Μια πρώτη αποκλιμάκωση παρουσίασαν τον Ιούνιο οι υποχρεώσεις της Γενικής Κυβέρνησης προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις, όμως η συνολική εικόνα εξακολουθεί να προβληματίζει: το Δημόσιο οφείλει 3,55 δισ. ευρώ σε ιδιώτες, ποσό σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με το τέλος του 2025.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τον Ιούνιο, οι συνολικές υποχρεώσεις μειώθηκαν κατά 168 εκατ. ευρώ μέσα σε έναν μήνα, από 3,718 δισ. ευρώ τον Μάιο σε 3,55 δισ. ευρώ.
Η μηνιαία βελτίωση είναι αισθητή.
Ωστόσο, αν η σύγκριση γίνει με τον Δεκέμβριο του 2025, όταν οι αντίστοιχες υποχρεώσεις ανέρχονταν στα 3,299 δισ. ευρώ, προκύπτει αύξηση κατά 251 εκατ. ευρώ μέσα στο πρώτο εξάμηνο του έτους.
Και αυτό δείχνει ότι, παρά την αποκλιμάκωση του Ιουνίου, το πρόβλημα των κρατικών οφειλών προς την πραγματική οικονομία παραμένει ανοιχτό.
Το μηνιαίο δελτίο Γενικής Κυβέρνησης για τον Ιούνιο ήταν προγραμματισμένο από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για δημοσίευση στις 31 Ιουλίου.
Στα 2,762 δισ. τα ληξιπρόθεσμα προς προμηθευτές
Η μεγαλύτερη βελτίωση καταγράφηκε στις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς προμηθευτές και λοιπούς ιδιώτες.
Από 2,999 δισ. ευρώ τον Μάιο, περιορίστηκαν στα 2,762 δισ. ευρώ τον Ιούνιο.
Δηλαδή μέσα σε έναν μήνα το Δημόσιο μείωσε το συγκεκριμένο «βουνό» οφειλών κατά 237 εκατ. ευρώ.
Σε επίπεδο εξαμήνου όμως η εικόνα αντιστρέφεται.
Τον Δεκέμβριο του 2025 οι αντίστοιχες οφειλές ήταν 2,577 δισ. ευρώ. Συνεπώς, παρά τις πληρωμές του Ιουνίου, παραμένουν 185 εκατ. ευρώ υψηλότερες από το τέλος της προηγούμενης χρονιάς.
Η εξέλιξη έχει άμεση οικονομική σημασία, καθώς πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται επιχειρήσεις και επαγγελματίες που έχουν ήδη παραδώσει προϊόντα ή υπηρεσίες στο Δημόσιο και περιμένουν να πληρωθούν.
Νοσοκομεία: Ο μεγάλος «οφειλέτης» του Δημοσίου
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εξακολουθεί να εντοπίζεται στον χώρο της Υγείας.
Τα νοσοκομεία είχαν στο τέλος Ιουνίου ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις ύψους 1,305 δισ. ευρώ.
Υπάρχει πάντως σημαντική βελτίωση σε σχέση με τον Μάιο, όταν τα χρέη είχαν φτάσει στα 1,519 δισ. ευρώ.
Μέσα σε έναν μήνα, δηλαδή, περιορίστηκαν κατά 214 εκατ. ευρώ.
Ακόμη και σε σχέση με το τέλος του 2025, όταν βρίσκονταν στα 1,397 δισ. ευρώ, εμφανίζεται μείωση περίπου 92 εκατ. ευρώ.
Παρά την υποχώρηση, όμως, τα νοσοκομεία εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 47% όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της Γενικής Κυβέρνησης προς προμηθευτές και ιδιώτες, εάν εξαιρεθούν οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων.
Με άλλα λόγια:
σχεδόν ένα στα δύο ευρώ που χρωστά ληξιπρόθεσμα η Γενική Κυβέρνηση σε προμηθευτές συνδέεται με τα νοσοκομεία.
ΕΟΠΥΥ και Ταμεία κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση
Σε αντίθεση με τα νοσοκομεία, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ αυξήθηκαν.
