Ανδρουλάκης στη μέγγενη Μητσοτάκη: Η «παγίδα» Στουρνάρα–Ακρίτα και η μάχη για το Κέντρο

Ο πρωθυπουργός δεν επιτίθεται πλέον μόνο στις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ – επιχειρεί να αμφισβητήσει την κυβερνητική του ταυτότητα και να θέσει στον Νίκο Ανδρουλάκη το δίλημμα που μπορεί να καθορίσει το 2027: Κέντρο ή αντι-Μητσοτάκης μέτωπο;

Η επίθεση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Νίκο Ανδρουλάκη από τη Δυτική Μακεδονία δεν ήταν μία ακόμη ανταλλαγή πυρών μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Έκρυβε μια πολύ πιο συγκεκριμένη πολιτική στρατηγική.

Ο πρωθυπουργός επέλεξε να αντιπαραθέσει δύο πρόσωπα — τον Γιάννη Στουρνάρα και την Έλενα Ακρίτα — για να θέσει ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα:

Προς ποια κατεύθυνση θέλει να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Ανδρουλάκης;

Προς τον ευρωπαϊκό, θεσμικό χώρο της Κεντροαριστεράς, από τον οποίο μπορεί να διεκδικήσει κεντρώους ψηφοφόρους και κυβερνητική αξιοπιστία;

Ή προς μια ευρύτερη αντιπολιτευτική σύγκλιση με τις δυνάμεις που βρέθηκαν απέναντι στη ΝΔ την προηγούμενη δεκαετία;

Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό περιεχόμενο πίσω από τη σκληρή φράση του πρωθυπουργού περί «ασχετοσύνης».

Γιατί ο Μητσοτάκης επέλεξε να χτυπήσει προσωπικά τον Ανδρουλάκη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αναφέρθηκε γενικά στην αντιπολίτευση.

Έβαλε στο στόχαστρο συγκεκριμένα το ΠΑΣΟΚ.

«Μέχρι τις εκλογές είναι αρκετός χρόνος για να αναδεικνύεται αυτή η απίστευτη σύγχυση, παροχολογία, ενίοτε και ασχετοσύνη -λυπάμαι γι’ αυτή τη σκληρή λέξη αλλά την εννοώ- της αντιπολίτευσης, και ειδικά του ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη», ανέφερε.

Η επιλογή έχει πολιτική λογική.

Το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα που φιλοδοξεί να εμφανιστεί ως κυβερνητική εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Επομένως, για το Μέγαρο Μαξίμου, η κρίσιμη μάχη δεν είναι μόνο να αντικρούσει τις προτάσεις Ανδρουλάκη.

Είναι να αμφισβητήσει την ίδια την ικανότητα του ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει.

Το δίπολο «Στουρνάρας ή Ακρίτα»

Εδώ ακριβώς μπαίνει η πολιτική παγίδα που επιχειρεί να στήσει ο πρωθυπουργός.

«Το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη […] επιλέγει να μην ψηφίσει για Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος τον κ. Στουρνάρα, αλλά να ψηφίσει για Αντιπρόεδρο της Βουλής την κα Ακρίτα», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Προφανώς, οι δύο ψηφοφορίες είναι διαφορετικές θεσμικά και δεν αποτελούν από μόνες τους απόδειξη πολιτικής ταύτισης.

Ο Μητσοτάκης, όμως, τις χρησιμοποιεί ως πολιτικό σύμβολο.

Ο Γιάννης Στουρνάρας παραπέμπει στη θεσμική και ευρωπαϊκή συνέχεια της χώρας, αλλά και σε ένα τμήμα της μεταρρυθμιστικής Κεντροαριστεράς.

Η Έλενα Ακρίτα προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και η κυβέρνηση επιχειρεί να μετατρέψει την επιλογή του ΠΑΣΟΚ σε ερώτημα πολιτικής κατεύθυνσης.

Το πραγματικό πρόβλημα Ανδρουλάκη

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα δύσκολο στρατηγικό δίλημμα.

Για να νικήσει τη Νέα Δημοκρατία πρέπει να αφαιρέσει ψηφοφόρους από τον Μητσοτάκη.

Αλλά για να κυριαρχήσει στον χώρο της αντιπολίτευσης πρέπει ταυτόχρονα να προσελκύσει ψηφοφόρους από την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι δύο στόχοι δεν είναι πάντα συμβατοί.

Όσο περισσότερο το ΠΑΣΟΚ μετακινείται προς ένα ευρύτερο αντι-ΝΔ μέτωπο, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να δυσκολευτεί απέναντι στους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του Κέντρου.

Και όσο περισσότερο επιδιώκει να εμφανιστεί ως θεσμική, κεντρώα κυβερνητική δύναμη, τόσο δυσκολότερο γίνεται να συσπειρώσει το κομμάτι της Αριστεράς που ζητά πολύ πιο σκληρή αντιπαράθεση με τον Μητσοτάκη.

Αυτή ακριβώς την αντίφαση επιχειρεί τώρα να μεγαλώσει η ΝΔ.

Ο Μητσοτάκης ξαναφέρνει το 2015 στο τραπέζι

Η πιο πολιτικά φορτισμένη φράση της συνέντευξης ήρθε αμέσως μετά.

Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι με αυτές τις επιλογές το ΠΑΣΟΚ στέλνει σήμα πως είναι:

«απολύτως συντεταγμένο με όλους αυτούς οι οποίοι πριν από μία δεκαετία και, πήγαν να καταστρέψουν τη χώρα συνολικά».

