Στους εργαζόμενους και κυρίως στο ποσό που τελικά μένει κάθε μήνα στην τσέπη τους στρέφεται ένα σημαντικό τμήμα του κυβερνητικού σχεδιασμού ενόψει της ΔΕΘ. Το οικονομικό επιτελείο εξετάζει ένα μείγμα παρεμβάσεων που δεν περιορίζεται στις ονομαστικές αυξήσεις των μισθών, αλλά επεκτείνεται στις ασφαλιστικές εισφορές, στις συλλογικές συμβάσεις και σε πρόσθετες παροχές από τις επιχειρήσεις.
Η κεντρική λογική είναι να δημιουργηθεί μόνιμη και όχι εφάπαξ ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, χωρίς παράλληλα να αυξηθεί υπέρμετρα το μη μισθολογικό κόστος για τις επιχειρήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, τρία είναι τα μέτωπα που αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον: μισθοί, εισφορές και κάρτα σίτισης.
Κατώτατος στα 950 ευρώ – Μετά το 2027 ο επόμενος στόχος
Το πρώτο δεδομένο είναι η ολοκλήρωση της κυβερνητικής δέσμευσης για κατώτατο μισθό 950 ευρώ το 2027. Σήμερα ο κατώτατος βρίσκεται στα 920 ευρώ, επομένως απομένει ακόμη μία αύξηση προκειμένου να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος.
Η πορεία έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία για την κυβέρνηση, καθώς ο κατώτατος βρισκόταν στα 650 ευρώ το 2019. Η κυβερνητική στρατηγική των τελευταίων ετών συνδέει τις αυξήσεις των αποδοχών με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, επιχειρώντας να ενισχύσει ταυτόχρονα εργαζόμενους και απασχόληση.
Με τη δέσμευση των 950 ευρώ να βρίσκεται πλέον κοντά στην ολοκλήρωσή της, η επόμενη πολιτική συζήτηση αφορά αναπόφευκτα την περίοδο μετά το 2027.
Σενάρια που βρίσκονται στη δημόσια συζήτηση ανεβάζουν τον πήχη για τον κατώτατο μισθό ακόμη και προς την περιοχή των 1.350-1.400 ευρώ έως το τέλος της δεκαετίας. Ωστόσο, αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται προς το παρόν ως σενάριο και όχι ως ανακοινωμένος κυβερνητικός στόχος.
Και εδώ βρίσκεται μία σημαντική διάκριση: ο επίσημος και επιβεβαιωμένος κυβερνητικός στόχος παραμένει σήμερα τα 950 ευρώ για τον κατώτατο και τα 1.500 ευρώ για τον μέσο μισθό το 2027.
Νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών
Το δεύτερο μεγάλο «όπλο» αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές.
Η κυβέρνηση έχει ήδη προγραμματίσει νέα μείωση κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα το 2027, συνεχίζοντας μια πολιτική που έχει οδηγήσει σε σημαντική αποκλιμάκωση των εισφορών από το 2019.
Στο οικονομικό επιτελείο εξετάζονται περιθώρια για ακόμη μεγαλύτερη παρέμβαση, εφόσον το επιτρέψουν τα δημοσιονομικά δεδομένα.
Η σημασία μιας τέτοιας κίνησης είναι διπλή: ο εργαζόμενος μπορεί να δει μεγαλύτερες καθαρές αποδοχές, ενώ μειώνεται παράλληλα το κόστος εργασίας για την επιχείρηση.
Έτσι η αύξηση του εισοδήματος δεν περνά αποκλειστικά μέσα από τον μεικτό μισθό, αλλά και από το πόσο μικρότερο μέρος του χάνεται σε κρατήσεις.
Το «χαρτί» των συλλογικών συμβάσεων
Παράλληλα, μεγαλύτερο βάρος αναμένεται να δοθεί στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Η πρώτη κλαδική σύμβαση στο πλαίσιο της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας υπογράφηκε ήδη τον Μάρτιο του 2026, με τον ΣΕΒ να επισημαίνει ότι το νέο πλαίσιο μπορεί να συμβάλει τόσο στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα όσο και στο διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων.
Το κυβερνητικό στοίχημα είναι οι αυξήσεις να μην περιορίζονται τελικά μόνο στους εργαζόμενους που βρίσκονται κοντά στον κατώτατο μισθό.
Η μεγαλύτερη κάλυψη από συλλογικές συμβάσεις μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός διάχυσης των αυξήσεων προς τη μεσαία μισθολογική κλίμακα, όπου σημαντικό τμήμα των εργαζομένων εξακολουθεί να αισθάνεται έντονα την πίεση της ακρίβειας.
Η έκπληξη των 10 ευρώ στην κάρτα σίτισης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συζήτηση για τις διατακτικές – κάρτες σίτισης των εργαζομένων.
Το σημερινό μέγιστο ημερήσιο όριο των 6 ευρώ παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο από το 2004, δηλαδή εδώ και 22 χρόνια. Η πρόταση που έχει κατατεθεί προβλέπει αύξησή του στα 10 ευρώ ημερησίως.
Η παρέμβαση έχει ένα χαρακτηριστικό που την κάνει ελκυστική οικονομικά: μπορεί να δώσει στις επιχειρήσεις έναν πρόσθετο τρόπο επιβράβευσης και ενίσχυσης του προσωπικού χωρίς το αντίστοιχο κόστος μιας ισόποσης συμβατικής μισθολογικής αύξησης.
Παράλληλα, τα χρήματα κατευθύνονται σχεδόν άμεσα στην πραγματική οικονομία και ειδικά στην αγορά τροφίμων και εστίασης.
Με βάση 22 εργάσιμες ημέρες, η μετάβαση από τα 6 στα 10 ευρώ αντιστοιχεί σε έως 88 ευρώ επιπλέον αξία σίτισης τον μήνα για έναν εργαζόμενο που λαμβάνει την παροχή στο ανώτατο όριο.
Άρα, η αναφορά σε «έως 300 ευρώ τον μήνα» δεν προκύπτει από μόνη την αύξηση του ημερήσιου ορίου από 6 σε 10 ευρώ και χρειάζεται προσοχή.
Γιατί η κυβέρνηση ποντάρει στο «καθαρό»
Πίσω από όλες αυτές τις παρεμβάσεις βρίσκεται μία ευρύτερη αλλαγή στη συζήτηση για τους μισθούς.
Για ένα νοικοκυριό δεν έχει σημασία μόνο πόσο αυξάνεται ο μεικτός μισθός, αλλά πόσα χρήματα παραμένουν διαθέσιμα μετά από φόρους και εισφορές και πόση πραγματική αγοραστική δύναμη έχουν αυτά τα χρήματα.
Και αυτό αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, καθώς ακόμη και με τις αυξήσεις των τελευταίων ετών, η ακρίβεια εξακολουθεί να απορροφά μέρος της βελτίωσης των ονομαστικών αποδοχών.
Γι’ αυτό το μοντέλο που εξετάζεται συνδυάζει διαφορετικούς μηχανισμούς:
υψηλότερους μισθούς + χαμηλότερες εισφορές + περισσότερες συλλογικές συμβάσεις + πρόσθετες εταιρικές παροχές.
Η ΔΕΘ ως αφετηρία για την επόμενη τετραετία των μισθών
Το πολιτικά ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η φετινή ΔΕΘ δεν αφορά μόνο το τι θα δοθεί άμεσα.
Καθώς πλησιάζει η ολοκλήρωση του σημερινού στόχου για κατώτατο μισθό 950 ευρώ το 2027, η κυβέρνηση καλείται πλέον να περιγράψει ποιος θα είναι ο επόμενος πήχης για τις αποδοχές στην Ελλάδα.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αυξάνεται κάθε χρόνο ο κατώτατος μισθός, αλλά να μετακινηθεί σταδιακά προς τα πάνω ολόκληρη η μισθολογική πυραμίδα.
Και εκεί θα κριθεί τελικά η αποτελεσματικότητα του σχεδίου: όχι στο ύψος μιας μεμονωμένης παροχής της ΔΕΘ, αλλά στο αν οι εργαζόμενοι θα βλέπουν σταθερά περισσότερα καθαρά χρήματα στον λογαριασμό τους και μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη στην καθημερινότητά τους.
Πηγή: pagenews.gr