Έφτασαν τα 248 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο, από 238 εκατ. ευρώ τον Μάιο και 231 εκατ. ευρώ στο τέλος του 2025.
Ανοδική είναι η εικόνα και στους Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης.
Τα ληξιπρόθεσμα των ασφαλιστικών Ταμείων έφτασαν τα 715 εκατ. ευρώ, έναντι 706 εκατ. τον προηγούμενο μήνα και 666 εκατ. τον Δεκέμβριο.
Άρα, μέσα σε έξι μήνες έχουν προστεθεί περίπου 49 εκατ. ευρώ νέων ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων στα ασφαλιστικά Ταμεία.
«Καμπανάκι» στους Δήμους: +85% μέσα σε έξι μήνες
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εξέλιξη στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές Δήμων και λοιπών ΟΤΑ υποχώρησαν οριακά τον Ιούνιο, στα 333 εκατ. ευρώ, από 345 εκατ. ευρώ τον Μάιο.
Αν όμως η σύγκριση γίνει με τον Δεκέμβριο του 2025, η εικόνα αλλάζει δραματικά.
Τότε οι οφειλές βρίσκονταν μόλις στα 180 εκατ. ευρώ.
Σε έξι μήνες αυξήθηκαν κατά 153 εκατ. ευρώ ή περίπου 85%.
Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις μεταξύ των φορέων της Γενικής Κυβέρνησης και αποτελεί σημείο που χρειάζεται ιδιαίτερη παρακολούθηση τους επόμενους μήνες.
Στα 788 εκατ. οι επιστροφές φόρων που περιμένουν οι πολίτες
Το δεύτερο μεγάλο κομμάτι του συνολικού λογαριασμού είναι οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων.
Τον Ιούνιο αυξήθηκαν στα 788 εκατ. ευρώ, έναντι 719 εκατ. ευρώ τον Μάιο και 722 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο του 2025.
Η αύξηση, ωστόσο, χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία της.
Ο Ιούνιος είναι περίοδος μαζικής υποβολής και εκκαθάρισης δηλώσεων εισοδήματος, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται καθημερινά νέες πιστωτικές εκκαθαρίσεις και απαιτήσεις επιστροφών.
Το πιο ουσιαστικό στοιχείο είναι ότι από τα 788 εκατ. ευρώ μόλις 234 εκατ. αφορούν καθυστερήσεις μεγαλύτερες των 90 ημερών.
Και εδώ καταγράφεται σημαντική βελτίωση.
Το αντίστοιχο ποσό ήταν 282 εκατ. ευρώ τον Μάιο και 338 εκατ. ευρώ στο τέλος του 2025.
Άρα οι πραγματικά παλαιές εκκρεμότητες στις επιστροφές φόρων έχουν μειωθεί κατά 104 εκατ. ευρώ μέσα σε έξι μήνες.
149 εκατ. «κολλημένα» με ευθύνη των δικαιούχων
Υπάρχει επίσης μια σημαντική λεπτομέρεια.
Από τις εκκρεμείς επιστροφές, περίπου 149 εκατ. ευρώ παραμένουν σε καθυστέρηση λόγω προβλημάτων που αποδίδονται στους ίδιους τους δικαιούχους, όπως μη ανταπόκριση σε αιτήματα ή μη προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών.
Επομένως, το σύνολο των 788 εκατ. ευρώ δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως χρήματα που το Δημόσιο απλώς αρνείται ή καθυστερεί να επιστρέψει.
Υπάρχουν νέες απαιτήσεις, πραγματικά ληξιπρόθεσμες επιστροφές αλλά και υποθέσεις που δεν μπορούν να ολοκληρωθούν χωρίς ενέργεια των φορολογουμένων.
Υπουργεία: Πτώση τον Ιούνιο, αύξηση από την αρχή του έτους
Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του λεγόμενου «στενού» Δημοσίου —κυρίως των υπουργείων— μειώθηκαν στα 167 εκατ. ευρώ, από 193 εκατ. ευρώ τον Μάιο.
Ωστόσο, στο τέλος του 2025 ήταν μόλις 127 εκατ. ευρώ.
Άρα και εδώ υπάρχει η ίδια διπλή εικόνα:
καλύτερος Ιούνιος, χειρότερο εξάμηνο.
Τα λοιπά νομικά πρόσωπα της Γενικής Κυβέρνησης εμφανίζουν επίσης αύξηση, με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις 243 εκατ. ευρώ, έναντι 236 εκατ. τον Μάιο και 208 εκατ. ευρώ τον Δεκέμβριο.
Το παράδοξο: Ισχυρό πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά δισεκατομμύρια απλήρωτα
Τα στοιχεία αποκτούν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν τοποθετηθούν δίπλα στην πορεία του κρατικού προϋπολογισμού.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 ο κρατικός προϋπολογισμός εμφάνισε πρωτογενές πλεόνασμα 4,48 δισ. ευρώ, έναντι στόχου 1,953 δισ. ευρώ. Το Υπουργείο Οικονομικών διευκρινίζει βέβαια ότι μεγάλο μέρος της υπέρβασης συνδέεται με χρονικές μετατοπίσεις πληρωμών και μεταβιβάσεων, συνεπώς δεν πρέπει να διαβάζεται ολόκληρο ως «ελεύθερος δημοσιονομικός χώρος».
Αυτό όμως κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον το πολιτικοοικονομικό ερώτημα:
πόσο γρήγορα μπορεί το κράτος να περιορίσει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του όταν ταυτόχρονα ζητά από πολίτες και επιχειρήσεις συνέπεια στις δικές τους πληρωμές;
Τα 3,55 δισ. είναι χρήμα που λείπει από την αγορά
Οι οφειλές του Δημοσίου δεν αποτελούν απλώς έναν λογιστικό δείκτη.
Για μια μεγάλη επιχείρηση, μια καθυστερημένη πληρωμή μπορεί να αντιμετωπιστεί σχετικά εύκολα.
Για έναν μικρό προμηθευτή, όμως, μπορεί να σημαίνει έλλειψη ρευστότητας για μισθούς, φόρους, ασφαλιστικές εισφορές ή πληρωμές προς τους δικούς του προμηθευτές.
Κάθε καθυστέρηση δημιουργεί έτσι μια αλυσίδα στην πραγματική οικονομία.
Και γι’ αυτό η μείωση κατά 168 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο είναι θετική εξέλιξη, αλλά δεν αρκεί για να αλλάξει τη συνολική εικόνα.
Στο πρώτο μισό του 2026, ο λογαριασμός εξακολουθεί να είναι 251 εκατ. ευρώ μεγαλύτερος από εκείνον που υπήρχε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
Ο Ιούνιος έφερε ανάσα – τώρα πρέπει να φανεί αν υπάρχει τάση
Το επόμενο δίμηνο θα δείξει εάν η μεγάλη μείωση των οφειλών του Ιουνίου αποτελεί την αρχή πραγματικής αποκλιμάκωσης ή απλώς μια καλή μηνιαία επίδοση.
Τα νοσοκομεία έριξαν αισθητά τα χρέη τους.
Οι παλαιές επιστροφές φόρων μειώνονται.
Από την άλλη πλευρά, ΕΟΠΥΥ, ασφαλιστικά Ταμεία και κυρίως ΟΤΑ εξακολουθούν να εμφανίζουν αυξημένες υποχρεώσεις σε σχέση με το τέλος του 2025.
Το συμπέρασμα είναι επομένως διπλό:
το Δημόσιο άρχισε τον Ιούνιο να πληρώνει γρηγορότερα, αλλά εξακολουθεί να χρωστά περισσότερα από όσα χρωστούσε στην αρχή της χρονιάς.
Και με 3,55 δισ. ευρώ να παραμένουν ανοικτά προς επιχειρήσεις και νοικοκυριά, η εκκαθάριση των κρατικών «φεσιών» παραμένει ένα από τα ουσιαστικά τεστ αποτελεσματικότητας για την οικονομική πολιτική.