Δεν χρειάστηκε να πει τη λέξη «2015».

Το μήνυμα είναι προφανές.

Δημοψήφισμα.

Capital controls.

Σύγκρουση με τους Ευρωπαίους εταίρους.

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ.

Ο Μητσοτάκης επιχειρεί έτσι να επαναφέρει μια διαχωριστική γραμμή που υπήρξε εξαιρετικά αποτελεσματική για τη ΝΔ στην κατάκτηση του πολιτικού Κέντρου.

Γιατί αυτή η επίθεση μπορεί να αφορά και τον Τσίπρα

Υπάρχει όμως και δεύτερο επίπεδο.

Λίγο νωρίτερα στην ίδια συνέντευξη ο πρωθυπουργός είχε πει:

«Κάποιοι άλλοι εγκαινίαζαν μουσαμάδες. Τα θυμόμαστε κι αυτά. Γιατί είναι οι ίδιοι οι οποίοι σήμερα φιλοδοξούν να κάνουν μια πολιτική επιστροφή».

Το όνομα του Αλέξη Τσίπρα δεν αναφέρθηκε.

Η πολιτική αιχμή, όμως, είναι σαφής.

Και έτσι η επίθεση στον Ανδρουλάκη αποκτά μεγαλύτερη σημασία.

Η ΝΔ επιχειρεί να δημιουργήσει ένα ενιαίο πολιτικό κάδρο:

Ανδρουλάκης – ΣΥΡΙΖΑ – Τσίπρας – 2015.

Όχι επειδή οι δυνάμεις αυτές ταυτίζονται πολιτικά, αλλά επειδή είναι προς το συμφέρον του Μητσοτάκη να πείσει τους κεντρώους ψηφοφόρους ότι μια ψήφος στο ΠΑΣΟΚ μπορεί τελικά να οδηγήσει σε μια ευρύτερη αντι-ΝΔ κυβερνητική σύνθεση.

Το ΠΑΣΟΚ πρέπει τώρα να απαντήσει σε διαφορετικό ερώτημα

Μέχρι σήμερα ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ ως αυτόνομη κυβερνητική πρόταση.

Η στρατηγική είναι λογική: ούτε συμπλήρωμα της ΝΔ ούτε ουρά του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο πλησιάζουν όμως οι εκλογές, αυτή η θέση θα πιέζεται όλο και περισσότερο από το ερώτημα των συνεργασιών.

Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο η Νέα Δημοκρατία θέλει να μεταφέρει τη συζήτηση.

Όχι:

«Τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ;»

Αλλά:

«Με ποιους θα κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ;»

Για τον Ανδρουλάκη, η δεύτερη ερώτηση είναι πολύ πιο δύσκολη.

Η μάχη για το Κέντρο μόλις άρχισε

Η στρατηγική Μητσοτάκη δείχνει επίσης πού θεωρεί το κυβερνητικό επιτελείο ότι θα κριθούν οι επόμενες εκλογές.

Όχι μόνο στη συσπείρωση της παραδοσιακής δεξιάς βάσης.

Αλλά στον μετριοπαθή ψηφοφόρο που κινείται ανάμεσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ.

Σε εκείνον που μπορεί να είναι δυσαρεστημένος από την κυβέρνηση, αλλά απαιτεί από την εναλλακτική λύση οικονομική αξιοπιστία, ευρωπαϊκό προσανατολισμό και κυβερνητική σταθερότητα.

Για αυτό και η επιλογή Στουρνάρα ως πολιτικού συμβόλου δεν είναι τυχαία.

Ο Μητσοτάκης ουσιαστικά λέει σε αυτό το ακροατήριο:

«Πριν φύγετε από εμάς, κοιτάξτε προς τα πού πηγαίνει το ΠΑΣΟΚ».

Ο Ανδρουλάκης πρέπει να κερδίσει δύο εκλογές ταυτόχρονα

Αυτό είναι το βαθύτερο πρόβλημα για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Πρέπει πρώτα να κερδίσει τη μάχη της αντιπολίτευσης.

Και στη συνέχεια να κερδίσει τη μάχη της κυβέρνησης.

Για την πρώτη χρειάζεται ψηφοφόρους από τα αριστερά του.

Για τη δεύτερη χρειάζεται ψηφοφόρους από τα δεξιά του, δηλαδή από τη Νέα Δημοκρατία και κυρίως από το Κέντρο.

Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί τώρα να κάνει αυτές τις δύο επιδιώξεις όσο το δυνατόν πιο ασύμβατες.

Γι’ αυτό το «Στουρνάρας ή Ακρίτα» δεν πρέπει να διαβαστεί κυριολεκτικά.

Είναι το πολιτικό shorthand μιας πολύ μεγαλύτερης σύγκρουσης:

ποιος μπορεί να καταλάβει το Κέντρο και ποιος μπορεί να πείσει ότι αποτελεί ασφαλή κυβερνητική επιλογή το 2027.

Και εδώ ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει μπροστά του ίσως το δυσκολότερο στρατηγικό τεστ:

να αποδείξει ότι μπορεί να ηγηθεί ολόκληρης της αντιπολίτευσης χωρίς να αφήσει τον Μητσοτάκη να τον παρουσιάσει ως επιστροφή στο πολιτικό σκηνικό του 2015.

Πηγή: pagenews.gr