Η παράδοση της επέκτασης του Μετρό προς την Καλαμαριά δεν ήταν για τον Κυριάκο Μητσοτάκη το τέλος ενός μεγάλου έργου.
Ήταν η αφετηρία για το επόμενο.
Και αυτή τη φορά το πολιτικό μήνυμα δεν αφορά μόνο την αξιοπιστία της κυβέρνησης ή την ολοκλήρωση μιας υποδομής που χρειάστηκε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες για να γίνει πραγματικότητα.
Αφορά τη γεωγραφική ισορροπία της ίδιας της Θεσσαλονίκης.
Με την Καλαμαριά να μπαίνει πλέον στο δίκτυο και τη βασική γραμμή να φτάνει τους 18 σταθμούς, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση στρέφει το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο του Μετρό προς τις βορειοδυτικές συνοικίες.
Νεάπολη.
Σταυρούπολη.
Ευκαρπία.
Αμπελόκηποι.
Εύοσμος.
Κορδελιό.
Περιοχές με μεγάλη πληθυσμιακή πυκνότητα, έντονη καθημερινή μετακίνηση και για χρόνια αισθητή υστέρηση σε μεγάλες συγκοινωνιακές υποδομές.
Εκεί ακριβώς επέλεξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να τοποθετήσει το επόμενο πολιτικό στοίχημα.
«Οι κάτοικοι της Δυτικής Θεσσαλονίκης δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού», είπε.
Και αυτή ήταν ίσως η πιο πολιτική φράση ολόκληρης της ημέρας.
Το Μετρό αλλάζει πολιτική γεωγραφία
Μέχρι σήμερα, η συζήτηση για το Μετρό Θεσσαλονίκης αφορούσε κυρίως το αν θα ολοκληρωθεί.
Από σήμερα, η συζήτηση αλλάζει.
Το ερώτημα γίνεται πού θα πάει μετά.
Η κυβερνητική απόφαση, όπως την περιέγραψε ο πρωθυπουργός, είναι ο σχεδιασμός της βορειοδυτικής επέκτασης να κινηθεί πλέον με ταχύτητα.
«Η πολιτική απόφαση της κυβέρνησης είναι σαφής και αδιαπραγμάτευτη», ανέφερε.
«Τώρα που ολοκληρώθηκε η βασική γραμμή του Μετρό, ξεκινάει με πολύ γρήγορους ρυθμούς ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της επέκτασης στις βορειοδυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης».
Η επιλογή της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης έχει διπλή σημασία.
Συγκοινωνιακή, επειδή αφορά ορισμένες από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πολεοδομικού συγκροτήματος.
Αλλά και πολιτική, επειδή αγγίζει ένα βαθύτερο αίσθημα ανισότητας ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική πλευρά της πόλης.
Από το «πότε θα γίνει;» στο «πού θα φτάσει;»
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αλλαγή που φέρνει η ολοκλήρωση της Καλαμαριάς.
Για χρόνια, η Θεσσαλονίκη συζητούσε για ένα Μετρό που δεν είχε.
Τώρα αρχίζει να συζητά για τις επόμενες επεκτάσεις ενός Μετρό που ήδη λειτουργεί.
Ο Απόστολος Τζιτζικώστας το περιέγραψε εύστοχα:
«Για πολλά χρόνια η πόλη συζητούσε για τις υποδομές που δεν είχε. Σήμερα αρχίζει να συζητά για το πώς θα επεκτείνει αυτές που απέκτησε».
Αυτή η αλλαγή δεν αφορά μόνο τις μεταφορές.
Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο η Θεσσαλονίκη αντιλαμβάνεται την ίδια την αναπτυξιακή της προοπτική.
Το «διαβατήριο αξιοπιστίας» αποκτά δεύτερο επίπεδο
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε στη φράση που αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά κεντρικού πολιτικού αφηγήματος.
«Κάθε έργο το οποίο εγκαινιάζουμε είναι μία σφραγίδα σε ένα διαβατήριο αξιοπιστίας».
Όμως αυτή τη φορά η φράση είχε και συνέχεια.
Η κυβέρνηση δεν αρκείται πλέον στο να δείχνει το έργο που ολοκληρώθηκε.
Χρησιμοποιεί αυτό το έργο ως εγγύηση για το επόμενο.
Η πολιτική λογική είναι απλή:
αν η κυβέρνηση παρέδωσε τη βασική γραμμή και στη συνέχεια την Καλαμαριά, τότε ζητά από τους πολίτες να αξιολογήσουν διαφορετικά και την υπόσχεση για τη Δυτική Θεσσαλονίκη.
Το «το είπαμε και το κάναμε» μετατρέπεται έτσι σε επιχείρημα για το «θα το ξανακάνουμε».
18 σταθμοί και 33 συρμοί
Με την παράδοση της Καλαμαριάς, το δίκτυο αποκτά συνολικό μήκος 14,4 χιλιομέτρων και 18 σταθμούς, ενώ εξυπηρετείται από 33 αυτοματοποιημένους συρμούς. Η νέα επέκταση μήκους 4,78 χιλιομέτρων περιλαμβάνει Νομαρχία, Καλαμαριά, Αρετσού, Νέα Κρήνη και Μίκρα.
Η Μίκρα αποκτά επιπλέον στρατηγική σημασία, καθώς αποτελεί πλέον το πλησιέστερο σημείο του δικτύου προς το αεροδρόμιο «Μακεδονία».
Ο νέος κλάδος τίθεται σε λειτουργία για το κοινό από τις 15:00 της Πέμπτης 27 Αυγούστου.
12.000 λιγότερα αυτοκίνητα την ημέρα
Η επίδραση της επέκτασης δεν μετριέται μόνο σε χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, αναμένεται να αφαιρεί περίπου 12.000 αυτοκίνητα ημερησίως από τους δρόμους της Θεσσαλονίκης και να μειώνει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά περίπου 25 τόνους την ημέρα.
Ο Απόστολος Τζιτζικώστας μίλησε για 63.000 επιβάτες καθημερινά στην επέκταση.
«Για τη Θεσσαλονίκη οι αριθμοί αυτοί έχουν πραγματική αξία», σημείωσε.
Γιατί το πραγματικό πολιτικό αποτύπωμα ενός έργου δεν βρίσκεται στην κορδέλα των εγκαινίων.
Βρίσκεται στο πόσο αλλάζει η καθημερινότητα.
Η κυβέρνηση θέλει να αφήσει πίσω το «έργο-ανέκδοτο»
Ο πρωθυπουργός επέστρεψε και στην ιστορία του Μετρό.
«Για πολύ καιρό το Μετρό της Θεσσαλονίκης ήταν συνώνυμο με την κυβερνητική αδιαφορία, με την αναποτελεσματικότητα, το πιο σύντομο ανέκδοτο στην πόλη», είπε.
Η αναφορά στα «εγκαίνια-παρωδία» του 2018 δεν ήταν τυχαία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί να δημιουργήσει μια καθαρή πολιτική αντίθεση:
από τις μακέτες και τις καθυστερήσεις στην πραγματική λειτουργία.
Από την υπόσχεση στην παράδοση.
Και από την παράδοση στην επέκταση.
Η Θεσσαλονίκη γίνεται πεδίο απόδειξης
Η πόλη αποκτά ιδιαίτερη θέση στην κυβερνητική αφήγηση.
Μετρό.
Flyover.
Νέα λεωφορεία.
Λιμάνι.
Νοσοκομεία.
Αναπλάσεις.
Το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να παρουσιάσει τη Θεσσαλονίκη ως περιοχή όπου τα μεγάλα έργα δεν βρίσκονται πλέον μόνο στη φάση της εξαγγελίας αλλά περνούν στη φάση της υλοποίησης.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για μια Μακεδονία και μια Θεσσαλονίκη που βρίσκονται «στην πρώτη γραμμή των μεγάλων έργων υποδομής».
Και μία νέα προθεσμία: Πόντου, 1η Απριλίου 2027
Υπήρξε όμως και μία ακόμη λεπτομέρεια με ενδιαφέρον.
Απευθυνόμενος στον Αλέξανδρο Εξάρχου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε δημόσια τον επόμενο μικρό αλλά συγκεκριμένο στόχο.
Την ολοκλήρωση της οδού Πόντου την 1η Απριλίου 2027.
«Νομίζετε ότι τελειώσατε, κ. Εξάρχου; Όχι. Έχουμε την Πόντου να φτιάξουμε», είπε, προτείνοντας μάλιστα δημόσια την ημερομηνία.
Η κίνηση ταιριάζει ακριβώς στη νέα κυβερνητική λογική:
συγκεκριμένο έργο.
συγκεκριμένη ημερομηνία.
δημόσια δέσμευση.
Και μετά αξιολόγηση του αποτελέσματος.
Το πραγματικό πολιτικό στοίχημα είναι πλέον δυτικά
Το ενδιαφέρον στο σημερινό μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν βρίσκεται μόνο στην Καλαμαριά.
Η Καλαμαριά είναι ήδη πραγματικότητα.
Η πολιτική μάχη αρχίζει τώρα για όσα δεν έχουν ακόμη κατασκευαστεί.
Και κυρίως για τη Δυτική Θεσσαλονίκη.
Η φράση «δεν είναι παιδιά ενός κατώτερου θεού» μεταφέρει τη συζήτηση πέρα από τις συγκοινωνίες.
Τη μεταφέρει στην ισότητα πρόσβασης στις υποδομές.
Στην αξία των γειτονιών.
Στον χρόνο που χάνει ένας εργαζόμενος στη μετακίνηση.
Στις περιοχές που αισθάνονται ότι έμεναν για χρόνια εκτός των μεγάλων επενδύσεων.
Αν η κυβέρνηση καταφέρει να μεταφέρει το Μετρό στη Νεάπολη, τη Σταυρούπολη, την Ευκαρπία, τους Αμπελοκήπους, τον Εύοσμο και το Κορδελιό, δεν θα έχει απλώς επεκτείνει μία γραμμή.
Θα έχει αλλάξει τον αναπτυξιακό χάρτη της Θεσσαλονίκης.
Και εκεί βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη της σημερινής ημέρας:
το «διαβατήριο αξιοπιστίας» του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν θα κριθεί πλέον μόνο από τα έργα που εγκαινιάζονται.
Θα κριθεί από το αν η αξιοπιστία που απέκτησε στην Καλαμαριά μπορεί να μετατραπεί σε έργο στη Δυτική Θεσσαλονίκη.
Πηγή: pagenews.gr