή.
Η υγεία είναι πεδίο όπου η ακρίβεια είναι ακόμη σημαντικότερη, γιατί πίσω από κάθε υπόθεση υπάρχουν ασθενείς, οικογένειες και επαγγελματίες που μπορούν να υποστούν τεράστια προσωπική βλάβη.
Ο Γεωργιάδης στέλνει διπλό μήνυμα: “Ελέγχουμε τα πάντα – αλλά δεν θα αφήσουμε κανέναν απροστάτευτο”
Αυτό είναι τελικά το κοινό νήμα των δύο παρεμβάσεων.
Στα Χανιά:
εάν υπάρχει το περιστατικό, να εμφανιστούν τα στοιχεία και να ερευνηθεί μέχρι τέλους.
Στον Βόλο:
εάν εργαζόμενοι του ΕΣΥ δέχθηκαν επίθεση, η Πολιτεία οφείλει να σταθεί δίπλα τους και να αποδώσει ευθύνες.
Το ΕΣΥ έχει αδυναμίες και ο υπουργός έχει την πολιτική ευθύνη να τις διορθώνει.
Αλλά το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε καταγγελία είναι αυτομάτως αληθινή ούτε ότι γιατροί και νοσηλευτές πρέπει να δέχονται ύβρεις, απειλές ή επιθέσεις επειδή βρίσκονται πίσω από την πόρτα ενός δημόσιου νοσοκομείου.
Η λογοδοσία πρέπει να είναι απόλυτη.
Το ίδιο όμως και η προστασία εκείνων που κρατούν το ΕΣΥ όρθιο στη βάρδια.
Πηγή: pagenews.gr