Ακρίτα για αντιπροεδρία Βουλής: «Δεν μπορεί η κυβέρνηση να κάνει face control»
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Ακρίτα για αντιπροεδρία Βουλής: «Δεν μπορεί η κυβέρνηση να κάνει face control»
Σε θεσμικό και ταυτόχρονα πολιτικό ζήτημα επιχειρεί να μεταφέρει η Έλενα Ακρίτα τη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από την υποψηφιότητά της για θέση αντιπροέδρου της Βουλής.
Μιλώντας στην εκπομπή «Tonight» του One Channel, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε «κωμικοτραγική» τη διάσταση που έχει λάβει το θέμα, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνία αντιμετωπίζει πολύ σοβαρότερα προβλήματα από το εάν η ίδια θα καταλάβει μια θέση στο προεδρείο της Βουλής.
Ταυτόχρονα, όμως, έθεσε ένα σαφές θεσμικό ερώτημα: μέχρι πού μπορεί να φτάνει η δύναμη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιλέγουν τα πρόσωπα που τα εκπροσωπούν στο προεδρείο.
Και χρησιμοποίησε μια χαρακτηριστική φράση:
«Δεν μπορεί η κάθε κυβέρνηση, με την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία, να κάνει face control.»
Η Ακρίτα βάζει το θέμα σε θεσμικό επίπεδο
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να αποσυνδέσει το ζήτημα από το εάν η ίδια είναι αρεστή ή όχι στην κυβερνητική πλειοψηφία.
Η θέση που διατύπωσε είναι ότι το θέμα υπερβαίνει την ίδια και αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί θεσμικά η Βουλή.
Κατά την Ακρίτα, δεν μπορεί μια κυβέρνηση —είτε πρόκειται για τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ είτε για οποιαδήποτε μελλοντική— να χρησιμοποιεί την αριθμητική της υπεροχή για να επιλέγει ουσιαστικά ποια πρόσωπα της αντιπολίτευσης θεωρεί αποδεκτά.
Το πολιτικό επιχείρημά της είναι σαφές:
η πλειοψηφία κυβερνά, αλλά η αντιπολίτευση πρέπει να διατηρεί την αυτονομία επιλογής των εκπροσώπων της στους θεσμούς.
Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι και η δικαστική διαμάχη
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε η Έλενα Ακρίτα και στη δικαστική αντιπαράθεσή της με τη Μαρέβα Γκραμπόφσκι.
Η συγκεκριμένη υπόθεση είχε προκαλέσει έντονη πολιτική αντιπαράθεση ήδη από το 2024, όταν η σύζυγος του πρωθυπουργού είχε κινηθεί νομικά εναντίον της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε δηλώσει δημόσια ότι θα καταθέσει ως μάρτυρας υπέρ της συζύγου του.
Η Ακρίτα υποστηρίζει τώρα ότι η συγκεκριμένη δικαστική διαφορά δεν μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικό ή θεσμικό κριτήριο για την υποψηφιότητά της.
Το επιχείρημά της είναι ότι η Μαρέβα Γκραμπόφσκι δεν κατέχει θεσμική θέση στην κυβέρνηση ή στο Κοινοβούλιο και συνεπώς μια ιδιωτική δικαστική αντιπαράθεση δεν θα πρέπει, κατά την άποψή της, να επηρεάζει την επιλογή αντιπροέδρου της Βουλής.
Με αυτόν τον τρόπο η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να χαράξει σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μια προσωπική δικαστική υπόθεση και στη λειτουργία του Κοινοβουλίου.
«Υπάρχουν πολύ σημαντικότερα προβλήματα»
Η Ακρίτα, πάντως, επιχείρησε ταυτόχρονα να χαμηλώσει την προσωπική διάσταση του θέματος.
Υποστήριξε ότι θεωρεί δυσανάλογη την έκταση που έχει λάβει η συζήτηση για το εάν θα γίνει αντιπρόεδρος της Βουλής, την ώρα που οι πολίτες αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρότερα ζητήματα.
Και έφερε τη συζήτηση στην Υγεία.
Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε στην εκπομπή, υπάρχουν προβλήματα με ογκολογικά φάρμακα, ενώ αναφέρθηκε ειδικά στο αντικαρκινικό νοσοκομείο «Άγιος Σάββας».
«Κόβουν τα ογκολογικά φάρμακα των ασθενών.»
Παράλληλα ισχυρίστηκε:
«Τον Σεπτέμβριο στον Άγιο Σάββα είχαν προγραμματιστεί 12 χειρουργεία και θα γίνουν τέσσερα, χωρίς να υπάρχει προγραμματισμός για τις άλλες οκτώ γυναίκες.»
Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν καταγγελίες της βουλευτού και χρειάζονται ανεξάρτητη επιβεβαίωση από το υπουργείο Υγείας ή τη διοίκηση του νοσοκομείου πριν παρουσιαστούν ως διαπιστωμένα γεγονότα.
Το πραγματικό πολιτικό ερώτημα πίσω από την υποψηφιότητα
Η υπόθεση Ακρίτα έχει δύο διαφορετικά επίπεδα.
Το πρώτο είναι καθαρά πολιτικό.
Η Έλενα Ακρίτα είναι μια έντονα αντιπαραθετική κοινοβουλευτική παρουσία, με δημόσιες συγκρούσεις με την κυβέρνηση και με προσωπική δικαστική διαμάχη με τη σύζυγο του πρωθυπουργού.
Το δεύτερο, όμως, είναι θεσμικό.
Και εκεί βρίσκεται το ισχυρότερο επιχείρημα που επιχειρεί να αναδείξει η ίδια:
ποιος αποφασίζει ποιος εκπροσωπεί την αντιπολίτευση στο προεδρείο της Βουλής;
Τυπικά η εκλογή των αντιπροέδρων πραγματοποιείται από την Ολομέλεια και επομένως απαιτεί κοινοβουλευτική ψηφοφορία.
Πολιτικά, όμως, υπάρχει μια μακρά κοινοβουλευτική πρακτική εκπροσώπησης των κομμάτων του Κοινοβουλίου στο προεδρείο.
Και όταν η πλειοψηφία απορρίπτει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο που προτείνεται από κόμμα της αντιπολίτευσης, η συζήτηση μεταφέρεται αναπόφευκτα από το πρόσωπο στον θεσμό.
Το «face control» και το προηγούμενο που μπορεί να δημιουργηθεί
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να υπογραμμίσει η φράση της Ακρίτα περί «face control».
Δεν αφορά μόνο τη σημερινή Νέα Δημοκρατία.
Η ίδια επεκτείνει συνειδητά το επιχείρημα σε οποιαδήποτε μελλοντική κυβέρνηση.
Διότι εάν παγιωθεί η λογική ότι η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία μπορεί να απορρίπτει τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης με πολιτικά ή προσωπικά κριτήρια, τότε δημιουργείται ένα προηγούμενο που θα μπορούσε αύριο να χρησιμοποιηθεί από διαφορετική πλειοψηφία εναντίον διαφορετικού κόμματος.
Από την άλλη πλευρά, οι βουλευτές δεν στερούνται του δικαιώματος να ψηφίσουν κατά συνείδηση ούτε μια κομματική πρόταση συνεπάγεται αυτοδίκαιη εκλογή ενός υποψηφίου.
Αυτή ακριβώς η ισορροπία κάνει την υπόθεση πολιτικά ενδιαφέρουσα.
Από την Ακρίτα στη λειτουργία της Βουλής
Η συζήτηση επομένως δεν χρειάζεται να περιοριστεί στο εάν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με την πολιτική παρουσία της Έλενας Ακρίτα.
Το μεγαλύτερο ερώτημα αφορά τα όρια ανάμεσα στην κυριαρχία της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και στο δικαίωμα της αντιπολίτευσης να επιλέγει τα πρόσωπα που την εκπροσωπούν.
Η ίδια η Ακρίτα επιχειρεί να αποπροσωποποιήσει τη σύγκρουση λέγοντας ουσιαστικά ότι το ζήτημα δεν είναι η καρέκλα της αντιπροεδρίας.
Είναι ο κανόνας που θα ισχύσει και την επόμενη φορά.
Και γι’ αυτό η φράση της «δεν μπορεί η κάθε κυβέρνηση να κάνει face control» έχει μεγαλύτερο πολιτικό βάρος από την ίδια την υποψηφιότητά της.
Γιατί η σημερινή σύγκρουση μπορεί να τελειώσει με μία ψηφοφορία.
Το κοινοβουλευτικό προηγούμενο, όμως, μπορεί να μείνει.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο